Semua Bab แม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์: Bab 201 - Bab 210

“Ohh...เทรย์ขอโทษครับม่ามี้” เทรย์ยิ้มแหยๆให้ม่ามี้ก่อนจะหันกลับไปหาย่าที่เดินตามหลังมา “ขอบคุณครับคุณย่า” เด็กน้อยมือไหว้ขอบคุณย่า“จ้ะหลานย่า” คุณหญิงนันทิดายิ้มให้หลานชายและลูกสะใภ้และไม่อยากคิดเลยว่าหากเป็นดวงหทัยจะเป็นแบบนี้มั้ย“จำรัสตั้งโต้ะเลย” วิกรมยิ้มให้ภรรยาที่ยอมรับลูกสะใภ้อย่างเต็มใจด้วยตัวเองและคิดถึงข่าวของดวงหทัยแล้วเขาก็โล่งใจที่ไม่ได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้“แล้วตาซีล่ะยังไม่มาอีกเหรอลูก”“นายซีนัดกับเพื่อนครับคุณแม่”“นัดกับเพื่อนหรือนัดดผู้หญิงกันแน่ฮึ” คุณหญิงนันทิดาว่าลูกชายคนเล็กตั้งแต่กลับมาก็นัดกับเพื่อนบ่อยตามประสาหนุ่มโสด“ปล่อยลูกเถอะน่าคุณหญิง”“ฉันปล่อยตาซีมานานแล้วค่ะ” คุณหญิงนันทิดาค้อนสามีเพราะลูกชายคนเล็กนั้นรั้นยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุแต่ตอนนี้ดีขึ้นจากนั้นทุกคนก็รับประทานอาหารเย็นด้วยกันซึ่งน้องเทรย์ก็เจริญอาหารมากกว่าใครตามประสาเด็กที่กำลังโตและมีม่ามี้คอยดูแลแต่ไม่มีใครพูดถึงเรื่องของดวงหทัยที่ตอนนี้กำลังเป็นข่าวขึ้นหน้าหนึ่งทุกสื่อไม่มีใครดังเกินเมื่อรับประทานอาหารอิ่มแล้วธามไทก็พาลูกเมียกลับเรือนขาว“ดูสิคุณนาวิก ฉันบอกให้พาลูกเมียมาอยู่บ้านใหญ่ก็ไม่ย

“ขอบคุณค่ะพี่นุ๊ก” สองสาวคุยกันเบาๆจนกระทั่งกัปตันประกาศให้รัดเข็มขัดเพื่อจะพาผู้โดยสารทั้งหมดเดินทางไปสนามบินเชียงใหม่เวลา07.20น. เครื่องบินส่วนตัวลำใหญ่ก็แท็กซี่ไปตามรันเวย์ก่อนจะไปถึงจุดที่เครื่องบินทุกลำจะรอรอสัญญาณให้ขึ้นบินจากหอบังคับการเมื่อได้รับอนุญาตก็เร่งเครื่องแรงสุดแล้วเชิดหัวทะยานขึ้นจากสนามบินนานาชาติอู่ตะเภาสู่ท้องฟ้าทำให้ทุกคนตื่นเต้นมองทิวทัศน์จากมุมสูงเห็นน้ำทะเลกับท้องฟ้าสวยงามเมื่อเครื่องบินไต่ระดับขึ้นไปอยู่ในความสูงปกติกัปตันก็ประกาศอีกครั้งรายงานสภาพอากาศและบินอยู่ในระดับสูงที่เท่าไหร่แล้วทุกคนก็ปลดเข็มขัดเพื่อนั่งกันตามสบายใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมงยี่สิบนาทีก็ถึงสนามบินนานาชาติเชียงใหม่ในเวลา08.40น. ก็มีรถจากโรงแรมมารับทุกคนไปพักที่โรงแรมที่ลุคส์พักและจองไว้สำหรับทุกคนเพราะมาถึงตั้งตั้งแต่เมื่อวานเย็นและธามไทไม่ได้บอกใครว่าลุคส์มาด้วยเมื่อถึงโรงแรมทุกคนก็เข้าเช็คอินรอ ส่วนเรืองรินขอตัวกลับบ้านไปหาพ่อแม่ก่อนแล้วจะกลับมาเย็นนี้เพราะอยู่ไม่ไกลและพรุ่งนี้จะเป็นไกด์พาทุกคนเที่ยวเชียงใหม่“พี่มาเย็นๆนะปูลม ขอบคุณมากนะคะคุณแซนด์ที่ให้นุ๊กติดเครื่องบินมาด้วยค่ะ” เรื

“คู่หมั้น,คุณลุคส์มีคู่หมั้นแล้วเหรอคะ” ซอนย่าถามด้วยควเสียดายเพราะเธออยากสานสัมพันธ์กับเขาอีกสักครั้งและรู้ดีว่าแค่เซ็กส์เท่านั้นแต่มันคุ้มค่า“ครับ,และคู่หมั้นของผมเขาขี้หึงมากด้วยครับ” ลุคส์พูดจบก็ยักคิ้วใส่เนาวรัตน์“ไหนคะ, ใครเขาหึงคุณกันล่ะ” คนตัวเล็กตอบทันควัน“เธอเป็นคู่หมั้นเขาหรือไง” ซอนย่าถามหญิงสาวตัวเล็กนั่งข้างลุคส์ที่ต่อปากต่อคำกับเขาและไม่น่าเป็นไปได้ที่ยัยผู้หญิงบ้านๆคนนี้จะเป็นคู่หมั้นของลุคส์“ใช่ครับ,หมิงเป็นคู่หมั้นผมเองใช่มั้ยฮันนี่” ลุคส์ถือโอกาสโอบไหล่คู่หมั้นสาวกระชับแน่น“นี่ตายักษ์..”“จริงเหรอคะ” ซอนย่าถามเสียงดังอย่างไม่อยากเชื่อว่าเนาวรัน์จะเป็นคู่หมั้นของลุคส์จริงเพราะหน้าตาของยัยนี่ธรรมดามากมองยังไงก็ยังสวยสู้เธอกับเพื่อนไม่ได้“จริงสิครับ” ลุคส์ยกมือข้างซ้ายของคู่หมั้นสาวให้ทุกคนดูแหวนเพชรวงสวยที่เขาใส่ให้คู่หมั้นสาวเมื่อเช้าและขู่ว่าห้ามถอดไม่งั้นเขาจะข้ามขั้นไปเป็นผัวเมียเลยไม่คิดว่าจะเป็นหลักฐานยืนยันว่าเขากับเนาวรตน์เป็นคู่หมั้นกันซอนย่าพูดไม่ออกมองเนาวรัตน์อย่างอิจฉารวมถึงรัชนกที่มองธามไทคุยกับภรรยากระหนุงกระหนิงและยังมีลูกชายของเขานั่งกินขนมอยู่

“ฉันไม่หลงหรอกน่าตายักษ์” เนาวรัตน์พูดกับลุคส์ที่ถือโอกาสจับมือเธอเดินนำทุกคนเข้าไปในคลับ“ฉันทำหน้าที่คู่หมั้นที่ดีอยู่นะเตี้ย ไม่ชอบหรือไง” ลุคส์ก้มลงถามคนข้างๆที่เหมือนเด็กยังไม่โตเต็มวัยสูงยังไม่ถึงไหล่ของเขาเลย“ทำหน้าที่คู่หมั้นหรือฉวยโอกาสกันแน่ยะ”“ฉวยโอกาสก็ได้” ลุคส์พูดจบก็ปล่อยมือของเนาวรัตน์แล้วโอบไหล่“นี่ตายักษ์,ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุเลยนะคุณ” เนาวรัตน์จับมือหนาของเขาออกจากไหล่แต่เหมือนกับติดกาวไว้อย่างนั้นแหละ“เรื่องกอดจูบมันเป็นเรื่องปกติของคนเป็นคู่หมั้นกันนะเตี้ย” คนหน้ามึนก็พูดเอาแต่ได้อย่างเดียว“ปกติตายล่ะ คุณจะทำประเจิดประเจ้อแบบ เอ่อ เมื่อเช้าไม่ได้นะฉันอายเขา” เนาวรตน์บอกลุคส์จะว่าเธอโกรธก็ไม่เชิงแต่อายมากกว่า“โอเค,ต่อไปเราจะทำกันในที่ลับตาคนนะเตี้ย” ลุคส์ก้มลงไปกระซิบข้างหูคู่หมั้นสาวเสียงกระเส่า“โอ้ย,ฉันจะทำยังไงกับคุณดีนะ” เนวรัตน์ถึงกับขนลุกเมื่อลมหายใจของเขาเป่ารดหูเธอ“ง่ายๆนิดเดียว”“อย่าบอกนะว่าให้ฉันยอมเป็นเมียคุณน่ะ”“ถูกต้องแล้วเตี้ย ง่ายมั้ยล่ะ หึหึๆๆ..” ลุคส์หัวเราะเบาๆ“แต่งงานก่อนแล้วจะยอม”“ก่อนแต่งไม่ได้เหรอเตี้ย เดี๋ยวผมลงแดงตายก่อนคุณจะได้ลิ้

“กินเข้าไปอีกที่รัก อ้ะ หื้มม..” ชายหนุ่มร้องบอกเมียสาวที่กลืนกินเจ้าหนอนน้อยอย่างเมามันส์แม้จะเงอะงะเธอก็เรียนรู้เพียงเพราะว่ารัชนกบอกว่าเขาชอบให้หล่อนทำให้แต่ตอนนี้เธอจะให้เขาจำเธอแค่คนเดียวเท่านั้นผู้หญิงคนอื่นไม่มีสิทธิ์“จ๊วบบๆๆ แผล่บบๆๆ..”เสียงดูดดื่มไล้เลียดังขึ้นเบาๆชายหนุ่มก็โยกสะโพกสอบมือจับศีรษะไว้เพื่อไม่ให้หญิงสาวถอยหนีพยายามไม่ดันเข้าไปลึกในลำคอเพราะเธอยังใหม่กลัวจะขยาดจึงค่อยเป็นค่อยไปแค่นี้เขาก็มีความสุขแล้ว“อ้ะ ปูลม หื้มม..” ชายหนุ่มมองความพยายามของเมียรักที่ครอบครองเจ้าหนอนน้อยของเขาเต็มปากทั้งตื่นเต้นเร้าใจและพอใจมากถึงจะมีผู้หญิงเคยทำให้เขาแต่ไม่เหมือนแม่เสือสาวของเขาที่กำลังดูดดื่มอย่างแรงมือนุ่มขยับรูดไม่หยุดผู้หญิงพวกนั้นเทียบไม่ติดเลยสักนิดเดียวก่อนจะทนไม่ไหว“อ่าส์พี่ไม่ไหวแล้วที่รัก หืมม..” ชายหนุ่มจับศีรษะเธอไว้แล้วจับมือของเธอที่กำรอบเจ้าหนอนน้อยไว้ข้างหนึ่งเกร็งตัวแน่นขยับสะโพกเข้าออกริมฝีปากนุ่มเป็นจังหวะรัวเร็วแต่ไม่ลึกล้ำก่อนจะถอนออก อะ โอ้วววส์..” ธามไทระเบิดลาวาร้อนใส่ริมฝีปากอิ่มแล้วดึงเจ้าหนอนน้อยออกมาจนลาวาร้อนพุ่งเข้าใส่ลำคอเนินอกของเธอหายใจหอบแ