All Chapters of หยุดคลั่งฉันสักที: Chapter 21 - Chapter 30

ช่วงเย็นหลังเลิกงาน   ข้าวฟ่างหอบช่อดอกไม้อมยิ้มมีความสุขเข้ามาในห้องพักคอนโดแบบเหมาชั้นแล้วรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาจัดดอกไม้ใส่แจกันวางบนโต๊ะอาหารและชุดรับแขก คารอสให้ลูกน้องกลับไปพักผ่อนแล้วใส่รหัสเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องเห็นข้าวฟ่างนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่หยิบดอกไม้ที่เขาส่งไปให้มาจัดเรียงเสียบลงแจกันทีละดอกอย่างอารมณ์ดี“มีหนุ่มที่ไหนส่งดอกไม้ให้คนของผมนะ” คารอสเดินยิ้มกริ่มมานั่งข้าง ๆ ดีใจที่เธอมีความสุข“ใครก็ไม่รู้ที่ชอบเรียกฟ่างว่าเบบี๋” ข้าวฟ่างเหล่มองอมยิ้มน้อย ๆ“เขาคงอยากทำให้ฟ่างอารมณ์ดี”“ขอบคุณนะคะ” หน้าสวยหันมองส่งยิ้มหวานแล้วเอนซบบ่ากว้างออดอ้อนคนตัวโต มือหนาโอบไหล่บางก้มมองอย่างทะนุถนอม“ตึ่ง ตึง ตึ๋ง ตึ่ง ตึง ตึ๋ง” เสียงโทรศัพท์ของข้าวฟ่างที่วางอยู่บนโต๊ะรับแขกดังขึ้นแสงไฟสว่างขึ้นหน้าจอเป็นชื่อภาษาไทยเขาเอื้อมมือจะไปหยิบโทรศัพท์ส่งให้แต่เข้าฟ่างรีบหยิบตัดหน้าแล้วทำเลิ่กลั่กมีพิรุธ“ป้าโทรมาค่ะ ขอไปคุยก่อนนะ” เธอเส

หลายเดือนผ่านไปเข้าสู่เดือนแห่งความรัก ข้าวฟ่างอยู่อาศัยอยู่ร่วมกันกับคารอสจนเข้าสู่เดือนที่หก มีความคุ้นชินผูกพันและรู้ใจกันมากขึ้นทั้งคู่ต่างศึกษาเรียนรู้นิสัยกันและกันจนกลายเป็นคนรู้ใจสนิทที่สุดแต่ยังไม่มีสถานะเช่นเดิม สาว ๆ ที่ทำงานนัดกันสวมชุดชมพูและแดงต้อนรับเทศกาลวาเลนไทน์วางแผนไปดินเนอร์กับคนรักหลังเลิกงาน ข้าวฟ่างเองก็สวมกระโปรงรัดรูปขาวเลยหัวเข่าชายเดี่ยวเว้าคอลึกสีแดงคล้องเสื้อสูทสีขาวไว้บนแขนแล้วเดินออกมาจากห้องนอน คารอสจิบกาแฟพลางมองคนตัวเล็กสวมเสื้อชายเดี่ยวคว้านคอลึกเผยเนินหน้าอกขาวและกระโปรงรัดรูปทำให้เห็นสัดส่วนสะโพกกลมกลึงได้ชัด“แฮปปี้วาเลนไทน์ค่ะ” หน้าสวยโน้มเข้าใกล้หอมแก้มสากก่อนจะนั่งบนเก้าอี้โต๊ะอาหารข้าง ๆ อย่างอารมณ์ดี“ไปทำงานต้องสวยขนาดนี้เลยเหรอ” สายตาคมมองจ้องเธอที่แต่งหน้าแต่งตัวสวยตั้งแต่ผมยันปลายเท้า“ก็คุณบอกว่าหลังเลิกงานจะดินเนอร์กันฟ่างเลยแต่งตัวเผื่อสำหรับตอนเย็นไงคะ”“ไม่ต้องรอเย็นแล้วมั้ง จัดแต่เช้าดีกว่า” หน้าหล่อกรุ้มกริ่มดันลิ้นชนกระพุ้งแก้มมองหื่น“ไม่ได้ค่ะวันนี้มีประชุม” ข้าวฟ่างอมยิ้มพลางขนโจ๊กในถ้วยให้ซอสกระจาย“จักรเข้าประชุมด้วยไห

เขากำมือแน่นยื่นคำขาดเหนื่อยเกินกว่าจะยื้อคนอย่างเขาไม่เคยต้องอ้อนวอนใครแม้แต่แม่ที่จะจากไปเขาก็ไม่ดึงรั้งให้เสียศักดิ์ศรี“ขอบคุณค่ะ” เสียงหวานสั่นเครือกำกระเป๋าในมือแน่นก่อนจะเดินไปหยิบตุ๊กตาตัวโปรดของแม่หิ้วติดแขนเดินผ่านเขาออกไปจากห้องนอน คารอสหันมองบนเตียงเหลือตุ๊กตาที่เขาซื้อเพียงตัวเดียวเลยเดินคว้าตุ๊กตาขึ้นมาแล้วเขวี้ยงตามหลังจนโดนหลังเธอ ข้าวฟ่างชะงักหันขวับมองตุ๊กตาที่เขาให้ตกอยู่บนพื้นห้องก่อนจะเหลือบมองเขาอย่างขุ่นเคืองแล้วสะบัดหน้าเดินห่างออกไป กายหนาหอบหายใจแรงโกรธที่เธอเมินเฉยจนตัวสั่น“หยิ่งนักก็ไปเลย เธอก็แค่อีตัวที่ลากมาเอา อุตส่าห์ชุบชีวิตให้ดีขึ้นยังเรียกร้องเกินตัวก็กลับไปใช้ชีวิตกระจอกเหมือนเดิมนั่นแหละดีแล้ว!” สายตาคมแข็งกร้าวอาละวาดสาดใส่คำพูดแรง ๆ ให้เธอเจ็บปวดแต่ข้าวฟ่างก็ไม่หันกลับมามอง….ข้าวฟ่างร้องไห้อยู่ภายในลิฟต์ได้ยินคำพูดดูถูกของเขาชัดเจนมือเรียวยกขึ้นเช็ดน้ำตาให้แห้ง เมื่อลิฟต์ถึงชั้นล่างร่างบางเดินถือกระเป๋าไปหาเจ้าหน้าที่หน้าเคาน์เตอร์ฝากคีย์การ์ดคืนให้คารอสแล้วส่งข้อความลาภพกับไมค์ลูกน้องของคาร

“ไหวค่ะ” ข้าวฟ่างยิ้มอ่อนทั้งที่ไม่ไหว เสียงสนทนาดังเข้าหูคารอสที่หันขวับมามองข้างหลังแล้วเดินควงสาวสวยแหวกทีมงานตรงมาหาเธอ“เป็นอะไร?”“เปล่าค่ะ” หน้าสวยบึ้งตึงไม่อยากให้เขาสนใจ“ปวดท้องประจำเดือน?”“.............” ข้าวฟ่างชะงักหน้าเหวอตกใจที่เขาพูดต่อหน้าคนอื่น สีหน้าของเธอเป็นคำตอบที่ทำให้เขารู้ว่าใช่“ต้องมาเมื่อสองวันที่แล้วทำไมยังปวดอยู่หรือว่ารอบเดือนมาเลื่อน” คารอสยิงคำถามที่ทุกคนในบริเวณนั้นตกใจอ้าปากค้างที่เขารู้แม้กระทั่งวันมีประจำเดือนของข้าวฟ่าง ทั้งคนที่รู้และไม่รู้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอต่างมองกันเลิ่กลั่ก ข้าวฟ่างหน้าซีดกว่าเก่าอายคนอื่นเรื่องประจำเดือนแต่ไม่แปลกใจที่เขาจำวันมีรอบเดือนของเธอได้เพราะเขาจะนับช่วงปลอดภัยเป็นประจำทุกเดือนอยู่แล้ว“แล้วทำไมไม่กินยา?” คารอสหน้าดุไม่ชอบที่เธอปล่อยให้ปวดท้องจนทนไม่ไหว ต้นอ้อยรีบเดินมาใกล้ข้าวฟ่าง“พวกเราจะออกไปกินข้าวแล้วให้ฟ่างกินยาแต่พอดีคุณคารอสมาก็เลย.....” ต้นอ้อยยิ้มแห้งแก้ตั

“ถ้ามีเชื้อผมไม่มีทางเอามาแพร่ให้ อยู่ด้วยกันมาไม่รู้เหรอว่าผมห่วงฟ่างขนาดไหน” มือหนาประคองหน้าสวยเกลี่ยหัวแม่มือลูบไล้แก้มเนียนมองสบตากับเธอที่คิดถึงโน้มลงสูดหอมกลิ่นกายที่หลงใหลฝืนใจอยู่ห่างได้ไม่เท่าไหร่ก็ยอมลดทิฐิตามมาหาเอง ข้าวฟ่างเหลือบมองแววตาสั่นไหวเบะปากจะร้องไห้เพียงได้ใกล้ชิดใจก็หวั่นไหวลืมความเจ็บความโกรธในสิ่งที่เขาทำหมดสิ้น สองมือเรียวประคองแก้มสากที่คลอเคลียแก้มเนียนให้หันมองสบตา หน้าสวยโผเข้าหาจูบริมฝีปากหนาสอดแทรกเรียวลิ้นตวัดหยอกในปากอุ่นต้องการเขาเกินต้านทานแขนแกร่งโอบล้อมร่างบางไว้เบียดกายเสียดสีโหยหาซึ่งกันและกัน ทั้งสองปลดเปลื้องเสื้อผ้าของกันให้เปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว กายหนาบดเบียดถูไถผิวกายนุ่มลื่นกระตุ้นให้คลั่งไคล้อยากกระสัน ขาเรียวยกชันขึ้นอย่างรู้งานลูบไล้แผ่นหลังแกร่งที่คิดถึง ริมฝีปากหนาแทะเล็มละเลงเลียหน้าอกขาวอวบอิ่มดูดดุนอย่างคนอดอยากปากแห้งกดฟัดไม่ห่าง กายบางแอ่นเร้าเย้ายวนแอ่นอกขึ้นเคลื่อนมือขยุ้มผมหนากดให้เขาดูดดุนอกอิ่ม นิ้วแกร่งไล้ลงแทรกกลางหว่างขาเรียวลากเกลี่ยถูไถความอวบอูมนุ่มลื่นแล้วกดแทรกนิ้วในช่องทางรักช้า ๆ ข้าวฟ่างส