All Chapters of เผด็จการรักคลุ้มคลั่ง: Chapter 21 - Chapter 30

สามวัน เกวลินแทบจะสิ้นลมหายใจในห้องขัง เธอกินได้แต่น้ำข้าวต้มเท่านั้น ร่างกายมีรอยบาดแผลหลายแห่งจึงถูกหามส่งโรงพยาบาลประจำของมาเฟีย ตอนนี้อาการยังทรงตัวตึกกลาง"เธอบอกว่ามีคนส่งมางั้นเหรอ" โซแบดถามผิงผิง "แถมช่วงนั้นกล้องวงจรปิดก็ใช้ไม่ได้""ถึงใครจะส่งมาก็ไม่สำคัญ มันสำคัญตรงที่ผู้หญิงคนนั้นขัดคำสั่งนายใหญ่ ฝ่าฝืนกฎเหล็กทุกอย่างเหมือนไม่กลัวอะไร""ฉันก็ลงโทษไปแล้วไงเธอจะเอาอะไรอีก!""แล้วนายใหญ่จะมาเค้นถามผิงผิงทำไมคะ! ทำเหมือนโกรธแค้นที่ต้องลงโทษมัน นายใหญ่เปลี่ยนไปมากรู้ตัวไหมคะ"หลังจากการโต้เถียงก็แยกทาง โซแบดถูกเรียกตัวไปประชุมด่วนยังบ่อนกาสิโนบ่อนYUU."พวกเราเห็นพ้องต้องกันว่าจะพักงานของคุณก่อน" หุ้นส่วนคนหนึ่งพูด"พวกผมทราบถึงเรื่องที่ผู้หญิงของคุณละเมิดกฎแล้วออกมาจากตึกมาเฟีย" อีกคนเสริม"พวกเราอยากให้เจ้าพ่อมาเฟียได้พักผ่อน ดันทุรังแบบนี้งานของพวกเราจะพัง"ไม่อาจจะโต้เถียง ประชามัตติของคนหมู่มากย่อมเป็นฝ่ายชนะ แม้ผู้ถือหุ้นใหญ่อย่างพ่อของเฟญ่าและตระกูลผิงผิงจะช่วยพูดโน้มน้าวแต่ตอนนี้อำนาจในมือของโซแบดสั่นคลอนมากแกร๊ก"คุณเพลิง" ชายหนุ่มคู่แข่งทางธุรกิจเดินเข้ามา คุณคนให้ก

ป่าหลังตึกกองบัญชาการเสียงปืนดังหนึ่งนัดพร้อมกับเสียงกรีดร้องสนั่น ปรากฏว่าคนของกองบัญชาการวิ่งตามเข้ามาทัน หัวหน้าหน่วยสืบสวนจึงยิงเข้าที่หน้าท้องแล้วหันมาบอกเกวลิน "หนีไป!!""ขอบคุณนะคะ ฮึก~" เกวลินยกมือไหว้"ฉันช่วยเธอได้เท่านี้จริงๆ""หนูจะไม่ลืมบุญคุณเลยค่ะ""รีบไปฉันจะจัดการขวางไว้ให้!"ตัวเล็กพยายามลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีเข้าไปในป่า สักพักหน่วยงานรับก็วิ่งกรูเข้ามา"เจอตัวผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า!" สมุนของกองบัญชาถามเพราะเคยเห็นกันอยู่บ่อย"วิ่งไปทางนั้น" ชี้ไปอีกทาง"รออะไรก็ตามมันไปสิ!""หน้าที่ของกูหมดตรงนี้ เก่งนักก็จัดการเอาเองสิ ดูเหมือนใบแดงที่ส่งมาให้จะมีคนใช้สิทธิ์นั้นก่อนหน้า ฝากไปบอกเจ้านายพวกมึงด้วยว่ากูขอลาออก" ทนความอัปยศในอาชีพไม่ไหว สายสืบตำรวจยื่นใบประกอบวิชาชีพพร้อมกับปืนพกให้จากนั้นก็เดินจากไปลานจอดรถ"พี่จะลาออกจริงเหรอ" ลูกน้องถาม"กูจะลาออกจริง แต่มึงไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวกูจะฝากมึงไว้กับหัวหน้างานอีกคน""พี่...ผมขอโทษนะ ที่มองพี่ผิดไป""กูต่างหากที่ต้องขอโทษ ที่พามึงมาทำงานต่ำๆ ให้ไอ้พวกเบื้องสูงที่สันดานทราม""ผมเคารพพี่เสมอนะ"เพราะบรรจุเข้ากรมได้ไม่นานลูกน้อง

มือหนาโกยเต้าอวบจนพูนใหญ่ ตวัดปลายลิ้นเลียลากซุกไซ้อย่างคลั่งไคล้ ก่อนจะจับตัวเธอนั่งบนโขดหินก้อนใหญ่แล้วถ่างขาเรียวอ้าออกจากกัน สองมือแหวกเห็นกลีบสวยเยิ้มฉ่ำ ผสมน้ำตกธรรมชาติปนน้ำเมือกลื่นไหล เขาย่อตัวลงตวัดซดเลียอย่างหนำใจ เอวบางดิ้นพล่านโดนลงลิ้นอย่างระรัวเสียวจนแทบขาดใจ"หนูไม่ไหวค่ะ พี่คะ มันเสียว" เกวครางเสียงหลงไม่รู้ว่าเพราะบรรยากาศหรือความตื่นเต้น"อร่อยขนาดนี้ขอเลียหน่อย""พี่อย่าดูดได้ไหมมันเสียวฉี่จะแตก""ฉี่ออกมาสิ อยากเห็นสุดๆ""งือออ~อ๊าส์!"ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ปลายลิ้นปัดแกว่งไปมาจนเอวบางกระเด้งโหนก มือเรียวขยุ้มผมผ่อนปรนอารมณ์เสียวเพราะลิ้นตวัดโยก แถมยังแกว่งศีรษะเพิ่มความเร็วเร่งความแรง ต่อให้สถานการณ์ฉุกเฉินย่ำแย่แค่ไหนก็ไม่ปรานีร่างบอบบางกระทบน้ำตกที่กระเซ็น ผมยาวมีหยดน้ำใสไหลเป็นเม็ด เพิ่มความสวยงามให้ผิวขาวที่ละเอียดดังเม็ดทรายถูกเจียระไน อารมณ์ของชายฮึกเหิมอย่างไม่ลดละ"อมให้หน่อยครับ"เสียงกระซิบแผ่วพร้อมกับจับตัวเล็กลงมานั่งคุกเข่าด้านล่าง ริมฝีปากบางเผยออ้ารับท่อนเอ็นแข็งแกร่งที่พองโตขึ้นอย่างหนัก เรียวลิ้นขูดเอ็นปูดจนความเสียวพลุ่งพล่าน เสียงของเขาครางกร

ครึ่งชั่วโมงต่อมา"พวกมันมาถึงก่อนเรา!" เฉิน มาทำการนัดหมายแต่ดันไม่พบเจ้านายเขาจึงเดินไปถามชาวบ้านบริเวณรอบข้างจึงรู้ว่าเกิดเหตุร้ายมีเสียงปืนดังสนั่นแต่พอตำรวจมาตรวจสอบก็ไม่เจอหลักฐานอะไร "พวกมันคงเป็นมืออาชีพกลบร่องรอยทุกอย่างแม้แต่ตำรวจยังไม่รู้""เราจะทำยังไงดีครับ" ลูกน้องคนสนิทถาม"มึงไปเช็กกล้องวงจรปิดทุกตัวที่มีที่นี่""ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้ครับ""พวกมึงกระจายไปทั่วทิศทาง กูอยากรู้ว่าสะพานตรงนี้เชื่อมไปถึงตรงไหน"เฉินเห็นร่องรอยบางอย่าง คล้ายกับมีคนลื่นไถลตกลงไปในแม่น้ำ มีรอยล้อรถเต็มไปหมด ถ้าเป็นอย่างที่เขาคาดไว้ก็หวังว่านายใหญ่จะกระโดดน้ำลงไป จึงรีบหาทางไปยังจุดขึ้นฝั่งจุดลับสายตา"เฉิน" มือจับปืนเล็งไปยังเสียงเรียก ทันทีที่ได้พบหน้าดวงตาก็เปล่งประกาย"นายใหญ่" เฉินก้มหัวทำความเคารพ"พวกมันจับตัวเกวลินไป!""หมายถึงพวกไหนครับ""ไอ้เพลิง!!"โซแบดไม่ได้ห่วงตัวเองสักนิดแต่เขาเป็นห่วงผู้หญิงสุดที่รักมากต่างหาก ไม่รู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กจะรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายได้แค่ไหนบนรถ"นายใหญ่ไม่ต้องเป็นห่วง ไอ้เพลิงมันดูชอบเกวลินมากคงไม่ทำร้ายเธอ" เสือเฉินบอก"แต่ถ้ามันทำอย่างอื่นที่เลวร้า

หลายสัปดาห์ผ่านไปเกวลินหลบซ่อนตัวอยู่กับอิงอรโดยใช้เงินที่เฉินเก็บเอาไว้ตามที่เขาได้สั่งเสีย ความเจ็บปวดครั้งนี้ไม่อาจที่จะมลายหายไปในทันที ในทุกคืนยังได้ยินเสียงของอิงอรร้องไห้ระงมแม้ว่าจะใช้หมอนปิดปากตัวเองไว้ก็ตาม ส่วนเกวลินต้องเข้มแข็งอยู่ต่อไปเพื่อลูกที่จะเกิดมาในอีกไม่ช้า"ตอนนี้ได้มีการแต่งตั้งคนที่จะมาดูแลธุรกิจใหม่เพราะผู้ที่ก่อกบฏถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทของเฉินยังคงติดตามเกวลิน"แล้วสองคนนั้นล่ะ""ทั้งคู่ยังคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เพราะพวกเราไม่สามารถเข้าถึงได้จึงยังไม่รู้สถานที่แน่ชัด แต่ผมจะพยายามหาให้เจอครับ""ถ้าพวกนั้นยังอยู่พวกเราก็จะไม่ปลอดภัย""ผมทราบครับ ผมจะรีบจัดการให้ไว""บางครั้งฉันก็อยากจะปล่อยทุกอย่างอยากจะจบทุกสิ่ง แต่นิสัยของคนพวกนั้นมันอำมหิตเกินไป! สักวันถ้าหากตามหาพวกเราเจอมันก็คงฆ่าทิ้งไม่ให้เหลือซาก เราต้องสู้ไม่งั้นก็ตาย"เกวลินยังคงตามหาตัวต้นเหตุ และภาพที่ผู้ชายสุดที่รักของเธอถูกมีดปักเข้ากลางใจยังคงติดตา ความแค้นปนกับความเสียใจแสนสาหัสมือเรียวลูบท้องพยายามผ่อนคลายอารมณ์เพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนถึงเด็กในครรภ์"ถ้าเจอพวกนั้นเราจะ