Todos os capítulos de แม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์: Capítulo 71 - Capítulo 80

“อ่อ,ชันเข่า เข้าใจแล้วครับพี่ตาม” เทรย์ก็ทำตามแล้วเทียนหอมก็ถ่ายภาพนิ่งขอน้องเทรย์ด้วยกล้องถ่ายรูปของธานิตซึ่งตอนแรกก็มือสั่นเมื่อรู้ราคาแต่พอถ่ายไปหญิงสาวก็เริ่มสนุกแล้วไม่รู้ว่าตัวเองตกอยู่ในสายตาสิบคู่จ้องอยู่แล้วต่างก็อมยิ้ม“แด๊ดดี้ ลุงอนัน” เทรย์เห็นอนันดาก็วิ่งไปหาทันที“ลุงคิดถึงเทรย์มากเลยครับ” อนันดาอุ้มหลานชายแล้วเหวี่ยงร่างที่เคยอวบตอนนี้เริ่มจะเพรียวขึ้นเพราะเริ่มโตไปมาทำให้คนตัวเล็กหัวเราะร่า“เทรย์ก็คิดถึงลุงอนันมากๆครับ สวัสดีครับลุงป้าง ลุงหน่อง พี่ชื่ออะไรครับ” เทรย์กอดคอลุงอนันแน่นแล้วสวัสดีลุงป้างกับลุงหน่องก่อนจะถามหนุ่มหล่ออีกคนที่ยืนข้างพ่อ“พี่ชื่ออิทครับเป็นรุ่นน้องของแด๊ดดี้น้องเทรย์ครับ” อิทธิพลตอบหลานชายแล้วมองเทียนหอมกับช่างกล้องหนุ่มมากฝีมือ“สวัสดีค่ะ/ครับ” เทียนหอมกับธานิทยกมือไหว้ทุกคน“คุณตามมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ รู้จักปูลมด้วยเหรอครับ” วริทถามช่างกล้องหนุ่ม“ผมเป็นปู่รหัสของปูลมครับ”“ทำไมวันนี้เจอแต่คนในกองถ่ายเดียวกันครับ” พระเอกคนดังพูดยิ้มๆเขาอุตส่าห์โดดกองถ่ายมาดันเจอกับนางเอกสาวและยังมาเจอช่างกล้องอีก“ยังมีคนอื่นนอกจากผมอีกเหรอครับคุณอิท”

“ถ้าหล่อนสนกูเสียบไปแล้วไม่เก็บไว้ทำแม่ของลูกหรอกโว้ย” ราเมนทร์พูดยิ้มๆหรับมันก็แค่สนุกร่วมกันเท่านั้นซึ่งเขาก็คุยกับเพื่อนสาวทุกคนเหมือนอย่างซอนย่าที่ยุติความสัมพันธ์ไปแล้วก็ต่างคนต่างไปมีใหม่เจอหน้ากันก็ทักทายกันปกติ“กูกลัวว่ะ ยิ่งยายของเธอสนิทกับแม่กูยังไม่อยากมีแม่ใหม่ให้เทรย์ว่ะ”“พี่เก็บตำแหน่งนี้ไว้ให้..เหรอครับ” อิทธิพลชี้เข้าไปในบ้าน“เสือก..”“แรงอ่ะพี่แซนด์” พระเอกหนุ่มหล่อยิ้มขำรุ่นพี่ทำให้ทุกคนหัวเราะจากนั้นทุกคนก็ดื่มไปคุยกันไปทั้งเรื่องสมัยเรียนและแยกย้ายกันไปเรียนไปทำงานจนกระทั่งกลับมาเจอกันอีกครั้งความสัมพันธ์ก็ยังเหมือนเดิม“แด่มิตรภาพที่ยืนยาวชั่วลูกชั่วหลานของเรา” วริทยกแก้ววิสกี้ขึ้นชนกับเพื่อนๆ“เสียดายที่ลุคส์ไม่มาด้วย แต่อาทิตย์หน้ามาแน่แล้วค่อยนัดดื่มกันนะ” อนันดาพูดถึงเพื่อนรักอีกคนที่ไม่ได้มาด้วย ถึงแม้เขากับลุคส์จะรู้จักวริทกับราเมนทร์ไม่นานแต่กลับสนิทกันอย่างรวดเร็วอาจเป็นเพราะนิสัยคล้ายๆกันจึงเข้ากันได้ง่ายเหมือนกับอิทธิพล“ไม่มีปัญหา" ราเมนทร์ชูแก้วให้เพื่อนๆ“อย่าลืมผมนะครับพี่”“แน่นอน” อนันดายิ้มให้ทุกคน"ผมว่าเรากลับกันเถอะครับพี่ป้าง พรุ่งนี้ผมไม่

“ลูกชอบหนูปูลมจริงเหรอตาแซนด์” คนเป็นพ่อไม่อยากเชื่อว่าลูกชายจะชอบเทียนหอมจริงเขาก็ไม่เห็นเด็กทั้งสองมีท่าทีจะชอบกัน“ครับคุณพ่อ ผมไม่รู้ว่าผมชอบปูลมตอนไหนแต่ผมเห็เทรย์อยู่กับปูลมแล้วมีความสุขที่ผ่านมาเทรย์อยู่กับผู้หญิงแค่มัมของลุคส์และป้ามอลลี่ ส่วนมัมของอนันก็นานๆเจอกันที่เพราะอยู่ไกลและเทรย์ก็มีเซ้นส์ว่าใครชอบเขาและรักเขาจริงและคุณแม่เองก็ไม่ได้ยอมรับหลานตั้งแต่แรกทำให้เทรย์กังขาต่างจากคุณพ่อกับคุณย่า ปูลมและน้องๆทุกคนและอานาวา อานาวี และเทรย์อยู่กับปูลมเขาคิดว่าปลอดภัยและทำไมลูกผมถึงไว้ใจคนอื่นมากกว่าย่าของตัวเองขนาดพี่สมพรเองเทรย์ยังไว้ใจเลยครับ” ธามไทพูดกับพ่อเขาเลี้ยงลูกชายมาด้วยตัวเองจึงรู้ใจรู้นิสัยดีและเทรย์เป็นเด็กฉลาดไม่เหมือนเด็กคนอื่นเพราะอยู่กับผู้ใหญ่ที่มีวุฒิภาวะสูงระดับนัดธุรกิจระดับโลกอย่างแด๊ดกับมัมของลุคส์และเพื่อนๆของพวกท่านเวลานัดไปเที่ยวพบปะสังสรรค์ดื่มกาแฟพูดคุยกันตอนที่ท่านรับหลานเที่ยวด้วยด้วย“แซนด์ไม่โกรธแม่เขาใช่มั้ยลูก” วิกรมก็เห็นเหมือนลูกชายถึงภรรยาของเขาจะรักหลานชายมากแต่ลึกๆในใจก็ยังผิดหวังที่ลูกชายมีลูกไม่บอก“ผมไม่ได้โกรธคุณแม่ครับ ผมตามใจคุณแม่ได

“เดี๋ยวย่าก็ถึงแล้วลูก” เสียงแหบพร่าพูดกับหลานชายเบาๆจนคนเป็นหลานรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากย่าที่มีต่อหลานๆทุกคนยังเหมือนเดิม“ครับคุณย่า เดินทางปลอดภัยนะครับ” ชายหนุ่มวางสายจากย่าแล้วเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ก่อนจะนั่งทำงานแต่มันก็ไม่มีสมาธิชายหนุ่มจึงโทรหาสถาปนิกที่สัตหีบถามความคืบหน้าการก่อสร้างร้านอาหารไทยผสมผสานกับอาหารอเมริกันและมีขนมหวานขนมเค้กเครื่องดื่มที่เขาได้ติต่อบริษัทผลิตไวน์ที่เขาไปทำงานไว้แล้วที่กองถ่ายละครวันนี้พระเอกนางเอกมาพร้อมหน้ารวมถึงนักแสดงตัวร้ายตัวประกอบทั้งหลายก็มากันพร้อมหน้าและทำงานอย่างราบรื่นจนถึงซีนสุดท้ายที่ต้องใช้อารมณ์เพราะพระเอกต้องอยู่ในโหมดเศร้าโศกเสียใจที่ถูกนางเอกทิ้งไปแต่งงานกับคนที่พ่อแม่หาให้เพื่อครอบครัวที่กำลังจะล้มละลาย“ทำไม ทำไมคุณอายต้องทำกับผมแบบนี้ ทำไม ทำไมมม...” พระเอกหนุ่มเงยหน้าขึ้นเค้นน้ำตาออกมาจนตาแดงก่ำยกแก้ววิสกี้ดื่มรวดเดียวแล้สปาทิ้ง"เปรี้ยงงง.."“คัท...เยี่ยมมากอิท” ผู้กำกับยกนิ้วให้พระเอกที่ดื่มเหล้าเคล้าน้ำตาด้วยความเสียใจที่ถูกนางเอกหักอก“ขอบคุณครับพี่ตึ๋ง” พระเอกหนุ่มยักคิ้วใหผู้กำกับแล้วยิ้มทั้งที่ดวงตาแดงก่ำ“เลิกกอง พร

“พี่สมพรทาให้แล้วค่ะ”“ปูลมเอ้ย ย่าก็ไม่รู้จะอยู่ได้นานแค่ไหนย่าก็อยากเห็นปูลมมีคนดูแลก่อนจะได้ตายตาหลับย่าอยากรู้ว่าปูลมคิดยังไงกับตาแซนด์ลูก” คุณย่ากุ้งถามหลานสาวตรงๆ“คุณแซนด์เป็นลูกของคุณลุงนาวิก ปูก็รักและเคารพเหมือนกับพี่ซีค่ะ” เทียนหอมตอบคุณย่ากุ้งแม้ในใจลึกๆเธอจะชอบธามไทแต่เธอไม่ได้เหมาะสมกับเขาจึงเก็บความรู้สึกนั้นไว้ลึกสุดใจ“เรื่องความรักเรื่องหัวใจของคนมันก็ห้ามกันไม่ได้นะลูก เรื่องที่เกิดขึ้นแม่ปูลมกับตาแซนด์ต้องคุยกันเองย่าเป็นแค่คนกลางที่คอยรับฟังและให้คำปรึกษาเท่านั้นหากแม่ปูลมจะรักใคร่ชอบพอกับตาแซนด์ย่าก็ไม่ว่า แต่ต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้องตามธรรมเนียมประเพณี ย่ารู้ว่าแม่ปูลมเป็นคนยังไงย่าถึงเชื่อตั้งแต่แรกว่าแม่ปูลมไม่ทำอย่างที่แม่แอ๋วกล่าวหาแน่”“ขอบคุณค่ะคุณย่าที่เชื่อปู ฮึกๆ ฮึ้กกๆๆ..”“ไม่ร้องลูก แม่ปูลมของย่าไม่ใช่คนขี้แยสักหน่อย อนาคตมันไม่แน่นอนและไม่มีใครยั่งรู้เรื่องในอนาคตได้ฉะนั้นแม่ปูลมก็อย่าไปวิตกไปที่ผ่านมาทำตัวยังไงก็ทำแบบนั้นแหละลูก ยังไงย่าก็จะอยู่รอดูความสำเร็จของแม่ปูลมนะลูก” ท่านยังเชื่อมั่นว่าเด็กที่ท่านเลี้ยงมาไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ยิ่งหลานชายเล่าให