Todos los capítulos de Marrying the Rugged Billionaire (Barcelona Bastards 1): Capítulo 131 - Capítulo 140

Marco stared at her, his jaw tightening as his incredulous look turned into a dark, smoldering glare. Ramdam na ramdam ni Chantal ang biglang pag-iba ng hangin sa pagitan nilang dalawa—naging mabigat at puno ng tensyon.Mabilis na tumibok ang dibdib ni Chantal. Natatakot siya sa titig nito, pero masyadong masarap sa pakiramdam ang makitang pikang-pika ang karaniwang malamig na lalaki para umatras pa siya. Nananatili siyang inosenteng nakatingin dito, na tila ba talagang naghihintay ng seryosong sagot."Nababaliw ka na ba, Chantal?" untag ni Marco. Ang boses nito ay naging masyadong mababa at paos, dahilan para kilabutan siya nang hindi oras."Nagtatanong lang naman ako. As I have said, I'm just curious you know," mahinhin niyang pahiwatig habang kinagagat ang loob ng kanyang labi para hindi mapangiti. "Kasi kung totoo, okay lang naman. Walang manghuhusga. I'm sure that I am straight pero support parin naman ako kung sakali na miyembro ka ng rainbow club.""What the hell are you talkin

Natigilan si Chantal. The way his voice softened made her pulse jump, catching her completely off guard. Inaasahan niyang gagamitin ulit nito ang pagkakataon para asarin siya, ngunit seryoso at mahinahon ang titig nito sa kanya."N—Nagtatanong lang naman ako," pagdadahilan niya agad, sinusubukang ibalik ang kaswal na tono ng boses niya. "I mean... nung nakaraan kasi na wala si Doña Greta dito, hindi ka din naman dito natulog. You slept in another room that's why I'm asking," dagdag pa niya at habang pilit na pinapapormal ang kanyang boses nang sa ganun, hindi umabot sa halik na pinagsaluhan nila ang pag-uusap nila.A faint, knowing smile touched the corners of Marco’s lips. He took another slow step forward, taking his time before answering. "I don't mind staying here," mapagpalayang turan nito. "Unless, of course, resting comfortably means having the bed all to yourself."Tumikhim siya at nag-iwas ng tingin. "Hindi naman sa ganun..." pabulong niyang sagot.Marco let out a soft, amuse

Sa lakas ng impact, nawalan ng kontrol ang Hilux at tumagilid iyon sa matarik na daan saka bumangga sa railings. Dinig na dinig pa ni Chantal ang tunog ng pagkayupi ng bakal ng sasakyan pati na ang pagkabasag ng salamin kasabay ng pagbaba ng sasakyan sa bangin.Sa gitna ng kaguluhan sa loob ng kotse, nakita ni Chantal na mawawalan ng balanse si Doña Greta at malakas na tatalbog ang payat nitong katawan sa pintuan.Wala nang dalawang isip pa—sa kabila ng pagiging malamig at masungit na pakikitungo ng matandang babae sa kanya—mabilis na dumapa si Chantal at niyakap nang mahigpit ang ginang.Ginamit niya ang sarili niyang katawan bilang pananggalang para protektahan ang ulo at katawan ng matandang babae habang patuloy na gumugulong at bumabangga ang sasakyan.Pagkalipas ng ilang segundo ng nakatatakot na ingay, huminto rin ang sasakyan ng nakatagilid sa may damuhan.Bumalot ang amoy ng natapon na langis at usok sa paligid. Ligtas at walang malalang sugat si Doña Greta dahil sa buong-puso

Halos isang oras na ang nakalipas mula nang maipasok si Chantal sa Operating Room, ngunit nanatiling nakatayo si Marco sa labas ng pintuan. Ang ilaw sa ibabaw ng pinto ay nanatiling pula—isang paalala na nakataya pa rin ang buhay ng babae sa loob.The hallway was dead silent, save for the rhythmic beeping of distant monitors and the heavy thump of his own heart.Dahan-dahang napasandal si Marco sa malamig na pader. Marahan niyang tiningnan ang kanyang mga palad. Walang sugat ang kanyang katawan, ngunit pakiramdam niya ay nanghihina din siya. Images of Chantal with her different expression and then pale and bloodied on the stretcher—kept playing on a relentless loop inside his head.Nagpakawala siya ng isang malalim na buntong hininga at marahas na napasuklay sa kanyang sariling buhok. Pakiramdam niya sobrang tagal tumakbo ng oras. Parang hindi na siya makapaghintay pa ng balita mula sa mga doctor kung nasa maayos na kalagayan lang ba ang babae.Maya-maya pa'y isang mabigat na mga yapa

Muling tinitigan ni Marco si Chantal, may halong inis at matinding pag-aalala ang mga mata habang nakatitig sa namumutlang mukha ng dalaga. " You got a severe injury while protecting her, Chantal," mababa at garalgal na turan ni Marco. "At ang unang-unang itatanong mo kapag nagising ka ay kung maayos lang siya?""Lola mo siya, Marco," mahinang pahiwatig ni Chantal habang dahan-dahang humihinga nang malalim para labanan ang kirot sa kanyang ulo."I know but—""But what? Sa tingin mo ba kakayanin ng konsensya ko na may mangyayaring masama sa pamilya mo habang ligtas ako?" Tanong ni Chantal.Hindi naman nakasagot si Marco. Hindi naman sa ayaw niya na maligtas ang lola niya. But what Chantal did was so risky. It may put her life at stake kung naging mas malalim pa ang bangin kung saan sila nahulog."At tsaka... wala akong pinagsisisihan. Kung mangyayari man ulit 'yun, gagawin at gagawin ko pa rin hindi lang dahil nakokonsensya ako kundi dahil gusto ko, Marco," dagdag pa ni Chantal.Napaku