All Chapters of ผมใหญ่นะเจ๊: Chapter 21 - Chapter 30

“พี่ใหญ่ ไม่ต้องคิดมากหรอกเรื่องหมั้นอะไรนั้น หนูก็ไม่อยากหมั้นกับพี่หรอก เนี่ยเพิ่งคุยกับป๊าเมื่อคืนก็เริ่มใจอ่อนแหละ” หวานปลอบพี่ชายตัวโตที่หน้าบึ้ง หลังจากออกจากคฤหาสน์ของผู้เป็นพ่อก็บึ้งมาที่มหาลัยทันที เขาไม่มีอารมณ์จะคุยเรื่องวิจัยกับอาจารย์สักเท่าไหร่ อาศัยเพื่อนจดคำแนะนำของอาจารย์ลงบนไอแพด แล้วตัวเองก็ลอกมาอ่านอีกที ใหญ่เอ็นดูหวานไม่ต่างจากน้องสาวแท้ ๆ ถ้าเกิดแต่งงานกันไปคงเหมือนฟ้าผ่าตาย แล้วยัยหวานก็ดูมีคนรักอยู่แล้ว แต่พ่อของใหญ่ที่ดื้อเกินผู้ใหญ่ที่ไม่ยอมฟังเหตุผล ตัดภาพมาที่สาวสวยที่ขับรถเข้ามาในพื้นที่มหาลัยในความเร็วช้ากว่าปกติ พลางเหลียวมองหาคณะของเด็กหนุ่มคนนั้น นารีเองก็ไม่รู้ว่าความรักมันทำให้เธอเป็นขนาดนี้ นารีได้ยินมาบ้างว่าเด็กคนนั้นเรียนคณะบริหารงั้นเหรอ..... ว่าพลางก็ขับรถไปก็เห็นแผ่นหลังที่แสนจะคุ้นเคยของเด็กนั้น เดินมาพร้อมกับเด็กผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกัน ถ้าละครนารีก็คิดว่าละครหลังข่าว แต่ก็อดยอมรับไม่ได้ว่าตัวเองมีหึงหวงที่เห็นท่าทางสนิทสนมระหว่างหนุ่มสาว เด็กสาวคนนั้นทั้งสาวทั้งน่ารักกว่า

“หึ ๆ.... เดี๋ยวผมเอาแรงแล้วเจ๊ไหวเหรอ...” ใหญ่ซ่านสยิวไปทั่วกายเพียงแค่มองเรือนร่างเกือบเปลือยของหญิงสาวที่กึ่งนั่งกึ่งนอนบนเก้าอี้ สภาพไม่เอื้ออำนวยต่อการมีเซ็กซ์มากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่คณามือของใหญ่ไปได้ เด็กหนุ่มนำพาท่อนเอ็นแข็งจัดของตนมาถูไถร่องสวยแดงจัดของนารีไปมา ความเสียดเสียวแล่นไปทั่วร่างกายคล้ายกับกระแสไฟฟ้า “อ่า เธอ อย่าถู” “ทำไม” ใหญ่แทบคุมน้ำเสียงของตัวเองไม่ไหวแล้ว น้ำเสียงกระเส่าพร่าจัด ความรู้สึกที่อยากแกล้งสาวน้อยใต้ร่างต้องมาทรมานเพราะตัวเองก็แพ้ทางเธอสิ้นดี “อือ เอามันเข้ามา” สะโพกมนส่ายร่อนไปทั่วเป็นการประท้วงให้เด็กหนุ่มยอมสอดใส่ลำกายใหญ่โตเข้ามาในร่างกาย ท่าทางระริกระรี้อยากได้ตัวตนของใหญ่เสียเกินทำให้ใหญ่แทบแกล้งขรึมไม่ไหว มันเขี้ยวยัยตัวร้าย พอบนเตียงแล้วกลายเป็นยัยตัวร่าน “ร่าน...” “อึ่ก เธอ ไม่เอาแบบนั้นมันคัน ไม่ถู” นารีหรี่ตาลง มองเด็กขี้แกล้ง ตอนนี้ไม่สนอะไรแล้ว นอกจากความเสียว เสียวอยากได้ไอ้นั่นของเด็กมันเหลือเกิน ชอบว่าใหญ่เป็นเด็ก แต่ส่วนนั้นไม่เคยเด็กเลย มันด

คนมีความรักโลกมักเป็นสีชมพู มันเรื่องจริง เป็นอีกวันที่ท่านประธานสาวเดินทางมาพร้อมกับเด็กฝึกงานหนุ่มหล่อที่วันนี้อยากมาทำงาน....หลังจากที่ตัวเองสอบเสร็จแล้วก็ปิดเทอมเรียบร้อยแล้ว ใหญ่ไปมหาลัยที่โดนเพื่อนแซวว่าติดหญิง เขาก็ไม่สน เพราะคือความจริง ได้แต่ยิ้ม ถ้าตอนนี้เจ๊ยอมเปิดตัวว่าคบเด็กอย่างเขาคงเป็นบุญมาก ๆ แหละ เพราะในไอจีของใหญ่มีแต่รูปห้องของนารี ถ่ายนั้นถ่ายนี้ไปเรื่อยเพราะต้องการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างที่สุด “เฌอ...ทำไมใบประมูลสินค้าของเราหายไปไหนแล้วล่ะ” พอทำงานไปสักพัก เรื่องปวดหัวก็มักมากวนใจท่านประธานเสมอ “เฌอแนบไปเอกสารของคุณนาวันก่อนแล้วนะคะ” เฌอปรางมั่นใจในข้อนั่น เพราะตัวเองเป็นคนจัดเอกสารใส่แฟ้มให้นารีเองกับมือ “เหรอ” แต่นารีก็มั่นใจว่าตัวเองหาดีแล้วก็ไม่มีเอกสารที่ว่า เธอหลงลืมถึงขั้นไม่รู้ว่าตัวเองเอาของไว้ที่ไหนแล้วเหรอ เอกสารนั่นก็สำคัญเสียด้วยถ้ามีการหลุดออกไป ถ้าคนอื่นรับรู้มีหวังประมูลงานก่อนบริษัทของเธอแน่ ๆ “มีไฟล์อยู่ใช่มั้ย...” “ค่ะคุณนารี” “อือ ปริ้นต์แล้วเอามาให

“เจ๊ ผมขอร้อง ฟังผมก่อนนะครับ ผมกับน้องหวาน เราไม่ได้รักกัน แค่...ถูกจับให้หมั้นกันมาตั้งแต่เด็ก ผมรักเจ๊นะ” นารีโกรธจัดแต่ทำได้เพียงแสดงสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ เธอ......คำว่ารักจากปาก ผู้ชายช่างพูดง่ายเนอะ แล้วผู้ชายที่เต็มไปด้วยความลับที่ปกปิดมาตลอด “รักแต่เธอปิดบังฉันมาตลอดเนี่ยนะ เก็บไว้บอกกับหมาเถอะ ออกไปได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะเรียกยามไล่พวกเธอออกไป” “ผมไม่ออก” ใหญ่ดื้อ เขาก็อยากรู้ว่านารีจะกล้าเรียกคนมาไล่เขาจริง ๆ งั้นเหรอ ไม่ฟังกันเลย...... ชายหนุ่มได้แต่ตัดพ้อในใจ “ก็ได้ฉันออกเอง.....” นารีพูดจริงทำจริง ไม่นานยามก็มาขอให้เขากับน้ำหวานออกจากตึก ใหญ่ถึงกลับสะอึกไม่คิดว่ายัยเจ๊จะใจร้ายกับเขาขนาดนี้ หวานที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างรู้สึกผิดที่เป็นสาเหตุทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกัน แต่ถ้าพี่ใหญ่ง้ออีกฝ่ายที่ยังโกรธจัดคงไม่เป็นผลดีใด ๆ แถมตอนนี้ยามยังไล่พวกเขาออกจากร้านกาแฟอีกต่างหาก “พี่ใหญ่ กลับก่อน แล้วค่อยมาง้อทีหลังก็ได้” ใหญ่ยอมเดินออกจากตึกแต่โดยดี แต่หางตาร้อนผ่าว ๆ ไม่คิดว่าตัวเอ

“ฮัลโหล มีอะไรหา โทรหากูเช้าเย็น กูไม่ใช่ผัวมึงนะอีดอก” “อีลีมึงทำอะไร” นารีถามกลับ “กำลังจะเอาผู้” “อย่าเพิ่ง กูมีเรื่องปรึกษา มึงบอกเด็กมึงก่อน กูเครียดจริง ๆ” “เออ กูไล่เด็กกูกลับล่ะ มึงบอกว่าเครียด กูหมดอารมณ์เลย บาปหนานะมึงขัดลาภคนอื่น เรื่องเดิมเหรอ กูไม่ได้มีมดลูก หลักการง่าย ๆ เมนส์ไม่มาก็ท้องปะ” คนที่ไม่เคยมีมดลูกอย่างลีอองพูดออกไปแบบลอย ๆ ตามหลักการ หรือละครโทรทัศน์ที่เคยดูในสมัยเด็ก แต่คนฟังถึงกลับกึก เงียบ..... “เนี่ย มึงอย่าบอกนะ ตอนเอาไม่ได้ใส่ถุง” นารีเม้มปาก พยายามคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ทุกครั้งใหญ่ก็ใส่ถุงยางโดยตลอด มีครั้งหนึ่งที่ทำให้หญิงสาวฉุกคิดขึ้นมาได้.... “ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเผลอ คิดว่ากินยาคุมแต่กูลืม” “โอเค มึงอยู่คอนโดใช่ปะ เดี๋ยวกูไปหานะ พร้อมที่ตรวจครรภ์เดี๋ยวได้รู้กันว่าท้องไม่ท้อง กูจะมีหลานแล้วเหรอเนี่ย” หลังจากที่โดนรบกวนจากการเพื่อนสาว แต่เรื่องของนารีทำให้ลีอองตื่นเต้นไม่น้อยกับสิ่งที่มีชีวิตที่กำลังก่อเก