Todos los capítulos de The Billionaire's Runaway Maid: Capítulo 731 - Capítulo 740

To add to the frenzy, people had noticed a post I made on social media—a picture of Tyron hugging me tightly, featuring the tattoo of the number 99 on his nape. They assumed it was Noriel, pointing out an old Instagram post where he had a similar tattoo. The resemblance was uncanny, and they had latched onto this connection, convinced that the mysterious man in my photo was indeed Noriel.Habang nakatulala ako sa harapan ng cellphone ko, hindi ko maiwasang mas kabahan at makaramdam ng matinding iritasyon para sa kung sino man ang naglabas nito, pati na rin sa mga taong naniniwala agad kahit hindi naman mismo sa mga labi ko nanggaling ang kumpirmasyon!Ngayon, ang lahat ay tila engganyong-engganyo sa kuwentong binuo lang naman ng mga gustong kumita ng pera at magkaroon ng mapag-usapan! They could’ve called me to confirm it! Now even my relationship with Tyron was in deep, irreparable shit!Ni hindi ko pa nga siya nakakausap matapos ang gabing binisita ko siya at naabutan sa hindi kaaya

Shit! I didn't know anything about that! They never even gave me a chance to know them, so how would I know? At paborito sila ni Mommy, hindi ba? Paaanong mas naging malapit pa rin sila kay Tito Rue hanggang sa umabot sa puntong hinayaan na lang nilang lokohin ang sarili nilang ina? Eh, pwede naman nilang sabihin kay Mommy ang totoo para kahit papaano ay maagapan pa sana.“M-mas pinili nila ang Daddy nila na siyang tuluyang sisirain ang pamilyang buong-puso kong pinilit buoin...”Tumango na lamang ako at patuloy siyang inalo sa abot ng aking makakaya.Our relationship had always been distant, filled with cold formalities rather than true emotional warmth. But right at that moment, I couldn't ignore the raw pain etched across her face. Pilit ko mang isiping may pagkukulang siya, nananatili siyang ang nag-iisa kong ina, at mahal ko pa rin siya. Kahit noong mga panahong itinataboy niya ako, nasasaktan pa rin ako nang husto kapag nakikita siyang ganito kawasak.Nagtagal kami roon hanggang

Natawa ako nang mapait. It was even worse than that, actually. Everyone's inner monster was cleverly tamed whenever they gathered in social functions like this—especially those who had hidden agendas, just like my father."Aalis na ako," paalam ko sa kanila.Inabot sa akin ni Lida ang kulubot na invitation card."Baka mamaya makalimutan mo pa at hindi ka papasukin sa loob ng guards," biro niya.Faith laughed at her remark."Si Eve? Hindi papapasukin? Kahit walang dalang imbitasyon iyan, siguradong pagkakaguluhan pa rin ng mga iyan para papasukin," sagot niya.I left the two bickering playfully behind me. Mararahas ang naging paghinga ko habang pababa ng elevator. Alam kong nagsimula na ang party at huli na ako ng higit sa isang oras dahil sa matinding pag-ayaw ko. Sunud-sunod na rin ang mga text ni Dad na mukhang pinag-iinitan na ng ulo ang pagkaantala ko.Even though I was completely drained, I forced myself to walk with utmost poise and elegance. Taas-noo kong tinawid ang distansya

Umupo ako sa isang mababang marmol na bench. Walang pakialam kahit medyo maikli ang suot kong damit dahil sa dilim dito ay walang sinumang makakakita sa akin. The chilly night air sipping against my exposed skin felt refreshingly cold.Humugot ako ng malalim na buntong-hininga at mariing ipinikit ang mga mata."What a terribly tiring day," bulong ko sa hangin."Because you've been flirting too much with other guys tonight, Avaya," a sudden, deep voice echoed from the shadows.Mabilis akong napamulat at lumingon sa gilid. Laking gulat ko nang makita ang lalaking ilang linggo kong hinahanap—si Tyron! Now that I was no longer expecting him, he was right here beside me, staring straight into my soul."Cat got your tongue, Avaya?" he asked playfully, his smirk glistening under the moonlight.Lumunok ako nang mariin, ni hindi magawang magsalita dahil sa sobrang gulat at halo-halong emosyon.As I sat beside Tyron in that dimly lit garden, my heart skipped a frantic beat. His presence was a d

Kumalabog ang bag ko nang padabog kong ibinagsak iyon sa sahig pagkapasok na pagkapasok ko sa silid. I felt so overwhelmingly stressed, exhausted, and drained. Parang ang bigat-bigat ng buong mundo at nakakapagod na ang lahat—ang mga panggigipit ng ama ko, ang gulo sa pamilya ni Mommy, ang huwad na issue kay Noriel, at ang magulong sistema ng relasyon namin ni Tyron.Binalingan ko ang mga mabibigat na yabag na patuloy na nakasunod sa akin, at nanlilisik ang mga matang binalingan ko siya."Get out!" banta ko, habang mariing nag-iigting ang mga panga ko sa galit.Tumama sa akin ang mga matang may kaparehong sidhi ng galit at pagod. Madilim ang mga iyon, at ang panga niya ay nanginginig din sa di-maipaliwanag na emosyong dinadala."I want to rest now, Del Rico," malamig at pinal kong sambit.Hindi man lang siya nakinig. Instead, he kept walking closer and closer, forcing me to retreat until I backed away straight into my bedroom. Nakasunod pa rin siya nang sunod. He had used his big bike