All Chapters of คู่หมั้น...เขาไม่เคยรักฉัน: Chapter 11 - Chapter 20

วิบูลได้ยินเสียงลิฟต์ดังเลยหันไปมองลิฟต์ที่เปิดออกมีคนเดินออกมา ด้านเอมิกายิ้มดีใจบิดตัวเขินไปมาที่คู่หมั้นนึกถึงเตรียมของไว้ให้เธอ“คุณเหมยครับ” วิบูลอยู่ในลิฟต์โผล่หน้ามาเรียกเอมิกาที่ยืนยิ้มอยู่คนเดียว หญิงสาวสะดุ้งยิ้มเขินอายก้าวขาเดินเข้าลิฟต์ วิบูลเห็นท่าทางคู่หมั้นเจ้านายแล้วอมยิ้ม“ปิ้ง” เสียงลิฟต์ดังขึ้น สักพักวิบูลกับเอมิกาเดินเข้ามาในห้อง เอมิกายิ้มสดใสแต่เมื่อเห็นแพทอยู่ด้วยปากบางหุบยิ้มแทบไม่ทัน“นี่ไง เดี่ยวผลุบเดี่ยวโผล่” ทัชชกรเงยหน้ามองยิ้มเล็กน้อย“จริงด้วยค่ะ สวัสดีค่ะคุณเหมย” แพทแสร้งยิ้มทำเป็นอารมณ์ดีทักทาย เอมิกาก็ทักทายกลับหน้าเจื่อน ๆ ก่อนจะเดินไปหาทัชชกร“เฮีย เหมยมีเรื่องคุยด้วย” หญิงสาวมองหน้าเขาแล้วเดินเข้าไปยังห้องนอน ชายหนุ่มเหยียดกายลุกเดินตามเข้าไปส่วนแพทมองประตูห้องนอนแง้มลงด้วยแววตาสั่นไหว“ว่าไง”“พี่ภูมิโดนสั่งย้ายไปที่อื่น เฮียเป็นคนทำหรือเปล่า” เอมิกาพูดขึ้นเธอยังไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับทัชชกรหรือไม่“เฮียไม่ได้มีอำนาจขนาดนั้น” เสียงทุ้มเรียบนิ่งเดินไปนั่งโซฟา“ถ้าเฮียไม่ได้สั่ง

“โอ้ว       รู้งานไวจริง      อ่าห์    ” ชายหนุ่มครางเสียวกระแทกดุ้นอย่างเมามัน จับขาเรียวแบะกว้างชนหน้าท้องแบราบเหยียดกายขึ้น โยกสะโพกบุกอัด“อ่ะห์    ฮื้อ    เฮีย    เสียว     จัง  ” เสียงหวานร้องครางกระเส่าพร้อมเสียงครางต่ำของเขา จิกเล็บลงมือหนาแน่นกัดปากมองร่างแกร่งเคลื่อนไหวเข้าร่างกายไม่ยั้ง ดุ้นแกร่งสาวเข้าออกลึก ๆ เน้น ๆ หน้าสวยส่ายไปมาเสียวเกินทน“ซี้ด   ครางอีก    อื้ม        เมียเฮีย      ร้องดังอีก      ซี้ด” เสียงทุ้มครางเสียวกัดเม้มปากมองร่างบางโหมกระหน่ำโยกเด้าอย่างบ้าคลั่ง รัว ๆ เร็วๆ หญิงสาวโยกขึ้นลงเต้านมกระเพื่อมไหวไร้ทิศทาง กายแกร่งคลายจังหวะโยกเด้าเปลี่ยนเป็นหมุนควงวนร่องสวาท จูบปากก่อนจะพลิกตัวคู่หมั้นหันหลังก้มโค้งแอ่นก้นเชิดขึ้นสูง หญิงสาวหน้าลุ้น ๆ กับความแปลกใหม่

ย้อนไปเมื่อ 15 ปีที่แล้วความหลัง ครอบครัวของทัชชกรกับเอมิกาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่ามาถึงรุ่นลูกหลาน ทัชชกรอายุห่างกับเอมิกา 3 ปี เฮียเล้งพี่ชายของเหมยสนิทกับเฮียกรทั้งสองจะมานอนเล่นเกมส์ ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันทุกอาทิตย์และเหมยก็ตามติดสองเฮียกินนอนเล่นอยู่กับ พี่ ๆ ตลอดเวลา“นอนกันได้แล้วเด็ก ๆ” แม่ของเหมยเปิดประตูเข้ามาหาเด็กหนุ่มที่นอนเล่นเกมส์อยู่“เหมยขอนอนกับเฮียนะคะ” เด็กหญิงอ้อนแม่“ไม่เอาโตแล้วไปนอนห้องตัวเองเลย เตียงไม่พอนอน” เฮียเล้งบ่นดันน้องสาวให้ลงจากเตียง เหมยขืนตัวหันไปกอดแขนเฮียกร“เฮียให้เหมยนอนด้วยนะ” เสียงน้อยออดอ้อน ๆ หน้าเศร้า“ให้เหมยนอนแหละ เดี่ยวเรานอนพื้นเอง” ทัชชกรสงสารน้องเลยยอมปูผ้านอนบนพื้นเอง เหมยยิ้มดีใจกอดเฮียแน่นเขากอดน้องสาวตัวแสบที่คอยตามติดเขามาตั้งแต่เด็ก ๆ จนเมื่อถึงวันที่เขาทำตัวห่างเหิน“ผมไม่หมั้น เหมยเป็นน้องสาวผมไม่ได้คิดอย่างอื่น” ทัชชกรเสียงดังไม่ยอม“หมั้นกันไปกว่าจะโต เดี่ยวลื้อก็คิดเองแหละ” ปู่ของเขาบังคับไม่ยอมเหมือนกัน“ผมไม่หมั้นเด็ดขาด!” ทัชชกรลุกหนีเดินออกจากบ้านขี่จักรยาน ไปหาเหมยที่บ้านอยู่ในซอยเดียวกัน สาวน้อยเห็นเฮียกร

   ณ คฤหาสน์หรู“จัดการเรื่องได้ไวกว่าที่คิด” แม่ทัชชกรนั่งจิบชาคุยกับลูกชาย“ครับ ไม่อยากให้เหมยเสียใจนาน”“ตอนแรกก็ไม่น่าถอนหมั้นน้องเลย”“ผมกลัวเหมยกับครอบครัวจะเดือดร้อนเรื่องผมนี่แม่” เขาพูดเสียงเครียด“เว่อร์มาก บารมีของเราสองตระกูลไม่ใช่น้อย ๆ แค่เรื่องขี้ผงไม่ทำให้เราสั่นคลอนเท่าไหร่หรอก ถ้ากรถามน้องสักนิดแม่ว่าน้องต้องเลือกอยู่ร่วมทุกข์กับกรแน่ ๆ จะปกป้องไม่ให้น้องเดือดร้อนแต่ทำให้น้องเสียใจ แม่ว่าทำให้เสียใจมันแย่กว่ามากนะ” แม่บ่น ส่ายหน้าไปมา ลูกชายตัวดีเกือบทำให้สองครอบครัวเข้าหน้ากันไม่ติด“ก็ดีแล้วไงครับ ผมจะได้ไม่ต้องมีห่วงผูกคอ ได้เป็นอิสระสักที”“เหรอ.... ถ้าอยากเป็นอิสระจริง หลังจากคุณปู่เสียถามว่าจะถอนหมั้นไหม ทำไมแกยืนยันหนักแน่นว่าไม่ถอนหมั้นล่ะ แม่รู้นะว่าแกก็รักน้อง” แม่ลอยหน้าลอยตาแขวะลูกชาย“อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ก็ผูกพันกันแหละแม่ ไม่ได้รักซะหน่อย” เขาปฏิเสธหน้าเลิกลักไม่นิ่ง“หึ เบ

“จะยุ่งใครจะทำไม” ทัชชกรพูดจายียวน“คุณเป็นคนขอถอนหมั้นเอง ก็ควรปล่อยเธอไปจะมาตามตอแยเพื่ออะไร” ชัยชนะโมโหที่เขากวนประสาท“ไม่ใช่เรื่องของนาย”“ผมกำลังคบเหมย ผมไม่ชอบให้คุณมายุ่งกับผู้หญิงของผม”“ฮึ คบกันผู้หญิงของคุณเหรอ เมื่อกี้ยังจูบกับผมอยู่เลย” ทัชชกรยกยิ้มเย้ยเอามือแตะริมฝีปากลูบไปมาหน้าร้าย ชัยชนะโกรธจัดเข้าไปดึงคอเสื้อทัชชกรขึ้น ทัชชกรก็ดึงคอเสื้อชัยชนะด้วยเหมือนกัน สองหนุ่มมองหน้ากันขึงขัง“ผู้หญิงของมึง เป็นเมียกู กูจะเอาเมียกูคืน” ทัชชกรพูดเสียงแข็ง   แววตาแข็งกร้าวเขาไม่ยอมให้ใครเอาเธอไป ชัยชนะตกใจที่เหมยมีอะไรกับคู่หมั้นเก่า เขาคลายมือออกดันทัชชกรออกมองเหยียด“คุณล่วงเกินเหมยไปแล้วแต่ยังถอนหมั้น คุณมันโคตรเลว” ชัยชนะพูดดูถูกเขาแล้วเดินถอยหลังไป ทัชชกรหน้าชาที่โดนด่าเขาทำอะไรตามใจตัวเองไม่คิดถึงว่าสิ่งที่ทำไว้จะทำให้เหมยเสียหายและเสียใจมากแค่ไหน เขาเลวอย่างที่โดนด่าจริง ๆ   ทัชชกรเดินหน้าเศร้ามานั่งที่โต๊ะมองอดีตคู่หมั้