Todos los capítulos de My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Capítulo 251 - Capítulo 260

Matapos sabihin iyon, mabilis na pinunasan ni Nathan ang isang patak ng luhang kusang tumulo sa gilid ng kanyang mata. Napansin iyon ni Nala. Agad niyang hinaplos ang pisngi ng kanyang kuya at pinunasan ang luha nito.“Kuya, tama na. Huwag ka nang umiyak!”Napairap siya nang bahagya.“Lalaki ka, tapos iiyak ka? Nakakahiya kay Tita. Hindi bagay!”Napangiti si Nathan sa sinabi ng kanyang kakambal. Kahit bata pa si Nala, tila alam na nito kung paano pagaanin ang loob ng kanyang kuya. Ngunit sa likod ng kanyang ngiti ay nananatili ang bigat sa kanyang dibdib.Samantala, hindi napigilan ni Ratna ang mahabag sa dalawang bata.“Halika rito, mga anak.”Agad niya silang niyakap.“Huwag kayong malungkot. Naiintindihan ni Tita ang nararamdaman ninyo.”Napayuko si Nathan.“Malungkot po kami kasi sinabi ni Sir Angelo na anak daw kami sa labas.”Mahina niyang idinugtong:“At kasalanan daw iyon ni Mama.”Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Ratna. Ngunit sa halip na sang-ayunan ang bata, marahan niya

Hindi inaasahan ni Scarlett na ganoon kadali susuko si Rodolfo. Kanina lamang ay napakatigas ng ulo nito at ayaw siyang tigilan. Ngunit ngayon, siya mismo ang nagsabing lalayo na ito sa kanyang buhay.Hindi tuloy alam ni Scarlett kung ano ang biglang nagbago sa isip ng lalaki.Sa huli, nagkamay sila. Isang huling pakikipagkamay. Ilang beses ding humingi ng tawad si Rodolfo sa lahat ng naging asal nito sa kanya. At sa bawat paghingi nito ng tawad, paulit-ulit din siyang sumagot.Sa paglipas ng ilang sandali, napagtanto ni Scarlett na mukhang seryoso talaga si Rodolfo sa kanyang desisyong lumayo. Magkasama silang umuwi. Ngunit ibang-iba ang Rodolfo na katabi niya ngayon.Paminsan-minsan ay palihim siyang sumusulyap dito. Mas malamig ang ekspresyon ng lalaki kaysa dati. Wala na rin ang dating lambing at pagiging mapagbiro nito. Sa halip, abala lamang si Rodolfo sa kanyang cellphone habang tahimik na nakatingin sa screen. Naging napakatahimik ng biyahe. Upang kahit paano ay maibsan ang te

Hindi na nagdalawang-isip si Ratna.Isinama niya sina Nathan at Nala sa kanilang bahay upang makapaglaro ang mga ito kasama sina Marco, Jessa, at Mia. Masayang-masaya ang dalawang kambal. Hindi rin maikubli ng tatlong bata ang kanilang excitement sa pagdating nina Nathan at Nala. Pagdating nila sa bahay, binuksan ni Ratna ang malaking pinto.“Halika, mga anak. Ito ang bahay namin.”Pagpasok pa lamang ni Nala, agad na nanlaki ang kanyang mga mata.“Wow! Ang laki naman ng bahay ninyo!”Napangiti siya habang pinagmamasdan ang magagandang dekorasyon sa mga dingding, mamahaling muwebles, at iba't ibang palamuti.“Puwede kayong maglaro rito nang gusto ninyo,” sabi ni Ratna. “Pero tatawagan ko muna ang Mama ninyo para hindi siya mag-alala.”Bigla siyang may naalala.“Sandali... ano nga pala ang pangalan ng Mama ninyo?”“Mama Scarlett po!” mabilis na sagot ni Nala.Natigilan si Nyonya Ratna.“Scarlett?”Muling binanggit ng babae ang pangalan, na para bang nais niyang tiyakin na tama ang kanya

Napakunot ang noo ni Ratna habang hinihintay ang sagot ni Rodolfo.“Hindi ba? Tama ang hinala ko, di ba?” maingat niyang tanong. “Hindi naman ako nagkakamali, tama?”Tahimik lamang si Rodolfo. Ngunit hindi pa rin tumigil si Ratna.“Sila mismo ang nagsabi sa akin na ang nanay nila ay si Scarlett Villaluz. At alam mo ba kung sino ang sinasabi nilang ama?”Saglit siyang lumingon sa mga bata upang siguraduhing hindi sila nakikinig.“Sabi nila, isang dating katulong ang kanilang ama. At alam nating pareho kung sino ang tinutukoy nila noong gumagamit ka ng pangalang Joshua.”Napabuntong-hininga si Ratna.“Sigurado ako, Rodolfo. At kanina nga, nakausap ko rin si Scarlett sa telepono.”Sa halip na magulat, bahagyang ngumiti si Rodolfo. Hindi na niya kayang itago pa.Tumango siya at inakay si Ratna palayo nang kaunti sa mga bata.“Sa tingin ko, hindi ko na rin kayang itago ito sa’yo, Tita.”Tumingin siya sa direksiyon nina Nathan at Nala.“Sila talaga ang mga anak ko.”Nanlaki ang mga mata ni

Matapos makausap at mapakiusapan sina Marco at Jessa na huwag munang magsabi ng kahit ano, bumalik si Rodolfo kina Nathan at Nala. Nakatayo pa rin ang kambal at naghihintay.“Pasensya na, mga anak.”Ngumiti si Rodolfo na para bang walang nangyari.“Sige. Tatawagan ko agad si Joshua para mapapunta siya rito at makilala kayo.”Ngunit bigla siyang nag-isip.“Pero baka busy siya ngayon. Kaya kailangan muna ninyong maghintay, okay?”Hindi niya alam na lalo lamang nitong pinukaw ang curiosity ng kambal.“Tatay!”Biglang lumapit si Nathan.“Gusto na naming makita si Tatay Joshua ngayon!”“Oo, Tatay!” dagdag ni Nala. “Puwede mo naman siyang tawagan, di ba?”Napakurap si Rodolfo.Ngayon agad?!Hindi niya inaasahang magiging ganoon kabilis ang gusto ng mga bata. Kailangan niyang mag-isip ng paraan. Dahil kung gusto nilang makita si Joshua ngayon, kailangan niyang magpalit ng anyo at bumalik sa kanyang dating pagkatao.“Ngayon?”Nag-isip siya sandali.“Hmm... hindi ba masyadong mabilis iyon? Buk