Lahat ng Kabanata ng พันธะรักหมอร้าย : Kabanata 11 - Kabanata 17

ประกายดาวยังไม่ทันจะตอบ ทว่าเสียงสมาร์ตโฟนของภีมภพกับดังขึ้นมาขัดจังหวะ ทำให้ภีมภพละเลงลิ้นเข้าเนินอกอวบอมชมพูทั้งสองเต้า อย่างดุดันเร่าร้อน นั้นได้สติแข็งชิบหายRrrrrrrrr ไทม์แต่นั้นภีมภพกับพยายามกลั้นอารมณ์สุดๆ อ่า... นี้เขาทำอะไรลงไป รู้ตัวอีกทีเขาก็ปลดกระดุม รุกลิ้นเข้าใส่คนตรงหน้าอย่างหนักหน่วงด้านประกายดาวที่ถูกภีมภพ ปลุกเร้าอารมณ์อย่างหนัก เธอทรมาน ต้องการให้เขาทำอะไรบางอย่าง ประกายดาวที่ภีมภพละใบหน้าออกจากหน้าอกของเธอ ใบหน้าสวยซีดเผือกลง จนอีกฝ่ายสังเกตได้ ทว่าขณะที่ร่างสูงสาวเท้าจะออกจากห้อง!! หมับ !! มือเรียวจับเข้าที่แขนของเขา“พี่...หมอภีม” น้ำเสียงสั่นไหว เอ่ยจากปากของเธอ ราวกับควบคุมอารมณ์ไฟปรารถนาไม่ได้ด้านภีมภพ รับรู้ประกายดาว มีอารมณ์ และในตอนนี้เวลานี้ ต้องการเขามาก ร่างสูงยกยิ้มที่มุมปากหยัก ราวกับคนที่อารมณ์ก่อนหน้า ไม่อยากจะลงลิ้นหนักหรอก แต่เมื่อกี้แค่เผลอตัวไปเท่านั้นเอง“อยาก หึ...ที่เหลือเธอ ช่วยตัวเองไปก่อน โทษที ฉันไม่กินของซ้ำ...” คำพูดหักห้าม น้ำใจทำเอาประกายดาวโหยหวนลึกๆ ใบหน้าสวยซีดเผือกชาวับไปทั้งตัว คำพูดร้ายกาจหลุดจากปากหมอปากร้าย เขาตบหน้าเธอด้วย

ประกายดาวที่เห็นหน้าชัดๆ ของคนที่ปล้นจูบเธอ ร่างบางชะงักนิ่งค้าง นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน ‘ใช่ คนที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด’ ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ ประกายดาวเม้มริมฝีปากแน่น ด้วนความโกรธจัด เธอทั้งโกรธทั้งโมโหที่ภีมภพไม่ให้เกียรติเธอ คิดจะกอดจะจูบตรงไหนก็ได้งั้นเหรอ“พี่หมอภีม พี่ไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” นัยน์ตาตาคู่สวยปนเศร้าสั่นระริกเต็มไปด้วยความว่างเปล่า เอ่ยจบประกายดาว สาวเท้าหนีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ร่างบางเดินหนีเชิดหน้าออกจากงานโดยไม่คิดให้ความสำคัญ สนใจเขาอย่างที่ผ่านๆมา เธอเกลียดที่เขาใจร้ายไม่ให้เกียรติเธอภีมภพที่ถูกประกายดาวตบจนหน้าชานั้น ร่างสูงโน้มตัวลงไปหยิบหน้ากากขึ้นมา ด้วยความรู้สึกสับสน วุ่นวายใจ อย่างบอกไม่ถูก เขาเกลียดไม่ชอบอะไรที่ได้มาง่ายๆ แต่กับมักพาตัวเองเข้าใกล้เธอทุกครั้ง ยิ่งใกล้ความรู้สึกบางอย่างกับสั่นไหวไปหมด แล้วมันเพราะอะไร ไม่ชอบที่เธอเอาแต่วิ่งแจ้นๆ เข้าหาเขา แต่กลับกลายเป็นเขาเสียเอง ที่เป็นฝ่ายเข้าไปยุ่งและเข้าหา พาตัวเองเข้าไปวุ่นวายกับเธอ“หึ...แบบนี้ มันเรียกว่าอะไร” ภีมภพ ร่างสูงเดาะลิ้นเข้ากระพุ้งแก้ม จากนั้นก็เดิ

ประกายดาวดวงตาเรียวเล็กจับจ้องไปยังเรือนร่างหนาหุ่นกายกำยำ ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ผงาดหัวมาเด่นต่อสายตาของฉัน ร่างบางเขยิบตัวหนี แต่นั้นยิ่งขยับหนี เขายิ่งขยับตัวเข้าหาฉัน“ลองไหมดาว มันน่ารักนะ” มือหนาปัดเข้าท่อนแข็งแรงขนาดใหญ่ ชวนให้เธอสัมผัส“จับมัน” ประกายดาวเลิ่กลั่ก“เธอชอบฉัน ไม่ใช่เหรอ คืนนี้ ฉันให้โอกาสแก้ตัว ทำให้ฉัน ประทับใจเธอ เด็กน้อย...” ภีมภพทนไม่ไหว ถ้ารอให้ประกายดาวเริ่มก่อน คืนนี้เขาคงทรมานตายแน่ๆ“อ่า พี่ หมอภีมคะ” ประกายดาวเอ่ยไม่ทันจบ แต่ภีมภพกับแทรกตัวเข้าตรงกลางระหว่างขา เมื่อร่องสยิวอมชมพูอ้าขยายอวบอูมชมพูพร้อมรับแล้วนั้น มือหนาจับเข้าท่อนเอ็นขนาดใหญ่ ถูและเร้าไปก่อนเพียงแค่พี่หมอภีมสัมผัสร่องสยิวของฉันเนิบนาบเชื่องช้า ฉันเสียวทรมานไม่ไหว ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ขณะที่ริมฝีปากหนาของพี่หมอภีม ไล่พรมจูบไปทั่วทั้งเนินอกและลำคอของฉัน ประกายดาวทนลิ้นสากหนาอันเร่าร้อนตวัดเข้าเนินอกอวบอึ้มด้วยความทรมาน ร่างบางเด้งหน้าอกรับ“อ่าส์...ซี๊ด พี่...หมอภีม อย่ากัดน้อง สิคะ” ประกายดาวกลั้นเอ่ยไม่เต็มเสียง“อ่าส์ เด็กดื้อ นมเธอมันใหญ่ โทษ...ที ฉันทนไม่ไหว” เพราะเขาลืมตัว กัดเข้าเต็มแรง หม