All Chapters of บทเรียนรัก: Chapter 81 - Chapter 90

ปัจจุบัน    "คิณ คิณ มองใคร"เสียงเพื่อนตะโกนเรียกหลายครั้ง จนต้องลุกขึ้นมายืนคู่กัน แล้วมองลงไปข้างล่างมีนักเที่ยวเต้นกันอยู่อย่างสนุกสนาน"เปล่า มองไปเรื่อย" "เออ มองไปเรื่อย เรียกหลายรอบ ไม่ได้ยินเหรอไง" คนที่ดื่มได้ที่ บอกเสียงดุ แล้วนั่งลงเคียงข้าง กับ สาวสวยที่ตัวเอง เรียกมา "วันนี้กลับดีดีนะ มีคนขับรถแล้วใช่ไหม" อคิณ หันมาถามเพื่อนรัก ที่ประดุจดังคนในครอบครัว"เออ จะไปไหนก็ไปเถอะ" ภามินทร์ไล่เพื่อนที่ดูเหมือนไม่สนุกเลย และ ทำท่า คิดหนักอยู่สักพักแล้ว แต่ต่อให้ถามยังไง ถ้าไม่อยากเล่า ก็ไม่เล่าอยู่แล้ว ต้องรอจนกว่า เจ้าตัวจะเอ่ยออกมาเอง "งั้นไปนะ" คนที่อยากกลับแล้ว เปิดประตูออกมา การ

เสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นสบายๆที่เธอเลือกมาสวมใส่ออกไปข้างนอก ทำให้คนที่ได้เห็น ยืนมองแล้วส่ายหน้า"ไม่ดีเหรอคะ เป็นอะไร" เธอถามเค้าแล้วหมุนไปรอบๆ "ดี ดีไปหมด" เค้ารั้งตัวเธอมาแนบชิดตัวเอง แล้วกอดคอเอาไว้"ตกลง เป็นแฟนกันแล้วเนอะ" คนที่เพิ่งถูกจีบเมื่อวาน วันนี้เป็นแฟนแล้ว หน้าเหวอใส่ทันที "ทำไมยังงั้นล่ะ" เธอถามเสียงเข้ม หยิบกระเป๋าผ้าขึ้นมาสะพาย ใส่รองเท้าสีขาวที่มีจิบบิท ติดเอาไว้หลายตัว แล้วเดินตามเค้าออกมา"ก็ถ้าไม่ได้ใช่ ดรีมคงไม่ยอมให้พี่หอมหรอก คงถีบพี่กระเด็นไปแล้ว" เธอเกลียดความตรงไปตรงมาของเค้า คนตรงหน้า ชัดเจนตรงไปตรงมาดี ร่างสูงใหญ่สวมเสื้อยืดสีเข้ม กางเกงยีนส์ขายาว รองเท้าแตะธรรมดา ที่ดูแพงที่สุดทั้งตัว ก็คงเป็นนาฬิกาที่แพงเท่ารถหนึ่งคัน รถป้ายแดงสีขาวขับออกจากคอนโดมิเนียมในตอนค่ำ เสียงเพลงสากลดังออกมา จากลำโพงรถ แล้วคนข้างตัวก็ดึงมือเธอมาจูบเบาๆ"เกินเรื่อง" เธอดุเค้าแล้วเอามือตัวเองออก แต่คนจับรถไม่ยอม จับมือเธอเอาไว้ไม่ห่าง

"คุณดรีม อยู่ข้างบนค่ะ" นิติบุคคลสาว บอกกับคุณแม่เลี้ยง ที่นำกาแฟและขนมถุงใหญ่มาฝาก พร้อมรอยยิ้ม เหมือนกับผู้ใหญ่ใจดีคำตอบที่ได้รับ ยิ่งทำให้ยิ้มกว้าง น้องดรีมหรือดลยากลับมาแล้ว และภารกิจหาคู่ ก็เริ่มต้นขึ้น อีกครั้ง เป้าหมายคราวนี้ เป็นทายาทคนโต ของการรวมกันของสองตระกูลใหญ่ น่าตาดี การศึกษาดี และ ร่ำรวยมหาศาล แบบที่เมื่อน้องดรีมแต่งงานไป ก็สบายไปตลอดชาติ จนถึงรุ่นลูกหลาน ก็กินใช้ไม่หมดประตูหน้าห้อง ถูกเคาะตั้งแต่เช้า และคนที่มาถึงที่นี่ได้ คงไม่มีใคร "น้องดรีม" แม่เลี้ยงยิ้มกว้างโผเข้ากอดลูกเลี้ยงสาว ก่อนจะเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับ แม่บ้าน อีกสามคน "เก็บของออกจากกระเป๋า ทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อย ของในตู้เย็น เติมอย่าให้ขาด เอาให้เร็วที่สุด" น้ำเสียงดุดัน บอกกับพนักงานที่มาด้วยกันสามคน แล้วก็หันไปบอกกั

แก้มบางถูกหอมนับครั้งไม่ถ้วนหลังจากตื่นนอน ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำ ด้วยความอาย หลังจากผ่านอะไรๆมาแล้ว เสื้อที่สวมอยู่ เป็นเสื้อยืดเนื้อดี ตัวใหญ่ของคนข้างๆ พร้อมกับกางเกงขาสั้น ที่แทบจะหลุดจากสะโพก อยู่แล้ว "ชื่นใจ ชื่นใจ หอมไปหมด" เสียงพูดพร้อมกับ หัวเราะทำให้เธอยิ้มตาม "ไม่ไปทำงานเหรอคะ" เธอชี้ไปที่นาฬิกาหัวเตียง "ไม่อยากไป ขี้เกียจ อยากอยู่กับแฟน" "ไปเถอะค่ะ อย่าเกเรเลย เป็นผู้บริหาร ต้องเป็นตัวอย่างที่ดี ให้กับลูกน้อง" "แล้วผู้บริหารคลั่งรัก ไม่เป็นเหรอ จะบอกอะไรให้ฟัง พ่อพี่ คลั่งรักแม่พี่มากนะ ถึงขนาดหนีตามไปอยู่ด้วยเลย"ตำนาน เจ้านาย หนีตามเลขา เป็นที่น่าจดจำ "ดีจังเลยค่ะ การที่มีใครสักคนที่เค้ารักเรามากๆ มันดีจริงๆนะคะ" เธอบอกกับเค้า เสียงเศร้าอคิณขยับตัวลุกขึ้น แล้วกักตัว

อคิณมองดูรูปในไลน์ แล้วภาพความทรงจำก็ย้อนกลับมารถบังคับสีดำสนิทเลี้ยวโค้งชนกับกระถางต้นไม้เต็มที่ จนชิ้นส่วนกระจัดกระจาย เด็กชายวัยสี่ขวบ ร้องไห้จ้าเมื่อเห็นของรักของหวง แตกกระจายออกจากกัน "คิณ เป็นอะไรลูก" แม่พิมพ์วิ่งเข้ามาดูลูกชายที่ร้องไห้น้ำตานองหน้า ในมือมีอุปกรณ์บังคับรถ ถือเอาไว้"รถคิณพังแล้วแม่ รถคิณวิ่งไม่ได้แล้ว"ของเล่นที่หลุดกระจายต่อหน้าต่อตา ทำให้เด็กชายขวัญเสีย รถบังคับสีน้ำเงิน กำลังแล่นตรงเข้ามา หยุดนิ่ง ตรงซากรถที่เสียหาย เด็กชายที่เพิ่งเดินมาถึง มองเพื่อนที่กำลังร้องไห้ แล้วยื่นอุปกรณ์ในมือ ส่งให้ "คิณ เอาของมินทร์ไปเล่นก่อน แล้วมินทร์จะซ่อมรถให้เอง" อคิณ มองของในมือเพื่อน แล้วมองรถที่พัง "ซ่อมเป็นเหรอ มันแตกแล้ว" เจ้าของรถหยิบซากมันขึ้นมา ยื่นให้เพื่อนดู "ก็ลองดูก่อน เอากาวติด ได้ไหมค