All Chapters of แม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์: Chapter 81 - Chapter 85

“ผมไปหาคุณย่า เทรย์และปูลมครับ” ชายหนุ่มพูดเสียงดังชัดเจนแล้วเดินออกไปทันทีบทที่ 15 จูบแล้วขอจีบได้มั้ย“ตาแซนด์กลับมาก่อน แม่บอกให้กลับมาเดี๋ยวนี้..”“พอเถอะคุณหญิงอายเด็กมันบ้าง..”“เพราะยัยเด็กนั่นคนเดียวที่ทำให้ตาแซนด์เป็นแบบนี้” คุณหญิงนันทิดาโทษเทียนหอมทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าลูกชายของเธอต่างหากที่ผิดแต่ยังดึงดันโยนความผิดให้เทียนหอม“ผมเข้าใจทั้งคุณแม่และคุณหญิงแต่เราต้องเข้าใจลูกด้วยแค่นี้หลานก็ไม่กล้าเข้าใกล้คุณหญิงแล้ว ถ้าอยากให้หลานกลัวและเกลียดไปมากกว่านี้อยากทำอะไรก็ทำปเลยผมไม่ห้ามและผมจะไม่ช่วยด้วย ส่วนเรื่องหนูชาช่าก็อย่าไปหาเรื่องใส่ตัวเดี๋ยวจะเสียเพื่อนอย่าทำเรื่องให้มันยุ่งวุ่นวายไปกว่านี้เลยคุณหญิง” วิกรมพูดจบก็กินข้าว เขาได้พูดไปหมดแล้วส่วนเรื่องที่แม่จะทำรั้วเขาก็จะจัดการให้ท่านคุณหญิงนัททิดาได้แต่มองสามีด้วยความไม่พอใจที่เข้าข้างแม่กับลูกชายส่วนเรื่องที่แม่สามีจะทำรั้วกันเธอก็ไม่ยอมแน่ก่อนจะกินข้าวอย่างไม่รู้รสชาติจนอิ่มก็กลับขึ้นห้องเพื่อคิดว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้จบยังไงธามไทเดินไปเรือนขาวทุกคนก็รับประทานอาหารอิ่มแล้วลูกชายของเขาก็ไปอาบน้ำมีเทียนหอมคอยดูแลส่วนย

“คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับถึงได้เรียกพวกเรามาคุย” วิทิตถามแม่หลังจากทักทายท่านกับพี่ชายพี่สะใภ้และทนายความ เมื่อหลายเดือนก่อนก็คุยกันเรื่องหลานชายจะทำร้านอาหารที่สัตหีบเพื่อให้เทียนหอมบริหารและจะได้อยู่ใกล้คุณย่ากุ้งตามที่หญิงสาวต้องการและเขากับพี่สาวก็เห็นด้วยในอนาคตเทียนหอมจะได้ทำมาหากินเลี้ยงตัวเองได้“ก็มีเรื่องไม่เข้าใจกันกับแม่แอ๋วนิดหน่อย แม่ก็เลยจะปรึกษาลูกๆทุกคนว่าจะแบ่งเขตระหว่างบ้านใหญ่กับเรือนขาวแยกออกจากกันและให้ลูกทั้งสามเป็นเจ้าของร่วมกันห้ามรื้อถอนหรือขายแต่ปรับปรุงได้ถ้ามันทรุดโทรมและหลานยายหลานย่าทุกคนมีสิทธิ์มาพักอยู่อาศัยที่บ้านหลังนี้ได้ ลูกจะว่ายังไงกัน” คุณย่ากุ้งถามลูกๆทั้งสาม“นาวาไม่รู้นะคะว่าคุณแม่กับพี่แอ๋วมีปัญหาอะไรกันแต่นาวาเคารพการตัดสินใจของคุณแม่คะ” วริษาตอบแม่เพราะท่านมีเหตุผลเสมอถึงตอนนี้เธอยังไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแต่อีกไม่นานเธอก็ต้องรู้อยู่ดี“ผมก็ไม่มีปัญหาครับคุณแม่” วิทิตก็ไม่มีปัญหาเขาคิดเหมือนพี่สาวเพราะพี่สะใภ้กับคุณแม่ก็มักจะมีเรื่องไม่เข้าใจกันบ่อย“ผมให้คุณแม่ตัดสินใจเพราะบ้านแสงไทยังเป็นบ้านของคุณแม่” วิกรมพูดตามความจริงเขาเป็นพ

“ปูไม่อยากไปที่บริษัทของคุณแซนด์ คุยกันเลยก็ได้ค่ะ” เทียนหอมพูดขึ้นก่อนหญิงสาวไม่อยากเป็นที่สนใจของคนในบริษัทตั้งแต่ออกจากโรงเรียนของน้องเทรย์ธามไทก็ไม่พูดอะไรจนเธออึดอัด“แต่ฉันอยากคุยกับเธอที่บริษัทนี่แหละดีที่สุด” ชายหนุ่มยังยืนยันว่าจะไปคุยกันที่บริษัทเพราะมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าที่บ้าน“เดี๋ยวคุณหญิงท่านจะเข้าใจผิดอีกนะคะ” เทียนหอมยังไม่กล้ามองหน้าธามไทตั้งแต่ขึ้นรถมาด้วยกันเธอก็คุยกับน้องเทรย์นั่งด้วยกันเบาะหลังเพราะวันนี้ชายหนุ่มขับรถเองพอส่งน้องเทรย์ที่โรงเรียนเสร็จเขาก็บอกให้เธอมานั่งคู่เบาะหน้า“คุณแม่เข้าใจถูกแล้วล่ะ“เข้าใจถูก”“ใช่ ก็ต้องเข้าใจถูกสิเพราะฉันชอบเธอจริงนี่” ธามไทพูดจบก็แหล่มองคนนั่งข้างๆที่ชะงักแล้วหันมามองเขาก่อนจะหันหน้ากลับไปมองถนนเทียนหอมชะงักหันไปมองชายหนุ่มที่บอกว่าชอบเธออย่างไม่อยากเชื่อว่าเขาจะชอบเธอตั้งแต่ธามไทกลับมาจากอเมริกาพร้อมลูกชายเขาก็เปลี่ยนไปจากคนเคร่งขรึมพูดน้อยก็พูดเยอะขึ้นและพูดคุยกับเธอสบายๆบางทีก็กวนด้วยซ้ำและยังปล่อยให้ลูกชายมาอยู่กับเธอช่วงแรกยังตามกลับไปนอนบ้านใหญ่แต่ช่วงหลังปล่อยให้นอนกับเธอและสมพรแล้วแอบมาดูเท่านั้น“ไม่เชื่อฉัน