《Beyond Betrayal: Marry His Brother [Filipino]》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

Kyros“Why did you document everything, Stella?!” galit na sigaw ko sa kanya. Dumapo ang palad ko sa kanyang pisngi bago ko pa mapigilan ang aking sarili. Nilamon na ako nang buong poot, dahilan upang mabulag ako sa lahat maliban sa sarili kong pagkakamali.Mugto na ang mata ni Stella sa kaiiyak, namamaga na ang kanyang pisngi, ngunit sa oras na ito ay wala akong nakikitang tama.Wala akong ibang makita kundi ang pagtataksil. Gazelle, the woman I had planned to marry, had chosen another man, on what should have been our wedding day!At hindi lang basta kung sinong lalaki. Pinakasalan niya si Maximus, ang nag-iisang taong pinakakamumuhian ko sa lahat!Gusto kong sumigaw, gustong sumugod pabalik sa Bryston City para humingi ng paliwanag. Pero ang tanging nasa harap ko lang ay si Stella, na umiiyak at nanginginig.“Kyros, please,” she choked out. “Wala akong intensiyon na masama. Hindi ko inaasahan na mangyayari ‘to!”Nasira sa oras na ito ang ilang araw na masayang pagsasama namin. Sin

Taglay ng aking katawan ang mga patunay ng gabi ng kasal ko; mga bakas ng kagat, mga pasa mula sa mapusok na mga halik, at mga namumuong itim sa aking balat. Maximus Ferrero had claimed me as his, leaving his mark in many waysMasakit ang bawat pulgada ng katawan ko at halos tila ako zombie na tinakasan ng kaluluwa sa kasalukuyan, nakadapa habang nakayakap sa isang makapal na unan para sa kaunting ginhawa. Damn it! So, this was the punishment he mentioned last night. Tahimik na bumukas ang p***o at pumasok si Maximus na may dalang tray na puno ng pagkain. Maingat niya itong ipinatong sa mesita sa tabi ng kama bago naupo sa tabi ko, habang ang kanyang mga daliri ay marahang humaplos sa aking buhok.“Are you alright?”Inipon ko ang natitirang lakas para tumingala sa kanya, ipinahiwatig ng aking mga mata ang panunumbat na hindi maipahayag ng nanghihina kong katawan. “I can’t feel my body...” I muttered. Inikot niya ang katawan ko kung saan maayos niya akong mabubuhat at pagkatapos ay

“Why?” Curiosity stirred inside me.“Because I’m jealous,” he replied. “Hindi ka naman nagseselos kay Kyros noon.” My words were a statement, not a question. Mas hinigpitan ko ang yakap sa kanya. Asawa ko na si Maximus ngayon, at desperado akong tanggapin ang bagong buhay na ito na niyakap ko na nang tuluyan. Namumula ang mukha ng driver nang pumasok sa loob ng sasakyan dahil sa intimate na posisyon namin sa backseat. Gayunman ay ipinagpatuloy nito ang trabaho, itinaas ang partisyon at itinuon ang atensiyon sa kalsada. Gumaan ang tingin ni Maximus, at naramdaman ko ang likod ng kanyang kamay na humaplos sa aking pisngi. “You have no idea how jealous I was back then,” bulong niya, at naramdaman ko ang init ng kanyang hininga sa aking tainga. “Halos ikulong na kita para hindi makita ng iba.” Humaplos ang palad ko sa kanyang leeg. May mali na yata sa akin. Imbis na matakot, nakaramdam pa ako ng kakaibang pananabik. May kakaibang kapangyarihan si Maximus sa akin; isang atraksyon na

GazelleNapangiwi ako nang kumirot ang ulo ko. Isang nurse ang lumapit sa akin, marahang nilalapatan ng ice pack ang masakit na parte ng aking mukha.“Dr. Sinclair! Salamat naman at gising na kayo!” aniya. Unti-unting nagbalik ang mga alaala… ang ospital, ang paghatid sa akin dito ni Maximus… at ang lalaking iyon, na kamag-anak ng pasyente ko, na bigla na lang nag-amok. Hinablot niya ako, at pagkatapos niyon… nagdilim na ang lahat sa akin. The nurse continued anxiously, “God! Dr. Sinclair! Mabuti at nagkamalay ka na. Hindi namin alam ang gagawin kung sakaling hindi ka magigising kaagad. Nakakatakot si President Ferrero kanina; parang nawala siya sa sarili. Pinilit lang siya ni Dr. Castillo na gamutin ang sugat niya.”‘Wait…’ Naguluhan ang utak ko. ‘Sugat? Nawala sa sarili si Maximus?’Wala akong naiintindihan sa mga sinasabi nila.“A-anong nangyari?” tanong ko.Ipinaliwanag ng doktor na sumuri sa akin ang naganap kanina sa hallway. Ang ikinabigla ko ay nang marinig ang tungkol sa pag

Hindi ko akalain na bukod sa mag-asawa ay may balita pa sa akin ang chief resident na apektado ang trabaho ko.“Dr. Sinclair, I’m sorry. Pero sa naganap kanina at reklamo ng pasyente, pansamantala ka munang aalisin sa emergency rotations at sa mga C-section procedure,” paliwanag ni Chief, na bakas ang simpatiya.“What? Chief, alam mo na sumunod ako sa protocol. Bakit ako at ibang pasyente ang tatanggap ng consequence gayong ako itong biktima? You know that, right?” Hinawakan niya ako sa balikat. “Naiintindihan ko, pero may mga protocol na kailangang sundin ang hospital administration. Inaayos na ng legal team ang mga ebidensya para suportahan ang kaso mo. Tandaan mo, hindi ito suspension, itutuloy mo pa rin ang mga follow-up appointment at consultation mo. Hindi ka lang papayagan sa surgery dahil makakaapekto ito sa trabaho mo at sa ospital. Kumalma ka na muna, Gazelle.”The chief had been my mother’s friend, a mother figure to me since my mom passed away.“Thank you, Chief,” I murmur