บททั้งหมดของ Huli na ang Lahat, Mr. CEO: บทที่ 11 - บทที่ 20

Nagising si Alyanna kinabukasan sa amoy ng nilulutong sinangag ng kanilang kasambahay. Hindi umuwi si Paolo kagabi. Malamang ay sinamahan nito ang mag-ina.Hinila niya ang upuan at umupo. Habang kakain sana siya ng almusal, tumawag si Eloisa habang humihikbi sa kabilang linya. “Alyanna, alam ni Mama na hindi maganda ang naging buhay mo matapos kang makapag-asawa sa mayamang pamilya, pero nakikiusap ako sa’yo ngayon, tulungan mo naman si Vince.”Tumama nang husto sa puso niya ang linyang iyon ng kanyang ina.Alam naman pala ng kanyang nito ang paghihirap na dinadanas niya. Subalit nang malaman nito na gusto na niyang lumaya kay Paolo, hindi man lang siya ipinagtanggol ni Eloisa.Mahigpit na hinawakan ni Alyanna ang chopsticks habang paos na sinagot ang ina. “Nakausap ko na si Paolo kagabi.”“Ano ang sabi niya?”“Sinabi niyang sa ibang araw na lang pag-uusapan.”Inulit lang ni Alyanna ang eksaktong sinabi ng asawa sa kanya.“Alyanna, alam kong hindi mo kami pababayaan.” Masayang putol

Humugot ng isang malalim na hininga si Alyanna bago nagsalita.“President Dela Vega, may kailangan po ba kayo?”Kalmado itong nagsalita. “Have you checked what’s trending in the news now?”Trending?Anong klaseng balita kaya ang tinuukoy ni Paolo?Litong-lito na si Alyanna. Matagal siyang tinitigan ni Paolo bago muling nagwika. “Never mind.”Tumalikod na ang lalaki upang umalis.Habang pinapanood ni Alyanna ang kanyang likuran, bigla niyang naalala ang tungkol sa kapatid na si Vince kaya dali-dali niya itong hinabol. “President Dela Vega! Wait up!”Huminto si Paolo. Nang tumingin muli ito sa kanya, nagbalik na nanan ang suplado nitong aura. “May iba ka pa bang sasabihin? Nagmamadali kasi ako.”Parang may matulis na bagay na tumusok sa dibdib ni Alyanna.Kapag ito ang may kailangan, pwede siya nitong hanapin at istorbuhin anumang oras. Ngunit kapag siya ang may kailangan dito, palagi itong naiirita. Kung ituring siya ni Paolo, para siyang isang napakalaking abala sa buhay nito.Gayun

Napakagat sa labi si Alyanna at lalong nanlambot ang kanyang ekspresyon.Inilapag niya ang bag saka pabuntong hiningang sumagot. “Sige, magluluto ako.”Pumunta si Alyanna sa kusina at nagsimulang mag-ayos ng pagkain.Laging may nakahandang gulay at karne sa kanyang ref. Hindi kasi siya nakakalimutang ipag-grocery ng kanilang mga kasambahay. Dati rati, kapag hindi siya abala, siya mismo ang nagluluto ng pagkain habang matiyagang hinihintay si Paolo na umuwi.Kahit hindi ito umuwi sa oras ng hapunan at late na itong dumating, siya pa rin ang nag-iinit ng pagkain para rito.Subalit ni minsan, hindi iyon ginalaw ni Paolo. Palagi lang nitong sinasabi na hindi niya kailangang gawin ang mga ganoong bagay.Sa loob ng anim na taon, sa tuwing sinusubukan niyang gampanan ang tungkulin bilang asawa, palagi siyang tinatanggihan ni PaoloNgayon na ayaw na niyang gawin iyon, saka naman siya inuutusan nito.Hindi na masyadong nag-isip si Alyanna. Gusto na lang niyang matapos agad ang pagluluto at nan

Sa loob ng isang buong linggo, hindi na muling nakita ni Alyanna ang asawa. Ngunit ang hindi niya alam, isinakatuparan pa rin nito ang plano. Ipinatawag siya ni Director Cruz sa opisina nito. Sinabi ng Director Cruz na makakasama ng team si Cristina sa conference ng experimental research. Iyon daw ay mungkahi mismo ni Paolo. Papalitan ni Cristina si Doctor Santos na siyang pinaka-senior na doktor sa ospital. Nagulat man ang lahat sa desisyon na ito, wala silang nagawa kundi pumayag. After all, mismong si Paolo na ang nagdesisyon at desidido talaga ito. Subalit hindi na ito ikinagulat ni Alyanna. Isang araw bago ang conference, nagpadala siya ng mensahe kay Cristina gamit ang work phone. Sinabihan niyang maghanda ito. Hindi basta-basta ang conference. At bilang attendee ng nasabing convention sa loob ng mahabang taon para sa Central Hospital, alam na alam ni Alyanna na hindi pwede ang pa-petiks-petiks sa lugar na iyon.Hindi importante sa event na iyon ang koneksyon. Utak at masusi

Inaayos ni Cristina ang sarili nang may kasiyahan at bahagyang ngumiti sa salamin.Sinulyapan pa niya ang cubicle kung nasaan si Alyanna bago umalis nang may mayabang na hakbang.Hindi nagtagal, bumalik na rin si Alyanna.Ilang oras pa ang lumipas, natapos na ang programa. Lumabas si Alyanna kasama si Dr. Sanchez at dalawa pang respetadong eksperto sa larangan ng medisina.“Dra. Merced, narinig ko kay Dr. Sanchez na ikaw daw ang potege ni Dr. Rannie Chua. Sa murang edad mo, kaya mo nang mag-operate ng komplikadong surgery nang mag-isa. Totoong mas nahihigitan na ng mga kabataan ang nakatatanda sa larangan ng medisina.”Ngumiti si Alyanna. “Dr. Co, sobra po kayo. Lahat ng meron ako ngayon ay dahil mahusay akong tinuruan ni Dr. Chua.”Ngumiti si Dr. Co habang nakahawak ang mga kamay sa likod. “Ikaw talaga, gaya ng mentor mo. Napaka-humble.”Pagkatapos magpaalam sa dalawang nakatatanda, bumaba si Alyanna kasama si Dr. Sanchez. Maraming tao ang nakatipon sa ibaba. Nakita niya si Cristina