All Chapters of ทวงคืนรักนายโคตรร้าย | อาร์ทีxจีน่า: Chapter 81 - Chapter 90

มิเกลชะงักเท้า หยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตู เธอปรายสายตากลับมามองเขาด้วยรอยยิ้มเหยียดนิด ๆ “นายถามทำไม” “ก็แค่อยากรู้ เห็นเดินขึ้นรถไปหน้าตาเฉย ยิ้มหวานเชียวทีกับฉันทำหน้าเหมือนเจอถังขยะ” คอปเปอร์กอดอกเอียงคอถาม “เรื่องส่วนตัวของฉัน ไม่จำเป็นต้องบอกอะไรนาย เพราะเราไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว และที่สำคัญนายก็ไม่ควรเรียกพี่โอมเขาแบบนั้น” “หึ หวงด้วย แน่ใจนะที่พูดมา แต่แปลว่ายังไม่ใช่แฟนดิ ถ้าเป็นแฟนคงพูดเต็มปากไปแล้ว” คอปเปอร์หัวเราะขลุกขลิกในคออย่างกวนประสาท “จะใช่หรือไม่ใช่ มันก็ไม่เกี่ยวกับนาย! เลิกยุ่งเรื่องของฉันสักที!” มิเกลสวนกลับทันควัน “เกี่ยวสิ ก็เราเป็นเพื่อนบ้านกัน แถมต้องเจอกันอีกบ่อย ๆ ทำอะไรด้วยกันตั้งหลายอย่างนะหมี่เกี๊ยว” “ฉันชื่อมิเกล! แล้วฉันก็ไม่ได้อยากทำอะไรหลายอย่างกับนายด้วย” เธอเน้นเสียงหนักทีละคำอย่างเหลืออด ก่อนจะเดินออกจากห้องเขาไปทันที พร้อมกับปิดประตูให้อย่างแรง “ปั้ง!” คอปเปอร์ยืนมองประตูที่ปิดลงแล้วเค่นหัวเราะในลำคอ ความรู้สึกหงุดหงิดที่เคยมีเริ่มเปลี่ยนเป็นความท้าทายที่พุ่งสูงขึ้น ยิ่งเธอหยิ่ง ยิ่งเธอตั้งการ์ดใส่เขามากเท่าไหร่... เขาก็ยิ่งอยากเอาชนะ

ช่วงบ่าย คอปเปอร์ขยันส่งไลน์มาตื๊อเธอไม่หยุดจังหวะเด้งรัว ๆ ทำเอาโทรศัพท์สั่นจนมิเกลแทบเรียนไม่รู้เรื่อง สุดท้ายเธอเลยต้องยอมพิมพ์ตอบกลับไปเพื่อตัดปัญหา ‘ฉันเดินออกมาหน้าคณะแล้ว ออกมารอข้างนอก ถ้านายจะมารับก็ขับออกมา’ ‘โอเคครับ’ คอปเปอร์ส่งสติกเกอร์ยิ้มกวนตอบกลับมาทันที ไม่กี่นาทีต่อมา รถสปอร์ตคันหรูก็เลี้ยวมาจอดชะลออยู่ริมถนนหน้าคณะ มิเกลกวาดสายตามองซ้ายมองขวา เลิกลั่กลนลานเพราะกลัวคนอื่นจะเห็น ก่อนจะรีบสับเท้าก้าวขึ้นไปนั่งบนรถแล้วปิดประตูทันที พอรถทะยานออกไป มิเกลก็หันไปโวยวายใส่คนขับทันที “นี่นาย! จะขับเร็วอะไรขนาดนี้ฮะ!” “เอ้า ขับเร็วที่ไหน ปกตินะเนี่ย ทำอย่างกับกลัวใครมาเห็นว่านั่งรถมากับฉันอย่างนั้นแหละ” คอปเปอร์ยักคิ้ว ยิ้มกวนประสาท “ก็กลัวน่ะสิ! ใครจะอยากเป็นข่าวกับนาย” มิเกลสะบัดหน้าหนี กอดอกแล้วหันมองออกไปนอกกระจกข้างทาง คอปเปอร์หัวเราะขลุกขลิกในลำคอ ก่อนจะชะลอความเร็วลงนิดหน่อยแล้วถามขึ้น “แล้วนี่หิวปะเนี่ย ทานอะไรก่อนกลับไหม” “ไม่! ฉันไม่หิว จะกลับห้องอย่างเดียว” มิเกลตอบเสียงแข็งทันควัน จ๊อกกกกก~ ยังไม่ทันขาดคำ เสียงท้องร้องประท้วงดังชัดเจนก็แผดเสียงขึ้นมาในร

มิเกลเดินเชิดหน้าออกมาหน้าห้างสรรพสินค้า ก่อนจะตรงดิ่งไปขึ้นแท็กซี่กลับคอนโดทันที ใบหน้าหวานบูดบึ้งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ถึงเธอจะสะใจที่ทิ้งระเบิดใส่คอปเปอร์กับแจนไว้แบบนั้น แต่มันก็ทำให้อารมณ์เสียไม่น้อย “เหอะ... ผู้ชายอะไร เจ้าชู้มั่วซั่วไปหมด ทุเรศที่สุด” มิเกลพึมพำกับตัวเองบนรถแท็กซี่พลางกลอกตามองบน พอถึงคอนโด เธอก็รีบสแกนคีย์การ์ดตรงเข้าห้องพักตัวเองทันที ปิดประตูล็อกแน่นหนาโดยไม่คิดจะเหลียวมองห้องข้าง ๆ วันนี้ทั้งเบื่อทั้งเครียดกับเรื่องปวดหัว เธอเลยตัดสินใจไปอาบน้ำแต่งตัว สวมหน้ากากแมวครึ่งหน้าและชุดคอสเพลย์แมวสาวเซ็กซี่ เพื่อเตรียมเปิดสตรีมเกมระบายอารมณ์ ทางด้านคอปเปอร์ที่รีบเดินตามออกมา หวังจะรั้งเธอไว้ แต่ก็ไม่ทันการณ์แล้ว มิเกลขึ้นแท็กซี่ออกไปก่อน เขาขับรถกลับมาถึงคอนโดด้วยความหงุดหงิดแบบบอกไม่ถูก “แม่งเอ๊ย... วิ่งไวชะมัดยัยหมี่เกี๊ยว” คอปเปอร์สบถ พลางเดินเข้าห้องตัวเองไป แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกุมขมับด้วยความเพลียและหัวเสีย จนกระทั่งเผลอหลับไป ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ทำเอาคอปเปอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในความมืด เขายกมือถือขึ้นดูเวลา ปรากฏว่าเกือบสามทุ่

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! เสียงออดหน้าประตูห้องดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขุย ทำเอามิเกลที่กำลังนั่งสตรีมเกมอย่างดุเดือดถึงกับชะงักกึก นิ้วเรียวที่กำลังรัวคีย์บอร์ดเกือบจะกดพลาด “ใครมาเนี่ย!” ร่างสวยในคอสเพลย์แมวพึมพำเสียงเบา ก่อนจะรีบกดปิดกล้องและปิดไมค์ในระบบสตรีมสดชั่วคราว ทิ้งให้ช่องแชตเด้งข้อความสงสัยกันรัว ๆ เธอถอนหายใจยาวด้วยความหงุดหงิด รีบถอดหน้ากากแมวครึ่งหน้าออกแล้ววางไว้บนโต๊ะคอมอย่างรีบร้อน โดยลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองยังคงอยู่ใน ชุดคอสเพลย์แมวสีดำสุดเซ็กซี่ ตัวจิ๋วที่เผยเนินอกขาวเนียนและเอวคอดกิ่วแบบจัดเต็ม! กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! เมื่อส่องตาแมวก็พบว่าเป็นไอ้บ้าหน้ามึน ที่อยู่ในชั้นเดียวกันนี้ แล้วก็ตกใจมากที่เป็นเขา จนลนลานทำอะไรไม่ถูก รีบหยิบผ้าผืนบางมาปิดหน้าอกไว้ก่อน กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! พรวด! มิเกลกระชากประตูเปิดออกอย่างแรง เตรียมจะสวดคนขัดจังหวะให้ยับ “นาย! มีอะไรนักหนาฮะ! คนกำลังพักผ่อน” คำพูดดุเผ็ดร้อนกลืนหายลงคอไปในทันที เมื่อเห็นร่างสูงของคอปเปอร์ยืนถือโทรศัพท์มือถือพิงขอบประตูอยู่ ส่วนใบหน้าหล่อเหลาที่เตรียมจะเอ่ยปากกวนประสาทอีกครั้ง ก็ชะงักกึกไปในวินาทีนั้น! พร้อ

มิเกลกำหมัดแน่นข้างลำตัวจนเล็บแทบจีกลงไปในเนื้อ ตัวสั่นด้วยความโมโหขั้นสุด อยากจะยกเท้าเตะไอ้ผู้ชายหน้าหนาคนนี้ให้ล้มลงไปกองกับพื้นจริง ๆ แต่ก็ทำไม่ได้! “นายมัน...” มิเกลเค้นคำพูดออกมาอย่างลำบากใจ “หึม? ฉันอะไรนะ” ไม่พูดแค่นั้นเขายังโน้มตัวลงมาค่อมทับร่างเธอ พร้อมกับใบหน้าหล่อที่แทบประชิด “กรี้ดดดดดดดด ไอ้บ้า! ออกไปนะ ฉวยโอกาสทุเรศที่สุด!” เธอเองก็พยายามดันตัวเขาออก “ขอบคุณที่ชม” คอปเปอร์ยักคิ้วยิ้มหน้าบาน “ออกไป!” “สรุปว่าไง ตกลงไหม?” “...” มิเกลปิดตาลง ถอนหายใจยาวเหยียดเพื่อข่มอารมณ์โกรธ ก่อนจะลืมตาขึ้นมองเขาด้วยสายตารังเกียจ และไม่พอใจสุดขีด “ไม่ตกลงฉันก็ไม่ลุกไปไหน” “ไอ้!” “หึ่ม?” “ก็ได้! ตกลง!” มิเกลเค้นเสียงตอบผ่านไรฟัน ก่อนจะผลักเขาออกอีกครั้ง “ก็แค่เนี่ย!” คอปเปอร์ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะลุกขึ้นจากร่างสวย สุดเซ็กซี่นี้อย่างเสียดาย แต่ก็ต้องข่มสีหน้าปกติเอาไว้ เพราะวันนี้โชคมันก็เข้าข้างเขามากพอแล้ว “แต่ถ้านายเอาเรื่องนี้ไปบอกใครแม้แต่คนเดียว ฉันเอานายตายแน่ไอ้คอปเปอร์!” ร่างบางชี้หน้าอย่างคาดโทษ “โอเค ดีล!” คอปเปอร์หัวเราะขลุกขลิกในคออย่างสะใจสุดขีด “...” มิเกลได้แต