All Chapters of คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด: Chapter 11 - Chapter 20

​“ใช่...”​“ฉันนึกว่ามีแต่ผัดไทย แกงเขียวหวาน แล้วก็ต้มยำกุ้ง มีอีกอย่างก็มัสมั่น” ​“อาหารไทยมีเยอะมากกว่าร้อยเมนู” ​“ทำไมเชฟที่แดดดี้จ้างมาทำวนเวียนแต่ของพวกนี้ จนฉันนึกว่าอาหารไทยมีสามอย่าง...” ​“สงสัยแดดดี้ของคุณจะเจอเชฟไทยย้อมแมวแล้วละ”​“คงจะจริงเพราะฉันพูดภาษาไทยกับเขา เขาฟังไม่ออกเลย” ​เขาและเธอมองตากันก่อนจะมีเสียงหัวเราะ ละลายพฤติกรรมของคุณหนูคนดื้อของเขา จนเธอยิ้มและหัวเราะ และพูดจากับเขาโดยไม่ทำเสียงเป็นเจ้านายใส่เหมือนทุกที สิงหาก็เอ่ยถามเสียงนุ่ม​“มีเรื่องอะไร ถึงร้องไห้ ไปเห็นอะไรเข้าหรือ? ผมเห็นหลังไวๆ ว่าเป็นคู่หมั้นของคุณกับเพื่อนของเขา นั่งบนรถที่มาจอดตรงที่คุณอยู่ก่อนผมจะมา​“ฉัน...เห็น...” เธอเม้มปากแน่น เหล้าถูกรินเติมให้ สิงหาพูดด้วยสีหน้านิ่งๆ ​“พวกเขาเป็นมากกว่าเพื่อนกันหรือ? คุณหนู”​“เอ่อ...”​“วงในบอกมาว่า คู่หมั้นของคุณไม่ได้มีรสนิยมชอบผู้ชาย”​“ใช่...ใช่ ใช่!”เสียงของนิลดาราแหลมขึ้นเรื่อยๆ แต่น้ำตาเธอหมาดแล้ว และเธอจะไม่ร้องไห้ให้ผู้ชายเลวจอมล่อลวงนั่นอีก​“หึ...พอลคงคิดว่าจะหลอกฉันไว้เป็นไม้กันหมา เป็นตัวหลอกสินะ เลว สารเลวมาก กล้ามาทำร้ายหัวใจดวง

ร่างงามขึ้นไปที่ห้องของตัวเองแล้ว ตอนช่วงบ่ายมีเสื้อผ้ามาส่ง และช่างแต่งหน้าถูกเรียกตัวมาหาเธอเพื่อแต่งแต้มความงามให้คืนนี้ตัวเองสวยสำหรับคู่หมั้น​คู่หมั้น​เขาคงจะแสลงใจมากถ้าเกิดว่าไม่เห็นภาพนั้นพร้อมๆ กับเธอ ไม่ได้ปลอบเธอในคืนนั้น ​เขาแน่ใจว่านิลดาราไม่ได้รู้สึกอะไรกับแพททิสันอีกแล้ว...เขาเห็นลูกกะตาวับๆ ของเธอตอนที่คุยโทรศัพท์กับคู่หมั้นหนุ่มที่โทรไปขอบคุณเรื่องชุด ช่างแต่งหน้าและเครื่องประดับ​ยัยตัวร้ายอย่างนิลดารา เขาค่อนข้างแน่ใจว่า เธอจะไม่ยอมให้ใครมาเล่นเหลี่ยมใส่​ชายหนุ่มนั่งรอเธอตรงห้องโถง ระหว่างนั้นโทรศัพท์ไปที่ร้านของป้าแมว สั่งเมนูเด็ดๆ อีกสองสามอย่างไว้ ป้าแมวอำมาว่าแฟนสวยมาก เขาหัวเราะ ไม่ได้ตอบแก้ความเข้าใจผิดอะไร ป๊อบอัพปรากฏข้อความของจัสตินเขาเลยเปิดออกดูในทันที​​ดิ๊กเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว (จัสติน)​นายให้คนประกบหมอนั่นไว้ใช่ไหม (สิงหา)​อือ ตอนแรกมันเกือบจะลงมือแล้ว แต่มันเห็นนายเข้าเสียก่อน ระวังตัวด้วยละไค มันรู้ว่านายเป็นบอดี้การ์ดของไนล์ วิลสัน มันอาจจะเล่นรุนแรงกว่าปรกติ (จัสติน)​เจ้านายของมันสั่งมาแค่ให้จับตัว มันไม่กล้าหรอก (สิงหา)​เหมือนนายไม่รู้จักหม

​“เฮ้! นี่มันจะเกินไปแล้วนะ”แพททิสันโวยวาย แก้วนั่นเฉียดหน้าเขาไปนิดเดียว นิลดารากอดอกพลางหัวเราะ มือเธอกดโทรศัพท์หาสิงหา บอดี้การ์ดของเธอ​เธอจะสั่งให้ไค ฟาดก้นไอ้เกย์ร้ายกาจนี่​เธอจะทำจริงๆ แล้วก็จะถ่ายคลิปไว้ด้วย​“พี่ต่างหากที่ทำเกินไป เราเลิกกัน แพททิสัน เชิญกลับไปหาผัวของพี่”​“เธอไม่มีสิทธิ์” เขาปรี่เข้ามาหาเธอ นิลดาราไม่โง่...เธอไม่เสี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับโทสะของผู้ชายหรอก ​รับสิ ไค รับ​เธอภาวนาให้เขารับ ทางนั้นตรงมาหาเธอและเกือบคว้าเธอไว้ได้ สาวน้อยพลิกตัวหนีเขา และวิ่งไปหลบตรงมุมห้อง เสียงครืดๆ ดังบอกว่าปลายสายยังไม่รับ ถ้าอีกสามวินาทีเขาไม่รับสาย เธอจะตัดเงินเดือนเขา!​ประตูถูกเปิดออกเหมือนระฆังคั่นเวลา ชายร่างผอมสูงในชุดเชฟโผล่เข้ามา เขามองเห็นสถานการณ์เกมไล่จับนั่นพอดี จึงเอ่ยขึ้นมาเสียงแหบ​“โอ้...คุณลูกค้า เอ่อ เกิดอะไรขึ้นครับ”​“จับมัน” แพททิสันหันมาสั่งเขา พวกเขาขยิบตาให้กัน จังหวะที่เขาสั่ง เขาเอาขวดไวน์บนโต๊ะมาฟาดหัวตัวเอง แล้วล้มลงไปนอนกับพื้น ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก เลือดของเขาไหล...เปียกเปื้อนทั้งหน้า ​นิลดาราตาเบิกโพลงมองทุกอย่างด้วยความมึนงง​นี่มันอะไรกัน

​พอตื่นท้องต้องเติมพลัง สิงหาขี่จักรยานเล่นสำรวจไปรอบๆ หมู่บ้านพบว่ามีร้านก๋วยเตี๋ยว และอาหารตามสั่งอยู่ตรงบริเวณที่ติดกับถนนใหญ่ และร้านชำในตลาดมีของแห้งเลยซื้อมา เงินเขามีเงินไทยไว้จำนวนหนึ่งไว้เผื่อกรณีฉุกเฉินอยู่ในห้องเซฟของห้องใต้ดิน เขาหยิบออกมาจำนวนหนึ่งใส่กระเป๋าคาดเอว ชาวบ้านบางคนมองเขาอย่างสงสัย เพราะไม่เคยเห็นหน้า สิงหาแนะนำตัวว่าเป็นหลานของกำนันทรัพย์ มาดูบ้าน ​คนแปลกหน้ามาแบบนี้แป๊บเดียวข่าวก็คงกระจายไปทั้งหมู่บ้าน เขาจึงต้องอ้างเป็นญาติของเจ้าของบ้านเดิม...จะไม่เป็นที่เพ่งเล็งมากนัก เขาไม่ไว้ใจเส้นสายของฝ่ายนั้น ต้องระวังตัวทุกด้านเพราะมีคนสำคัญมาด้วย​เลือกอาหารที่คิดว่าเธอน่าจะรับประทานได้อย่างไข่เจียวหมูสับใส่กล่องมาเตรียมไว้ให้ มื้อเย็นจะมีตลาดนัดที่วัด เขาคิดว่าจะไปหาซื้อของสดและของรับประทาน แค่คิดภาพว่าเธอไปเดินตลาดกับเขา ก็อดจะยิ้มไม่ได้ คุณหนูไฮโซที่เคยแต่เดินเล่นย่านนิวยอร์ก มาเดินตลาดหน้าวัดมันจะเป็นยังไงกันนะ? ​“เอ่อ กางเกงนี้สวมยังไง”เสียงหวานเอ่ยอ่อยๆ เรียกสติให้กับสิงหาที่กำลังนั่งคิดเรื่องแผนการวันนี้อยู่หน้าบ้าน เขาหันมาพบว่าเธอสวมเสื้อตัวโคร่งของเขา ม

เขานึกไปถึงนิ้วที่เคยสวมแหวนหมั้นของนิลดารา เธอถอดมันออก นึกถึงบทที่กำลังเล่นละครลวงคนที่นี่ อะไรบางอย่างทำให้เขาเดินเข้าไปในร้านทอง...และได้แหวนทองเกลี้ยงหนักหนึ่งบาทมาสองวง...เขาเก็บไว้ในกระเป๋าคาดเอว เผื่อไว้แหละ อาจจะต้องใช้แผนสองเผื่อการเป็นพี่น้องไม่เข้าที ค้านสายตาคน อาจจะต้องเล่นบทอื่น​เขาหิ้วถุงพะรุงพะรังหลายถุงกลับไปบ้าน ส่วนมากเป็นของนิลดารา เธอมานอนรอเขาตรงเปลญวนที่ผูกไว้ที่ใต้ถุนบ้าน พอเขาปรากฏตัว สาวน้อยก็วิ่งมาหาอย่างดีใจ​“คุณกลับมาแล้ว”​“พี่ไค อย่าลืมสิ ต้องเรียกพี่แบบนี้ น้องไนล์” ​“เอ่อ...แต่ไม่มีคนอื่นนี่นา ฉันเรียกคุณแบบเดิมไปก่อนไม่ได้หรือ”เธอทำตาโตใส่เขา สิงหาสั่นหน้าแล้วเอ่ยเสียงนุ่ม​“ไม่ได้ เดี๋ยวไม่ชิน เราจะกลายเป็นที่น่าสงสัยนะ น้องไนล์”​“มีเสื้อผ้ามาไหม ชั้นในด้วย”เธอแอบเบ้ปากใส่เขา แก้มแดงน้อยๆ และทวงถามสิ่งจำเป็นของเธอ​“มีของคุณมาเต็มไปหมด แล้วก็มีนี่ด้วยโทรศัพท์ ผมเปิดแอปสั่งของออนไลน์ให้คุณแล้ว อยากได้อะไรก็กดสั่งเอา เราจะจ่ายทุกอย่างเป็นเงินสด เอ้านี่...เงิน เอาติดตัวไว้” เขาล้วงเอาธนบัตรมานับให้เธอสามพันบาท สาวน้อยรับไปแล้วกรีดมันออกดูอย่างไม