บททั้งหมดของ After Work: A Naughty Maid for the Introvert Billionaire: บทที่ 11 - บทที่ 20

Lumipas ang dalawang araw matapos ang matinding panggagalit sa akin ni Sir Sander sa may pasilyo tungkol sa pagbabawal ng mga bisita sa mansiyon. Sa loob ng dalawang araw na iyon, pilit kong pinanatili ang aking "good maid aura", tipong walang pabalang na hirit, walang baligtad na uniporme, at higit sa lahat, walang pagbanggit sa salitang babe. Sobrang tahimik ko nga, daig ko pa ang may tape sa bibig e.Ngunit nitong Sabado ng umaga, habang masaya kong pinaplanong magbabad sa higaan para sa pinakahihintay kong day-off, bigla na namang tumunog ang intercom sa kwarto ko. Pinapatawag daw ako ni sir sa study room."Nelly, we are going out today," bungad sa akin ni Sir Sander pagkapasok na pagkapasok ko sa pinto. Nakasuot siya ng black pants at navy blue na plain polo shirt. "It should just be me and my son, but due uo his request he wants you to come with us. I don't want the idea... but if this day will just be ruined by his mood... Then so be it, sumama ka na." Napakaseryoso ng mukha n

Matapos ang nakahihilong ikot ng mga bumper cars ay sa wakas ay sumuko na rin ang tiyak ng alaga ko, pagkababa kaagad ay pagkain na ang hininhingi nito.Dinala kami ni Sir Sander sa isang fine dining restaurant sa loob mismo ng park. Pagpasok pa lang namin sa engrandeng silid na ’yon ay naramdaman ko na para sa mga mapera ang lugar na ito. May mga kristal na chandelier sa kisame, formal attire ang suot ng mga waiter, at may classic ba tunog pa ng piano sa paligid na daig mo pa ang nasa loob ng isang palasyo.Nang ihain na sa aming lamesa ang mga naglalakihang plato, ay literal akong napanganga. Hindi ko man lang alam kung ano ang tawag sa mga pagkaing naroon. May isang plato ng karne na kulay pink pa ang gitna, ah mukhang ito ang tinatawag na steak. May pansit na kulay itim na may kakaibang amoy, at may mga kung ano-anong putahe na ngayon ko lang nakita sa buong buhay ko.Oh my, Dos..." bulong ko sa alaga ko habang pikit-matang tinitingnan ang plato. "Anong klaseng mga luto 'to? Bakit

Bago tuluyang lumisan sa amusement park, nagpatuloy muna sa marahang paglalakad ang tatlo sa kahabaan ng plaza habang inuubos nina Nelly at Dos ang kani-kanilang ice cream. Kahit medyo nararamdaman pa rin ni Sander ang bahagyang pag-ikot ng kaniyang paligid mula sa Ferris wheel, pinilit niyang panatilihin ang kaniyang tuwid at pormal na postura habang nakapamulsa."Daddy, look! Face painting!" biglang hinto ni Dos sabay turo sa isang maliit na stall kung saan may ilang bata ang pinipintahan ang mga pisngi ng iba't ibang disenyo. "I want to try the superhero mask paint, please?"Nang sulyapan ni Sander ang kaniyang anak, dahan-dahang siyang tumango at binayaran ang may-ari ng stall. Habang masayang nauupo si Dos sa upuan upang simulang pintahan ng artist, umatras muna nang bahagya sina Nelly at Sander upang bigyan ng espasyo ang bata.Habang naghihintay, walang kaalam-alam si Nelly na pinagmamasdan siya ng kaniyang amo. Ngunit iyon ay puno ng iritasyon. Inilabas nito ang kaniyang luma

Naramdaman ko ang paghinto ng sasakyan kaya dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Madilim na sa labas at saktong nakaparada na kami sa tapat ng garahe ng mansiyon. Sobrang bigat pa rin ng katawan ko dahil sa tindi ng pagod, at pagtingin ko sa hita ko, mahimbing pa ring natutulog si Dos habang yakap-yakap ang kaniyang maliit na teddy bear.Lumingon ako sa unahan at nakita kong kakapatay lang ni Sir Sander ng makina ng kotse. Tinanggal niya ang kaniyang bluetooth earphone mula sa tainga.Dahan-dahang bumaba si Sir Sander at binuksan ang pinto sa likod upang buhatin si Dos. Sa pagkakataong ito, nang magtagpo ang mga mata namin, napansin ko ang kakaibang pagbabago sa kaniyang tingin. Wala na ang matinding pagdududa o ang matatalim na pagsusuri na palagi niyang ibinabato sa akin nitong mga nakaraang araw. Mas kalmado siyang tignan ngayon."I'll carry him to his room. Just bring his bag inside, Nelly," mababa at seryoso ang baritonong boses ni Sir Sander habang maingat na kinukuha a

"Nanny Nelly! We still have a lot of time! Let's play hide-and-seek, please?" masayang pakiusap sa akin ni Dos habang hinihila ang laylayan ng aking palda, hawak pa rin ang kaniyang maliit na laruan.Tiningnan ko ang bata na tuwang-tuwa ang mga mata. Dahil nga isang oras pa ang hihintayin namin bago ang opisyal na iskedyul ng pag-alis patungong school, dahan-dahang akong tumango."Sige, Dos! Pero ako muna ang magtatago at ikaw ang magbibilang ng hanggang tatlumpu, ha? Siguraduhin mong hindi mo ako madaling mahahanap!""Tatlumpu?"Napakamot ako, oo nga pala medyo On English mode si Dos, minsan kung tagalog naman ay kaunti lang. "Thirty. Count 1-30, okay?"Okay! One... two... three..." mabilis na pikit nung bata sa kaniyang mga mata habang sumasandal sa may pader ng sala.Mabilis akong nagtatakbo palabas patungo sa malawak na garahe upang maghanap ng pinakamagandang spot. PAgdating ko roon, nakita kong nakabukas nang bahagya ang likod ng mamahaling itim na kotse ni Sir Sander. MUkhang k