جميع فصول : الفصل -الفصل 10

ภีมภพ ร่างสูงโปร่งใบหน้าอันหล่อเหลาที่ได้ดีเอ็นเอความหล่อเหลามาจากบิดาเจ็ดสิบเปอร์เซ็น ผิวขาวสันจมูกคมโด่งคมมันได้รูป รับกับริมฝีปากบางกรอบหน้าเรียวรูปไข่ราวกับหน้าหญิงมีความผสมผสานมาจากมารดา พอดีเอ็นเอทั้งบิดามารดามาร่วมกัน ทำให้ใครๆ ต่างขนานนามความหล่อเหลาให้กับหมอหนุ่มหล่อสุดฮอตอย่าง หมอภีมภพ อักษรรุ่งโรจน์สกุล หมอใบหน้าฟ้าประทาน ดีกรีนายแบบ แต่ความหล่อ ความฮอตใบหน้าอันหล่อเหลาที่โดดเด่น สะกดสายตาสาวๆ ของภีมภพ ไม่ได้ฮอตเพียงแค่ในรั้วมหาวิทยาลัย BXMaXด้วยความมีใบหน้าฟ้าประทานมาแต่กำเหนิด หล่อ รวย เก่ง ดีกรีหนุ่มนักศึกษาแพทย์ ที่พ่วงตำแหน่งเดือนคณะแพทยศาสตร์ ของภีมภพนั้นยังหล่อสะดุดสายตา โดนใจของสาวๆ ทั้งประเทศ ชนะการถูกโหวตให้ได้รับตำแหน่ง หมอหล่อทะลุเเมส แห่งปี และยังติดท็อป 10 หมอหล่อบอกต่อด้วย 4 ปีซ้อน แต่ความหล่อความฮอต ของภีมภพไม่พอแค่นี้ ภีมภพยังขึ้นแท่นเป็นนายแบบและเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับโรงพยาบาลชั้นนำอีกมากมายหลายแห่ง ดีกรีหมอนายแบบของเมืองไทย หล่อ รวย เก่ง มากความสามารถ ฉายา นายแบบหมอหล่อทะลุแมสเรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งหนุ่มคุณหมอที่สาวๆ ต่างให้ความสนใจและ คลั่งไคล้สุดๆ ในเจ

มาถึงห้องชมรมประกายดาวเปิดประตูเข้าไป สายตาสะดุดกับกระเป๋าตัวเองวางอยู่บนโต๊ะ ใบหน้าสวยฉีกยิ้มหวาน“นึกว่าจะไม่เจอแล้ว” คนตัวเล็กเอ่ยทว่าขณะที่ประกายดาวเดินลงจากตึก ด้วยแสงไฟที่เปิดเพียงไม่กี่หลอดนั้น ร่างบางที่ไม่ทันระวังขาก้าวพลาดนั้น!! อร้าย...!! ดวงตาเรียวเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจ!! ตุบ !! ร่างบางกับตกบันไดตัวกระแทกลงพื้น แว่นตาลอยตกลงบนพื้น!! เคล้ง !! ภีมภพก้าวขาเหยียบแว่นตาที่ตกลงตรงปลายเท้าเข้าเต็ม!! กรอบ !! เลนส์แว่นตาของประกายดาวแตกละเอียด“โอ้ย...ซี๊ด หึ...เจ็บจัง” ประกายดาวที่ก้นกระแทกเข้ากับพื้นร่างบางถึงกับร้องโอดโอย หน้าแหกอีกแล้วฉัน แล้วดันมาแหกใส่คนหล่อๆแบบนี้ หมดกัน คะแนนกุลสตรีจากที่มีน้อยติด นาทีนี้ก็ติดลบ ส่วนคะแนนความซุ่มซ่ามสิบเต็มฉันได้เต็มร้อยไปเลย“เป็นไง...” ภีมภพชะงักตกใจ เขาก็เดินลงบันไดมาดีๆ ถ้าหลบไม่ทันงานนี้มีตกบันไดเจ็บตัวอีกรอบ“เจ็บ...ค่ะ อ่า...นี้ขาฉันไม่ใช่หักแล้วเหรอเนี่ย” ร่างบางบ่นอุบอิบ“ลุกไหวไหม...” เขาถามเสียงเข้ม“ไหวค่ะ แต่พี่หมอขา ช่วยหน่อยได้ไหมคะ” หมายถึงให้เขาช่วยพยุงเธอ“อ่า...นี้พึ่งจะชั้น 4 เองเหรอ แว่นฉันแตกละเอียดเลย แล้วจะเดินล

3 วันต่อมาด้านประกายดาวถึงแม้วันนั้นพี่หมอภีมภพจะจำฉันไม่ได้ ใช่ว่าฉันจะทิ้งความพยายามเข้าหาเขาหรอกนะ สามวันที่ผ่านมาฉันเดินลัดเลาะมายังตึกคณะแพทย์ แต่กับไร้เงาของคนที่ฉันอยากเจอมากๆ“เห้ย...” เศร้าชะมัด ไม่ได้หวังให้เขามาชอบฉันหรอกนะ ไม่เห็นหน้าเห็นตึกเรียนก็ยังดี แต่นั้นก็ไม่มีวี่แววจะเจอพี่หมอภีม คิดถึงสุดๆ ฉันหลงรักรุ่นพี่หน้าหล่อที่ช่วยฉันในวันนั้นอย่างไม่รู้ตัว ไม่รู้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีก็รักแล้วอะ หมดหัวใจดวงน้อยๆ ของฉันยกให้พี่หมอภีมคนเดียวฉันซื้อขนมขบเคี้ยวมานั่งเล่นที่ม้านั่งใต้ตึกนวัตกรรมที่ใกล้กับตึกคณะแพทย์ จนกระทั่งตกเย็น เมื่อการเฝ้ารอเจอใครสักคนของฉันไร้ประโยชน์ฉันกลับคอนโด แต่ก่อนกลับก็ไม่ลืมแวะไปเยี่ยมคุณย่าที่โรงพยาบาล คุณย่าฉันความดันต่ำมาสองวันแล้ว คุณหมอให้เฝ้าดูอาการ@โรงพยาบาล SoSarin Phaet Centerใช้เวลาเพียงยี่สิบนาที ไม่นานร่างบางในชุดนักศึกษาม้วนผมเป็นจุก สวมรองเท้าแตะ ก็มาถึงโรงพยาบาล เพราะโรงพยาบาลที่คุณย่าฉันเข้ารักษาตัวอยู่ไม่ไกลจากมหาลัยของฉันทว่าขณะที่ประกายดาวเดินเข้ามาถึงโรงพยาบาล สายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดเสื้อกาวน์ที่เดินผ

‘เท่าไหร่’ เสียงทุ่มดังกึกก้องภายในหูของฉัน ประกายดาวชาวับไปทั้งตัว ซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัด สายตาคมเข้มเหลือบมองหน้าอกของเธออย่างจงใจ ยิ่งเธอขยับตัวหนี นั้นยิ่งทำให้ร่างกายเธอเสียดสีเข้ากับหน้าอกอันเปลือยเปล่าของเขามือหนาทั้งสองข้างกดข้อมือเล็กลงบนโซฟาภายในห้อง Vvvip“ว่าไง ฉันถาม เท่าไหร่” สมองทื่อ ยังไม่ทันประมวลผลนั้น ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาในระยะใกล้ชิด ใกล้มาก มากซะอีกนิดปลายจมูกของเขาจะแตะที่ปลายจมูกของฉัน!! ตุบๆ ตับ ๆ !! หัวใจดวงเล็กเต้นสั่นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับรู้สึกได้ ใบหน้าสวยรู้สึกร้อนพราวๆ ขึ้นมาด้วยท่าทีเขินอายที่เธออยู่ในท่าที่อันตรายกับเขา“ถ้า พี่หมายถึง เครื่องดื่มพวกนี้ 3,000 บาท เช็คบิลที่ข้างล่างได้เลยค่ะ” ไม่รู้แหละว่าเขา หมายถึงอะไร แต่ถ้าเป็นเครื่องดื่มตั้งตรงหน้านี้ ราคาคงประมาณนี้แหละ ประกายดาวหลับตาพริบๆ ตอบหึ...! ภีมภพใบหน้าอันหล่อเหลาขมวดคิ้ว ที่เธอตอบมาคือราคาเครื่องดื่มพวกนี้ สามพันแค่บรั่นดียี่ห้อนี้ก็ไม่ใช่แล้ว คนตัวโตเดาะลิ้นเข้ากระพุ้งแก้ม ภีมภพพยายามใช้ความคิด เขาชำเลืองมองสายริสแบนด์บนข้อมือของเธอ ‘เด็กใหม่งั้นเหรอ’มือห

ด้านภีมภพทว่าขณะที่ปลดปล่อยอารมณ์ใคร่เสร็จแล้วนั้น ร่างสูงสวมใส่เสื้อผ้าของตนเสร็จสิ้นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงขายตัวมือหนาหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา เบนสายตาไปยังร่างบางบนเตียงที่นอนหันหลังให้กับเขา ฉันทั้งเจ็บ และจุกมาก โดนหนักขนาดนี้ให้ฉันลุกออกไปตอนนี้คงไม่ไหว“เท่าไหร่”“หมะ...หมายความว่าไงคะ” ประกายดาวจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาสายตาดุดันที่จ้องมายังเธอ“ฉันถาม ค่าตัวเธอหนะเท่าไหร่” ประกายดาว ใบหน้าสวยซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัด เขาต้องการจ่าย ให้จบๆ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างต่อกัน“ฉันบอกพี่ไปแล้ว ฉันไม่ได้ขายตัว”“อย่าเรื่องมาก ฉันมีเงินสด ไม่กี่พันบอกเลขบัญชีมา” นั้นยิ่งทำเอาร่างบางชะงักนิ่งค้างกับคำพูดของคุณหมอหน้าหล่อ นี้เขาตีร่างกายเธอเป็นราคางั้นเหรอ ประกายดาวแปรเปลี่ยนสีหน้าให้ดูเป็นปกติ“...ฉันไม่ได้ต้องการเงิน ฉันบอกพี่ไปแล้ว”“ไม่คิดตัง ให้ฟรี” อึก...คำพูดร้ายกาจที่หลุดมาจากหน้าหล่อๆ ของภีมภพ นั้นยิ่งทำประกายดาวช็อกรอบที่สอง ประกายดาวที่ทนฟังคำดูถูกไม่ไหวนั้น“พี่หมอภีม...” ถึงกับขึ้นเสียงใส่คนใจร้าย เหอะ...ฉันไม่น่าพลาดมีอะไรกับคนแบบเขาเลย