All Chapters of The Billionaire's Runaway Maid: Chapter 751 - Chapter 760

Bumangon ako nang dahan-dahan mula sa pagkakahiga at sinubukang isuot ang mga pumps ko. Subalit bago pa man ako tuluyang makatayo, natigilan ako nang makita ang isang bulto ng tao sa pinto. Nang iangat ko ang paningin ko, nakita ko ang umiiyak na mukha ni Faith, nanginginig ang mga labi dahil sa matinding konsensya."E-eve..." basag ang boses na tawag niya.Malamig at walang buhay ko siyang tinitigan. Alam na alam kong halata pa sa mukha ko ang bakas ng pagluha. Sinuri niya ang buong katawan ko, at mas lalo siyang humagulgol nang makita ang gasa sa balikat ko.Dahan-dahan siyang naglakad palapit. Pero sa bawat hakbang niya, ako naman ang umatras."Eve..." bulong niya ulit, parang batang nanghihingi ng tawad."What are you doing here, Faith? Done fucking him?" malumanay ang boses ko, pero bawat salita ay may kasamang matinding diin at lason ng galit.Pinunasan niya ang mga luha sa pisngi niya, pero patuloy lang ang pag-agos ng mga ito. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi para patahi

Kakatuktok pa lang sana ako nang biglang bumukas ang pinto mula sa loob. Gulat na gulat si Troi nang makita ako roon. Alanganin akong ngumiti."Eve, what are you doing here?" tanong niya habang nakasalubong ang mga kilay."Can we talk?" mahinang tanong ko.Alam kong mukha akong basahan ngayon, pero hindi ko na kayang maghintay pa bukas."What happened to you?" nag-aalalang sinuri niya ang kabuuan ng katawan ko.Ngumiwi ako. "A mere accident. Nothing serious." Nagkibit-balikat ako.Napansin kong suot niya ang puting coat niya, hudyat na may session siya o kaya ay patungong operating room."I'm busy, Eve. May operasyon ako ngayon," pagtataboy niya.Umatras ako nang kaunti para bigyan siya ng daan nang isara niya ang pinto. Humakbang siya para umalis, kaya mabilis akong sumunod."This is important, Troi! Tungkol ito sa pagkamatay ni Evangeline!" diretsong sabi ko, binigyang-diin ang pangalang iyon.Bumaling siya sa akin, at ang mga mata niya ay nagpalabas ng delikadong linya. "And what a

Lumapit siya nang kaunti. Kung kanina ay halos nakapikit pa siya, ngayon ay dilat na dilat na ang mga mata niya at matalim ang tingin sa akin."What the fuck is this, Avaya?!" seryosong tanong niya, bakas ang galit sa tono.Napatingin ako sa suot kong cardigan na medyo bumaba. "Ah... nagka-maliit na aksidente lang ako habang nagda-drive," pagdadahilan ko sabay ngiti nang pilit.Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko kaya napadaing ako. "Ouch!"Mabilis niyang binitawan iyon. Sa isang iglap, hinila niya pababa ang balikat ng cardigan ko para makita ang bandang may sugat. Dumilim nang husto ang mukha niya."A small mishap?" sarkastikong ulit niya, mas lalong naging delikado ang boses.May mga sariwang patak ng dugo na dumikit sa puting benda. Umiwas ako ng tingin. "You drove last night?!" gigil na tanong niya sa pagitan ng mga ngipin."Yung... yung pancake nasusunog na," pag-iiba ko ng usapan.Hindi niya ako pinakawalan. Ang kamay niya ay dumiretso sa ilalim ng braso ko at mabilis na

"Leave, Noriel," malamig na utos ni Tyron sa kaibigan. At nang ibaling sa akin ang tingin, para akong hinuhusgahan ng kamatayan. "And you... we'll talk."Tumayo si Noriel, pero bago siya tuluyang humakbang palayo, dumaan ang tingin niya sa akin. Natigilan ako."Let him be, Eve. He's a total mess! You don't deserve someone like him," seryoso at may diing sabi niya.Natigilan ako sa sinabi niya at akmang sasagot na sana nang biglang sumingit si Tyron."And who thinks they're worthy of her? You? Rico? Or maybe Owen?" panunuya ni Tyron, halata ang pagka-insulto."Any of us deserves her more than you do, asshole!" galit na ganti ni Noriel."Stop it, both of you!" nanggigigil na sa inis na sita ko. "Ano kayo, mga bata? And please, Noriel..." baling ko sa kaniya. "Umalis ka na muna. Gusto ko ring makausap si Tyron."Nang marinig iyon, nakita ko kung paano biglang nawalan ng ningning ang mga mata ni Noriel. Para bang may pinatay na ilaw sa loob niya. Ang mukhang ekspresyon ay biglang naging b

I captured a photograph of my mending injuries—the stark, fading purple and yellow bruises on my shoulder and arms—and proceeded to share it on my social media story. I did this to provide a calculated update to all the people who follow me, and maybe even to address those corporate brands and agencies that might be wondering if my absence and valid reasons were enough to hold back their contracts. Following that, I paid a digital visit to Faith's Instagram account.A bitter, humorless smile crossed my face as I witnessed the stories she had shared from the previous day. She had packed up and reunited with her family once more. Siguro ay napag-isipan niya rin na bumalik na lang doon. She looked undeniably happy, though—smiling alongside her step-siblings. Hindi ko pa nakikitang naipo-post niya iyong lalaki, but who knows who it was? Nagkibit-balikat ako sa kawalan ng pakialam at in-exit iyon.I went to visit Zath's stories next. There, I saw him with his brother and Giovanni in what l