Masukครอบครัวจับเราสองคนหมั้นกันตั้งแต่เด็ก เขาไม่สนใจฉันหลีกเลี่ยงการแต่งงานทุกทาง ส่วนฉันที่แอบรักเขาจนท้อทำเหมือนไม่แคร์แต่ลึก ๆ แล้วฉันก็เจ็บ
Lihat lebih banyakตอนที่ 9 คราวหน้าจะป้องกัน เอมิกาบอกทัชชกรว่าเมื่อคืนเมาทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่รู้ตัวตั้งแต่แรก ส่วนทัชชกรปกติพกถุงยางไว้ในกระเป๋าเงินตลอดและใส่ถุงยางเวลามีเซ็กส์กับทุกคน ยกเว้นเอมิกาอย่างที่เขาบอกว่า “ไม่ได้เมาตั้งใจไม่ใส่” เขารู้ว่าถ้าเธอท้องจะเป็นเรื่องใหญ่ยังไงเขารับผิดชอบเธออยู่แล้ว ไม่รู้ว่าเอมิกาจะโวยวายทำไม ที่ผ่านมาเขาเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่มีอารมณ์ความต้องการในเมื่อแตะต้องคู่หมั้นไม่ได้ก็ต้องไปลงที่อื่นแต่หลังจากได้เธอแล้วเขาก็ไม่ไปนอนกับผู้หญิงคนไหนอีกนอกจากคู่หมั้นตอนที่ 10 ไหนบอกว่าไม่รัก ตามเนื้อเรื่อง ทัชชกรรู้ว่าเอมิกาชอบทานอะไรไม่ชอบอะไร เขาจะเตรียมของกินเอาไว้รอรับเธอที่อย่างหิวโหย ส่วนเอมิกาที่รีบมาหาทัชชกร เพราะกังวลเรื่องภาคภูมิถูกสั่งย้าย ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับที่เธอพูดชื่อภาคภูมิคืนนั้นหรือเปล่า เธอร้อนใจว่าการแกล้งอำทัชชกรจะทำให้ภาคภูมิเดือดร้อนเพราะเธอ แต่กลายเป็นว่าเขายิ่งโกรธที่เธอเป็
EP.2 ความลับ ความรู้สึกการกระทำเฮียกับเหมย และความแสบพอกัน เป็นเบื้องลึกของแต่ละตอนในนิยาย ไรท์จะเขียนหัวว่าเหตุการณ์นี้อยู่ที่ตอนไหน และจะอธิบายสิ่งที่เฮียกรกับเหมยคิดและทำ ที่ไม่มีในเนื้อเรื่องไรท์จะให้เป็นแบบ สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่คิดตอนที่ 1 หวั่นไหว เอมิกามาหาทัชชกรที่คอนโดเพื่อขอเงินร่วมทุนวิจัย จริง ๆ เขายังไม่เสร็จกิจกับสาวในห้อง แต่ต้องหยุดเพราะมีข้อความเข้ามาว่า ”คู่หมั้นมารอ” เขาเห็นเธอนอนหลับมองเธอหงุดหงิดที่แต่งตัวซอมซ่อแล้วก็เห็นว่าริมฝีปากเธอแห้ง เขาแกล้งให้เธอตื่น เดินไปเปิดตู้เย็นเทน้ำสตรอเบอร์รี่มาให้เธอดื่มหลายอึกเพราะชอบน้ำสตรอเบอร์รี่ เอมิกาจะเข้าไปกอดเขาเหมือนทุกครั้งที่เจอแต่เขาดันหัวเธอไว้ไม่ให้เข้าใกล้ ไม่ใช่เพราะเธอตัวเปื้อนโคลนหรอก แต่เขากำลังเปลือยมีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวปิดปังร่างกายถ้าเธอเขามากอดเนื้อตัวแนบชิดเขากลัวว่าแก่นกายที่ยังไม่ได้ปล่อยน้ำมันจะผงาดขึ้นแล้วเธอจะตกใจ&nbs
เฮียไม่ยอมถอนหมั้น ปู่ของทัชชกรเสีย เรื่องข้อตกลงการหมั้นและแต่งงานของสองครอบครัวถือว่าสิ้นสุด ทางบ้านรู้ว่าทัชชกรไม่อยากหมั้นกับเอมิกาตั้งแต่แรกหลังจากเปิดพินัยกรรม ทางครอบครัวเลยนั่งคุยกันเรื่องนี้“ปู่ไม่อยู่แล้ว แกถอนหมั้นกับหนูเหมยได้นะ” พ่อของทัชชกรพูดขึ้น“ไม่ต้องหรอกครับ วุ่นวาย” เขารู้สึกตกใจที่ผู้ใหญ่พูดเรื่องนี้ เลยปฏิเสธทันควัน“วุ่นวายอะไร แค่บอกถอนหมั้นส่วนสินสอดก็ให้เขาเป็นค่าชดเชยไป”“ไม่ถอนครับ เดี๋ยวเหมยร้องไห้ขี้มูกโป่ง ขี้เกียจปลอบ” เขาเอาเหมยมาอ้างทั้งที่จริงแล้วตัวเองต่างหากที่ไม่อยากถอนหมั้น“ก็แกไม่อยากหมั้นไม่ใช่เหรอ นี่ฉันให้โอกาสแกแล้วนะ”“ไม่ต้องสนใจเรื่องของผมหรอกครับ จัดการเรื่องสมบัติกันเถอะ ผมไปล่ะ” เขารีบลุกหนีไม่อยากโดนเซ้าซี้“อ้าว อะไรบอกว่าไม่อยากหมั้น พอให้ถอนหมั้นก็ไม่ถอน เอาใจยากจริง ๆ ลูกคนนี้” แม่ทัชชกรคิ้วขมวดบ่นตามหลังลูกชายเฮียคิดถึงหมา
เหมือนมีอะไรมาอุดปาก หายใจไม่ออกด้วย” เธอหน้าเสียลุกขึ้นนั่งหายใจหอบเหนื่อย“สงสัยผีอำ” เขาทำเสียงหลอน ๆ หลอกให้เธอกลัว“เฮีย จะพูดทำไม” หญิงสาวหน้าตาตื่นรีบลุกขึ้นโผไปกอดแขนแกร่ง เขาอมยิ้มเอามือลูบหัวเธอปลอบใจ“นอนเถอะไม่มีอะไรแล้วล่ะ” กายแกร่งทิ้งตัวลงนอน เธอนอนลงซุกข้างกายเขามองไปรอบ ๆ หวาดระแวง แขนแกร่งโอบกอดร่างบางไว้ หน้าหล่ออมยิ้มมีความสุข“อุ่นใจขึ้นไหม” เสียงทุ้มแผ่วเบา เธอพยักหน้าซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนหลับใหลจนถึงเช้า......เหมยก็รู้ว่าเฮียกรห่วง รุ่งเช้า ทัชชกรกับเอมิกา เดินไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารรีสอร์ท เอมิกาเดินตักข้าวต้ม ปรางเดินหน้ามุ่ยมาในห้องอาหาร เห็นเอมิกาเธอก็รีบเดินปรี่เข้าไปหา“อย่าคิดว่าชนะ แค่นี้ไม่ทำให้ฉันยอมแพ้หรอก” ปรางทำเป็นตักอาหารใกล้ ๆ น้ำเสียงขุ่นเคือง“เหมยไม่คิดจะแข่งกับพี่ปรางนะ”“ตอแหล เมื่อคืนรั้งกรไว้ไม่ให้กลับห้อง ใช้มารยาแค่ไหนล่ะหรือเอาตัวเข้าแลก” ปรางกร





