Todos los capítulos de My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Capítulo 261 - Capítulo 270

Hindi makapaniwala si Romy sa narinig niya."Tatay Joshua?"Hindi niya maiwasang titigan nang mabuti sina Nathan at Nala.May kakaiba sa dalawang batang ito. Hindi lang basta pamilyar ang kanilang mga mukha. Halos eksaktong-ekzakto ang pagkakahawig nila kay Rodolfo.Huwag mong sabihin na...Mga anak sila ni Bos at ni Ma'am Scarlett? Biglang may naisip si Romy.Ito kaya ang dahilan kung bakit ipinapakuha ni Bos ang lumang maskara ni Joshua? Napangiti siya sa sarili.Sa wakas, nakilala na rin ni Bos ang mga anak niya. Masaya siya para sa kanyang amo. Lumapit siya sa kambal.“Mga anak, naghihintay ba kayo kay Tatay Joshua? Sino ang nagsabing nandito siya?”“Si Tatay Rodolfo po,” mabilis na sagot ni Nathan.“Sinabi niya na tatawagin niya rito si Tatay Joshua.”Napakurap si Romy.“Tatay Rodolfo?”Lalo siyang nalito.“Sandali... sino ba talaga ang tunay ninyong ama? Si Tatay Rodolfo o si Tatay Joshua?”Nagkatinginan ang kambal.Pagkatapos, si Nala ang sumagot.“Dalawa na po ang Tatay namin

Nanlaki ang mga mata ni Rodolfo. Hindi siya maaaring magkamali. Ang boses na iyon...Si Scarlett.Paano siya napunta rito?“Scarlett...” bulong niya habang nakatalikod sa babae at mahigpit pa ring yakap sina Nathan at Nala.Samantala, hindi makapaniwala si Scarlett sa kanyang nakita.Sa wakas...Matapos ang napakahabang panahon, muli niyang nakita si Joshua. Hindi niya napigilan ang pag-agos ng kanyang mga luha. Nanginginig ang kanyang katawan habang nakatitig sa lalaking matagal niyang hinintay. Ngunit isang bagay ang hindi niya maintindihan.Bakit narito si Joshua sa bahay ni Rodolfo?Hindi niya alam na ang lalaking nasa kanyang harapan ay ang mismong lalaking kinamumuhian niya sa ibang katauhan.Samantala, napalingon sina Nathan at Nala. Nakita nila ang kanilang ina na nakatayo sa likuran ni Joshua.“Mama...”May halong takot at pag-aalala ang boses ni Nathan.Baka magalit ang kanilang ina dahil palihim nilang nakilala ang kanilang ama. Ganoon din si Nala.“Mama...”Agad siyang nag

“Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko.”Muling nagsalita si Joshua.“Saan ka ba napunta sa lahat ng panahong iyon?”Nangingilid ang kanyang mga mata.“Alam mo bang hinanap kita nang napakatagal? Pero parang hindi mo man lang naisip kung ano ang nararamdaman namin.”Ngunit sa halip na sagutin nang mahinahon, tila iyon ang naging mitsa upang tuluyan nang magsalita si Scarlett.“Hindi ako ang nang-iwan sa’yo!”Malakas ang kanyang boses.“Ikaw ang nang-iwan sa akin!”Natigilan si Joshua.“Akala ko babalik ka pagkatapos mong ihatid sina Marco at Jessa sa ospital.”Nanginginig ang labi ni Scarlett.“Pero hindi ka bumalik.”“Parang wala ka nang pakialam sa akin pagkatapos noon.”“Iniwan mo lang ako nang gano’n!”Biglang bumalik sa alaala ni Joshua ang mga pangyayaring matagal na niyang gustong kalimutan. Ang insidenteng muntik nang kumitil sa buhay nina Marco at Jessa. Ang ahas na sadyang ginamit ni Arnulfo upang mapahamak sila.Noon, iyon ang dahilan kung bakit kinailangan niyang ituon ang l

“Scarlett, mukhang totoo nga ang lahat ng sinasabi ng mga tao tungkol sa’yo. Napakaganda mo pala talaga! Kaya pala baliw na baliw sa’yo ang pamangkin ko. Lagi ka niyang pinupuri. Sabi niya, isa kang independent, magandang babae at napaka-mapagmahal na ina. At ngayong nakita na kita nang personal, masasabi kong tama talaga ang lahat ng sinabi ni Rodolfo!” masayang sambit ni Ratna.“Emm… nagkakamali po kayo, Ma'am. Hindi naman ako ganoon,” mabilis na pagtanggi ni Scarlett.“Pero iyon mismo ang nakikita ko. Hay… Mahal na mahal ka talaga ni Rodolfo. Hindi ko rin maintindihan kung ano ang nasa isip ng batang iyon. Araw-araw, ikaw lang ang bukambibig niya. Parang wala na siyang ibang gustong pag-usapan. At ngayong nakita na kita nang personal, naiintindihan ko na kung bakit ganoon na lamang siya pagkahumaling sa’yo!”Habang nagsasalita si Ratna, napalingon ang mga mata ni Scarlett kay Joshua.Tahimik lamang itong nakayuko, tila ba naiilang at nakakaramdam ng inferiority kapag ikinukumpara k

Pakiramdam ni Scarlett ay may naririnig siyang mga yabag na palapit nang palapit sa kanya. Lalo siyang kinabahan. Ang tanging kinatatakutan niya ay baka si Rodolfo ang taong sumusunod sa kanya.“Ano ang gagawin ko kapag si Rodolfo nga iyon?”Napahinto siya at sinubukang tingnan ang madilim na hallway.“Sino ‘yan?”Walang sumagot. Lalong naging alerto si Scarlett. Ayaw niyang makaharap si Rodolfo, lalo na sa ganitong oras at sa ganitong sitwasyon. Dahil walang sagot, nagpatuloy siya sa paglalakad patungo sa kuwarto kung saan naroon ang mga bata. Paminsan-minsan ay napapalingon siya sa likuran. Hindi mawala sa isip niya ang pakiramdam na may sumusunod sa kanya. Kaya naman binilisan niya ang kanyang paglalakad. Ngunit bago pa siya tuluyang makarating sa kabilang dulo ng hallway—Biglang may humawak sa kanyang kamay!“AAAHHH!”Muntik nang mapasigaw si Scarlett. Ngunit bago pa niya mailabas ang kanyang sigaw, mabilis na may tumakip sa kanyang bibig. Nanlaki ang mga mata niya.Si Rodolfo!S