All Chapters of เพียงใจริรัก : Chapter 31 - Chapter 40

“เมื่อกี้พี่กอดเพียงเหรอ”“อ้าว ก็กอดสิ เธอตกใจ”“ไม่ใช่เพียงหมายถึงตอนที่เพียงหลับ” ภามลูบท้ายทอยแก้เก้อก่อนจะตอบออกไป“เธอกอดพี่ก่อน” คำตอบของเขาทำให้เธอต้องส่งค้อนวงโตให้คนที่กอดรัดเธอ งูที่ว่าคงไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก เขานั่นแหละ“ร้อน ขยับออกไปหน่อย” เธอผลักให้เขาขยับห่างออกไปอีกนิด กลิ่นเขาเธอไม่ชอบเลยแม้เวลานี้จะไม่มีกลิ่นน้ำหอมแล้วก็ตาม แต่ทำไมกันนะ กลิ่นเขาที่เธอเคยชื่นชอบเวลานี้เธอกลับเหม็น“อะไร บ้านเราเปิดแอร์เย็นฉ่ำขนาดนี้ เฮียไปอาบน้ำมาใหม่แล้วนะ หอมแล้วใช่ไหม” ภามขยับเข้าใกล้เธออีกหน่อย เอียงใบหน้าให้เธอซุกจมูกเข้ากับซอกคอเขา เพียงใจไม่ได้ทำตามเขาเชื้อเชิญทั้งยังวิ่งไปยังห้องน้ำเสียงอาเจียนของเธอทำเขาเสียความมั่นใจ แม้แต่อาบน้ำแล้วเธอยังเหม็นเขาอีกหรือ ตอนที่นอนกอดกันเธอยังกอดเขาไว้แน่น ไม่แสดงอาหารว่าเหม็นสักนิดนี่ผัวนะ ไม่ใช่ขี้จะได้เหม็นขนาดนั้นภามหยิบหน้ากากอนามัยมาสวมก่อนเดินไปยังห้องน้ำที่ยังมีเสียงคนอาเจียนดังไม่หยุด เขายื่นแก้วน้ำให้เธอ เพียงใจยังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนไม่อยากรับน้ำเพื่อบ้วนปากจากเขา“เฮียใส่หน้ากากทำไม” เพียงใจเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเขาใส่หน้ากากอน

เมื่อล้างไข่แล้ว เขาก็เช็ดให้แห้งวางไว้ในชามใบใหญ่ มองเจ้าไข่ทั้งห้าฟองแล้วขมวดคิ้ว ทำไมเขาไม่เสนอเมนูไข่ต้มให้เพียงใจนะ เมนูไข่ ๆ เริ่มไม่ง่ายแล้วสิ “เฮียภามทำอะไร” เสียงหนึ่งเอ่ยถามพร้อมทั้งเดินเข้ามายังโซนในครัว“อ้าว พอใจ ยอช์ต มาก็ดีเลย ไข่ดิบเราเอาเปลือกออกไงวะ” ภามเอ่ยถามสองหนุ่มสาวที่เพิ่งเข้ามาในครัว“เขาเรียกตอกไข่ค่ะ” พอใจว่า“ตอกไข่” ภามพึมพำฟังดูแล้วแม่งน่าจะจุก“ทำไง ทำให้ดูหน่อยสิ” คนอยากรู้เอ่ยถามพร้อมทั้งขยับให้คนรู้มากอย่างน้องพอใจแสดงฝีมือ“ก็ทำแบบนี้ไง”“อย่า! พอใจ” สิ้นเสียงยอช์ตไข่ฟองนั้นก็แตกคากับขอบถ้วย คิดว่าแฟนสาวคงกะน้ำหนักมือไม่ถูก สกิลการทำอาหารของภามกับพอใจเรียกว่าอยู่ระดับเดียวกันระดับรากหญ้า!“จะทำอะไร เดี๋ยวทำให้” ยอช์ตขยับตัวแทนที่ทั้งสองคนนี่แค่ตอกไข่เขาไม่อยากนึกถึงสภาพต่อจากนี้ถ้าให้ตัวอันตรายทั้งสองคนทำต่อ“ทำไข่เจียว” ภามรีบตอบ เชื่อว่าลูกพี่ลูกน้องของเขาทำได้แน่นอน“พอใจออกไปรอข้างนอกไป อยู่ในนี้เดี๋ยวผมเหม็น” ยอช์ตเอ่ยบอกแฟนสาวและแน่นอนว่าคนกลัวผมเหม็นรีบเดินออกจากห้องครัวทันที เธอเห็นเพียงใจนอนหลับอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ไปหาพี่สาวดีกว่าไม่

บทที่ 21 อารมณ์คนท้องเมื่อแขกทั้งสองกลับไปแล้วและเมียรักก็กินเสร็จเรียบร้อยภามรีบจัดการกับจานและอุปกรณ์ทำครัวก่อนที่เมียรักจะเดินมาจัดการใครจะกล้าให้เล็บสวยของเมียรักเป็นรอย ตั้งแต่ที่รู้ว่าตัวเองเป็นแม่คนเพียงใจไม่ได้ทำเล็บเจลอีกเลย อะไรที่ส่งผลต่อลูกเธอจะเลี่ยงแม้จะมีความเสี่ยงเพียงเล็กน้อยก็ตามสิบหกนาฬิกาสามสิบนาทีเป็นช่วงบ่ายแก่ ๆ ของวันที่คนทำงานราชการน่าจะเลิกงาน ส่วนพนักงานออฟฟิศก็น่าจะใกล้เลิกงาน หากว่าเธออยู่ที่ร้านเวลานี้กำลังเตรียมตัวสำหรับลูกค้าในช่วงเย็นของวันแต่เพราะเวลานี้เธออยู่ในช่วงพักผ่อนหลังแต่งงานเพียงใจจึงใช้เวลาอย่างเกียจคร้านด้วยการนอนกลางวันในห้องนั่งเล่นที่มีโซฟากึ่งเตียงตัวใหญ่ โดยที่มีคนอู้งานอีกคนนอนซ้อนแผ่นหลังบางเธอหนุนแขนเขา โดยที่มืออีกข้างของเขากอบกุมหน้าอกนุ่มนิ่มของเธอไว้ ไม่ใช่การกุมผ่านเนื้อผ้าด้านนอก เขาสอดมือผ่านเสื้อยืดตัวนอกและเสื้อชั้นใน เนื้อแนบเนื้อคนท้องไม่รู้เลยว่าบาร์ของเธอถูกเขาปลดคลายตะขอตั้งแต่เมื่อไรและเขามานอนแนบชิดเช่นนี้นานแค่ไหน เธอขยับกายหนี เวลานี้อยากเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยของเสียที่คั่งค้างในกาย“อืม ตื่นแล้วเหรอ” เสีย

“อย่ากินเยอะนะ” ภามยื่นกระปุกนั้นให้คนท้องพร้อมกำชับ“ค่ะ” เพียงใจรับคำแต่ไม่คิดจะเชื่อฟัง ก็คนมันอยากกินนี่นา “อยากได้ลูกชายหรือลูกสาว” เขาเอ่ยถามในขณะที่นั่งมองคนที่เอาแต่กินมะขามคลุกตุ้ย ๆ “อะไรก็ได้” เพียงใจตอบอย่างไม่ใส่ใจ สำหรับเธอไม่ว่าจะเป็นลูกสาวหรือลูกชายก็ได้ คำตอบของเธอทำให้คนฟังไม่ค่อยชอบใจนัก ภามรู้สึกน้อยใจแทนลูก เพราะเป็นลูกที่ไม่ได้เกิดจากผู้ชายที่เธอรักใช่ไหม เธอถึงไม่ค่อยรักลูก ภามตกใจตื่นเมื่อคนข้าง ๆ ลุกขึ้นกลางดึก “เพียงอยากเข้าห้องน้ำเหรอ” “ใช่ค่ะ ปวดท้อง” คำว่าปวดท้องทำให้หัวคิ้วของคนฟังย่น ภามกดเปิดไฟให้สว่างทั้งห้อง “ไม่ต้องเปิดก็ได้เพียงเห็น” เธอเกรงใจเขา แค่ต้องตื่นเพราะเธอตอนดึกก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่ต้องเปิดไฟสว่างทั้งห้องไม่รู้ว่าจะได้หลับได้นอนกันต่อไหม “ได้ไง เกิดเดินสะดุดจะทำยังไง” ภามบอกแต่น้ำเสียงของเขาไม่ค่อยดีนักคงเพราะด้วยความเป็นห่วง คำว่าปวดท้องฟังแล้วไม่สบายใจนัก “เฮียพาไป” “ไปเองได้ห้องน้ำอยู่แค่นี้เอง” เพียงใจเอ่ยห้ามเธอแค่อยากไปเข้าห้องน้ำเขาไม่จำเป็นต้องพาไปอีกอย่า

รู้ว่านั่นเป็นเพียงข้ออ้างให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลงเมื่อเขารุกเร้าแทบไม่มีสักครั้งที่เธอไม่ตอบสนอง เวลานี้ก็เช่นกันเพียงใจไม่คิดที่จะหยุดยั้งสิ่งที่ภามจะทำต่อมากกว่านี้“เฮีย…” เสียงเธอแหบพร่าเมื่อเขาทำให้เธอชุ่มฉ่ำเป็นวงกว้าง เนื้อผ้าไหมเปียกน้ำแนบกับผิวเนื้อไวต่อสัมผัส มือเรียวใหญ่ดึงขอบกางเกงให้เลื่อนผ่านสะโพกสวยท่านั่งของเธอก็ถูกจัดใหม่ให้หันหน้าเข้าหาเขา เรียวขาสวยแยกกว้างคร่อมบนตักแกร่ง ภามเองก็อยู่ในชุดอยู่บ้านที่เป็นเพียงกางเกงขายาวผ้ายืดกับเสื้อโปโลใส่สบายนอกจากใส่สบายชุดนี้ของภามยังถอดง่ายเพียงแค่เขายกสะโพกขึ้นเล็กน้อยและรูดมันด้วยมือข้างเดียวกางเกงผ้ายืดก็กองอยู่ตรงหน้าขาความแข็งขืนเสียดสีกับความร้อนของดอกไม้ฉ่ำน้ำ ใช่ว่ามีแต่เธอเท่านั้นที่ชุ่มฉ่ำ ความใหญ่โตของเขาเองก็ชุ่มฉ่ำและมีน้ำล้นตรงปลายรอยแยกนั้นการไม่ต้องสวมเครื่องป้องกันทำให้ทุกที่ทุกเวลาเขาสามารถกลืนกินเธอได้อย่างง่ายดาย“ทำเฮียหน่อย” ภามร้องขอคนบนตักให้เป็นฝ่ายเริ่มสอดใส่ เพียงใจจับบ่าแกร่งไว้แน่นด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างประคองความใหญ่ยาวให้ตั้งลำอยู่กลางร่องหลืบเธอขยับความใหญ่โตด้วยมือของตัวเอง หวังให้