บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S UGLY WIFE : บทที่ 11 - บทที่ 20

"Ate Kathleen, kinakabahan ako. Paano kung hindi ako matanggap ng pamilya ni Mr. Black? Saka, darating ba sila? Mabait ba sila?" Sunod-sunod na tanong ni Seraphina habang nakaupo sa sofa at panay ang tingin sa paligid.Ang mga kamay niya ay hindi mapakali at mahigpit na pinipilipit ang laylayan ng suot na bestida. Nakaugalian na kasi niya iyon, kaya mahirap nang pigilan kapag nakakaramdam siya ng kaba."Hindi ko alam kung darating ba sila at kung inimbitahan ba sila ni Mr. Black. Pero malalaman natin mamaya. Tungkol naman sa tanong mo kung mabait ba ang pamilya niya, ikaw na lang ang humusga kapag nakilala mo sila. Sa ngayon, ikalma mo ang sarili mo dahil gusot na gusot na ang laylayan ng wedding dress mo. Ang ganda-ganda pa naman, sayang kung masisira dahil ginaganyan mo," wika ni Ate Kathleen nang mapansin ang kanyang ginagawa."Ang hirap namang pigilan. Nakagawian ko na ito kapag kinakabahan ako," aniya at napapapikit na sumandal sa kanyang kinauupuan."Huwag kang kabahan. Isipin m

Hindi pa man tuluyang nakakababa si Seraphina sa salas, pero rinig na rinig na niya ang malakas na tawanan ng mga bisita mula sa kanyang kinaroroonan. Para tuloy ayaw na niyang tumuloy, kaya lang siguradong magagalit sa kanya ang asawa kung hindi siya magpapakita sa pamilya nito.“Ma’am, tara na, kanina pa silang naghihintay sa iyo. Kung hindi ka magpapakita sa kanila, siguradong magagalit si Mr. Black at baka kung ano pa ang gawin sa iyo,” ani Ate Kathleen sa kanya, pero kahit anong gawin niya ay ayaw namang kumilos ng kanyang mga paa.Para tuloy siyang ipinako sa kinatatayuan.“Natatakot ako, baka kung ano ang sabihin nila sa akin. Paano kung husgahan nila ako, saktan, at palayasin dito sa mansiyon?” puno ng pag-aalalang wika niya.“Ma’am, hindi mo pa nga nasusubukan, suko ka na agad. Saka huwag kang matakot, asawa ka na ni Mr. Black, walang sinuman ang puwedeng magpalayas sa iyo maliban sa kanya. Saka huwag mo munang husgahan ang pamilya niya, malay mo naman magkasundo kayo. Kaya t

Hindi maiwasan ni Damian na makaramdam ng inis nang pagpasok niya sa silid—mahimbing nang natutulog si Seraphina.Balot na balot ito sa kumot kaya halos ulo at mukha lang ang kanyang nakikita.Napaismid siya at naiiling habang lumalapit sa kinahihigaan ng asawa. Naupo siya sa gilid nito at matamang pinagmasdan ang namamaga nitong mga mata. Malinaw na ilang oras itong umiyak dahil may bakas pa ng luha sa kanyang mga pisngi.“Hinintay mo lang talagang umalis sina Mommy bago ka nagkulong dito,” mahina niyang sambit para hindi ito magising.Pero ang lalong nagpapainit ng ulo niya ay ang mainit na pagtanggap ng kanyang pamilya sa asawa—kabaligtaran ng plano at gusto niyang mangyari.Idagdag pa na nasermonan siya ng kanyang ama at ina kaya naman hindi niya napigilan ang sarili at nasaktan tuloy niya si Seraphina."D*mnit! Hindi dapat ako naaawa sa babaeng ito. Pare-pareho lang naman silang manggagamit at materialistic," aniya at padabog na tumayo. Wala na siyang pakialam kung magising ang a

Kinabukasan, nagising si Seraphina na may matinding pananakit ng katawan. Mabigat din ang pakiramdam niya, na para bang nakipag-boxing siya kay Damian nang ilang oras.Kung alam lamang niya na ganoon ang kahihinatnan, hindi na sana siya pumayag sa kagustuhan ng lalaking iyon.Speaking of Damian, marahan niyang sinulyapan ang kanyang asawa sa tabi na mahimbing pa rin ang tulog. Nakayakap ito sa kanya at bahagyang nakasiksik ang mukha sa kanyang leeg.Mukhang napagod ito ng husto sa kanilang ginawa, pero kitang-kita sa mukha nito ang saya na kabaligtaran kapag gising ito.Para tuloy mas gusto niyang palaging tulog ito upang hindi sila mag-away."Ang guwapo mo sana, kaya lang sama ng iyong ugali." Bulong niya, saka maingat na inalis ang braso nito sa kanyang baywang.Nang magtagumpay, marahan siyang bumangon at bumaba ng kama kahit na masakit ang kanyang katawan. Kung anu-ano kasi ang ginawa ni Damian sa kanya kaya para siyang lantang gulay.Pero aminin man niya o hindi, may munting lig

Buong akala ni Seraphina ay uuwi na sila ni Damian sa mansiyon, kaya hindi niya maiwasang magtaka nang ihinto nito ang sasakyan sa mismong tapat ng isang sikat na mall."Damian, anong gagawin natin dito?" tanong niya sa asawa habang nakatingin sa labas ng sasakyan."Kakain tayo sa sikat na restaurant na nasa loob ng mall na 'yan. Kanina ko pa kasing naririnig ang pagrereklamo ng tiyan mo," anito kaya nahihiya siyang napahawak sa kanyang tiyan."Pasensiya na, hindi kasi tayo nag-almusal bago umalis," aniya."Alam ko, kaya nga dinala kita dito para makakain. Pagkatapos nating kumain, didiretso tayo kina Mommy, gusto ka raw nilang maka-bonding ni Dara," wika nito kaya agad napalitan ng tuwa ang kanina lang ay gigil niya sa asawa."Nakaka-excite naman, pero Damian, anong amoy 'yon? Bakit amoy bleach ka?" tanong niya dito nang may kakaibang amoy siyang malanghap. Hindi niya masyadong naaamoy kanina dahil nakatuon ang kanyang atensiyon sa magagandang tanawin na nadaraanan nila."Aksidente k