All Chapters of Daddy, Stop Mommy's Wedding: Chapter 61 - Chapter 70

Eksaktong pag-alis ni Shelly, umungol nang mahina si Gavinn, his eyelids fluttering open as he tried to adjust to the blinding, aggressive white lights of the room. ​At ang pinaka-unang salita that left his cracked lips was barely a whisper, pero dinig na dinig ng lahat.​"Shelly."​Luna’s triumphant smile instant na nag-freeze. The fireworks in her head were suddenly doused in cold water. Akala niya rurok ng tagumpay na niya ang pag-walk out ni Shelly, pero itong asawa niya, pagkabukas na pagkabukas ng mata, ang kabit-at-large pa rin ang unang bukambibig!"Letche talaga!" But she quickly recovered, switching back to her main-character energy, and leaned over him with fake tears.​"Oh my god, Gavinn! You're awake!" Luna cooed, trying to block his view and reclaim the spotlight. "Huwag mo muna isipin yung babae na yun. Safe ka na. I was so worried!"​Gavinn ignored her completely, his brows furrowing as he looked past her, searching the room. "Where is Shelly?"​Doña Fatima stepped clo

Pagbaba pa lang ni Shelly sa taxi sa tapat ng maliit at tahimik niyang bahay, salubong agad sa kanya ang matinding lamig ng gabi. Heavy rain was pouring hard, the kind of violent downpour na parang nakikiramay sa magulong estado ng buhay niya. Bitbit ang kaniyang mga gamit, bahagya siyang napahinto sa gate.​Nadatnan na naman niya ang pamilyar na sasakyan na nakaparada sa gilid. Pero hindi muna siya lumapit. ​Doon sa gitna ng buhos ng ulan, nakatayo si Richard.Basang-basa ang mamahalin nitong suit, gulo-gulo ang buhok, at nakatingin nang nakatingala sa ikalawang palapag, diretso mismo sa kanyang bintana ng kwarto.Hawak nito ang isang kalahating bote ng alak, as his body swaying dangerously like he was just a second away from collapsing. ​He looked completely wrecked. Broken na broken. Far from the polished, powerful man he usually was.​Lasing na lasing si Richard at nagsisimula na itong mag-rant sa lahat ng nangyayari sa buhay nila, completely unbothered sa ulan at sa dilim. He was

Huminto ang sasakyan sa tapat ng nagtataasang glass towers ng Lucero Prime Holdings. The imposing skyscraper looked like an untouchable fortress of power, pero para kay Shelly, target practice lang ito ngayong araw.​"Shelly, please! Wait for me, huwag kang pumasok diyan nang nag-iisa!" sigaw ni Richard, staggering out of the passenger seat, his body still weak and reeling from hangover.​"No, Richard. Just let me. Hindi ikaw ang kalaban ko rito," malamig ngunit determinadong ganti ni Shelly, not even looking back. "Stay in the car. This is my fight now."​With fierce strides, pabalagbag na itinulak ni Shelly ang revolving glass doors ng lobby. Hindi na siya nag-abalang magpa-announce sa reception. Ignoring the panicked calls of the security guards na sinusubukang humabol sa kaniya, she marched straight to the executive VIP elevator, pressed the highest floor, and waited as the floor numbers ticked up. ​Then, pabalagbag niyang itinulak ang mga pinto ng CEO office without knocking. ​T

Isang buong linggo na ang nakakalipas matapos ang madugong gulo sa lobby ng kumpanya. Pero hanggang ngayon, parang may natitira pa ring napakalamig na hangin na nakabalot sa buong mansyon ng mga Lucero.​Walang ni isang paramdam mula kay Shelly. Kahit si Richard, parang naging bula na biglang naglaho. Walang calls, walang texts, walang kahit anong galaw sa social media. Para silang dalawa na sabay na naging missing persons.​Sa loob ng kanyang opisina, nagwawala na naman si Gavinn. Ang mga mata niya ay lagpas na sa pagiging pulang-pula dahil sa kawalan ng tulog. Halos maubos na ang boses niya sa paulit-ulit na calls sa kanyang mga private investigators.​"Anong ibig mong sabihin na wala pa ring trace?" sigaw ni Gavinn habang marahas na isinara ang laptop niya. "Isang linggo na! Isang buong linggo nang walang balita sa kanila! Pano niyo nasasabing pinakamagaling kayong agency kung simpleng babae lang, hindi niyo mahanap?"​"Sir, hindi po talaga siya namin ma-trace for now," nanginginig

Nanginginig ang buong katawan ni Luna habang unti-unting pumapasok sa utak niya ang matinding disaster na paparating. Nagpapanic na ang sistema niya. Ang dating feeling victorious na aura ay napalitan ng takot at pangangamba. Alam niyang kapag narinig iyon ni Gavinn, siguradong katapusan na niya.​Dali-dali siyang tumakbo pabalik sa kanyang kwarto, clutching her luxury handbag like a lifeline. Kumuha siya ng ilang gamit niya, dahil need niyang umalis bago pa man dumating si Gavinn. ​Pero habang mabilis siyang bumababa sa grand staircase, sinalubong naman siya ni Doña Fatima. Cold, regal, at nakatitig sa kaniya nang may matinding pagkamuhi."Mukhang may pupuntahan ka, Luna," malamig na bungad ni Doña Fatima. Ang boses nito ay pabulong pero kasing-talim ng balisong na direktang bumabaon sa sistema ni Luna. "Nagmamadali ka kasing umalis."​Napatigil si Luna sa kalagitnaan ng hagdan. The panic in her eyes was visible. Nanginginig ang kanyang mga labi, her mind wildly scrambling for excuse