جميع فصول : الفصل -الفصل 15

"Ibalik mo sa akin ang litratong iyan, Chloe, bago tuluyang mawala ang natitirang pasensya ko sa iyo ngayong gabi."Mabilis kong hinablot ang punit at lumang papel mula sa maliliit na daliri ng aking anak, ramdam ang mabilis na pag-init ng aking palad habang idinidikit ko ito sa aking dibdib. Sumikip ang aking lalamunan nang makita ang bahagyang pagkabigla sa mga mata ni Chloe habang dahan-dahan siyang umaatras patungo sa gilid ng kanyang kama. Ang malatitang reaksyon ng aking anak ay tuluyang nagpabagsak sa akin sa kawalan... isang patunay na kahit anong tago ko sa nakaraan ay kusang gumagawa ng paraan ang tadhana para ipamukha sa akin na hiram lang ang katahimikang tinatamasa ko. Napakamapanakit na sa bawat sulok ng buhay ko ay naroon ang anino ni Nikolai, naghihintay ng tamang pagkakataon para ako ay parusahan at alipustahin sa aking mga naging desisyon."Sinasaktan mo ako, Mommy, palagi ka namang ganyan kapag tinatanong ko kung nasaan ang Daddy ko na kamukha ko sa salami

"Lumuhod ka at isuot mo sa akin ang sapatos ko, Avery... baka nakakalimutan mong simula ngayong araw ay pagmamay-ari ko na ang bawat oras mo."Bumaba ang utos ni Nikolai habang nakaupo siya sa gilid ng marangyang leather sofa ng kanyang pribadong opisina. Nanigas ako sa aking kinatatayuan habang nakatitig sa tsinelas na hawak ko. Pilit kong nilunok ang sarili kong laway, pinalalayas ang bara sa aking lalamunan habang ang aking mga mata ay unt-unting nanlalabo sa nagbabadyang luha. Pitong taon ko siyang tinakasan, pitong taon kong binuo ang buhay ko para lang maging isang sunud-sunuran sa harap ng lalaking una kong minahal... at siya ring unang pumatay sa aking kaluluwa."Gagawin ko, Mr. Vance... basta huwag mo lang idadamay ang kumpanya ko at ang pamilya ko sa mga personal mong laro," bulong ko habang dahan-dahang bumababa ang aking tuhod sa mamahaling carpet ng kanyang sahig."Huwag mong banggitin ang salitang pamilya sa harap ko, Alcantara... dahil wala kang alam sa sa