บททั้งหมดของ Huli na ang Lahat, Mr. CEO: บทที่ 31 - บทที่ 40

Kinuha ni Paolo ang isang madilim na kurbata at lumabas ng wardrobe room.Sumandal si Alyanna sa cabinet at bahagyang nakahinga nang maluwag.Kahit pa malaman niya ang lahat…Hindi rin naman niya ito papansinin.**Sa ospital, maaga pa lang ay may napansin na si Cristina na kakaiba.**May ilang nurse na palihim siyang tinuturo at nagbubulungan.Nang lumapit siya at makinig, narinig niya ang isang nurse na nagsabi:“Hindi ko akalain na ang pagkakatulak kay Chief Gregorio ay self-staged lang pala. Ibig sabihin, si Doc Yana ang napagbintangan nang mali?”“Siyempre, boyfriend niya si President Dela Vega. Kapag may ganoon kang koneksyon, kawawa ang pag-iinitan mo!”“Noon, inaakusahan pa ni Chief Gregorio si Doc Yana na ninakaw ang bracelet niya. Ngayon mukhang pati ‘yun—”Hindi pa natatapos ang usapan nang may nakapansin kay Cristina. Biglang nagbago ang ekspresyon ng mga nurse at pinigilan agad ang sinasabi.Nang makita siya ng iba, nagtinginan sila at naging awkward ang paligid.Dati, naka

Nakatayo nang tuwid si Paolo, at sa isang iglap ay tila nanigas ang kanyang katawan.Dati, ang simpleng yakap ni Cristina ay nagdudulot sa kanya ng saya.Ngunit ngayon, wala na siyang anumang nararamdamang ganoon.Sumulyap si Cristina sa labas ng pinto.“Paolo, kahit ano pa ang mangyari, paniniwalaan mo ako, di ba?”Tumingin si Paolo sa bintana na tila wala sa sarili, at marahang sumagot ng, “Mm.”Ngumiti si Cristina.“Paolo, sobrang bait mo talaga sa akin.”Nakatayo si Alyanna sa labas ng pinto, matagal na hindi makapasok.Nakita siya ni Cristina, ngunit hindi siya ibinunyag.Alam ni Alyanna na sinasadya iyon ni Cristina, ang tanungin si Paolo sa harap niya.Ang sagot ni Paolo ay hindi na rin nakakagulat para sa kanya.Mahigpit na hinawakan ni Alyanna ang kanyang cellphone. Kahit pa ibigay niya ang CCTV bilang patunay ng kanyang pagiging inosente, ano pa ang silbi no’n?Tama si Cristina.Kahit ano pa ang mangyari, pipiliin pa rin ni Paolo na maniwala sa kanya.Napangiti nang mapait si

Sa sumunod na dalawang araw, tuwing may operasyong naka-assign kay Alyanna, bigla itong pinapalitan nang walang paliwanag. Maging ang kanyang posisyon ay inilipat pa sa emergency department.Hawak ni Alyanna ang report ng pagbabago ng posisyon at dire-diretsong pumunta sa opisina ni Director Cruz, saka kumatok.Matapos siyang papasukin, pumasok siya at diretsong nagsalita. “Director Cruz, ano ang ibig sabihin nito? Binago mo ang posisyon ko nang hindi ako sinasabihan. Hindi naman yata ako sakop ng direktang pamamahala mo, tama ba?”Huminto si Director Cruz sa ginagawa niya, tiningnan siya, saka tumawa nang may halong pangmamaliit. “Kulang ang tao sa emergency department. Ilang araw ka na ring hindi gaanong abala, kaya inilipat ka roon para tumulong. May problema ka ba roon?”“Hindi gaanong abala?” napatawa si Alyanna sa galit. “Sa loob ng tatlong araw, anim sa naka-schedule kong operasyon ang basta na lang pinalitan. Kulang na nga ang mga surgeon natin, tapos sa ganitong iskedyul, magk

Bumalik si Alyanna sa kanyang opisina, at hindi nagtagal ay nakatanggap siya ng mensahe mula kay Dr. Sanchez.Bandang alas-4:30 ng hapon, dumating si Alyanna sa sleep clinical research institute kung saan nagtatrabaho si Dr. Sanchez.Pagdating niya roon, doon lang niya napagtanto na ang project proposal na ibinigay sa kanya ni Cristina noon ay mula pala sa institusyong ito.Tumayo si Dr. Sanchez para salubungin siya, at hindi rin nakalimutang magbiro.“Bunso, akala ko naligaw ka na. Kahit hindi naman kalakihan ang research institute na ito, madali pa ring maligaw dito.”Umupo si Alyanna sa sofa at inilibot ang tingin sa paligid.“Ito ba ang research institute mo?”Nagsalin ng tsaa si Dr. Sanchez.“Hindi, may shares lang ako rito. Bakit?”Umiling si Alyanna at deretsong nagtanong, “Nakuha mo ba talaga ang testimonya ng mga taong iyon?”“Syempre.” Kinuha ni Dr. Sanchez ang isang papel mula sa bulsa at inilapag ito sa mesa. “Tingnan mo.”Binuksan ni Alyanna ang papel.Isang salit

Hindi niya talaga inasahan na magiging ganoon katigas ang desisyon ni Paolo.Para kay Cristina, kaya gawin ni Paolo ang kahit ano.“Alyanna, ganyan ka ba talaga kabastos?!” Hindi man lang pinanigan ng ama ang kanyang anak. Sa halip, pinagsabihan pa niya si Alyanna at kumampi kay Paolo. Pagkatapos ay ngumiti siya. “Paolo, huwag mo nang intindihin ang tontang ito. Masyado lang siyang padalos-dalos.”Hindi nagsalita si Alyanna. Diretso lang ang tingin niya kay Paolo.Sumandal si Paolo sa upuan, naka-recline. Nagtagpo ang kanilang mga tingin.“Si Vince ay nanakit ng tao. Ayaw makipag-areglo ng pamilya ng biktima at gusto talaga siyang ipakulong. Ano, akala ba ng pamilya Merced na dahil kumakapit kayo sa pamilya Dela Vega ay puwede n’yo nang balewalain ang batas?”Napaatras ang mag-asawang Merced, namutla ang kanilang mga mukha.Mahigpit na kinuyom ni Alyanna ang kanyang mga kamay.“Malubha ang ginawa niyang pananakit, dapat lang siyang maparusahan. Pero sinuri mo ba talaga kung ano ang to