Todos os capítulos de My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Capítulo 221 - Capítulo 230

Hindi agad nakasagot si Scarlett. Nanatili siyang nakatingin kay Rodolfo habang hawak nito ang kamay niya. Ang mga mata nito. Ang boses. Ang paraan ng pagkakangiti. Lahat ay nakakainis na pamilyar.Pero higit sa lahat, ang pinakamasakit ay ang katotohanang alam na nito ang tungkol kina Nathan at Nala.Alam niyang mga anak niya ang kambal. At ngayon, tila determinado itong makapasok sa buhay ng mga bata.“Bitawan mo ako,” malamig na sabi ni Scarlett.Hindi agad sumunod si Rodolfo. Sa halip, tinitigan muna niya ang kamay nilang magkadikit.Limang taon. Limang taon niyang hinanap ang babaeng nasa harapan niya. At sa loob ng limang taon na iyon, hindi lumipas ang isang araw na hindi niya naisip kung nasaan sina Scarlett, Nathan, at Nala.Ngayon, nasa harapan na niya ang tatlo. Hindi niya hahayaang mawala na naman sila. Dahan-dahan niyang binitiwan ang kamay ni Scarlet.“Hindi kita pipilitin,” sabi niya. “Pero hindi ibig sabihin noon na lalayo ako sa mga anak ko.”Napatingin si Scarlett sa

Hindi maalis ang pagtataka sa mukha ni Ratna habang pinagmamasdan si Rodolfo. Hindi pangkaraniwan ang nakangiti nitong mukha. Simula nang umalis ito sa mesa kanina, tila may kakaibang saya sa mga mata nito.“Anong nangyari sa’yo?” tanong ni Ratna habang kumakain. “Parang ang saya-saya mo ngayon.”Mabilis na umiling si Rodolfo.“Wala, Tita.”Ngumiti siya at itinuro ang pagkain sa mesa.“Masaya lang ako dahil nakapag-dinner tayo nang magkakasama. Sige, kain lang kayo. Ubusin ninyo. Pagkatapos nito, dadalhin ko kayo sa bookstore, okay?”“Yeeeeey! Ayos!”Masayang nagpalakpakan ang mga bata. Nagpatuloy ang kanilang hapunan. Ngunit habang abala ang lahat sa pagkain, kapansin-pansin na hindi man lang ginagalaw ni Rodolfo ang sarili niyang pagkain. Hawak niya ang kutsara at tinidor, ngunit panay lang ang paglalaro niya rito habang malalim ang iniisip.Napansin iyon ni Nanay Celia. Halos hindi nabawasan ang pagkain sa plato ni Rodolfo.“Joshua, bakit hindi ka kumakain?” tanong niya. “Hindi mo

Matapos basahin ang mensahe, parehong nakangiti sina Nathan at Nala.Mukhang natuwa talaga sila sa ginawa ni Rodolfo.“Cieee… may bati kay Mama mula kay Kuya!” tukso ni Nathan.Napatingin siya sa kapatid.“Pero… ano nga ba ang pangalan ni Kuya?”Napakamot si Nala sa ulo. Hindi rin niya alam.“Hindi ko alam, Kuya!”Napailing si Nathan.“Sayang. Bakit hindi natin tinanong ang pangalan niya kanina?”Biglang tumingin si Nala kay Scarlett.“Pero siguradong alam ni Mama!”Napakunot-noo si Scarlett.“Ha?”“Eh, parang kilala mo naman si Kuya kanina. Nag-uusap pa kayo nang pabulong!”“Hey!”Agad na umayos ng upo si Scarlett.“Anong sinasabi ninyo? Wala akong ibinubulong sa kanya!”Naka-cross ang mga braso niya.“Hindi ko nga siya kilala!”“Eh bakit parang kilala mo siya?” tanong ni Nathan.“Hindi ko siya kilala!”“Pero kanina, pinapapili mo kami kung sasama kami sa’yo o sa kanya.”Napatingin si Nala sa kapatid.“Actually, gusto nga sana naming sumama kay Kuya.”“Pero pinili namin si Mama,” dag

Mabilis na tumakbo sina Nathan at Nala patungo kay Rodolfo. Dahil sa kanilang maliliit na katawan at chubby na pisngi na gumagalaw habang tumatakbo, hindi napigilan ng mga anak ni Rodolfo na mapangiti. Lalo na si Marco.“Ih, ang cute nila!” sabi niya. “Sino sila, Tatay? Bakit parang dito sila tumatakbo?”Napatingin din si Mia sa kambal. Halatang nagtataka ang bata.“Bakit pareho ang mukha nila?”Grade 1 na si Mia, pero hindi pa rin nito lubos na nauunawaan ang konsepto ng kambal.“Kambal sila, Mia,” paliwanag ni Marco.“Ahhh…”Mas lalo siyang natuwa.“Ang cute naman! Gusto kong pisilin ang mga pisngi nila!”Samantala, patuloy sa pagtakbo sina Nathan at Nala. Nagmamadali silang makarating kay Rodolfo.Ngunit biglang—“Aray!”Natisod si Nala sa isang tuyong sanga. Bumagsak siya sa damuhan.“Nala!”Agad na napalingon si Nathan. Kasabay nito, mabilis ding kumilos si Rodolfo.“Nala!”Tumakbo siya patungo sa bata. Pati sina Jessa, Marco, at Mia ay sumunod. Nakahandusay si Nala sa lupa at um

Habang nagmamadaling bumabalik si Scarlett sa paaralan ng kanyang mga anak, abala naman si Rodolfo sa pag-aalaga kay Nala. Maingat niyang nililinis ang sugat sa tuhod ng bata. Sinisigurado niyang hindi ito masasaktan nang higit sa kinakailangan.“Tiisin mo muna, ha?” malumanay na sabi ni Rodolfo. “Kapag masakit na, sabihin mo agad kay Kuya.”Tumango si Nala, kahit halatang kinakabahan.“Opo, Kuya.”Maingat na pinunasan ni Rodolfo ang natuyong dugo sa paligid ng sugat.“Ayan… konti na lang.”Tahimik na pinagmamasdan nina Nathan, Jessa, Marco, at Mia ang ginagawa niya. Hindi nila maiwasang mamangha. Ang lalaking kilala nila bilang seryoso at istrikto ay ibang-iba kapag kaharap ang mga bata.Maingat. Mapagmahal. At sobrang maalaga.“Nalilinis na,” sabi ni Rodolfo.“Lalagyan natin ng antiseptic para hindi maimpeksyon. Pagkatapos, lalagyan natin ng bandage.”Tumango si Nala.“Okay po.”“Good girl.”Maingat na nilagyan ni Rodolfo ng gamot ang sugat bago ito tinakpan ng benda.“Okay na.”Tin