All Chapters of THE BILLIONAIRE'S REGRET: When His Wife Bloomed without Him : Chapter 11 - Chapter 20

Sa mata ni Criszah lalo silang nagmukhang magkalapit. Mas lalo tulog siyang naging kawawa. Tatlong taon. Oo, tatlong taon siyang nanahimik sa tabi nito.Dumadalo si Jude sa napakaraming event taon-taon pero ni minsan, hindi siya isinama bilang asawa. Hindi siya ipinakilala. Hindi siya ipinakita. Pero si Rena, nandito. At umaaktong asawa sa sobrang dikit ng katawan nito kay Jude, at walaman lang anumang reaksyon mula sa lalaki. Napara bang gusto rin nito ang kasalukuyan nilang sitwasyon ng kasama. Nakasuot ng mapusyaw na asul si Rena, at kapareho iyon ng kulay ng kurbata ni Jude. Hindi iyon aksidente. Magkatugma sila at kumportableng-kumportable si Jude kasama ang ibang babae. Kailanman hindj pa nakita ni Criszah si Jude na ganito kasama siya. Nang magtama ang kanilang mga mata ay wala siyang mabasang emosyon. Para siyang… estranghero sa mga mata nito. Bumuntonghininga siya saka patuloy sa paglalakad. At nang magkasalubong sila, umihip ang hangin sa kaniyang mukha.Gumalaw ang

Kinabukasan, maagang nagtungo si Criszah sa Juris Entertainment.Tahimik ang buong biyahe, ngunit magulo ang kaniyang isipan. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela habang nakatutok ang mga mata sa kalsada. Tatlong taon niyang itinago ang lahat—ang kasal nila ni Jude, ang mga pangungutya ng iba, at ang sakit na unti-unting sumira sa puso niya.Ngayon, handa na siyang bitawan ang lahat.Pagdating sa gusali ng Juris Entertainment, huminga siya nang malalim bago bumaba ng sasakyan. Maraming alaala ang bumalik sa kaniyang isipan, ngunit hindi niya hinayaang maapektuhan siya ng mga iyon.Diretso siyang nagtungo sa opisina ni JM Rodriguez.Bago pa man maging bise presidente si Rena, si Jm na ang namamahala sa kumpanya. Kilala siya bilang isang istriktong manager na sumusunod sa bawat patakaran, lalo na pagdating sa pagpirma at pamamahala ng mga artista.Isa rin siya sa iilang taong nakaaalam ng tunay na relasyon nina Criszhah at Jude.Nang makita ng sekretarya si Criszah, agad itong tum

Hindi nag-aksaya ng oras si Criszah.Agad niyang tinawagan ang numero ng telepono nila. Ang sumagot ay ang kanyang ina. Sinabi niya ang tungkol sa problema, pero imbis na humingi ng depensa... "Sinabi ko na sa'yo 'yan noon pa. Bakit ngayon ka pa umangal?" malamig na bungad nito. Mahigpit na napisil ni Criszah ang cellphone hanggang sa halos mangalay ang kanyang mga daliri. "Malinaw kong sinabi noon na hindi ako pumapayag! Bahay ko 'to, Ma!" "Sinabi mo lang naman 'yon. Akala mo ba seseryosohin kita?" walang pakialam na sagot ng kanyang ina. "Kapatid mo 'yon. Nanay mo ako. Bakit parang ibang tao ang turing mo sa pamilya mo?" Napapikit si Criszah. "Kahit magkapatid, may tamang usapan pagdating sa pera. Ako ang bumili ng bahay na ito gamit ang sarili kong pinaghirapan. Bakit hindi ninyo kayang igalang ang pag-aari ko?" Sa kabilang linya ay puro sermon ang narinig niya. Kung gaano raw kahirap magpalaki ng anak. Kung gaano raw siya naging suwail. Naging madamot magmula nang magkaper

Tahimik na bumalik ang usapan sa loob ng VIP room.Ngunit hindi na katulad kanina ang atmospera.Kung noong una ay sa bagong bise presidente ang sentro ng atensyon, ngayon ay paminsan-minsang napapatingin ang lahat kay Criszah.Hindi nila maiwasang maawa.Kahit may mataas na lagnat, pinilit pa rin nitong dumalo at makisama.Marahil ay napansin ni Rena ang unti-unting pagbabago ng ihip ng hangin.Hindi ito maaaring mangyari.Kakaupo pa lamang niya bilang vice president.Kailangan niyang makuha ang loob ng mga tao.Kailangan niyang maipakita kung sino ang may kapangyarihan.Maya-maya ay may isang babaeng empleyadong tumayo.Hindi ito kilala ni Criszah.Ngunit halatang gustong magpasikat sa bagong vice president."Ate Criszah," nakangiti nitong sabi, "kung hindi ka na puwedeng uminom, baka naman puwede kang kumanta.""Narinig ko kasi na maganda raw ang boses mo."Tumawa ang ilan."Sige na! Isang kanta lang!"Hindi pa man nakakasagot si Criszah ay bigla siyang tinulak ng babae.Hindi nama

**** Pagpasok niya sa bahay, napansin niyang iba na ang itsura. Na-renovate na ito. Mga bago ang gamit at halos mamahalin ang mga naroon. Kung hindi lang niya magulang ang nakatira rito, baka isipin niyang ibang bahay ang napasukan niya. Pumunta siya sa kaniyang kwarto—pero sinabi ng nanay niya habang inilalapag ang baso ng tubig: “Hindi ka naman na umuuwi, at wala ka namang ginagawa. Ginawa na lang naming study room ng kapatid mo ‘yan.” Natigilan siya, mahigpit niyang naikuyom ang kaniyang kamao.Nagtataka siya, Grade 12 na si Zahara, at halos hindi na ito umuuwi dahil sa bigat ng mga gawain sa eskwela.Ilang beses tumayo ang kaniyang in na, halatang-halata sa bawat kilos at galaw ng buhok nito na gusto na niyang paalisin si Criszah.Ang kwartong tinutuluyan ni Criszah noon ay dati lamang imbakan ng mga maleta.Wala itong bintana, at halos hindi kasya ang isang maayos na kama.Mula nang tumira siya roon hanggang makapagtapos ng high school, sa maliit na kutson lang siya nagsis