All Chapters of Stay with me my Sugar daddy (พ่อเลี้ยงสุดหล่อ): Chapter 11 - Chapter 20

เมื่ออาบน้ำเสร็จใส่ชุดที่เตรียมไว้กางเกงในไม่ใส่ด้วยนะครับ ถึงแม้มันจะเย็นและแปลกอยู่ผมก็พร้อมเพื่อเอาใจชายที่อยู่เบื้องหน้าที่กำลังจัดอาหารรอผมอย่างเอาใจผมมองชายที่อยู่เบื้องหน้าจนเจ้าของอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะต้องสะดุดและหันมามอง ผมก็เลยแกล้งเฉไฉหันไปมองทางอื่นแทนแก้เขิน"มองป๊าทำไมภู มองจนป๊ารู้สึกเลยว่าภูมองและสงสัยอะไรในตัวป๊าหรือปล่าว""ปล่าวนี่ครับ คิดถึงเสียงแม่เหมือนกันเนอะป๊าเงียบเลย ถ้าเค้าอยู่แถวนี้ก็ยังรู้ว่าเค้าอยู่วงไพ่แต่นี่เค้าไปซะไกลเลย จนภูเป็นห่วง""อืม...รับรองแม่ภูจะเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยละคอยดูสิป๊ารับประกัน"ผมหน้าระห้อยคิดถึงแม่ เมื่อป๊าเห็นผมเป็นห่วงแม่มากก็เอาเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์มาหนึ่งขวดแล้ววางบนโต๊ะ"มาฉลองที่ภูจะได้แม่คนใหม่กลับคืนมากันเถอะ รับรองเลยนางต้องถูกถอดวิญญาณร้ายออกเลยเชียว ฮ่า...ฮ่า"ผมก็เลยหลุดขำตามป๊าที่ชวนผมหัวเราะหายคิดถึงแม่ได้ พ่อเลี้ยงของผมพูดพรางก็รินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใส่แก้วกับผมคนละแก้ว"กินข้าวเลยนะป๊า หิวมากกินข้าวที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าฝีมือป๊าเลย "ผมหยอดคำชมเข้าไปอีกเมื่อรู้จะมีบ้านหลังใหญ่ในไม่ช้า ต้อนรับแม่กลับมาจากวัด ผมใจเต

เมื่อพ่อเลี้ยงโทรมาตามผมเรื่องไปรับแม่ ผมดีใจแทบแย่รีบออกจากมหาวิทยาลัยทันที เพื่อที่จะไปรับพ่อเลี้ยงของผมไปด้วย ใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่ครับระหว่างบ้านกับมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนผมตั้งแต่เปิดเรียนก็ทิ้งป๊าอยู่คนเดียวมาตลอด พร้อมๆกับที่พาแม่ไปปฏิบัติธรรมที่วัด ครั้งนี้เราคงได้รวมตัวกันอีกครั้ง หลังจากห่างหายกันไปนานหลายเดือนผมขับรถเข้ามาถึงบ้านหลังใหญ่ของผม ที่เพิ่งซื้อได้ไม่นานนัก หวังว่าแม่คงจะชอบนะตอนที่กลับมาเห็น มองเข้าไปในบ้านทำไมไม่เห็นป๊ามายืนรอเหมือนเช่นเคย ผมจอดหน้าบ้านแล้ว ก็ยังไม่เดินออกมาดูผมอีกยังความสงสัยให้ผมเป็นอย่างมากผมจึงจอดรถนิ่งสนิทไว้หน้าบ้านแล้วเปิดประตูเข้าไปเอง ด้วยความสงสัยที่ป๊าเงียบผิดปกติมากขนาดนี้"ป๊าครับ...ป๊า "เงียบ!ผมหันมองไปโดยรอบ เจอป๊านอนอยู่บนโซฟาร่างกายซูบผอมลงเล็กน้อยแต่ก็ยังแฝงด้วยความหล่ออยู่ ผมเดินเข้าไปปลุกป๊าใกล้ๆแล้วมองหน้าเขา"ป๊าตื่น..."พ่อเลี้ยงของผมกว่าจะพลิกตัวขยับได้ ทำเอาผมทั้งเรียกและเขย่าเลยครับกว่าจะตื่น"อ้าวภูมาแล้วเหรอ ไม่เห็นได้ยินเสียงรถเลยป๊าหลับลึกขนาดนั้นเลยเชียว"ผมนั่งมองป๊าต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นอะไรกันแน่นะ ผมจึงคาดคั้

การสนธนาของผมกับป๊ากำลังดำเนินการไปเรื่อยๆ ในขณะที่เข้าใจว่าคุณนายอำพันหลับอยู่หลังรถ ผมรู้สึกได้ว่าแม่รับรู้ที่เราพูดกันจากการขยับตัวและลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้ว่าแม่ได้ยินเช่นนั้นครั้งแรกผมก็ตกใจเหมือนกันอย่างบอกไม่ถูก แต่สักวันแม่ก็ต้องรู้ ระหว่างแม่กับพ่อเลี้ยงตอนนี้กลายเป็นแค่เพื่อนกันไปแล้ว แต่ยังไงเสียผมก็อยากฟังจากปากของแม่อีกครั้งให้แน่ใจเสียก่อนผมขับรถกลับไปเรื่อยๆปล่อยให้แม่หลับอยู่หลังรถในส่วนของคนนั่งด้านหลังถึงแม้จะรู้ว่าบางช่วงแม่ไม่ได้หลับจริงก็ตาม ส่วนการสนธนาของผมกับพ่อเลี้ยงจบลงเมื่อเขาก็หลับเช่นกันแต่ตอนนี้ผมว่าแม่คงจะรู้เรื่องพ่อเลี้ยงของผมกับผมบ้างแล้วแต่เก็บเอาไว้ไปคุยกันที่บ้านผมคาดเดาไปต่างๆนานาในใจก็กลัวเกิดเรื่องใหญ่อยู่เหมือนกันแต่ตอนนี้ทุกคนหลับหมดผมได้แต่คิดคนเดียวไปตลอดทางเลยครับ ผมรู้สึกผิดยังไงไม่รู้ที่ไม่ทันยับยั้งช่างใจเลยกลายเป็นแบบนี้ ทำให้เหตุการณ์ใหญ่โตไปโดยแก้ไขอะไรไม่ได้เลยเมิ่อขับรถมาเรื่อยๆก็ถึงบ้านหลังใหม่ของเรา แม่กับพ่อเลี้ยงของผมขยับตัวตื่น แต่แม่ดูเงียบๆชอบกลหรือผมกังวลไปเอง ส่วนพ่อเลี้ยงของผมจากที่ผอมลงจนแม่เริ่มจะสังเกตุได้จากเมื่อเดิน

เมื่อพูดคุยเคลียร์กันแล้ว วันรุ่งขึ้นพ่อเลี้ยงของผมก็ทำตามสัญญา พาแม่อำพันไปออกรถ แม่ได้รถสมใจอยาก คราวนี้มีรถมีบ้านเป็นคุณนายสมบูรณ์แบบแล้ว ผมกับพ่อเลี้ยงก็เป็นหมาหัวเน่าอีกเช่นเคยแม่นัดเพื่อนไปเที่ยวอย่างสบายใจ แต่ยังไม่กลับไปเข้าบ่อนเหมือนเดิม แต่ข้อนี้ผมชอบมากจนเอ่ยกับป๊าว่าแม่เปลี่ยนไปจริงๆ ไม่หันไปเล่นการพนันอีกเหมือนก่อนที่เป็นมาแม่ในวันนี้เปลี่ยนไปลดน้ำหนักดูแลสุขภาพมากขึ้น หันมาดูแลป๊ามากขึ้นเมื่อรู้ว่าป๊าเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายแต่ผมไม่เห็นป๊าเปลี่ยนไปมากนักจากเดิม ยังทำงานเดินเหินคล่องเหมือนเดิม ผมก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าเขาเป็นมะเร็งจริงหรือเปล่าจนกว่าจะเห็นผลตรวจให้แน่ใจเสียก่อน ความแคลงใจยังอยู่ในใจผมตลอดแม่ออกจากบ้านแต่เช้าแต่งตัวสวยจนผมกับป๊ามองหน้ากันอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเราให้อิสระกันเต็มที่"ภูแม่เราเปลี่ยนไปนะสวยขึ้น"ป๊าแอบชื่นชมแม่ยกใหญ่"หรือป๊าจะเปลี่ยนใจดีครับ เดี่ยวถ้าเกิดแม่มีแฟนใหม่ทำไงดี ป๊าให้มีไหมผมถามจริง""เรื่องของเขาแต่ให้เจอคนดีก็พอ อย่ามาหลอกแม่เราก็พอเป็นใช้ได้"ป๊าได้แต่ยิ้มที่ผมรู้สึกหวงป๊าขึ้นมา ป๊านี่เจ้าเล่ห์ไม่เบาเลยนะ ทำให้ผมหึงและรักเข

เมื่ออำพันกลับจากไปปาร์ตี้กับเพื่อนๆเธอก็ขับรถกลับบ้านทันที เกรงใจทั้งลูกและสามีในนามของเธออยู่ ถึงแม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ทั้งสองก็ยังรักและเป็นห่วงเธอมากเช่นกันแสงไฟจากรถมาจอดหน้าบ้านในเวลาไม่ดึกมากนัก อำพันรอให้ลูกชายมาเปิดประตูให้เพราะเธอรู้ว่าเขายังไม่นอนเมื่อขับมาจอดในโรงจอดรถของที่บ้านแล้ว ภูก็ยืนมองแม่ของเขาเหมือนต้องการจะซักไซ้ไล่เรียงแต่คุณอำพันไม่เปิดโอกาสเลย"ฮาว...แม่ง่วงจังเลยภูไปนอนนะมึนแอลกอฮอล์ด้วยสิ"เธอลงจากรถก็พลันหาวให้ภูเห็นทันที เธอรู้ดีว่าลูกชายขี้สงสัยของเธอต้องถามไถ่แน่นอนว่าไปไหนมาเมื่อเดินเข้าห้องอำพันก็ทิ้งกระเป๋าลงบนเตียง พร้อมกับร่างสวยสมวัยจากความพยายามที่จะลดหุ่นให้ผอมลง ลงบนเตียงในลักษณะทิ้งตัวลงไปทันที"เฮ้ย...มีเด็กหนุ่มรุ่นน้องมาจีบ จะทำยังไงดีนะเรากลัวจะเหมือนกลับพ่อเลี้ยงของเจ้าภูอีก ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นฉันคงรับไม่ได้อีกแล้ว"ขณะที่คิดก็เผลอหลับไปด้วยความมึนและง่วงเพราะเป็นเวลาดึกแล้วเกือบจะตีหนึ่ง ภูเป็นห่วงแม่ของตัวเองกลับดึกประจำก็เลยชักเริ่มห่วง กลัวว่าเพราะเรื่องของเขาหรือปล่าวที่ทำให้แม่เป็นแบบนี้ช่วงหลังมานี้แม่ออกเที่ยวทุกวัน แม้จะไม่