All Chapters of ณ ห้วงไอยคุปต์: Chapter 11 - Chapter 16

บทที่ 7 เรือกลางแม่น้ำ เนเฟอร์เพิ่งรู้ว่าชาวอียิปต์โบราณค่อนข้างรักสะอาด พวกเขาแทบจะอาบน้ำวันละหลายครั้ง ส่วนหนึ่งอาจเพราะอากาศที่ร้อนจนเหงื่อออกมาก อีกทั้งความสะอาดยังเป็นวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นเพราะทวยเทพ พวกเขาเชื่อว่าการทำตัวให้สะอาดบริสุทธิ์เป็นการเคารพทวยเทพในรูปแบบหนึ่งคนที่นี่รู้จักการกรองน้ำและต้มน้ำให้สะอาดดีอยู่แล้ว แต่ติดอยู่อย่างเดียวที่ไม่มีอุปกรณ์ในการอาบน้ำที่ทำให้สดชื่น อีกอย่างเนเฟอร์ต้องการสบู่ที่ใช้ในการซักผ้าชุดอียิปต์ทำจากผ้าลินินสีขาว เวลาเปื้อนค่อนข้างเด่นชัด การซักให้สะอาดบางทีต้องใช้เวลาทั้งวันสำหรับครอบครัวที่มีผู้ชายหลายคน งานก่อสร้างย่อมต้องคลุกฝุ่นและโคลน เนเฟอร์มองพวกผู้หญิงซักผ้ากันจนมือแดงก็อดสงสารไม่ได้ในเมื่อเธอมีความรู้เรื่องนี้อยู่นิดหน่อยก็เลยจะลองทำดู อีกทั้งมันอาจสามารถนำไปขายแลกสิ่งของได้ ทุกวันนี้เธออยู่ได้เพราะการเลี้ยงดูของยายไทเย เธอก็อดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้“สบู่คืออะไร” เนบอาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่รู้จัก เธอมองไปที่อุปกรณ์ที่ตนเองนำมาด้วยแล้ว

บทที่ 9 สินค้าทดลอง รูปลักษณ์ของเนเฟอร์ค่อนข้างโดดเด่นท่ามกลางผู้คน ยังมีความสูงที่สะดุดตากว่าผู้หญิงทั่วไปทำให้เป็นที่จับจ้องในตลาดสตรีในยุคนี้รูปร่างไม่สูงนัก ส่วนใหญ่อยู่ที่หนึ่งร้อยห้าสิบห้าถึงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร ส่วนเนเฟอร์ที่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบถือว่าผิดปกติอยู่สักหน่อย แต่ความงามละมุนและรอยยิ้มที่แต่งแต้มมุมปากอย่างอ่อนโยนทำให้หลายคนมองข้ามความแปลกแยกของเธอไปหลังจากที่คนในกลุ่มได้ใช้สบู่แล้วพวกเธอล้วนถูกใจมาก เด็กหญิงส่วนใหญ่ชอบสบู่อาบน้ำกลิ่นหอม ส่วนผู้ใหญ่จะชื่นชอบสบู่ซักผ้าที่ขจัดคราบได้ดีมากกว่าหลังจากนั้นจึงมีการพูดปากต่อปากไปยังกลุ่มอื่น เนเฟอร์จึงได้ทำสบู่มากขึ้นแล้วแลกเปลี่ยนกับของบางอย่างจากพวกเธอเหล่านั้นการแลกเปลี่ยนในยุคนี้ไม่ได้ใช้เงินแต่เป็นการแลกเปลี่ยนของต่อของ แต่ยังคงมีการกำกับเป็นหน่วยวัดที่ชัดเจนเพื่อการแลกเปลี่ยนที่เหมาะสมอยู่ หน่วยวัดคือ เดเบนพวกเขากำหนดมูลค่าสิ่งของเอาไว้ล่วงหน้า ตัวอย่างเช่น ผ้าลินินหนึ่งพับมูลค่าห้าเดเบน สามารถแลกกับธัญพืช

บทที่ 11 ช่างหิน เนเฟอร์นัดกับอูราในเวลาสิบโมงครึ่ง แน่นอนว่านี่เป็นเวลาในใจของเธอเองอียิปต์มีนาฬิกาแดด แต่คิดหลักเป็นทีละหนึ่งชั่วโมง และช่วงครึ่งหนึ่งต้องกะเอาเอง ซึ่งเวลาสิบโมงกว่า ๆ นั้นเป็นเวลาเริ่มพักกลางวันของคนยุคนี้ ซึ่งจะยาวนานราวสามถึงสี่ชั่วโมงเลยทีเดียวคนส่วนใหญ่หลบไปนอนพักหรือไปรับงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะมีร่มเงา ส่วนงานก่อสร้างถูกพักทั้งหมด“ท่านหญิงมานานหรือยัง” อูรารีบวิ่งเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบเมื่อเห็นท่านหญิงนั่งรอใต้ชายคาบ้านของเขา“ไม่นานเท่าไหร่” เนเฟอร์หันมองคนที่มาถึงก่อนจะยิ้มตอบ แต่ก็ต้องเบือนหน้าหนีเมื่อแสงแดดสะท้อนกับผิวน้ำในโอ่งข้างบ้านปกติชาวอียิปต์มักเขียนขอบตาด้วยโคล ซึ่งทำจากแร่ที่มีสีดำหรือสิ่งที่หาได้ง่ายกว่าเช่นถ่าน แต่นี่ไม่ใช่เพื่อความสวยงามแต่เพื่อลดแสงสะท้อนที่มาจากแสงแดดดินแดนที่ล้อมรอบด้วยทะเลทรายแบบนี้แทบไม่มีเมฆให้เห็น ดวงอาทิตย์จึงสามารถส่องลงมาได้เต็มที่และสะท้อนเงาแสงได้กับทุกอย่างที่มีผิวเรียบหรือมันเงา โคลจึ