All Chapters of Daddy, Stop Mommy's Wedding: Chapter 41 - Chapter 50

Palubog na ang araw sa mga oras na yun. Ang dating mala-paraisong cove ay nagiging isang malungkot na bilangguan. Ramdam ni Shelly ang pag-atras ng tubig, ang buhangin ay humahaba, at ang yate na inaasahan nilang sasagip sa kanila ay naging isang maliit na tuldok na lang sa gitna ng horizon.​"Low tide na," taranta ni Shelly, pabalik-balik ang lakad sa dalampasigan. "We’re really stuck here, aren't we? Paano na tayo? Wala talagang signal!"​Si Gabriel naman? Parang nasa isang exclusive beach club lang ang peg. Nakahiga siya sa malambot na buhangin, pinapanood ang pagkulay orange ng langit, at abala sa pagkuha ng aesthetic na photos ng mga magulang niya."Mom, chill. Look at the view! Rare opportunity 'to, okay? It’s giving family retreat vibes. Don't ruin it with your panic."​"Gabriel, this is not a joke. This is a disaster!" sigaw ni Shelly.​Lumapit si Gavinn kay Shelly. Ang kanyang presensya ay parang anchor sa gitna ng bagyo. "Shelly, relax. Huwag kang mag panic," sabi niya saba

‎Mabilis na lumayo si Luna sa mga bisig ni Richard, inayos ang kanyang buhok at bumalik sa pagiging cold at composed. Si Richard naman, nakatutok lang sa makina, pilit na binubura ang init ng katawan ni Luna sa kanyang alaala. ‎ ‎​Sa wakas, umandar din ang sasakyan. ​Wala na ring nagsalita sa kanilang dalawa at ang tanging naririnig lang ay ang mahinang hum ng aircon at ang mabigat na hininga ni Richard. Si Luna ay nakatingin lang sa labas, ang reflection niya sa bintana ay nagpapakita ng isang ngising tagumpay. ‎ ‎​Nang makarating sila sa pantalan, sinalubong sila ng isang malungkot na realidad. ‎ ‎​"Sir, sarado na po ang port," wika ng guard sa entrance. "Wala na pong biyahe papuntang isla hanggang bukas ng umaga." ‎ ‎​"No!" sigaw ni Richard, bumaba ng sasakyan at lumapit sa guard. "Kailangan kong makatawid. Emergency ito!" ‎ ‎​"Sir, kahit bayaran niyo ako ng doble, hindi po talaga pwede," sagot ng guard. ‎ ‎​Humarap si Richard sa mga bangkang nakadaong. Ang kanyang mga

Ang lobby ng resort ay abala. Puno ito ng mga guests na nagche-check in, mga staff na nagmamadali, at mga tourists na galing sa tour. Nagmamadali namang pumasok sina Richard at Luna, bakas ang pait ng biyahe sa bangka. Richard headed straight to the front desk, ready to demand the room numbers of Shelly, habang si Luna naman ay dahan-dahang lumihis, aiming for the quiet hallway leading to the lounge.​Pero bago pa man siya makalayo, isang malakas na kamay ang humablot sa kanyang braso at marahas siyang hinila papasok sa isang madilim na service corridor sa gilid ng lobby.Nagulat siya nang makita si Bert, ang dating alipores ni Doña Fatima na ngayon ay bayaran na niya. Siya ang pinagkakatiwalaan ni Luna sa lahat ng mga plano niya, at ang mismong lalaking tumawag kay Doña Fatima noong nakaraang araw upang balaan tungkol sa paparating na karma.​"Miss Luna, kailangan ko ng pera ngayon," diretsahang sambit ni Bert, amoy alak at sigarilyo ang bawat buga ng hininga nito. "Ayokong maiipit n

"Malaman?" kunot-noong tanong ni Gavinn. "Ano ang kailangan naming malaman, Mom?"Hindi sumagot si Doña Fatima. Sa halip, sumenyas siya na pag-usapan nila ang bagay na yun pagkarating sa bahay. Now, naglalakad na sana sila patungo sa sasakyan nang biglang tumunog ang phone ni Gavinn. Ang screen ay nagpakita ng isang notification mula sa isang insider sa resort kung saan nagaganap ang bachelorette party.​"They're moving it," mahinang bulong ni Gavinn, halos hindi makapaniwala. "Binago nila ang schedule ng kanilang kasal."​"What? Anong binago ang schedule?" tanong ni Doña Fatima, ang kanyang boses ay puno ng autoritatibong pag-usisa.​"The wedding. It's pushed to the day after tomorrow," sagot ni Gavinn, humaharap sa kanila na parang nawawalan ng ulirat. "Richard is rushing everything. He's securing Shelly now."​Si Gabriel, na nakikinig pala sa tabi nila, ay biglang tumigil sa paglalakad. Ang kanyang mukha ay naging savage agad. "Are you kidding me? Bukas makalawa? No way! Hindi pwed

Ang simbahan ay napuno na ngayon ng boses ng asawa ni Richard. Ang babae, na nagpakilala lang bilang Clara ay humahagulgol habang winawagayway ang isang certified true copy ng kanilang marriage certificate.​"Tingnan niyo!" sigaw ni Clara sa harap ng mga bisitang nakanganga. "Kasal kami sa London! I have the papers, I have the photos, I have the receipt of the ring he bought me! Richard, you trash! Akala mo ba hindi ko malalaman?"​Si Shelly ay nakatayo lang sa gitna ng altar, parang estatwa na nililok mula sa yelo. Is this a prank? Isang masamang panaginip? Habang naririnig niya ang mga detalye ng nakaraan ni Richard, parang may sumasaksak sa kanyang dibdib. Ang lahat ng ‘I love you’ niya, ang mga yakap, ang pagmamadali sa kasal it was all a script. Ang bawat alaalang binuo nila ay biglang naglaho, napalitan ng isang mapait na realization: I wasn’t his soulmate. I was just another transaction.​"Shelly, babe, please, let me explain," subok ni Richard, lumalapit sa kanya, pero mukha p