Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 26

26

บทที่ 21

เสิ่นเยี่ยนโจวราวกับคนเสียสติ ด้านหนึ่งก็จับหลี่ซือขังไว้ ส่วนอีกด้านหนึ่งก็คอยกดดันตระกูลหลี่ เดิมทีตระกูลหลี่ก็มีปัญหาเรื่องสายป่านทางการเงินอย่างหนักอยู่แล้วเนื่องจากวิกฤตในอุตสาหกรรม คราวก่อนที่ร่วมมือกับหลี่ซือเพื่อเกาะใบบุญตระกูลเสิ่น ถึงได้มีเวลาพักหายใจหายคอเพียงชั่วครู่ คนอื่นๆ ที่คิดจะลงมือกับตระกูลหลี่ ก็เห็นแก่หน้าของตระกูลเสิ่น จึงยอมล้มเลิกความตั้งใจที่จะจัดการกับตระกูลหลี่ไป แต่ครั้งนี้ตระกูลเสิ่นกลับเป็นฝ่ายนำทีมถอนการลงทุนจากตระกูลหลี่เสียเอง คนอื่นๆ พอเห็นทิศทางลมไม่ค่อยดี ก็พากันหันหอกเป้าหมายไปที่ตระกูลหลี่อีกครั้ง ผ่านไปไม่นาน ตระกูลหลี่ก็ตกอยู่ในสภาวะวิกฤต พ่อหลี่โทรศัพท์หาหลี่ซืออย่างไม่หยุดหย่อน แต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับจากหลี่ซือเลย พ่อหลี่ปาโทรศัพท์มือถืออัดกำแพงด้วยความโกรธจัด หลี่ซือสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านมาจากทั่วทุกมุมของร่างกาย เธอมองไปรอบๆ ด้วยความหวาดผวา พอไม่เห็นเงาของเสิ่นเยี่ยนโจวถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก เสิ่นเยี่ยนโจวขังเธอไว้ที่นี่ บังคับให้เธอเอ่ยปากขอโทษหนิงรั่วซีทุกวัน บังคับให้เธอไถ่บาปให้กับลูกของพวกเขาที่ต
Read More

บทที่ 22

แสงสะท้อนจากมีดในมือของหลี่ซือสาดกระทบเข้ากับนัยน์ตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวของหนิงรั่วซี"หนิงรั่วซี แกลงนรกไปซะเถอะ!"เมื่อเห็นหลี่ซือถือมีดพุ่งเข้ามาแทงหนิงรั่วซี เฉิงเหยียนหลี่กับเสิ่นเยี่ยนโจวก็พุ่งเข้ามาเอาตัวบังหนิงรั่วซีไว้พร้อมกัน เฉิงเหยียนหลี่รวบตัวหนิงรั่วซีเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก ส่วนเสิ่นเยี่ยนโจวพุ่งมายืนขวางหน้าหนิงรั่วซีเพื่อรับมีดที่หลี่ซือแทงเข้ามาแทน หนิงรั่วซีตกใจกลัวกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า แม้จะถูกเฉิงเหยียนหลี่กอดไว้ในอ้อมอกแล้วเธอก็ยังคงดึงสติตัวเองกลับมาไม่ได้ ทุกคนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หลี่ซือโจมตีครั้งแรกไม่สำเร็จ คิดจะดึงมีดออกมาแทงซ้ำ แต่กลับถูกรปภ.ที่วิ่งตามมาเตะกระเด็นไปด้านข้าง"รีบโทรเรียกรถพยาบาลเร็ว!""มีคนฆ่ากัน!"ภายในร้านอาหารพลันแตกตื่นโกลาหลพนักงานเสิร์ฟในร้านรีบล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาโทรเรียกรถพยาบาลด้วยความลุกลี้ลุกลน"ซีซี ไม่เป็นไรใช่ไหม?"เฉิงเหยียนหลี่มองดูหนิงรั่วซีที่ตื่นตระหนกอยู่ในอ้อมอก พลางเอ่ยถามด้วยความกังวล หนิงรั่วซีถึงเพิ่งจะเรียกสติกลับมาได้ รีบตรวจดูว่าเฉิงเหยียนหลี่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
Read More

บทที่ 23

ตอนที่เฉิงเหยียนหลี่มาถึงบ้านตระกูลหนิง หนิงรั่วซีกำลังนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟาพอดี"กลับมาแล้วเหรอคะ?"พ่อหนิงก็หันไปมองเฉิงเหยียนหลี่ "เสี่ยวเฉิงกลับมาแล้วเหรอ?"เฉิงเหยียนหลี่ยื่นเค้กในมือให้หนิงรั่วซี"ครับ พอดีผ่านร้านที่คุณอยากกิน ก็เลยแวะซื้อมาให้นิดหน่อย"หนิงรั่วซีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถึงเอ่ยถาม "เขาเป็นยังไงบ้างคะ?"การกระทำของเฉิงเหยียนหลี่ชะงักไป "เขาก็ดีขึ้นแล้วครับ แต่เอาแต่บอกว่าอยากเจอคุณ" พ่อหนิงได้ยินคำพูดของเฉิงเหยียนหลี่ ก็แค่นเสียงเย็นชาออกมา"เขายังมีหน้ามาขอเจอซีซีอีกเหรอ การที่เขาช่วยซีซีของเรามันก็เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว" เฉิงเหยียนหลี่กับหนิงรั่วซีต่างก็หลุดขำกับคำพูดของเขาแม้ว่าเฉิงเหยียนหลี่จะกลัวว่าหนิงรั่วซีจะกลับไปจุดถ่านไฟเก่ากับเสิ่นเยี่ยนโจวเพียงเพราะเขาเอาตัวเข้ามารับมีดแทน แต่ด้วยความเคารพในการตัดสินใจของหนิงรั่วซี เขาจึงเอ่ยถามเธอ"คุณอยากจะไปเยี่ยมเขาไหมครับ?"หนิงรั่วซีลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่สุดท้ายก็พยักหน้ารับนัยน์ตาของเฉิงเหยียนหลี่มีแววความเศร้าพาดผ่านไปอย่างยากที่จะสังเกตเห็นพ่อหนิงก็คิดว่าหนิงรั่วซียังคงลืมเสิ่นเยี่ยนโจวไม่ได
Read More

บทที่ 24

ประตูห้องพักฟื้นถูกปิดลง หนิงรั่วซีจากไปแล้วเสิ่นเยี่ยนโจวนั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียงเขาจ้องมองเก้าอี้ตัวที่หนิงรั่วซีเคยนั่งอยู่นานแสนนาน "ขอโทษนะ"เสิ่นเยี่ยนโจวถอดแหวนบนมือออกนั่นคือแหวนแต่งงานของเขากับหนิงรั่วซีเสิ่นเยี่ยนโจวทนไม่ไหวอีกต่อไป ร้องไห้โฮออกมา เรื่องทั้งหมดนี้เขาเป็นคนผิด หลี่ซือพูดไม่ผิด เฉิงเหยียนหลี่พูดไม่ผิด และหนิงรั่วซียิ่งพูดไม่ผิดเลยสักนิด การที่เขากับหนิงรั่วซีต้องเดินมาถึงจุดนี้ ล้วนเป็นเพราะเขาทำตัวเองทั้งสิ้น หลังจากที่บาดแผลหายดีแล้ว เสิ่นเยี่ยนโจวก็เดินทางกลับประเทศ เขานั่งอยู่ในบ้าน มองดูบ้านที่ว่างเปล่า แต่กลับมีแต่ความทรงจำของคนทั้งสองแทรกซึมอยู่ทุกอณู ภายในใจพลันรู้สึกปวดหนึบและขมขื่น เมื่อขึ้นมาถึงห้องนอนเด็กชั้นบน ข้าวของทุกอย่างในห้องล้วนเป็นสิ่งที่เขากับหนิงรั่วซีค่อยๆ เลือกมาด้วยกันทั้งนั้น"เยี่ยนโจว คุณว่าลูกของเราจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงคะ?"เสิ่นเยี่ยนโจวสวมกอดหนิงรั่วซีจากด้านหลัง "ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ผมก็ชอบทั้งนั้นแหละ""งั้นเรามาซื้อเสื้อผ้าให้ลูกกันเถอะ คุณว่าซื้อสีอะไรดีคะ?"เสิ่นเยี่ยนโจวมองดูท่าทีคิดหนักของ
Read More

บทที่ 25

"หลี่ซือ มีคนอยากพบเธอ"หลี่ซืออยู่ในสถานกักกันได้เพียงไม่กี่วัน แต่ร่างกายกลับซูบผอมลงไปถนัดตาบนใบหน้าและตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว หลี่ซือลุกขึ้นยืนอย่างชาชิน ก่อนจะถูกผู้คุมพาไปยังห้องเยี่ยมญาติ วินาทีที่เห็นเสิ่นเยี่ยนโจว เธอก็ตกใจจนทรุดลงไปกองกับพื้นทันที พลางคว้ามือผู้คุมเอาไว้แน่น"ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากเจอเขา ฉันจะกลับไปข้างใน"แต่ผู้คุมกลับสะบัดมือของเธอออก "คุณเซ็นหนังสือยอมความแล้ว เดี๋ยวผมช่วยจัดการเรื่องเอกสารให้ เสร็จแล้วคุณก็พาเธอกลับไปได้เลยครับ" เสิ่นเยี่ยนโจวพยักหน้ารับ หลี่ซือได้ยินคำพูดของผู้คุม ก็คิดว่าเสิ่นเยี่ยนโจวคิดตกแล้ว จึงรีบคว้าชายเสื้อของเขาไว้ทันที"เยี่ยนโจว ฉันรู้ว่าคุณต้องมาช่วยฉัน""เยี่ยนโจว รีบพาฉันไปจากที่นี่ที ที่นี่ฉันอยู่ไม่ได้แล้วแม้แต่วันเดียว"หลี่ซือเป็นคุณหนูที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมประดุจไข่ในหิน จะเคยตกระกำลำบากแบบนี้ที่ไหนกัน อยู่ในสถานกักกันมาได้ระยะหนึ่ง เพราะปรับตัวเข้ากับที่นี่ไม่ได้ จึงถูกทั้งผู้คุมและเพื่อนร่วมห้องผลัดกันสั่งสอน จนถูกซ้อมบาดเจ็บสะบักสะบอมไปทั้งตัวเสิ่นเยี่ยนโจวมองเธอด้วยแววตาเย็นเยีย
Read More

บทที่ 26

"ซีซี แต่งงานกับผมนะ?"เฉิงเหยียนหลี่คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ถือแหวนพลางเงยหน้ามองหนิงรั่วซีหนิงรั่วซีที่ถูกพ่อหนิงและพวกเพื่อนๆ ล้อมรอบไว้ มองดูเฉิงเหยียนหลี่ที่แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก แล้วพยักหน้าช้าๆ เฉิงเหยียนหลี่รีบสวมแหวนลงบนนิ้วของเธอด้วยความตื่นเต้นทันทีหนิงรั่วซีดึงตัวเฉิงเหยียนหลี่ให้ลุกขึ้น ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีของทุกคน เฉิงเหยียนหลี่ก็ลดเสียงต่ำลงแล้วเอ่ยถาม "ผมจูบคุณได้ไหม?" หนิงรั่วซีพยักหน้ารับ ห่างออกไปไม่ไกลนัก เสิ่นเยี่ยนโจวยืนอยู่หลังต้นไม้ อาศัยร่มไม้บดบังร่างพลางมองไปยังคนทั้งสอง เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ สุดท้ายก็เดินเข้าไปหาหลังจากที่ผู้คนแยกย้ายกันไปแล้ว ทันทีที่เฉิงเหยียนหลี่เห็นเสิ่นเยี่ยนโจว เขาก็ระแวดระวังตัวขึ้นมาทันที พร้อมกับดึงหนิงรั่วซีไปหลบด้านหลัง"คุณมาทำอะไรที่นี่?"เมื่อเผชิญกับคำถามที่ไร้ความเกรงใจของเฉิงเหยียนหลี่ เสิ่นเยี่ยนโจวก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอื่นใด ทำเพียงแค่ยื่นกล่องใบหนึ่งให้หนิงรั่วซีอย่างเงียบๆ หนิงรั่วซีไม่ได้ยื่นมือไปรับกล่องใบนั้น เสิ่นเยี่ยนโจวเปิดกล่องออก ภายในนั้นคือกุญแจหนึ่งดอก"ฉันทิ้งทรัพย์สินส่วนหนึ่
Read More
Dernier
123
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status