All Chapters of ผมใหญ่นะเจ๊: Chapter 51 - Chapter 60

หลังจากอิ่มท้องในมื้อเช้าที่แสนง่าย ๆ นารีก็เตรียมตัวไปทำงาน ใหญ่อาสาจะดูแลลูกชายเอง แม้จะนึกห่วงลูกชายอยู่บ้าง แต่เหมือนเด็กหนุ่มจะรู้ทันเธอว่าไม่ต้องห่วง คุณพ่อมือใหม่แถมบอกเธอว่ายังอยากหาเรื่องหาโรงเรียนให้ลูก นารียอมรับตอนแรกก็ไม่แน่ใจในตัวของใหญ่ แต่พอเห็นเขาจริงจังกับอนาคตของลูกน้อย แบบนั้นนารีก็แอบไว้ใจเขาเหมือนกัน “นาจะไปทำงานแล้วเหรอ” เด็กน้อยยืนจ้องเธอตาแป๋ว คุณแม่ที่กำลังออกไปทำงานหัวใจสั่นสะท้านไปด้วยความรู้สึกผิด “ค่ะ ท่านประธานน้อย” นารีก้มหอมแก้มนุ่ม ๆ นั้น สายตาเหลือบมองพ่อของเด็กที่ทำท่าทางคล้ายกันกับน้องเสือ “อยากให้หนูช่วยไหม” เด็กน้อยอยากที่จะช่วยงานแม่เหลือเกิน สร้างความเอ็นดูให้นารีทุกครั้ง ท่านประธานน้อยอยากช่วยงานด้วยใจ นิ้วป้อม ๆ จะเขียนอะไรไม่ได้นอกจากขีดเขียนเป็นลายเส้นเต็มแฟ้ม นารีก็ไม่เคยโกรธลูกชาย ใหญ่มองแม่ลูกที่กำลังร่ำลากันแบบนั้นดูน่ารักเสียไม่มี หัวใจก็เต้นแรงตุบ ๆ อยากให้เมียของเขาหอมแก้มบ้างจัง คุณแม่คนสวยเงยหน้าขึ้นมาสายตาเบิ่งกว้างเพราะเห็นใหญ่เอียงแก้มตั

เด็กน้อยช่างถามก็ถามทันที ลีอองพยักหน้า เขาไม่มีธุระอะไรกับนารีหรอก ถ้ามาตอนนารีมันอยู่บ้าน มีหวังเรื่องที่เขาอยากเสือก อีนาตัวดีมันก็ปิดอยู่ดี ใหญ่ที่เดินออกมาตามลูกชาย มองชายหนุ่มที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเมียเขาแน่ ๆ กำลังอุ้มลูกชายอย่างสนิทสนม ใหญ่เพิ่งเคยเห็นเพื่อนของนารีอย่างเป็นทางการก็ครั้งนี้ครั้งแรกแหละ เกย์หนุ่มที่ไม่โสดแล้วเห็นแฟนของเพื่อนสาวอึ้งในความหล่อ หุ่นก็ล่ำสัน กล้ามก็โต ไม่รู้ไข่จะใหญ่ด้วยหรือเปล่า ยืนเป็นยักษ์อยู่หน้าประตูบ้าน มองหาเขาอย่างสงสัย ลีอองต้องเก๊กหน้าขรึมเอาไว้เสียหน่อย ก่อนจะอุ้มน้องเสือที่ชี้นิ้วไปที่พ่อของตัวเอง “เออ....ผมใหญ่นะครับ เป็นพ่อของน้องเสือ” ใหญ่แนะนำตัวเอง เมื่อสายตาของลีอองจ้องจับผิดออกนอกหน้าขนาดนั้น “รู้แล้ว เธอเองสินะที่ทำให้เพื่อนฉันเสียใจ นี่ไม่ชกหน้าก็บุญแล้ว เห็นว่าเป็นพ่อของน้องเสือหรอกนะ” ลีออง ผู้ที่สวยแถมยังจิตใจดี หรือเพราะใจอ่อน เมื่อเห็นความหล่อบังตากันแน่ น่ากิน ไม่ได้แฟนเพื่อน “....ขอโทษครับ เรื่องทั้งหมดผมผิดเองที่ทิ้งนาไป”

กว่าลีอองจะยอมกลับบ้านก็เล่นกับเจ้าเสือจนหมดแรงไปตาม ๆ กัน เจ้าเสือที่ชอบให้ผู้ใหญ่โยนขึ้นแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากถูกใจใหญ่ พอนารีถึงกลับไล่เพื่อนกลับตอนสองทุ่มเพราะใกล้เวลาเข้านอนของเสือ ถ้าลีอองอยู่มีหวังเจ้าตัวดีไม่ยอมนอนง่าย ๆ แน่ ใหญ่ที่อาบน้ำเสร็จก็รีบสวมกอดนารีจากทางด้านหลัง หอมแก้มสาวแรง ๆ ด้วยความคิดถึง ห่างกันเหมือนจะขาดใจ “เจ้าเสือพูดเก่งจริง ๆ” ใหญ่พูดขึ้น นารีเลิกคิ้วหันหน้ามองเด็กหนุ่มขี้อ้อน พ่อแม่สวมกอดกัน เจ้าเสือเห็นแบบนั้นก็มากอดขาของใหญ่ทันที “น้องเสือ” ทั้งนารีและใหญ่ร้องอุทานขึ้นพร้อมกัน “หนูกอดด้วย” เจ้าเสือรีบบอก ก่อนโดนพ่ออุ้มขึ้นมา ช่วยไม่ได้จริง ๆ เขาอยากจะใช้เวลากับแม่ของเด็กเสียหน่อย เจ้าอ้วนที่ระบายสีสมุดภาพอยู่ดี ๆ เดินมาตอนไหนไม่รู้กอดขาของผู้เป็นพ่อ “ครับ ๆ กอดด้วยกันหมดนี่แหละ” “เหนื่อยไหมเธอ” ไม่รู้ทำไมนารีถึงเป็นห่วงเป็นใยพ่อของเด็กมากกว่าเมื่อก่อน จิตแทบไม่สนใจการทำงานใด ๆ นอกจากเรื่องของใหญ่ ให

คนตัวโตถึงพอใจครางอืออาในลำคอ ส่วนมือก็คว้าหมับเข้าที่ความเป็นชายที่ผงาดขึ้นมาแข็งทั้งลำ รูดรั้งขึ้นสองสามทีก็มากที่จะนำมาทักทายความสาวของยัยเจ๊ “อือ” นารีเผลอเม้มปากเมื่อเห็นท่อนลำปลายหยักสีแดงยั่วใจ สายตาวาววับเป็นประกายลามก พอโดนเด็กมันจับได้ นารีก็แอบหลบสายตา “ยัยลามก...” ใหญ่กัดฟันแซวคนตัวเล็กใต้ร่าง ก่อนออกแรงดันสะโพกนำพาแก่นกายแข็งขืนเข้าไปในร่างกายแสนคับแคบของนารีอย่างเร่งด่วน นารีจุกที่ท้องเล็กน้อยผวากอดร่างกายของใหญ่เอาไว้ “เสียว....จัง อึ่ก” “แบบนี้ต้องมีน้องอีกสักคน เอาไหมนา ผมอยากเลี้ยง” คนอยากมีเจ้าตัวน้อยคนที่สองส่งสายตาเว้าวอนคนที่หลับตาแน่นกอดเขาไว้ หน้าอกนุ่ม ๆ ก็ถูไถแผ่นอกแกร่งจนเข้าเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกแรงจนคนตัวเล็กโยกคลอนตามแรงของใหญ่ นารีส่ายหน้าสติรับรู้เพียงความเสียวซ่านหมดที่เข้าเล่นงานเธอตอนนี้ เรื่องอยากมีน้องอะไร สมองของหญิงสาวแทบไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ร่างกายของคนตัวเล็กสะดุ้งอีกครั้งเมื่อปากร้อนอ้าปากงับยอดอกดูดแรงเสียจนเต้าแทบหลุดจากอกได้เชียวละ ความเส

ตั้งแต่ใหญ่ย้ายมาอยู่บ้านเมียก็แทบไม่ได้ติดต่อหาครอบครัวเลยสักนิด ถึงคุณกนกจะโทรมารัว ๆ จนต้องรับสาย “นี่เอาใหญ่แล้วนะ แกกลับมาเมืองไทยไม่คิดจะมาทำงานหน่อยหรือไง” ทันทีที่รับสายกนกก็ทำการเทศนาเจ้าลูกชายทันที ใหญ่ที่เพิ่งอาบน้ำให้ลูกชายเสร็จต้องวางเจ้าตัวอ้วนที่ลงบนพื้นก่อน ส่วนโทรศัพท์ก็ถูกแนบไว้กับหูและไหล่ เป็นภาพคุณพ่อมือใหม่ที่เพิ่งหัดเลี้ยงลูกอย่างแท้จริง “ครับ ๆ ผมก็ทำงานของผมอยู่นี่ไงครับ ผมแค่ไม่อยากไปเจอพ่อเท่านั้น” ใหญ่แบะปากขณะที่กวักมือเรียกน้องเสือให้มาใส่กางเกง เดี๋ยวนี้ลูกชายเริ่มไว้ใจเขามากขึ้นเรียกได้ว่าสนิทเลยล่ะ ตั้งแต่เขามาอยู่ด้วยนารีก็บอกว่าดีขึ้นมาก ๆ น้องเสือติดผู้เป็นพ่อมากขึ้น คุณพ่อคุณแม่ก็เริ่มแบ่งหน้าที่กันดูแลลูก เจ้าตัวน้อยก็ไม่ค่อยงอแงแค่ซนตามวัย แม้จะมีเรื่องให้ผู้เป็นแม่อย่างนารีบ่นอยู่ก็ตาม อย่างเรื่องอาหารการกินของลูกน้อย ใหญ่ชอบตามใจลูกเกินไปไม่ยอมให้น้องเสือกินผักเอง แค่นั้นก็ทำให้คุณแม่คนสวยงอนได้เลย “จะมากเกินไปแล้วนะ” ปลายสายเริ่มโมโหที่เจ้าลูกชายตัวดีกลับมาก็ไม่ยอมมาเหยียบบ้านตัวเอง ไม่