Semua Bab ทวงคืนรักนายโคตรร้าย | อาร์ทีxจีน่า: Bab 191 - Bab 200

วันต่อมา “คุณซันคะ มีคนมาขอพบค่ะ" “ใคร” “เห็นบอกว่าชื่อคุณลินค่ะ” “...” ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วเดินลงชั้นล่างเพื่อไปพบลลินทันที ระยะหลังมานี้เธอไปมาหาสู่เขาบ่อย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาถึงบ้าน เขารู้ว่าลลินเริ่มเร่งเร้าต้องการสถานะที่ชัดเจน แต่ในเมื่อมาคิดดูแล้วก็เป็นเขาเองที่ผิด เพราะเขาเป็นคนดึงเธอเข้ามาเป็นหมากในเกมตั้งแต่แรก เพราะฉะนั้นก็ควรจะยืดอกรับความผิด จะได้ไม่ต้องรู้สึกเหมือนที่เคยรู้สึกมาแล้ว “สวัสดีครับคุณลิน” หญิงสาวยิ้มกว้างเมื่อเจ้าของบ้านมาพบเธอทันที ซึ่งมันทำให้เธอคิดว่าเขาให้ความสำคัญ “ทำอะไรอยู่เหรอคะ ยุ่งอยู่หรือเปล่า ลินเห็นว่าวันนี้เป็นวันหยุด ก็เลยตั้งใจจะมาหาคุณ” “นิดหน่อยครับ คุณลินมีธุระอะไรหรือเปล่า” “ลินเบื่อ ๆ นะคะก็เลยจะมาชวนคุณไปช้อปปิ้งหน่อย” “พอดีผมไม่ว่างเลยครับ กำลังจัดห้องอยู่” “จัดห้องเหรอคะ” เธอย้อนถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ เพราะแค่จัดห้องไม่เห็นจำเป็นที่เขาจะต้องให้ความสำคัญถึงขนาดนั้น “ครับ พอดีผมกำลังจัดห้องให้ลูกสาว” “คะ?” ลลินทำเสียงคล้ายว่าตัวเองได้ยินไม่ชัด ชวินทร์จึงยิ้มแล้วอธิบายเพิ่ม “พอดีกรีนกับลูก จะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วย

“ค่ะ แล้วนี่พวกเธอเลี้ยงเด็กกันยังไง ไม่มีขนมให้กินเลย ลงไปซื้อมาไป” ลลินบอกอย่างใจดี แล้วเปิดกระเป๋าหยิบธนบัตรใบละพันส่งให้พนักงาน“ซื้อน้ำซื้อขนมมา ที่เหลือพวกเธอก็เอาไป”“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”“งั้นเดี๋ยวฉันลงไปเอง แกเอาอะไรไหม”“อืม...ฉันเอา...”“ลงไปด้วยกันนั่นแหละ เดี๋ยวฉันจะนั่งอยู่ที่นี่ก่อน”“แต่ว่า...”“นี่ จะพูดอะไรเยอะแยะ รีบไปสิ จะรอให้เด็กหิวก่อนหรือไง”“ค่ะ ๆ ก็ได้ค่ะ” ด้วยที่ไม่คิดอะไรพนักงานสาวทั้งสองคน ก็รีบพากันเดินออกไปในทันทีพอในห้องเหลือกันแค่สองคน ลลินก็ส่งยิ้มหวานให้กับเด็กหญิง“น้องมิเกล”“ขา...”“เรามาเล่นซ่อนแอบกันดีไหมคะ”“ซ่อนแอบเหรอคะ”“ใช่ค่ะ เดี๋ยวน้าจะพาน้องเกลไปซ่อน น้าเองก็ซ่อนให้สองคนนั้นหาเราดีไหมคะ”“น้องเกลกลัวพ่อจะว่าค่ะ” ด้วยที่เคยมาครั้งแรก เด็กหญิงก็เลยยังไม่กล้าเล่นซน“ไม่เป็นไรค่ะ เล่นกับน้าพ่อน้องเกลไม่ว่าหรอก”“เหรอคะ”“ค่ะ”ด้วยที่ไม่มีเพื่อนเล่นอยู่แล้ว เมื่อได้ยินแบบนั้น ดวงตาไร้เดียงสามีประกายเพราะความตื่นเต้น แล้วก็เดินตามลลินออกจากห้องไป“เราจะไปซ่อนที่ไหนคะ” เสียงเล็ก ๆ เอ่ยถามเมื่อถูกจูงมาที่บันไดหนีไฟ“เราจะไปซ่อนที่ชั้นอื่นค่ะ ซ่อนชั้

“ให้เขาเข้าร่วมเถอะค่ะ คุณเป็นถึงผู้บริหารแล้วจะตัดสินตามอารมณ์ไม่ได้ ยิ่งได้รับความไว้วางใจให้เอื้อเฟื้อเรื่องสถานที่ ก็ควรมีเหตุผลให้มากหน่อย" “จริง หนูพูดถูก” คุณบวรรีบสนับสนุน เพราะโปรเจคที่ต้องนำเสนอครั้งนี้มันสำคัญกับเขามากจริง ๆ “เอาแบบนั้นเหรอ” ชวินทร์ถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล จนลลินกำมือแน่นด้วยความริษยา “ค่ะ ส่วนใครทำผิดเราก็ลงโทษคนนั้น” เพียะ!!! ฝ่ามือเล็กฟาดลงที่ซีกแก้มของลลินสุดแรง ภาพไปหน้านองน้ำตา และแววตาที่ฉายความหวาดกลัวของลูกทำให้เธอทนไม่ได้ “นี่แก...” “ถ้ายังอยากจะอยู่เสนอโปรเจคก็หุบปาก! ฉันตบเธอในฐานะแม่ที่จะไม่ยอมให้ใครมารังแกลูกฉัน ครั้งนี้ฉันแค่สั่งสอนแต่ถ้ามีครั้งหน้าคุณจะไม่ใช่แค่โดนตบแน่!” พูดจบเอวาริณก็เดินกลับไปทางเดิม เพราะฝากลูกไว้กับแวววรรณ ที่คิดว่าไว้ใจได้ที่สุดแล้ว หลายวันต่อมา จากเหตุการณ์ครั้งก่อน เอวาริณที่มึนตึงอยู่แล้ว ก็ยิ่งไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าเขา ทำเอาชวินทร์กระวนกระวายใจทุกวัน เขาพยายามง้องอนทุกทางแต่เธอก็ปิดกั้นทุกทางเช่นกัน ขนาดว่ามีลูกสาวคอยช่วยเป็นกาวใจก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้น “แม่ขา...ดูขาพี่เหมียวสิคะ” เด็กหญิงยื่นให้แม่ด

หลังจากปรับความเข้าใจกันได้ เขาก็รีบจุงมือเธอพาไปจดทะเบียนสมรสทันที “นางเอวาริณ พัฒน์ธรากุล” เขาอ่านชื่อและนามสกุลเธอซ้ำอยู่หลายรอบ ด้วยความรู้สึกดีและภาคภูมิใจ ที่ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง “พอแล้วซัน รีบกลับกันเถอะ” เธอก็ได้แต่ส่ายหัวด้วยความเอ็นดู เมื่อเห็นเขากลับมาทำตัวเหมือนเดิม เป็นคนรักคนเดิมของเธอ “ครับ คุณภรรยาสุดที่รัก” “หึ ค่า คุณสามี” แล้วทั้งคู่ก็จับมือกันออกไปจากอำเภอ ด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข ที่มีอย่างมากล้น หลังจากนั้น ชวินทร์ก็พาครอบครัวย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเรือนหอ ทำให้เอวาริณรู้ว่าเขาสร้างที่นี่ไว้เพื่อเธอจริง ๆ เพราะทุกรายละเอียดที่เธอบอกเล่า ชวินทร์ไม่บกพร่องเลยสักจุดเดียว “ทำอะไรกันครับแม่ลูก” พอกลับจากทำงานชายหนุ่มก็รีบตรงไปหาลูกเมียทันที ตอนนี้เขาให้เอวาริณออกจากงานมาเป็นแม่บ้านเต็มตัวซึ่งเธอก็ยินดี หญิงสาวใช้เวลาที่มีดูแลทั้งเขาและลูก รวมถึงพ่อสามีด้วยความเต็มใจ “กำลังเก็บดอกอัญชันไปต้มน้ำดื่มค่ะ” พูดจบเธอก็เอียงแก้มให้สามีจูบตามความเคยชิน “น้องเกลด้วยค่ะ” “ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วค่ะ” ชวินทร์จูบแก้มนุ่มของลูกสาว ก่อนจะอุ้มลูกขึ้นจากพื้น “คิดถึงพ่อหรือเปล่าค

ร่างบางพลิกตัวนอนหงาย ราวกับจะกลั่นแกล้งเขาที่มีอารมณ์อย่างมากล้น จึงได้เห็นว่าตอนนี้สายตาของเขามันเต็มไปด้วยความปรารถนา“ซัน...”“ซันอยากมากเลยนะกรีน”“หึ กรีนเชื่อ ตั้งแต่กลับมาคืนดีกันกรีนยังไม่ได้พักเลยซักวัน” แล้วก็ได้รู้ว่าคนหื่นอย่างเขากลับมาแล้ว ตั้งแต่ตอนที่อยู่ด้วยกัน ในช่วงที่รักกันมากเธอก็ไม่ได้พักเลยสักวัน เพราะเขาเอาแต่หมกมุ่นกับร่างกายเธออยู่แบบนั้น จนถึงตอนนี้ก็ไม่ต่าง“ก็กรีนสวย ทุกวันนี้ยิ่งสวย สวยขึ้นเรื่อย ๆ แบบนี้ซันจะอดใจไหวได้ยังไง” ไม่พูดแค่นั้นมือหนาก็ยังบีบคลึงสองเต้าของเธออย่างมันส์มือ“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ก็เต็มที่สิคะ” เมื่อเห็นแบบนั้นเอวาริณจึงเริ่มยั่วยวน“หึ แน่นอนอยู่แล้วที่รัก”“ถ้าอย่างนั้นก็...” คนตัวบางสุดเย้ายวน ถอดชุดนอนตัวบางของตัวเองออกจนเหลือเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่า เขาที่เห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก จนไม่เหลือซักชิ้นเช่นกัน“งั้นคืนนี้เราก็ไม่ต้องนอน” ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วดึงตัวภรรยาตัวน้อยขึ้นมา อุ้มไว้จนเธอจนในอก“ซัน...”“ออกไประเบียงดีกว่า เดี๋ยวลูกตื่น” เขาอุ้มตัวเธอเดินออกไป ก่อนจะแทรกท่อน