LOGINมีครอบครัวหนึ่ง ลูกกำลังเข้าสู่วัยรุ่น แม่มีแฟนใหม่พาแฟนใหม่เข้าบ้าน แฟนใหม่ของแม่ทั้งหล่อและดูดี แต่แม่ติดเล่นไพ่ไม่ค่อยได้อยู่บ้านก็เลยทิ้งให้ลูกชายอยู่บ้านกับพ่อเลี้ยงสองคน กลับกลายเป็นว่าพ่อเลี้ยงดูแลทุกอย่างแทนแม่ ทั้งอาหารงานบ้านทุกสิ่งอย่าง ขออย่างเดียวเป็นสิ่งตอบแทนคือลูกชาย
View Moreเมื่อผมรู้ว่าป๊าไม่ได้ป่วยจริง ผมจึงรอถามเค้าอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ เมื่อป๊าจัดของในครัวเสร็จผมก็นั่งรอถามเขาอย่างใจจดใจจ่ออยู่แบบนั้น เมื่อเขาจัดของเสร็จก็มานั่งตรงโซฟารับแขกเหมือนผมที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนรอเขาอยู่อย่างตั้งใจ"ป๊า...สรุปป๊าเป็นมะเร็งจริงปล่าวภูถาม""ถ้าให้ตอบตามความจรืงเลยก็ไม่เป็น แต่ที่ต้องโกหกเพราะป๊าอยากให้อำพันเห็นใจเรื่องชองเรา แต่ป๊าก็ไม่นึกว่ามันจะง่ายดายขนาดนี้เลย ไม่คิดว่าอำพันก็ระแคะระคายมาก่อนด้วยซ้ำ ป๊าขอโทษนะภูที่ทำให้ห่วง ภูเตรียมตัวกลับไปเรียนเถอะนะ ป๊าไม่เป็นอะไรแล้ว"ผมพยักหน้าโล่งอกเมื่อป๊าไม่เป็นอะไร เราทั้งสองกอดกันด้วยความดีใจที่ป๊าจะอยู่กับผมไปนานๆเลยต่อจากนี้ไปบ้านเราก็จะมีแต่ความสุขคุณนายอำพันหลังจากเธอเปิดใจเรื่องของวันสินเธอรู้สึกว่าเขาเสมอต้นเสมอปลายมาก จากที่เริ่มคุยกันก็เป็นเวลาร่วมหลายเดือน เขาสม่ำเสมอกับเธอตลอดจนมาวันนี้อำพันเธอจึงตัดสินใจที่จะบอกทั้งภูริวัฒน์และสามีเพียงในนามของเธอเอง ก่อนที่ทั้งสองจะทราบจากคนอื่นแล้วมาโวยวายกับเธอว่าไม่บอกวันนี้เป็นวันดีที่อยู่กันพร้อมหน้าร่วมโต๊ะอาหารคุณนายอำพันของภูริวัฒน์มีสีหน้ากังวลจนเขารู้ส
เมื่อจัดสวนหน้าเสร็จก็เอาม้าหินอ่อนมาลง จัดแต่งมีชิงช้ามาวางเพิ่มอีกหนึ่งอันเป็นอันเข้าที่ เป็นมุมนั่งดื่มเบียร์ของแม่เป็นอย่างดีเลยครับเมื่อเข้าที่เข้าทางบ้านเปล่าๆก็มีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง ผมชอบมากตกเย็นมาก็มานั่งหน้าบ้านทุกวัน บางทีแม่ก็มานั่งบ้าง ส่วนป๊าทำงานบ้านอยู่ข้างใน"ภูของใช้ในบ้านหมดหลายอย่างเลย ออกไปซื้อกันไหม "ป๊าชวนผมออกไปซื้อของข้างนอก แต่ผมติดงานอาจารย์ที่ยังส่งไม่หมดจึงต้องอยู่ทำให้เสร็จเพื่อรีบเร่งส่ง"ป๊าอาจารย์ทวงงานครับวันนี้ไปด้วยไม่ได้ ไปเองได้ไหมครับป๊า ภูขอทำงานให้อาจารย์ก่อนได้ไหม"ป๊าตามใจไม่เซ้าซี้ผมให้มากความ เขาพยักหน้ารับรู้และเดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกมาก็คว้ากุญแจรถออกไปซื้อของที่ห้างสรรพสินซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนักเพียงคนเดียวส่วนผมเข้าห้องเปิดคอมและรีบเร่งทำงานส่งให้อาจารย์ทันใด ส่วนแม่ออกไปนวดตั้งแต่เช้าแล้ว ผมนั่งอยู่ในห้อง ด้วยความที่ชอบเปิดประตูห้องทิ้งไว้ยุงก็เข้ามากัดขาผมนะสิครับ มันทั้งคันและผมก็เกาอย่างเมามันเลยละทีนี้"โอ้ย...ไอ้ยุงบ้า กัดอยู่ได้ฉันก็รีบจะทำงานส่งอาจารย์คันจังเลย"เมื่อถูกยุงกัดผมก็คันจนไม่มีสมาธิทำงานส่งอาจารย์จนทนไม่ไหวจึ
เมื่ออำพันกลับจากไปปาร์ตี้กับเพื่อนๆเธอก็ขับรถกลับบ้านทันที เกรงใจทั้งลูกและสามีในนามของเธออยู่ ถึงแม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ทั้งสองก็ยังรักและเป็นห่วงเธอมากเช่นกันแสงไฟจากรถมาจอดหน้าบ้านในเวลาไม่ดึกมากนัก อำพันรอให้ลูกชายมาเปิดประตูให้เพราะเธอรู้ว่าเขายังไม่นอนเมื่อขับมาจอดในโรงจอดรถของที่บ้านแล้ว ภูก็ยืนมองแม่ของเขาเหมือนต้องการจะซักไซ้ไล่เรียงแต่คุณอำพันไม่เปิดโอกาสเลย"ฮาว...แม่ง่วงจังเลยภูไปนอนนะมึนแอลกอฮอล์ด้วยสิ"เธอลงจากรถก็พลันหาวให้ภูเห็นทันที เธอรู้ดีว่าลูกชายขี้สงสัยของเธอต้องถามไถ่แน่นอนว่าไปไหนมาเมื่อเดินเข้าห้องอำพันก็ทิ้งกระเป๋าลงบนเตียง พร้อมกับร่างสวยสมวัยจากความพยายามที่จะลดหุ่นให้ผอมลง ลงบนเตียงในลักษณะทิ้งตัวลงไปทันที"เฮ้ย...มีเด็กหนุ่มรุ่นน้องมาจีบ จะทำยังไงดีนะเรากลัวจะเหมือนกลับพ่อเลี้ยงของเจ้าภูอีก ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นฉันคงรับไม่ได้อีกแล้ว"ขณะที่คิดก็เผลอหลับไปด้วยความมึนและง่วงเพราะเป็นเวลาดึกแล้วเกือบจะตีหนึ่ง ภูเป็นห่วงแม่ของตัวเองกลับดึกประจำก็เลยชักเริ่มห่วง กลัวว่าเพราะเรื่องของเขาหรือปล่าวที่ทำให้แม่เป็นแบบนี้ช่วงหลังมานี้แม่ออกเที่ยวทุกวัน แม้จะไม่
เมื่อแม่กลับมาเป็นโสดอีกครั้ง เพราะกับพ่อเลี้ยงผมเป็นเพียงในนามเท่านั้น แม่อำพันก็ดูแลตัวเองมากขึ้นกับป๊าเขาก็เหมือนเพื่อนกัน มันก็แลดูมีความสุขดีนะครับผมว่าต่างคนให้อิสระต่อกัน"แม่ไปไหนอีกละวันนี้ สวยเชียวจะไปไหน"ผมคาดคั้นถามแม่ให้รู้ความเพราะแม่ออกกำลังกาย ลดนน จากที่อ้วนตุตะก็กลายมาเป็นผอมอย่างรวดเร็ว ผมนี่ทึ่งเลยถึงแม่จะอายุมากแล้วก็ตามแต่ใบหน้าแม่ อายุทำอะไรแม่ไม่ได้เลย"ว่าจะออกไปปาร์ตี้กับเพื่อนฝูงนะ ทำไมอย่าห้ามนะชีวิตของแม่ บั้นปลายชีวิตขอมีความสุขหน่อยเถอะ อัดอั้นมานานเอาชีวิตไปทิ้งในบ่อนมาเสียนานไปละ ดูแลป๊าดีๆละไม่ต้องห่วงแม่"พูดจบแม่ก็เดินออกไปจากบ้าน บ้านเราหลังใหญ่ก็จริงแต่ทำไมมีแต่ผมกับป๊านะ ถ้ามีเด็กมาวิ่งเล่นในบ้านก็ดีสิ แต่ผมกับป๊าคงเป็นไปไม่ได้เพราะไม่มีอะไรให้ท้องผมลืมบอกไปช่วงนี้ผมดร้อปการเรียนไว้อยู่เป็นเพื่อนป๊าตอนเขาป่วย ไว้เขาดีขึ้นจะกลับไปเรียนต่อครับ ป๊าเหนื่อยเพื่อพวกเรามามากแค่นี้ผมเสียสละได้เมื่อแม่ออกไปได้พักใหญ่ผมรอปิดประตูบ้านให้แม่ที่ขับรถออกไป แม่ของผมตอนนี้สวยครบสูตรเลยแหละ หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างก็ชอบกันเป็นแถวจากที่ผมรู้มา เวลาแม่วางโทรศัพท์ไ
ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมาผมกับพ่อเลี้ยงกลายเป็นว่าเราสนิทกันมาก ก็จะอะไรละครับผมกับเขาเวลาแม่ไม่อยู่ก็แอบแซบกันทุกครั้งไป แต่ผมก็ไม่เชิงว่าดีใจหรือเสียใจนะครับเพราะเขาเป็นผัวแม่ แถมไม่พอหล่อเสียด้วยสิ เวลาไปไหนด้วยสาวๆมองเขามากกว่าผมเสียอีก"ป๊า...ไม่ออกไปไหนเหรอครับวันนี้"ผมถามขึ้นวันนี้เห็นอยู่ครบพร้
วันรุ่งขึ้นผมกับพ่อเลี้ยงก็นัดแนะกันไปออกรถใหม่ โดยไม่ให้แม่รู้เพราะแม่ยังไม่ตื่นจากที่นอน แต่พ่อเลี้ยงเตรียมอาหารไว้ให้แม่แล้วอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ตื่นมาก็ได้กินเลยไม่ต้องหุงหาให้เสียเวลา"ป๊าแม่ตื่นมาไม่เจอเราจะบ่นไหม""อืม...คุณนายอำพันบ่นเป็นกิจวัตรอยู่แล้วอย่ากังวลเลยไปเถอะเดี๋ยวทำเรื่องไม่เสร
ขณะที่พ่อเลี้ยงกำลังขัดสีฉวีวรรณให้ตรงหว่างขาของผม เขาก็ถือโอกาสมารูดขยำของผมจนมันทั้งโด่และแข็งขึ้นมาอีก ผมก็เลยเผลอครางปากซี้ดส์ออกมา ตอนนี้แม่ไม่อยู่พ่อเลี้ยงก็เลยรังแกผมได้ตามสบายและตลอดเวลา แทบจะไม่ต้องระวังตัวอะไรเลยด้วยซ้ำ"ภู...ขาดเหลืออะไรอีกไหม ป๊าซื้อให้ไม่ขัดเลยขอเพียงตามใจเท่านั้นก็เกิ
ผมภูริภัทร ศาสตร์ตรา พ่อตายตั้งแต่ยังเด็กมีแต่แม่ แม่ของผมเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาได้ไม่นานก็เอาผมไปไว้กับตายาย แม่ยังไม่แก่เลยดูสวยมากด้วยซ้ำ ผมย้ายไปอยู่กับตายายตั้งแต่ยังเด็ก พอโตมาแม่ก็รับผมมาอยู่ด้วยแบบกระทันหัน บอกตายายว่าคิดถึงผมเหลือคณานับ ด้วยความที่อยากรับผมกลับมาอยู่ด้วยแต่ครั้งนี้มันไม่เห