หลังจากที่เปิดใจสารภาพรักและเข้าหอกันแล้ว ความสัมพันธ์ของเว่ยอวี้เซวียนและซ่งเป่าจูก็ก้าวกระโดดไปอีกขั้น เขาและนางเข้าอกเข้าใจกันมากขึ้น อีกทั้งยังเติมความหวานให้กันไม่หยุด แต่บางคราดูเหมือนว่ามันจะมากเกินไปจนเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมามีครั้งหนึ่งเขาและนางพากันไปเดินเล่นที่สวนบุปผาด้านหลังจวนอ๋อง คนทั้งสองจับมือกันเอาไว้แน่นและเดินเล่นไปเรื่อยๆ ซ่งเป่าจูรู้สึกเขินอายเป็นอย่างมากที่ถูกเว่ยอวี้เซวียนเอ่ยวาจาหยอกเย้านางไม่หยุด หญิงสาวจึงยกกำปั้นน้อยๆขึ้นไปตีที่แขนของเขา เว่ยอวี้เซวียนก็กระแทกไหล่ของตนเข้ามาที่ไหล่นางอย่างหยอกล้อเช่นเดียวกัน คนทั้งสองหยอกกันไปมาอยู่เช่นนั้น จนกระทั่งซ่งเป่าจูกระแทกไหล่กลับไปและเพราะนางออกแรงมากไปหน่อยจึงทำให้เว่ยอวี้เซวียนกระเด็นร่วงตกน้ำไปอย่างหมดสภาพต่อมานางบอกว่าอยากนั่งชิงช้า ให้เขาช่วยทำชิงช้าเอาไว้ให้นางในจวนจะได้หรือไม่ เว่ยอวี้เซวียนที่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบสั่งให้คนทำชิงช้าเอาไว้ให้พระชายาของตนทันที ก่อนจะพานางไปนั่งเล่น แต่เพราะหยอกกันไปหยอกกันมา เว่ยอวี้เซวียนลืมตัวเผลอออกแรงผลักชิงช้าหนักหน่วงไปหน่อย ทำให้เชือกชิงช้าขาดซ่งเป่าจูจึงลอยละลิ่วร่วงตกส
Read more