All Chapters of Oops! Mali ang Nasakyan kong Kama (Completed): Chapter 21 - Chapter 30

Ang "Yes" na Pinag-ipunanLumipas ang ilang araw matapos ang pag-amin nila sa isa't isa.Hindi na sila nagtatago ng ngiti.Hindi na rin kailangang magpanggap na wala lang.Tuwing magkakasalubong sila sa campus...Natural na ang simpleng pagbati.Natural na ang sabayang paglalakad.Natural na rin ang pangungulitan ni Bea."Ay wow.""Bakit magkalayo kayo ng limang hakbang?""Mag-jowa ba talaga kayo o bodyguard?"Napakamot na lang si Keiv sa batok.Samantalang si Maeve ay napatawa."Huwag ka ngang maingay.""Excited lang ako!" sagot ni Bea."Bihira akong makakita ng love story na live."Napailing na lamang ang dalawa.Ngunit kahit opisyal na sa puso nila ang isa't isa...May kulang pa rin.At iyon ang alam na alam ni Keiv.Gabing iyon...Tahimik siyang nakaupo sa maliit na mesa ng unit.May hawak siyang calculator.Katabi ang sobre ng buwanang allowance.Isa-isang isinulat ang gastos.Pamasahe.Pagkain.Projects.Photocopy.Emergency fund.Tahimik siyang napabuntong-hininga.Pagkatapos..

Ang Pagbabalik na Ayaw Niyang HarapinLumipas ang ilang araw matapos maging opisyal sina Maeve at Keiv.Masaya ang lahat.Masaya si Bea.Masaya ang mga kaklase nila.Maging ang mga propesor ay napapailing na lamang sa biglang pagbabago ng dating seryosong si Keiv. Hindi man siya naging madaldal, mas madalas na siyang ngumiti. Mas madalas na rin siyang makitang naghihintay sa labas ng classroom ni Maeve.Ngunit...May mga pagkakataong kahit gaano kasaya ang kasalukuyan...May mga bagay pa ring babalik mula sa nakaraan.At ngayong araw...Dumating na iyon.Bandang alas-dos ng hapon.Katatapos lamang ng lecture nang biglang nag-vibrate ang cellphone ni Keiv.Isang pangalan ang lumabas sa screen.DADNawala ang bahagyang ngiti sa kanyang labi.Tahimik niyang sinagot ang tawag."...Hello."Hindi na ito nagpaligoy-ligoy."Nasaan ka?""School.""Umalis ka riyan."Napakunot-noo siya."Bakit?"Ilang segundo ang katahimikan.Pagkatapos...Malamig na boses ang narinig niya."Kailangan mo nang bu

Dugo ng mga SpenserHindi na muling umupo si Keiv.Tahimik siyang nakatayo sa harap ng malaking monitor habang paulit-ulit na tumatakbo ang video ni Maeve."KEIV!""Nasaan ka?!""Tulungan mo ako..."Paulit-ulit.Hanggang sa tuluyan niyang pinindot ang stop. Tumahimik ang buong conference room. Mahigit sampung executive. Limang head ng security division. Dalawang abogado. Tatlong dating military consultants at lahat ay nakatingin lamang sa kanya.Unti-unti niyang hinubad ang coat ng suit at marahang inilapag ito sa mesa.Tinanggal niya ang necktie.Iniluwag ang unang dalawang butones ng polo.Pagkatapos...Diretso niyang hinarap ang ama."Dad."Mahina ang boses niya.Ngunit sapat para marinig ng buong silid."Hindi na ito negosyo.""Tao na ang pinag-uusapan."Tahimik lamang si Cevin Klein Spenser.Pinagmamasdan ang anak.Ibang-iba ito sa binatang ipinadala niya sa Bulacan ilang buwan na ang nakalipas.Noon...Mainitin ang ulo.Padalos-dalos.Laging inuuna ang emosyon.Ngayon...Tahimik

CHAPTER 27Sa Gitna ng Dalawang Mundo02:58...02:57...Halos wala nang marinig si Maeve kundi ang malakas na tibok ng sarili niyang puso. Hindi na niya alam kung ilang beses na siyang napapikit sa takot. Nanginginig ang buo niyang katawan.Habang sa harapan niya ay tahimik na nakaluhod si Keiv. Katabi nito ang bomb specialist ng Spencer Group."Naka-pressure trigger..."Mahinang sabi ng eksperto."Hindi puwedeng basta putulin ang wire."Hindi man lang kumurap si Keiv. Nakatingin lamang siya sa bombang nakakabit sa ilalim ng upuan."May paraan."Tumango ang bomb specialist."Meron pero kapag nagkamali tayo..."Hindi na nito itinuloy ang sasabihin. Hindi na kailangan. Alam na nilang lahat ang magiging kapalit. Napapikit si Maeve."Keiv..."Mahina niyang tawag.Napatingin ito sa kanya.At sa gitna ng kaguluhan...Ngumiti pa rin ito.Iyong parehong ngiti...Na unang nakita niya habang inaasar siya sa elevator."Ilang minuto lang."Mahina nitong sabi."Pagkatapos nito...""Uuwi na tayo."

Pag-uwi sa Tahanang Matagal Niyang TinakbuhanDalawang araw.Dalawang araw nang hindi lumalabas ng Unit 512 si Maeve. Hindi na rin siya pumasok sa Bulacan State University. Hindi niya rin sinasagot ang mga tawag ni Bea. Hindi rin niya binubuksan ang mga mensahe ng mga kaklase niya at mas lalong hindi niya tiningnan ang cellphone matapos niyang makita ang mahigit limampung missed calls mula sa iisang pangalan.Mahal ko, Keiv.Pinatay na lamang niya ang cellphone dahil ayaw niyang makita ang callsign nilang dalawa at pangalan nito, aaw niyang marinig ang boses nito dahil sa tuwing naaalala niya ang mukha nito, kasabay noon ang lahat ng kasinungalingang unti-unting bumagsak sa harapan niya.Tahimik siyang nakaupo sa sahig ng sala at nakayakap sa dalawang tuhod ni hindi man lang niya namalayang umaga na pala ulit at halos hindi rin siya nakakakain dahil ang mga pagkaing iniwan ng kaniyang ina noong huli itong bumisita ay halos hindi nagalaw.Maging ang paborito niyang cookies ay nanatili