บททั้งหมดของ เล่ห์รักร้ายเมียคนโปรด(20+): บทที่ 11 - บทที่ 20

ตอนที่11 ติดใจเหรอ แสงสว่างของดวงอาทิตย์ส่องกระทบตาของฉัน นี่เมื่อคืนฉันเผลอหลับไปเลยเหรอเนี่ย ที่จำได้คือคุณราล์ฟยังทำต่ออีกหลายรอบมาก อดอยากมารึไงไม่รู้ เฮ้อ นี่เสื้อผ้าก็ยังไม่ได้ใส่เลย หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้ว อ๊ากก เจ็บไปหมดทั้งตัว น้องสาวก็แสบไปหมด ฉันหันไปมองคนที่นอนกอดฉันทั้งคืน แปลกไหม ทำไมเขามานอนกอดฉันล่ะ ฉันขยับตัวเล็กน้อยและยกแขนเขาออกจากเอว แต่ก็รู้สึกเจ็บตรงใจกลางสาวแปลบขึ้นมา ฉันพยายามลุก เพื่อที่จะเข้าห้องน้ำ อยากเข้าห้องน้ำมากตอนนี้ จะลุกก็ไม่ได้เพราะเขาก็ยังนอนกอดเอวฉันไม่ปล่อยเลยและด้วยความที่ฉันขยับตัวแรงไปล่ะมั้งเขาถึงตื่น เขาปรือตามามองฉัน จากนั้นก็ลูบหน้าตัวเอง “ขอโทษที่ทำคุณตื่นนะคะ แต่ฉันอยากเข้าห้องน้ำ” ฉันรีบพูดบอกเขา เดี๋ยวจะมาหัวเสียใส่ฉัน “อืม” เขาพยักหน้าพร้อมขยี้ตา ยกมือจัดผมให้เป็นทรงเข้าที่ คนบ้าอะไร ตื่นมาก็ดูดีไปหมด พระเจ้าไม่ยุติธรรมจริงๆ ดูฉันตื่นมายังกับป้าที่ไหนมานอนอยู่ข้างเขาเนี่ย “คุณจะนอนต่อไหมคะ” “อืม ฉันพึ่งได้นอนเอง เธอจะไปไหนรึเปล่า “เขาถามพร้อมมองหน้าฉัน “วันนี้มุกดาจะไปเรียนช่วงบ่าย มุกดาจะกลับไปเอาชุดที่บ้านก่อนค่ะ” ฉันพู

ตอนที่13 ความรู้สึกบางอย่าง วันนี้ฉันตื่นเช้ามาก็เตรียมเสื้อผ้าใส่กระเป๋า เพื่อเอาไปไว้คอนโดของคุณราล์ฟ ต่อจากนี้ 6 เดือน ฉันคงต้องไปๆ มาๆ บ้านตัวเองแทน นี่ ทำไมชีวิตฉันดูวุ่นวายจัง ฉันนั่งแท็กซี่มาบริษัทเลย กกระเป๋าเสื้อผ้ก็หอบมาด้วย เฮ้อ ชีวิตของฉัน คนมองเต็มเลยยยย “มุกดาหอบอะไรมาเนี่ยย้ายบ้านเหรอจ้ะ” พี่สุนีย์เดินมาทักฉัน “สวัสดีค่ะพี่สุนีย์ คือก็ประมาณนั้นแหละคะ ว่าแต่วันนี้มีงานอะไรด่วนเหรอคะ” “อื้ม พอดีวันนี้ ฝ่ายบริหารจะประชุมบอร์ด วันนี้คุณรอล์ฟ น้องชายคุณราล์ฟ ก็เข้าประชุมนะ คุณรอล์ฟ เป็นผู้บริหารคู่กับคุณราล์ฟวันนี้เราเข้าประชุมด้วยนะ นั่งดูงานไปจะได้เรียนรู้ไปในตัว” “อ๋อได้ค่ะ งั้นมุกดาขอไปเตรียมตัวก่อนนะคะ” ฉันเดินแยกจากพี่สุนีย์เข้ามาในห้องทำงาน ที่คุณราล์ฟยังไม่มา ฉันไม่ได้โทรถามเขา หรือทักหาเขา คือไม่รู้สิ มันจะเกินหน้าที่ตัวเองไปไหม ฉันไม่รู้ระหว่างเรามันต้องทำถึงขนาดไหน ถ้าฉันเกิดล้ำเส้นมากเกินไป เขาจะอึดอัดรึเปล่า นั่นแหละ คำถามากมายในใจจึงทำให้ฉันเลือกที่จะเงียบ แล้วปล่อยไปตามสถานการณ์ ฉันเตรียมตัวไปเข้าร่วมประชุม จังหวะนั้นเอง เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น คุณราล์

ตอนที่15 ขย่มทั้งคืน ราล์ฟ เมื่อคืนผมไปนั่งดื่มปกติที่ร้านไอ้สิงห์ แล้วก็ไม่คิดจะเกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ ยัยขี้งกมุกดา ขึ้นมาอาระวาดผมด้านบน เพื่อน ๆ ของเธอต่าง งงกับเหตุการณ์ตรงหน้ามากๆ ผมกับไอ้สิงห์ก็ไม่ต่างกัน ไม่รู้เธอดื่มหนักขนาดไหน ถึงได้ใจกล้ามาอาระวาดผม ต่อหน้าคนอื่นขนาดนี้ เมื่อคืนผมต้องลากมุกดากลับคอนโด เพื่อนๆ เธอก็พยายามพากลับนะ แต่เมื่อมุกดายืนเซยันจะมากับผม เพื่อนๆ ก็ต้องยอม ส่วนผู้หญิงที่มากับผม ผมให้ไอ้สิงห์จัดการ เธอก็โวยวายกับมุกดาไม่น้อยที่มุกดาทำแบบนี้ แต่เมื่อผมยื่นคำขาด ยัยนี้ก็ต้องหยุด และเมื่อคืนไม่รู้มุกดาเป็นอะไร เธอพูดเหมือนน้อยใจผมที่ปล่อยเธอไว้คอนโดคนเดียว แถมยังควงผู้หญิงไม่ซ้ำด้วย มันก็ไม่แปลกไหม ผมก็ทำแบบนี้อยู่แล้ว ที่ปล่อยเธอไว้คอนโดคนดียวตลอดคงไม่ใช่หรอก ผมดูออกว่าเธอพยายามหลบหน้าผม ตั้งแต่ที่เธอเจอผมอยู่กับผู้หญิงในห้องทำงาน เธอก็พยายามทำตัวห่างๆ ผม ซึ่งมันก็ไม่ผิด เพราะเรายังไม่ได้บอกใครว่าเราเป็นอะไร ถึงมันจะปลอมๆ แต่ถ้าผมพาเธอไปเจอครอบครัวผม เท่ากับว่ามันจะไม่มีความลับแล้ว สถานะของเราจะเปิดเผย คนในบริษัทต้องรู้อยู่แล้ว วันเสาร์นี้ผมจะพาเธอไปหาคร

ตอนที่17 หลงเมียเด็ก ราล์ฟ กว่าผมจะปลอบมุกดาให้กลับมาเป็นมุกดาคนเดิมก็เล่นน้ำหมดตัวเหมือนกัน วันนี้เธอจะไปเรียน ผมเลยไปส่งไปเธอ และแวะไปหาพวกเพื่อนต่อ “มึงมาทำอะไร” ไอ้สิงห์ถามผม ตอนนี้พวกผมมาสนามของเพื่อนๆ กันเนี่ยแหละเพื่อนคนอื่นกำลังทยอยมา วันนี้ผมมารอฟังข่าวจากลูกน้องด้วย เมื่อคืนพอมุกดาเล่าเรื่องของเธอจบ ผมก็รู้สึกไม่พอใจตัวเองมากๆ ถ้าผมไปช้ากว่านี้ มุกดาจะเกิดอะไรขึ้นแค่คิดก็หงุดหงิดแล้ว ผมให้ลูกน้องตามเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อคืนเลย ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรกับไอ้สิงห์ ลูกน้องผมก็เข้ามารายงานเรื่องที่ผมให้ไปจัดการ “เกิดเรื่องอะไรขึ้นวะ” ไอ้สิงห์ถามขึ้น “มีเรื่องของมุกดานิดหน่อย” ผมบอกมัน “เมียเด็กมึงนะเหรอ ทำไมวะ” ผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับมุกดาให้ไอ้สิงห์ฟัง และหันไปสั่งงานให้ลูกน้องจัดการเรื่องนี้ต่อเลย “ไอ้เหี้ย เป็นกูนะมึงตายอย่างเดียว” ไอ้สิงห์พูดเมื่อฟังเรื่องจบ “กูก็ไม่ได้ปล่อยไว้หรอก” “บ๊ะ!! ไอ้นี่มันเพื่อนกูแน่เหรอวะ หลงเมียเด็กเข้าให้แล้วไง คนนี้ขึ้นชื่อเมียคนโปรดเลยไหม” “เมียคนโปรดก็เหี้ยแหละ กูกับเธอไม่ได้มีสถานะอะไรจริงสักอย่าง” “แต่เอาจริงไง มึงนอนเอาเขาจริ

ตอนที่19 ความภาคภูมิใจ อาหารเตรียมตั้งโต๊ะ ทุกอย่างจัดเรียงโดยแม่บ้าน พอแรนดี้มา ทุกคนถึงได้รู้ว่า แรนดี้กับฉันรู้จักกันมาก่อนโดยผ่านคุณย่าของพวกเขานั้นแหละ “โธ่ อย่างนี้ผมก็อดเจอเนื้อคู่ของผมสิ สงสัยเราเจอกันช้าไปเนอะพี่สะใภ้” คุณรอล์ฟหันมาพูดยิ้มกับฉัน ฉันได้แต่ยกยิ้มเจื่อนๆ ส่งกลับไป “ไอ้รอล์ฟ” คุณราล์ฟเอ่ยเรียกชื่อน้องชายเสียงขุ่น “มุกดา ฉันดีใจมากนะที่เป็นเธอในวันนี้” แรนดี้พูดยิ้มพร้อมนั่งอยู่ข้างคุณพ่อ และคุณรอล์ฟ ดูจากลักษณะแล้วแรนดี้น่าจะเป็นคนโปรดของบ้านเลย “แต่คนที่น่าจะดีใจที่สุดคงเป็นคุณย่า” แรนดี้พูดต่อ “งั้นเดี๋ยวผมพามุกดาไปตามคุณย่าก่อนนะครับ” คุณราล์ฟพูดพร้อมพาฉันเดินไปยังห้องพักของคุณยายรัตน์ คุณราล์ฟเคาะห้อง 2 3 ทีเพื่อขออนุญาตคุณย่า จากนั้นเขาก็เปิดประตูเข้าไปคุณย่ากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะเราทั้งคู่เดินเข้าไปคุณย่าจึงหันมา “หนูมุกดามาได้ไงลูก” คุณย่าส่งเสียงร้องด้วยความดีใจเมื่อเจอหน้าฉัน “คุณยายรัตน์สวัสดีค่ะ” ฉันพูดเอ่ยทักทายคุณย่าด้วยความดีใจที่ได้เจอท่าน “ทำไมมาด้วยกันได้ละลูกหรือว่าคนที่ราล์ฟจะมาแนะนำวันนี้เป็นหนูมุกดาเหรอ” “ใช่ครับย่า มุกดาเ