All Chapters of โยคะ ยั่วรัก: Chapter 61 - Chapter 70

นานะจึงยิ้มกริ่มเอื้อมมือไปดึงแขนเรียวของไมค์มาวางแหมะที่เนินสามเหลี่ยมของตนเอง เรียกเสียงเชียร์กระหน่ำ"อ๊าาาา ให้จับแล้วก็จับสิ""อื้ออออ นานะเสียวค่ะทุกคน อ๊าาา เด็กน้อยล้วงหอยนานะแล้ว" เขาใช้ปลายนิ้วสอดเข้าไปในขอบกางเกงในตัวเล็กแล้วเล่นกับติ่งเสียวที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นไมค์ ยื่นตัวขึ้นมือข้างที่ยังว่างเหนี่ยวรั้งลำคอระหงแล้วแนบจูบต่อหน้ากล้อง ทั้งสองจูบแลกลิ้นนัวเนียจนเธอเคลิ้มละเมอ หลังจากที่ถอนจูบออกมาน้ำลายของเขาและเธอยืดตามออกมาด้วย นานะแลบลิ้นเลียขอบปากพร้อมกับกัดริมฝีปากล่างอย่างเซ็กซี่ เขาได้ย้ายตนเองไปนั่งซ้อนหลังของเธอ และจับนานะนั่งชันเข่าแยกขาออกกว้างโชว์เนินสามเหลี่ยมให้ผู้ชมขณะที่ยังมีกางเกงในอยู่ ไมค์ไล้ปลายจมูกไปตามบ่าไหล่ก่อนจะวกกลับมาซุกซอกคอระหง นานะเอียงคออำนวยความสะดวกให้ เธอชอบที่ถูกเด็กน้อยปรนเปรอเช่นนี้ สองมือของเขาจับชายชุดนอนเลื่อนขึ้นล้วงมือเข้าไปหาอกอิ่มบีบเคล้นเพิ่มอารมณ์ราคะให้สาวเจ้า"ไมค์" นานะครางเรียกชื่อเขา เธอกำลังควบคุมร่างกายของตนเองไม่ได้"ครับ วันนี้ผมจะทำให้เจ้มีความสุขต่อหน้าคนดูเกือบพัน" เขากระซิบบอกข้างหู พร้อมก

"เอเนร่า อย่าไปฟังนะ เขากำลังปั่นหัวเราอยู่""หึ" เสียงหัวเราะเย้ยหยันของนานะทำให้บรู๊คลินตวัดสายตาดุจ้องมอง เขาไม่พอใจและเขาจะเอาเรื่องผู้หญิงคนนี้ให้ถึงที่สุด นานะล้วงกระเป๋าสะพายข้างใบใหญ่หยิบซองกระดาษสีน้ำตาลออกมาเอเนร่าจำได้ว่าแผ่นกระดาษสีขาวนั้น นานะเพิ่งส่งมาให้เธอดูวันนี้นี่เอง ทุกคนจ้องมองนานะแขกไม่ได้รับเชิญว่าหลังจากนี้เธอจะทำอะไรต่อ และเธอก็ยื่นแผ่นกระดาษสีขาวให้บรู๊คลิน เขารับมาดู มันคือผลตรวจการตั้งครรภ์จากคลินิกแห่งหนึ่ง"แล้วไง?" บรู๊คลินถามอย่างไม่ยี่หระ เขามั่นใจว่าตนเองไม่ใช่พ่อของเด็กในท้องอย่างแน่นอน"นานะกับลูกต้องการบรู๊คนะคะ บรู๊คควรจะกลับมาดูแลนานะกับลูกมากกว่าผู้หญิงคนอื่น" ประโยคสุดท้ายนานะจงใจพูดใส่เอเนร่า หญิงสาวกำมือแน่นเธอโกรธและเสียใจเอเนร่ารับไม่ได้ตั้งแต่รู้ว่าบรู๊คลินยุ่งกับผู้หญิงคนนี้ กว่าเธอจะทำใจยอมรับได้ ความเชื่อใจที่มีให้กับเขาตอนนี้มันแทบไม่เหลืออีกแล้ว เอเนร่าพยายามฝืนร่างกายที่หนักอึ้งเดินเข้าไปในตัวบ้าน"เดี๋ยวก่อน! ฟังผมก่อน อย่าไปเชื่อเขาเอเนร่า"เพี๊ยะ!! เสียงฝ่ามือกระทบกับแก้มสากอย่างแรงจนใบหน้าคมสันสั่นไหว เขารู้สึกถึงคว

"จากที่อัลตร้าซาวด์ อายุครรภ์น่าจะประมาณสี่ถึงห้าสัปดาห์ค่ะ ช่วงนี้คุณพ่อก็ต้องดูแลคุณแม่เป็นพิเศษหน่อยนะคะ" คุณหมอสาวยังแนะนำวิธีดูแลคุณแม่ที่มีอายุครรภ์อ่อนอีกด้วย"ขอบคุณมากนะครับคุณหมอ แค่นี้ก็พอจะเดาได้แล้ว" เขาพูดขึ้นมาก่อนจะหรี่ตามองคนที่นั่งข้างกาย ว่าที่คุณแม่มือใหม่ใบหน้าซีดเผือดไม่ยิ้มแย้มเหมือนเมื่อครู่ที่ผ่านมา ซึ่งทำให้คุณหมอสาวแปลกใจและสงสัยในคำพูดของเขาเขาลุกขึ้นยืนและเดินออกมาจากห้องตรวจทันที นานะวิ่งตามออกมาพยายามคว้าแขนล่ำเอาไว้"ฟังนานะก่อน นานะไม่มีทางเลือก" เธอกำลังบีบน้ำตาเรียกความสงสารจากเขา"ถ้ายังอยากใช้ชีวิตปกติก็รับเช็กนี้ไปซะ" เขาใช้สองปลายนิ้วคีบกระดาษสี่เหลี่ยมเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านในและปาใส่หน้านานะ เธอหน้าบางเกินกว่าจะยืนร้องไห้ค่ำครวญอยู่หน้าห้องตรวจได้จึงเดินหลบสายตาผู้คนเข้าห้องน้ำหญิง เช็กเงินสดจำนวนหนึ่งล้านบาทนานะมองดูด้วยความผิดหวังที่เห็นตัวเลขในกระดาษ มันน้อยกว่าที่เธอคิดไว้ เธอควรจะได้มากกว่านี้ หญิงสาวนั่งร้องไห้ในมือกำโทรศัพท์ไว้แน่นหลังจากที่ได้เปิดอ่านข้อความของนานะ เธอปลดบล็อกไว้ตั้งแต่เมื่อคืนเพราะต้องการ

"มีอะไรหรือครับพี่" บรู๊คลินร้อนใจเมื่อวินไม่ยอมเปิดปากพูดออกมาเสียที"เอเนร่ากำลังไปอเมริกา""ห๊ะ!!? ผมต้องรีบไปห้ามเธอ""เดี๋ยวบรู๊ค! นั่งลง นายน่าจะรู้นิสัยของเอเนร่าดีนะ" วินเตือนสติ วินเชื่อว่ายังไงเอเนร่าไม่มีทางฟังบรู๊คลินแน่นอน ไปห้ามตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์เขากำกำปั้นทุบศีรษะตนเองเพื่อระบายอารมณ์ เรากำลังจะมีความสุขกันแล้วแต่ทำไมต้องเกิดเรื่องราวให้บาดหมาดกันแบบนี้ด้วย แค่สี่เดือนที่ต้องห่างกันก็สร้างความทรมานให้เขาจนแทบขาดใจ แต่นี้หญิงสาวเป็นฝ่ายหนีเขาไปเอง ทั้ง ๆ ที่เขายังไม่ทันได้อธิบายความจริงให้เธอเข้าใจเลยแม้แต่คำเดียว บรู๊คลินสบถคำด่าออกมาอย่างไม่เกรงใจคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆดวงตาแดงก่ำแต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด วินเห็นใจและเข้าใจเขาจึงตบบ่าของเพื่อนรุ่นน้องเบา ๆ อย่างปลอบใจ เขาเชื่อว่าเอเนร่าจะต้องเข้าใจและให้อภัยบรู๊คลิน สำหรับเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคนส่วนเขาเป็นพ่อจึงไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกสาว เอเนร่ารักบรู๊คลินข้อนี้เขารู้แก่ใจและเขาเชื่ออีกว่าบรู๊คลินจะสามารถเอาชนะใจเอเนร่าได้ ไม่ช้าก็เร็ว"นายจะค้างที่นี่ก็ได้นะ เดี๋ยวพี่จะขึ้นไปคุยกับอริส" วินบอก บรู

หนุ่มตี๋หน้าถอดสีเมื่อบุคคลตรงหน้าล่วงรู้ความลับของเขามากกว่าที่คาดการณ์ไว้ ซึ่งนั้นทำให้ไมค์ไม่สามารถประมาทได้อีกแล้ว เขาต้องระวังและวางตัวให้ดีกว่านี้เพื่อให้อีกฝ่ายตายใจ เข้าใจว่าเขายอมแพ้แล้ว “ตกลงผมจะยอมช่วยคุณก็ได้”ดวงตาเบิกกว้างตกใจเล็กน้อยบรู๊คลินแปลกใจเหตุใดไมค์ถึงยอมเขาอย่าง่ายดายเช่นนี้ ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเปลืองน้ำลายยกเรื่องนู่นเรื่องนี้มาบังคับขู่เข็ญ บรู๊คลินยกมุมปากเล็กน้อยอย่างพึงพอใจเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่ตนต้องการแล้ว ขอเพียงเท่านี้ขอเพียงให้เอเนร่ายอมรับฟังเขาบ้าง เขาไม่ได้คาดหวังให้หญิงสาวเชื่อคำพูดของไมค์ หากเอเนร่าไม่เชื่อเขายังมีแผนสำรอง“ดี แกตัดสินใจถูกแล้วที่เลือกทำแบบนี้ ฉันจะปล่อยแกไปแต่แกอย่าหวังว่าจะหนีฉันพ้น ส่วนเรื่องลูกแกฉันจะช่วยพูดกับนานะให้” บรู๊คลินยื่นข้อเสนอแก่ไมค์ เขายินดีตอบแทนไมค์และเขาเป็นผู้ใหญ่ที่ดีไม่รังแกหรือเอาเปรียบเด็ก ไมค์พนักหน้ารับไม่ได้พูดอะไรต่อ เอเนร่านั่งมองหิมะตกอยู่ริมหน้าต่างขณะนี้เป็นเวลาสามทุ่มครึ่ง เธอกำลังเข้านอนแต่ทว่าใจเจ้ากรรมกลับล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าคิดถึงใบหน้าคมคายของคุณอารูปหล่อกล้