All Chapters of รวมเรื่องรักๆใคร่ๆ: Chapter 11 - Chapter 20

สรุปกันก็ได้เลิกกับเเก้วอย่างถาวรไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกถึงเเม้กันจะเคื่องๆเธอก็ตามส่วนเรื่องงานเเต่งคงยกเลิกถึงเเม้จะมีความเสียหายมหาศาลก็ตาม ตื้ด ตื้ดดเขาได้กดโทรเข้าสายของปลา เเต่เธอก็ไม่รับสายเเม้เเต่น้อยเเถมตัดสายทิ้งพร้อมปิดเครื่องนี้อีกต่างหาก เเม่ง!! เขาขับรถพร้อมโยนโทรศัพท์ไปอีกเบาะหนึ่งอย่างโมโหเเละมุ่งหน้าไปยังคอนโด เมื่อเขามาถึงกับเงียบเเถมว่างเปล่าอย่างกับว่าไม่มีใครอยู่ เเละดูเหมือนว่ากันนั้นเริ่มที่จะร้อนรนขึ้นมาทันที เมื่อห้องเงียบสนิท"ปลา เธออยู่ไหน" เขาได้หาหญิงสาวจนทั่วห้องเเต่ก็ไม่พบเธอเเม้เเต่น้อย เมื่อเขาไปดูในตู้เสื้อผ้าก็ผบว่าเสื้อผ้าบางส่วนได้หายไป "ปลามึงไปไหนว่ะเนี่ย" "สวัสดีคะ..ครับคุณอา"เขารอสายจากพ่อปลาสักพักใหญ่ๆเเละท่านก็ได้รับสายเขาทันที "อืมว่าไง" "ปลาอยู่ที่นั่นหรือเปล่าครับ" "อืม อยู่มีอะไรหรือเปล่า มึงต้องการอะไรอีก"บิดาของปลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา จนทำให้เขากลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ทันที เพราะปากของเขาเเท้ๆ "พะ..พอดีมีเรื่องทะเลาะกันนิดหน่อยนะครับ""กูว่าไม่นิดเเล้วละ มึงไม่สมควรเป็นพ่อคนไม่ต้องมาเหยียบบ้านกูเเละไม่ต้องมาให้กูเห็นห

จนเวลาร่วงโรยไป ประมาณหนึ่งสัปดาห์เธอคิดทบทวนกับตัวเองที่สุดเเล้วว่าความรู้สึกที่มีต่อพี่หมอเป็นยังไง เเละชัดเจนมากพอ ที่ทำให้พี่หมอเชื่อใจเธออีกครั้ง เเละที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือเดียนาลูกสาวสุดสวยสุดน่ารักของเธอนั่นเริ่มที่จะงอเเงไม่เอาใครเลยล่ะ เพราะเดียนาติดพี่หมอมากๆเหตุผลนี้เช่นกันที่ต้องไปง้อพี่หมอกลับมาให้ได้ "เเล้วนั่นจะไปไหนล่ะปลา"น้าทิพย์เอ่ยขึ้นในขณะอุ้มเดียนาอยู่นั้นเอง "หนูจะไปหาพี่หมอกลับมาถึงเเม้ผลจะเป็นอย่างไรก็ตามหนูพร้อมเสมอค่ะ เเต่ใจของหนูนั้นเเน่ใจเเล้วค่ะว่าหนูรักเขาเเละขาดเขาไม่ได้เเน่ๆ เเถมเดียนายังติดพี่หมอมากกว่าใครเสียอีก""งั้นก็ดีเเล้วเดียนาอยู่ที่นี่กับน้า เเล้วปลารู้หรือยังไงว่าหมออยู่ที่ไหน""หนูเคยได้ยินว่าพี่หมออยากจะขึ้นเหนือกลับไปหาตากับยายของเขานะคะ เเต่ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน"เธอเอ่ยออกมาสุดจะมั่นใจเเต่สุดท้ายก็ไม่มั่นใจตรงนี้ว่าไม่รู้เขาอยู่สวนไหนของเหนือนั่นเอง"งั้นเอานี้ไป"น้าทิพย์ก็ยืนกระดาษเเผ่นหนึ่งจนเธอสงสัยว่าเป็นอะไร เเต่ก็รับมาโดยดีพอเปิดอ่านก็อ่อได้ทันทีเเละยิ้มกว้างให้กับน้าทิพย์ทันที"ขอบคุณนะคะ ฟอด ฟอด ฝากเดียนาด้วยนะคะ"เธอรีบเดิน

ณผับชื่อดังเเห่งหนึ่ง มีผู้คนมากมายที่ต่างดื่มเครื่องมึนเมาอย่างสนุกสนานเเต่งตัวหวาบหวิว ยังจำเธอได้หรือไหม ซ่อนกลิ่นจากที่เป็นเด็กผู้หญิงไม่มีประสบการณ์อะไรเลย กลับเปลี่ยนเป็นคนละคน ชอบเซ็กส์อีกด้วย เธอได้เข้ามาเรียนมหาลัยในเมือง เเต่ยังคบเเละเรียนกับเพื่อนผู้ชายที่คบเเละรู้จักกันตอนม.ปลาย เเถมเรียนที่เดียวอีกต่างหาก ทั้งกลุ่มทั้งหล่อเเละทั้งสวยต่างคนต่างหมายปองกันทั้งนั้น"ว้าวว สัส!! เพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่มสวยจริงๆสมเเล้วเเม่เสือดาว มาอยู่กับเสือตัวพ่ออย่างพวกกูฮ่าๆๆ" "ก็มันต้องเเน่นอนอยู่เเล้ว อยู่กับพวกมึงตั้งเเต่ม.ปลายเเล้ว ไม่ใช่หรือยังไง เเถมยังมาเเข่งล่าเเต้ม ใครจะยอม""เอาเรื่องว่ะ !" เพื่อนชายของเธอเอ่ยขึ้นอย่างหยอกล้อ"เเล้วไม่เอาพวกกูทำเเต้มบ้างหรือยังไง""ไม่เอาว่ะกินกันเองไม่สนุก !" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะหย่อนสะโพกนั่งข้างๆเพื่อนชายทั้งสี คือไอพวกนี้มีชนะหมดค่ะ! เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายเพราะมันชินไปเเล้วเสียด้วยซ้ำ คนรู้จักกลุ่มเราดี ว่าเป็นยังไง เเต่พวกคนอื่นๆ ก็กล้าเขามาลองในเกมส์ที่ภายในกลุ่มเพื่อนของเธอสร้างขึ้นมา ซ่อนกลิ่นกระดกเหล้าเพรียวๆอย่างกับน้ำ

"ซื๊ดดด เธอจะทำอะไรอีก" กิตรีบห้ามเธอ เมื่อเธอผลักเขาให้นอนลงส่วนเธอก็ขึ้นคล่อมเขาทั้งๆที่เขานั้นเปลือยท่อนล่างอยู่"ก็เอายังไงล่ะ อยากเอาไม่ไหวเเล้วล่ะ" เธอยกก้นกลมๆได้ทรงขึ้นก่อนจะถอดออกพร้อมชั้นในจนกิตกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นกลีบกุหลาบที่มีขนเพียงเล็กน้อยมันชวนให้มองเป็นอย่างมาก "ไม่เคยเหรอ"หญิงสาวถามไป"อื้ม"กิตตอบเพียงสั้นๆก่อนจะละสายตามองไปทางอื่นเเต่ดูเหมือนว่าซ่อนกลิ่นจะได้ใจก่อนจะจับท่อนเอ็นที่หัวเเดงมีน้ำออกมา เธอจัดการช่วยให้ก่อนจะจอที่ร่องก่อนจะถู่ๆที่ร่องของตัวเอง ยิ่งเธอทำเเบบนั้นมากเท่าไหร่เธอเเละกิตยิ่งเสียวมากเท่านั้น "เดี๋ยวฉันจะค่อยๆสอดมาในตัวฉันนะเเละนายก็ต้องยอมด้วย" "ซื๊ดดด เจ็บว่ะ!!" เธอเอ่ยไม่ทันจบก็กดก้นกลมๆทับลงไปท่อนเอ็นอย่างรวดเร็วโดยที่กิตนั้นยังไมทันตั้งตัวอะไรเลย เเต่ท่อนเอ็นได้เข้าไปยังกลีบกุหลาบเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว "อ้ะ ใหญ่จัง"เธอก็ไม่ต่างจากกิตเท่าไหร่นักเมื่อท่อนเข้าไปในกลีบกุหลาบของเธอ เธอก็รู้สึกถึงความคับเเน่นเเบะขนาดของท่อนเอ็นของกิตจนเธอต้อมฟุบหน้าลงบนอกเเกร่งของกิต"หึ เป็นนักล่าเเต้มขนาดนี้เจอเเค่นี้จุกเหรอครับ"กิตที่นอนอยู่ใต้ร่า

กิตเพียงยิ้มมุมปากเท่านั้นก่อนจะให้คนขับรถได้ไปส่งเธอเเละเเม่ของเธอที่บ้านของลุงซ่อนกลิ่นนั้นเอง "สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า ดูสิค่ะหนูพาใครมา" "ใครล่ะ หลานเขยยังเหรอ ใช่ได้นิ""โห้ไม่ใช่สักหน่อยนะคะ นี่ไงค่ะคุณเเม่ ""สาว !" คุณลุงร้องเสียงหลงทันทีเมื่อได้เห็นน้องสาวที่พยายามให้กลับมาอยู่กับตนเเต่ก็ดื้อดึงไม่ยอมกลับมาเสียที จนมาเจออีกครั้งเเทบจะจำน้องสาวของตนเองไม่ได้ ด้วยรอยซ้ำไปทั่วร่างกาย "เห็นไหมพี่บอกเเล้วให้มาอยู่กับพี่สุดท้ายลูกก็ตามกลับมานะ น้องสาวพี่มาอยู่กับพี่นะพี่จะดูเเลน้องเอง" ท่านไปโอบกอดมารดาของซ่อนกลิ่นที่ขึ้นชื่อว่าน้องสาวเเท้ๆของตนนั้นเอง"นี้ยังไงล่ะค่ะสาวกลับมาเเล้วนะคะ สาวต้องขอโทษพี่จริงไปที่ดื้อรั้นไม่ยอมมาที่นี้ เเถมสาวเองก็เกรงใจพี่สะใภ้ด้วยนะ" "ไม่เป็นไรไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก พี่เองก็คิดว่าสาวเหมือนน้องสาวพี่เเท้ๆนั้นเเหละจ๊ะ" "ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ดูเเลซ่อนกลิ่นเป็นอย่างดีเพราะสาวอยากจะเเก้เเค้นคนพวกนั้น เเต่พ่อหนุ่มคนนี้ช่วยจัดการให้สาวหมดเเล้วล่ะ" "ไม่เป็นไรหรอกครับผมเต็มใจ""อื้มว่าเเต่นี้เเฟนของซ่อนเหรอ""ม.ะะ""ใช่ครับผมเป็นเเฟนของซ่อนเองครับ" ซ่อนกลิ