Semua Bab ทวงคืนรักนายโคตรร้าย | อาร์ทีxจีน่า: Bab 61 - Bab 70

ย้อนกลับไป อาร์ที Talk “อะไรนะฮันนี่!” “ใช่ จีน่าจะไปญี่ปุ่นแล้ว พรุ่งนี้เช้า” “เฮ้ย! ได้ไง เราจะไปหาจีน่าเดี๋ยวนี้” แล้วอาร์ทีก็กำลังจะลุกขึ้น “อย่าพึ่ง นายใจเย็น ๆ ก่อน ถ้าอยากให้เรื่องทุกอย่างมันง่ายขึ้นก็ฟัง” แก้วตาเป็นคนพูดต่อ “ยังไง แต่จีน่ากำลังจะไปแล้วนะ เราก็ต้องรีบไปตามป่ะ” “ไปแล้ว นายก็ตามไปได้ ญี่ปุ่นอยู่แค่นี้เอง ไม่ได้เป็นปัญหาสักนิดนายจะกลัวอะไร ดีซะอีกไปง้อในบรรยากาศแบบนั้น ร้อยทั้งร้อยจีน่าเข้าใจนายแน่” “...” เมื่อได้ฟังสิ่งที่แก้วตาจะสื่อ อาร์ทีก็ยอมใจเย็นลง หลังจากทุกคนไปคุยกับจีน่าแล้ว ตอนเย็นก็นัดอาร์ทีออกมาคุยกันที่ร้านกาแฟต่อ เพราะต้องการจะคุยเรื่องนี้ให้รู้เรื่องเหมือนกัน พวกเธอก็รักและเป็นห่วงเพื่อน อยากให้เพื่อนมีความสุขกันทั้งนั้น “อยู่ที่นายแล้วล่ะ ว่าจริงจังกับจีน่ามากแค่ไหน” ลิลลี่ก็เป็นคนพูดบ้าง “จริงจังสิ เรารักจีน่า” เขาก็พูดออกไปแบบไม่อาย แค่เธอเข้าใจผิดแบบนี้ เขาก็รู้สึกแย่มากแล้ว “ถ้าคิดแบบนั้นจริง ๆ นายก็ควรทำสิ่งที่ถูกต้องนะ ไปง้อจีน่าให้ได้ แต่ต้องให้เวลาจีน่าหน่อย” “ให้เวลา?” เขาก็มองหน้าแก้วตาอย่างไม่เข้าใจ “อือ ให้จีน่าได้อยู่กับ

แล้วทั้งสามคนก็มานั่งคุยกันอย่างจริงจัง สองแม่ก็จ้องหน้าลูกชายและว่าที่ลูกเขยเขม่ง นภาเองก็ได้แต่ลุ้น ว่าลูกชายตัวดีจะพูดอะไรต่อ เธอที่เป็นแม่ก็มีหน้าที่แค่ฟังเท่านั้น เพราะไม่ได้รู้เรื่องนี้มาก่อนเหมือนกัน “ผมต้องขอโทษน้าจินดาด้วยนะครับ ที่เป็นต้นเหตุทำให้จีน่าต้องไปญี่ปุ่น” เขาก็ยกมือไหว้ขอโทษอย่างลูกผู้ชาย “เอ่อ ไม่เป็นไรจ้ะ แล้วนี่จะไปหาจีน่ายังไง...” จินดาก็ยังคงถามตะกุกตะกัก “คือ...เราสองคนมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยกันแล้วครับ” เขาก็พูดออกไปอย่างไม่ปิดบัง เพราะการไปครั้งนี้ของเขา เราสองคนก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว “...” จินดาก็ถึงกับพูดไม่ออกอีกครั้ง จริงอยู่ว่าสมัยเธอก็ไวไฟเหมือนกัน แต่เธอแน่ใจว่าคุณณรงค์จริงจังกับเธอมาก เธอถึงได้ยอมปล่อยตัวและใจไปกับเขา แต่กับเด็กสมัยนี้แล้ว ถึงแม้จะเป็นถึงลูกชายเพื่อนรักก็เถอะ แต่ก็นะ... “ผมจริงจังกับจีน่าครับ ผมรักจีน่ามาก” เมื่อรู้ถึงความคิดของแม่เธอ เขาก็รีบพูดต่อ “แน่ใจใช่ไหม ว่าอาร์ทีจริงจังกับลูกสาวน้า” ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว ทำทุกอย่างให้ถูกต้องดีกว่า “ครับ ผมรักจีน่ามาก และผมก็ต้องการจะจริงจังกับจีน่า ไม่ได้มองคนอ

ส่วนเธอก็เขินจนหน้าแดงซ่านจริง ๆ ถึงแม้จะมีอารมณ์ก็เถอะ แต่เขาก็ชอบพูดจาให้เธอเขว่แบบนี้ตลอด “พะ...พอแล้วไม่ไหว” “เสียวมากเลยเหรอ” ไม่ใช่แค่เธอที่เสียวหรอกเขาเองก็ยังเสียวตาม ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะได้ใช้ของเล่นให้แฟนแบบนี้ นอกเหนือความคิด ปากหนาก็ก้มลงไปดูดหัวนมที่ตั้งชูชันในทันที “อ่าส์ ซี้ดดดดดดดด” เขาระเรงดูดงับเข้าที่ยอดอกสีหวานจนเธอเสียวจนตัวสั่นสะท้าน ดิลโด้ก็ขยับเข้าออกที่กลีบเล็กไม่ยั้ง จนเธอครางออกมาเสียงดัง เพราะความเสียว เมื่อเห็นแบบนั้น เขาที่ได้อารมณ์มากแล้วเหมือนกัน ก็ดึงดิลโด้อันนั้นออกไปทิ้งไว้ข้างเตียงอย่างไม่ใยดี ตามด้วยเขาที่กอบกุมส่วนแข็งขื่นนั้นไว้ และเตรียมตัว เพื่อที่จะสอดแทรกเข้าไปในร่องรัก ที่กำลังขมิบรอเขา หลังจากที่ถอดดิลโด้นั้นออกในตอนนี้ สวบ! “ซี้ดดดดด แน่นมากเลยจีน่า” ห่างกับเธอแค่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ ทำไมถึงได้แน่นหนึบขนาดนี้ก็ไม่รู้ “ซี้ดดดดด อื้ออออ อาร์ที” คนตัวบางแทบไม่ได้ฟังสิ่งที่เขาพูด เธอได้แต่ครางออกมาเพราะความเสียวที่คับแน่นจนเต็มรู “โคตรดี อื้มมม” แล้วเขาก็เพิ่มแรงกระแทก ทั้งเร็วและรัว ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “อึก อื้ออออ

ณ บ้านโชติธนัชน์เที่ยงตรงเป๊ะ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก้าวลงมาจากบันไดหรู คอปเปอร์ คชวัช โชติธนัชน์ หนุ่มหล่อสุดฮอต วิศวะเครื่องกล ปี 3 เดินงัวเงียลงมาในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อยืดสีดำยับ ๆ กับกางเกงยืนขาดคู่ใจ แต่ความหล่อออร่าก็ยังฉายแวว“ตื่นเที่ยงโด่จนตะวันเตาะหน้าขนาดนี้ วันหลังไม่ต้องตื่นหรอกลูก นอนต่อให้ถึงเย็นไปเลย”เสียงเรียบ ๆ ของ จีน่า จรินญา โชติธนัชน์ ผู้เป็นแม่ดังขึ้นจากโต๊ะอาหารทันทีที่เห็นหน้าลูกชายคนเดียว เธอกำลังนั่งจิบชาร้อน และเช็กตารางงานในแท็บเล็ต ใบหน้าสวยนิ่งสนิทตามสไตล์คนพูดน้อยคอปเปอร์ยิ้มทะเล้นรีบเดินเข้าไปสวมกอดแม่อย่างออดอ้อน จากทางด้านหลังแล้วกดจมูกลงบนแก้มสวยฟอดใหญ่“โธ่... แม่ครับ อย่าเพิ่งบ่นสิ วันนี้วันอาทิตย์นะ ขอผมนอนชาร์จแบตหน่อยไม่ได้เหรอ”“ชาร์จแบตหรือไปทำอะไรมาล่ะ เมื่อคืนกลับตีอะไร” จีน่าปรายตามองลูกชาย“ตีสามเองแม่” คอปเปอร์ตอบพร้อมกับเดินไปชนกำปั้นกับผู้เป็นพ่อ อย่าง อาร์ที อชิระ โชติธนัชน์ ที่นั่งเช็คงานในไอแพดอยู่อยู่หัวโต๊ะดัง ปึ้ก ตามประสาเสือสองตัวประจำบ้าน“ไงไอ้เสือ... สภาพดูไม่ได้เลยนะเรา” อาร์ทีหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ทอดสายตามองลูกชายหัวแก้ว

“ทุกคนคะ...” เสียงหวานของวีเจน้องเหมียวดังผ่านไมค์ขึ้นมาเบา ๆ อีกครั้งหลังเกมล่าสุดจบ ทำเอาคอปเปอร์ที่กำลังนั่งจ้องหน้าจอไม่วางตาถึงกับชะงัก “พอดีช่วงนี้เหมียวมีธุระด่วนต้องไปทำนิดหน่อยค่ะ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปน่าจะไม่ได้มาสตรีมเกมเลย... เราค่อยมาเจอกันอีกทีประมาณอาทิตย์หน้านะคะ” “เชี่ย...” คอปเปอร์สบถออกมาเบา ๆ หน้าหล่อบูดบึ้งขึ้นมาทันที เขาถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะกดสลับหน้าจอเข้าไปใน D*****d แล้วถอดหูฟังออกครึ่งหนึ่งด้วยความหัวเสีย “กูไม่เล่นละพวกมึง อารมณ์เสีย” “อ้าว ไงเป็นงั้นวะไอ้ห่านี่” เสียงเจททักขึ้นมาทางสาย “น้องเหมียวของมึงปิดสตรีมหนีไปแล้วอ่อ” “เออ! บอกมีธุระ จะหายไปเป็นอาทิตย์เลย แม่ง!” คอปเปอร์ทิ้งตัวพิงเบาะเก้าอี้เกมมิ่งอย่างหมดแรง “ใจเย็นดิว่ะ” เวย์พูดอย่างปลอบใจ “พรุ่งนี้ไปกินเหล้าคลับไอ้พอร์ชกันเหอะกูอยากเมา” “จัดไปดิค้าบ” เครปหัวเราะ “เปย์ไปตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะวันนี้ โดนเขาทิ้งให้อยู่หน้าจอคนเดียวอีกแล้วดิ หมดไปหลายแสนแขนไม่ได้จับของจริงว่ะมึง” ธีโอหัวเราะรวน “เออ! หุบปากไปเลยไอ้เหี้ย พรุ่งนี้เจอกัน ทุ่มนึงเจอกันหน้าร้าน” คอปเปอร์ตัดบทเสียงหงุดหงิด ก่อน