Stay with me my Sugar daddy (พ่อเลี้ยงสุดหล่อ)

ผมภูริภัทร ศาสตร์ตรา พ่อตายตั้งแต่ยังเด็กมีแต่แม่ แม่ของผมเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาได้ไม่นานก็เอาผมไปไว้กับตายาย แม่ยังไม่แก่เลยดูสวยมากด้วยซ้ำ ผมย้ายไปอยู่กับตายายตั้งแต่ยังเด็ก พอโตมาแม่ก็รับผมมาอยู่ด้วยแบบกระทันหัน บอกตายายว่าคิดถึงผมเหลือคณานับ ด้วยความที่อยากรับผมกลับมาอยู่ด้วย

แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมนะสิครับ วันดีคืนดีแม่ก็พาผู้ชายคนหนึ่งเข้าบ้านมา สูงขาวหล่อเสียด้วย ส่วนผมก็ย่างเข้าสู่วัยรุ่นพอดีอายุอานามก็มหาวิทยาลัยนะครับ อิอิ ไม่กล้าบอกอายุครับเพราะยังเด็กมันไม่เหมาะสักเท่าไร

"ภูเอ้ย มานี่หน่อยสิ นี่ลุงวัฒน์เขาจะมาอยู่กับเราที่นี่นะลูก"ผมมีงงนิดๆผัวคนใหม่ของแม่ ช่างจะชอบแม่ได้ไม่เหมาะสมกันเลยผมคิดเอาเองตามสายตาของผมที่มอง

ผมพยักหน้าสวัสดี แต่สายตาพ่อเลี้ยงผมดูแปลกๆนะครับ เขามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย แล้วสายตาก็หยุดอยู่ตรงเป้าของผมชั่วครู่ จากนั้นก็เดินเข้ามากอดผมตบไหล่เบาๆแล้วพูดขึ้นว่า

"ขอลุงอยู่ด้วยคนนะ..."ผมคิดเขาก็น่ารักดีมีขออนุญาตผมด้วย อืมใช้ได้ผู้ชายคนนี้ผ่านฉลุย

ผมลืมบอกไปแม่เป็นคนที่ชอบปาร์ตี้มาก กินเหล้าเมากับเพื่อนฝูงแทบจะทุกวัน ตั้งแต่ผมมาอยู่ด้วยไม่เคยเห็นแม่ในสภาพปกติสักครั้ง มีครั้งนี้แหละที่แม่พาลุงวัฒน์มาแนะนำ ดูเป็นผู้เป็นคนหน่อย

พอลุงวัฒน์เข้ามาอยู่ในบ้าน ทุกอย่างก็ดูเรียบร้อยเปลี่ยนไปจากเดิม จากบ้านที่รกๆก็กลายเป็นบ้านที่มีระเบียบ อาหารการกินครบพร้อมลุงวัฒน์จัดหามาให้หมดและเป็นคนทำกับข้าวเองทุกวันแทนแม่เลยก็ว่าได้แทบทุกอย่าง ผมนี่อึ้งเลยฉันได้แม่มาอีกคนหรือไงกัน

ผมลืมบอกไปลุงวัฒน์ที่ผมเล่ามาดูไม่แก่นะครับ เขาดูดีเชียวแหละ จนผมยังแอบคิดว่ามาชอบแม่ของผมได้ยังไง ขอโทษนะครับไม่ได้ว่าแม่ของตัวเอง หึ...ไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่างเลย กินแต่เหล้าว่างก็เข้าบ่อนไพ่ มีอาชีพใช้เงินเป็นว่าเล่นทุกวัน

"ภู...เราเรียกลุงวัฒน์ว่าป๊าก็แล้วกันนะลูก"

ผมเป็นคนว่านอนสอนง่ายครับ ขี้เกียจเถียงกับแม่ให้เรียกก็เรียก แต่ความสัมพันธ์ฉันท์พ่อเลี้ยงของเราก็ไปกันด้วยดีนะไม่มีขัดแย้งกันให้มากความ เขาดีนี่ครับก็ต้องยอมรับในข้อนี้ของเขา

สลับกันแม่ออกจากบ้านแทบทุกวัน แต่ป๊าอยู่บ้านทุกวันแทนครับ ผมนี่งงใจเลยโลกเราช่างตาละปัดเหลือเกินแทนที่ผมจะสนิทกับแม่แต่ดันสนิทกับป๊าแทนสลับกัน

"ป๊า...ไปเตะฟุตบอลกันเถอะ ไม่ได้ออกกำลังกายมาหลายวันแล้ว"ผมชวนป๊าเมื่อเห็นอยู่ว่างๆไม่มีไรทำ

"ไปสิภู...ป๊าเบื่อๆเหมือนแล้วแม่เราหายไปไหนอีกละนี่ ป๊าว่าอยู่วงไพ่แน่นอนเลย"

กลายเป็นว่าผมกับป๊าสนิทกันไปเลย เหมือนแม่พาป๊ามาทิ้งไว้ให้ผมดูแล เออ...ไม่ใช่สิป๊าดูแลผมแทนสิครับ เพราะตอนนี้ทุกอย่างในบ้านแทบจะเป็นป๊าทั้งหมดเลยที่ดูแล

เมื่อกลับจากออกกำลังกาย ผมกับป๊าก็มองหาแม่แต่ก็ไม่เจอ เราสองคนจึงขี่มอเตอร์ไซด์ออกไปตามหาที่วงไพ่ท้ายซอย เจอแม่ของผมจริงๆด้วยแต่ไม่ยอมกลับสิครับ ผมกับป๊าก็เลยช่วยกันขู่ถ้าไม่ยอมกลับก็นอนที่นี่ก็แล้วกัน

"กลับก็ได้วะ เอ็งสองคนเป็นผัวและพ่อข้าใช่ไหม ดูสิข้ากำลังมือขึ้นเลย"แม่หงุดหงิดตามประสาโดนขัดจังหวะเล่นไพ่

"แม่...ครับ"

ผมติงแม่เบาๆอายชาวบ้านถ้าแม่โวยวายจะมากความไปกว่านี้ ส่วนป๊าสงบนิ่งให้ผมจัดการ ป๊าสุขุมนุ่มลึกมากกว่าผมอีก ยืนมองด้วยสายตาดุๆให้แม่กลัว

แต่อย่างแม่นะจะกลัวคิดดู ขนาดทั้งขู่ทั้งลากกลับบ้านยังไม่อยากจะกลับเลย ผมกับป๊าก็เลยจับแม่ขึ้นรถมอเตอร์ไซด์อัดสามกลับบ้านอย่างทุลักทุเลพอควร กว่าจะถึงบ้านได้ก็ลำบากลำบนสิ้นดี ก็แม่ตัวก็ใช่จะน้อยๆเสียเมื่อไรอย่างกับยักษ์ ตลอดทางก็บ่นๆจนผมกับพ่อเลี้ยงหูชา

"แล้วมีอะไรกินไหมที่บ้าน ฉันหิวข้าวจะตายอยู่แล้ว พวกเธอนี่ลากฉันกลับมา หุงหาอาหารให้กินด้วยก็แล้วกัน หึ...ก็อยากลากมาเองมือกำลังมือขึ้นเลย"

ผมกับพ่อเลี้ยงมองหน้ากัน แล้วส่ายหน้าว่าแม่เป็นเอาเยอะนะตอนนี้ มันฝังลึกในจิตใจเสียแล้ว จนผมสงสารพ่อเลี้ยงขึ้นมาจับใจ ดูเขามองแม่แล้วส่ายหน้าอย่างหมดอาลัยตายอยากเหลือเกิน แต่ไม่พูดอะไรมาก เพราะบุคลิคของเขาก็เป็นเช่นนั้นอยู่แล้วสุขุมนุ่มลึกชวนมองเหลือเกิน

"ใจเย็นสิภู...นั่นผัวแม่ แค่ชมในใจว่าเขาหล่อก็พอ หล่อไม่พอยังดูเซ็กซี่อีก"ผมคิดแล้วก็ต้องรีบสลัดความคิดนั้นออกไปจากหัวเพราะใกล้จะถึงบ้านแล้ว แม่ก็บ่นหิวข้าวจนพวกเรารำคาญ อยู่มาตั้งนานในวงไพ่ไม่รู้จักหิว แต่พอออกจากวงไพ่มาเท่านั้นแหละต่อมหิวเริ่มทำงานขึ้นมาทันทีเลย แม่หนอแม่