Alle Kapitel von Beyond Betrayal: Marry His Brother [Filipino]: Kapitel 101 – Kapitel 110

“Ano?” tumalas ang boses ni Dante. “Tumawag si Dr. Smith. Pangalawang beses na itong nangyari sa miyembro ng pamilya Ferrero. Nakakabahala ang pattern,” paliwanag ko.Sa wakas ay tumingin sa akin si Maximus.“Mag-iimbestiga si Ivan,” aniya, bago humarap kay Gianna. “Bumalik na kayo sa villa. Kailangan ni Gazelle magpahinga.”Masakit ang pagtataboy niya. Hindi ko matagalan kung gaano niya ako kadaling ikulong sa isang kahon, na parang problema ng iba ang mga alalahanin ko. Nakikita ko naman ang concern nina Dante at Ivam.“May trabaho pa ako,” dagdag ni Maximus nang walang kabuhay-buhay.Kumuha siya ng dokumento nang hindi hinaharap ang mata ko. “Please leave.” Nasaan na ang Maximus na dating sumusundo sa akin sa ospital, nakabukas ang mga bisig, handang itaboy ang stress ko sa isang yakap lang? Ang mainit na humahalik para mapawi ang mga alalahanin ko?

“Sa ospital!” sabi ko kay Ivan, mabilis at bakas ang matinding pagmamadali sa aking boses.“Sigurado ka bang doon ang punta nila?”“Oo, dahil kilala ko si Gazelle,” sagot ko, habang humahalo ang kaba at pagkabalisa sa aking dibdib. “Hindi niya susundin ang sinabi ko na magpahinga sa villa. Mas pipiliin niyang magpalipas ng oras sa ospital.”Umiling si Ivan, nakatuon ang mga mata sa kalsada. “Alam mo pala ‘yan tungkol sa kanya, pero nagawa mo pa ring balewalain siya?”Nagtagis ako ng ngipin. Tumagos ang mga salita niya dahil totoo ang mga ito. Walang lumabas na sagot sa aking mga labi. Nagpabaya ako, at hindi ko maipagkakaila iyon.Kapag may nangyaring masama kay Gazelle o sa sanggol sa kanyang tiyan dahil sa kapabayaan ko, hindi ko mapapatawad ang sarili ko. And Gazelle has every right to hate me.Mabilis na nagpaandar ng sasakyan si Ivan. Nakasunod sa amin si Dante na sakay si Lucas at ang isa pang sasakyan kung saan naroon ang bodyguards. May nilagpasan kaming kotse, we swerved at mu

This isn't real. It can't be real. Iyan ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko habang kumakabog ang galit sa aking dibdib. Akala ko ay mauuwi lang sa pambababae at kunwaring hero ko si Kyros noon; iyon ang talagang kasalanan niya sa relasyon namin.Kung tutuusin ay nawalan na talaga ako ng tiwala sa kanya matapos kong malaman ang totoo kay Maximus na ito at ang mga kaibigan ang nagligtas sa akin sa isla. Kaya ngayon na malaman na si Kyros ang nagbigay ng ideya kay Victor sa naganap noon ay hindi na rin ako nabigla.Dapat ay parang isang malaking pasabog ito, pero sa halip, kinumpirma lang nito ang unti-unti ko nang natatanggap tungkol sa lalaking pinagkatiwalaan ko sa loob ng pitong taon.Kaya pala ang kuwento sa akin ni Maximus ay hindi nila makausap nang maayos si Kyros noong ininterogate nila ito sa mansion, ang problema ay napagalitan sila ng lolo ni Maximus at ipinagtanggol ang lalaki. Paano niya nagawa ito sa akin?Tama si Emma. Marahil ay naaawa siya sa akin dahil sa pags

Sa sandaling iyon, habang pinapanood ang pagsabog na sumisira sa lahat ng aming naiwan, ang tanging naiisip ko lang ay ang makatakas sa pagdukot ni Emma. Kailangan ko lang makalayo. Umagos ang mga luha sa aking pisngi habang binabalot ng takot. Kapag may nangyaring masama kay Maximus, hindi ko ito makakayanan. Gusto kong sumigaw. Kailangan ko ng mga sagot. Kailangan kong maintindihan kung bakit nangyayari ito.Bago pa man ako makapag-isip nang maayos, isang kotse at motorsiklo ang lumitaw sa aming likuran, posibleng mga tauhan ni Ivan.Sinubukan nilang paulanan ng bala ang sasakyan na minamaneho ni Emma. Kaya naman nag-swerve kami para makaiwas. Mabilis na nakahabol ang motorsiklo, halos nasa unahan na namin.I was terrified; for my baby, for everything!Ang makipot na daan sa kabundukan ay kumakawag sa gilid ng mga bangin, na walang iba kung hindi mga matutulis na bato at ang malalim na asul na dagat sa ibaba.Ito ang uri ng daan kung

MaximusPain…Iyon ang unang bagay na naramdaman ko pagkadilat ng mga mata. Dahan-dahang luminaw ang mga tingin ko sa napakaputing kisame. Pagkatapos, isang matalim na kirot, manhid at sakit ang kumalat sa buong binti ko.Nakahiga si Ivan sa tabi ko, nakapikit ang mga mata, at mababaw ang pagtaas at pagbaba ng kanyang dibdib sa bawat paghinga. Patuloy ang pag-beep ng aparato sa gilid na nagmomonitor sa lagay namin. Damn it!Nanumbalik sa akin ang ala-ala kung saan kapwa kami tumakbo ni Ivan mula sa loob ng bodega ilang segundo bago ito sumabog. Naalala ko ang nakabibinging ungol, ang init, at ang matinding sakit nang may malaking tipa ng debris ang bumagsak sa binti ko.May malaking benda, posibleng simento ang nakabalot sa isa kong binti habang manipis na gauze lang sa kabila. Saka ko naalala si Emma. Hinihila niya si Gazelle patungo sa kabilang exit ng gusali. Hindi ko na maalala kung tuluyan sila na nakalabas dahil binalot ng usok ang gusali mula sa nagsipagbagsakan na mga bato.