All Chapters of The Intern is a Billionaire: Chapter 11 - Chapter 20

"Papunta na si Don Vincenzo! Sumasakay na ng elevator paakyat dito!" pabulong na sigaw ngunit namamaos na anunsyo ni Karen mula sa bukana ng departamento, na tila isang hatol na bigla na lang ipinataw sa kanila. Sa isang iglap, ang magulo, nagbubulungang mga empleyado, siksikan, at makalat na paligid ay biglang luminis at tila magic na naging maaliwas sa loob lang ng ilang minuto.Nagmamadaling nag-make up ang mga babae habang nagsusuklay. Samantalang inayos naman ng mga lalaki ang kanilang kurbata at basta na lang sinuklay ng kamay ang magulong buhok. Ang abalang mga empleyado kanina sa pagku-kuwentuhan ay bigla na lang nataranta. Sa isipan nila, kailangan nilang magpa-impress dahil siguradong magiging halimaw ang kanilang department manager kung mayro'ng mapuna ang may-ari ng building.Si Reina nag-aayos ng mga folder sa tabi ng lamesa ni enzo ay biglang napatigas. Namawis ang noo niya sa kaba, habang nakatingin sa bukana ng opisina. Hinihintay kung papasok nga ba talaga ang lolo ni

Mabigat pa rin ang hangin sa apat na sulok ng department kahit ilang oras na ang lumipas pagkatapos bumisita ni Don Vincenzo. Ang mga mukha ng bawat isa ay 'di maipinta, ngunit nabawasan ang bigat sa dibdib dahil sa kauna-unahang pagkakataon ay naging maayos ang daloy ng araw. Subalit si Reina ay 'di pa rin maka-move on sa mga naging ganap kanina. Napahawak siya sa kaniyang pisngi dahil sa muli na naman itong namula. Gano'n ang nangyayari kapag na-aalala niya pa rin. Para siyang na-stock at 'di makausad. Nang sumapit ang ala-syete ng gabi, unti-unti ng nagsitayuan ang mga empleyado. Isa-isa na ring nawawala ang ilaw ng mga monitor. Si Karen na kadalasan huli na lumabas ay nauna na ring umalis dahil mayro'n itong dinner date na pupuntahan. Subalit bago pa man makalabas, lumingon ito kay Reina nang may mapanuring tingin. Gusto niya itong lapitan at tanungin subalit mas pinili niyang umalis na lang, iniisip na mayro'n pa namang bukas. Tanging ang natitirang naka-open na monitor ay kay R

Hindi nakagalaw si Matthew sa kinatatayuan niya. Ibubuka niya sana ang bibig niya upang sagutin ang dalaga, ngunit wala siyang mahanap na salita. He was too stunned to process everything Reina said. Kahit ang mga nakatingin sa kanila kanina ay natigilan din. Ang mga kasama ni Matthew ay hindi makakilos, natatakot sa magiging kahahantungan nitong sagupaan dahil kapag 'di maka-rebato ang kanilang boss ay maaaring sa kanila ipapalabas ang galit nito."At isa pa pala," humakbang si Reina papalapit sa lalaki at humilig hanggang sa pumantay ang labi niya sa tainga nito. "Hindi naman nakakawala ng pride 'yong pag-check sa market report. Kasi kung tumitingin ka, siguradong nakita mong mas mataas 'yong demand ng sustainable materials na mas pasok sa quality kaysa sa pino-propose mong entertainment facilities. Kaya... mag-isip-isip ka na riyan sa project na niluluto mo. Kasi baka imbes na kay Sir Enzo ang mabasura, ang ending 'yong sa 'yo pala ang i-basura." Ngiting tagumpay ang humabi sa labi

Huminto sila sa isang makitid, siksikan, maingay, at pipitsuging karenderya. Malapit lang ito sa Monteverde tower ngunit ni minsan ay 'di niya man lang binigyang pansin ang eskenetang 'to. Sa labas may kay tarpauling nakasabit na may pangalang Tatiy's Manukan. Gawa rin sa lumang kahoy ang pundasyon. Nangingitim na rin dahil sa usok at paglipas ng panahon.What is this place? Napaatras siya, hindi niya inaasahang dito sila kakain. Sa rami ng pwedeng pagdadalhan, bakit dito pa? Hindi siya pamilyar sa lugar, at kahit kailan hindi pa siya nakaapak dito."May problema ba, Olaso?" tanong ni Enzo nang mapansin ang pag-atras niya."H-huh? W-wala, sir." Kumulo ang kalamnan niya sa nakikita. Hindi niya alam kong dahil ba sa gutom o dahil sa takot."Ito na ang pinakamurang kainan. Bukod do'n, malinis at masarap din sila magluto rito. Kaya 'wag kang mag-alala," nanunuksong hirit nito habang naghahanap na ng pwede nilang mauupuan. "Alisin mo 'yang pagkakunot ng noo mo, Olaso. Baka iisipin ng may-

Kanina pa nakatayo at nagtatago si Natasha sa likod ng malaking photocopying machine, pilit isiniksik ang sarili upang 'di siya makita. Kanina pa siya roon, naghihintay na umalis si Enzo at naghahanap ng pagkakataong makausap si Reina. Nanggagalaiti ang kanyang dibdib sa matinding galit at inggit. kakapasok niya palang kanina pagkatpos ng lunch break ng narinig na niya ang tsismis sa buong floor na dinala ni Enzo si Reina sa labas para ilibre ng tanghalian, isang bagay na hindi kailanman ginawa ng lalaki sa kahit kanino sa kanila! “Isang malandi at hampas lupang babae lang siya! Pero kapal ng mukha para dumikit kay Enzo!” gigil na bulong ni Natasha sa sarili habang nakakuyom ang kanyang mga kamay na may bagong dikit lang na nail extension. “Bakit ba siya ang binibigyan ng pansin ni Enzo? Bakit siya ang pinapahawak ng pinakamahalagang file para sa presentation bukas?Gano'n ba kalaki ang tiwala niya sa bruhang 'yan?!” Nang makitang tuluyang pumasok si Reina sa rest room, mabilis na lum