All Chapters of ยั่วรักม่ายสาวสายแซ่บ: Chapter 61 - Chapter 70

“สวัสดีครับคุณน้า” เบนจามินยกมือไหว้ว่าที่แม่ยายของเขาที่นั่งในห้องรับแขก“สวัสดีจ้ะคุณอัคร มากินข้าวเช้าด้วยกันค่ะ” คุณมายาวีรับไหว้ชายหนุ่มแล้วชวนเขากินมื้อเช้าด้วยกัน“ขอบคุณครับคุณน้ารบกวนด้วยนะครับ” ว่าที่ลูกเขยนั่งลงฝั่งตรงข้ามท่าน“กู้ดมอร์นิ่งค่าคุณยาย” จัสมินเดินไปกอดเอวคุณยายแล้วท่านก็ก้มหน้าเอียงแก้มให้หลานสาวจุ๊บแล้วท่านก็จูบแก้มหลานสาวตอบ“กู้ดมอร์นิ่งจ้ะยัยหนู” คุณมายาวีมองหลานสาวแล้วยิ้มคงจะลืมเรื่องเมื่อวานไปและคิดว่าน่าจะเป็นมนิสรที่เป็นคนให้ข่าวเพราะมีเรื่องทะเลาะกันอีกด้วย“กินข้าวเสร็จผมขออนุญาตคุยกับคุณน้าด้วยนะครับ” เบนจามินบอกว่าที่แม่ยายก่อนกินมื้อเช้ากัน“ได้จ้ะ งั้นไปกินข้าวกันเถอะยัยหนูพาแด๊ดดี้ไปที่ห้องอาหารเลยลูก” คุณยายบอกหลานสาวและเรียกเบนจามินว่าแด๊ดดี้ตามหลานสาวทำให้เขายิ้มดีใจที่ท่านยอมรับเขาเมื่อทุกคนนั่งกินอาหารเช้ากันอิ่มแล้ว จัสมินก็ถูกพี่เลี้ยงแยกตัวออกไปเล่นที่ห้องนั่งเล่นส่วนผู้ใหญ่ทั้งสามก็พากันไปนั่งที่ห้องรับแขกอีกครั้งเพื่อคุยเรื่องข่าวที่เกิดขึ้น“ผมต้องขอโทษคุณน้าด้วยนะครับที่ทำให้ลีก้าตกเป็นข่าวเสียหายครับ” เบนจามินยกมือไหว้ขอโทษท่านยอม

“ก็ เอ่อ พวกแกอย่ามองอย่างนี้สิ ลิกาเขินนะ” เธอว่าให้เพื่อนกับพี่ชายที่มองเขม็ง“ก็บอกมาสิว่าแหวนอะไรคุณเบนให้แกใช่มั้ยลิกา” นัตตี้เร่งให้เพื่อนตอบ“ฮื่อ คุณอัครเขาขอลิกาแต่งงานจ้ะ” มัลลิกาพูดจบเสียงกรี้ดดังเต็มห้องจนธนดลต้องปิดหูเมื่อสองสาวกรี้ดกร้าดดีใจกับน้องสาวที่มีหนุ่มมาขอแต่งงาน“ว้ายยย../ กรี้ดดด...” สองสาวโผเข้ากอดเพื่อนแสดงความดีใจด้วยเมื่อมัลลิกาจะมีคนดูแลจริงๆสักที“พอแล้วพวกแก ไม่อยากรู้เรื่องเมื่อคืนแล้วเหรอยะ” เธอบอกเพื่อนด้วยความเขินแล้วดึงมือกลับถามเพื่อนที่ลืมเรื่องที่จะมาคุยกับเธอ“คุณลุงทนายโทรหาพี่แต่เช้าแล้วล่ะ” เขาบอกน้องสาวว่ารู้เรื่องที่มัลลิกาวานให้ลุงทนายไปขอภาพจากกล้องวงจรปิดที่ร้านอาหารหรูเพื่อจะก๊อปวีดีโอเอาส่งไปให้ย่าของเธอ เพื่อท่านจะได้รู้ว่าคนที่ทำให้ตระกูลของท่านเสียหายเป็นใครกันแน่ระหว่างเธอกับหลานสาวสุดที่รักที่ท่านปิดหูปิดตาหรือมีคนปิดท่านไม่ให้รับรู้กันแน่ล่ะ“ลิการู้อยู่แล้วล่ะคะว่ายังไงลุงทนายก็โทรบอกพี่ดลอยู่แล้ว” สองพี่น้องมองหน้ากันอย่างเข้าใจกัน“เล่ามาเลยลิกา” ครองขวัญบอกเพื่อนรักแล้วมัลลิกาก็เล่าให้เพื่อนรักทั้งสองฟังพร้อมกับพี่ชาย“ยัยลิ

“ฉันไม่ได้ดูหนังนานเท่าไหร่แล้วนะ เหมือนย้อนวัยเลยว่ะอดัม” เบนจามินพูดกับญาติหนุ่มเพราะเขาทำแต่งานเลยไม่มีเวลามานั่งดูหนังส่วนมากจะดูที่บ้านมากกว่า“นั่นสิเบน เหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเลยว่ะ”“แด๊ดดี้ขา เร็วๆค่า” มือเล็กกระตุกมือหนาที่จับไว้เตือนเบนจามินที่เห็นพ่อแม่ลูกหรือคู่พ่อลูกแม่ลูกจับจูงมือกันเดินเข้าโรงหนัง“โอเคครับคนเก่งของแด๊ดดี้” ร่างใหญ่ก้มลงพูดกับลูกสาวที่เงยหน้ามองเขาแล้วอุ้มเธอขึ้นเมื่อเข้าไปในโรงหนังตามที่ลูกสาวต้องการ เมื่อดูหนังการ์ตูนจบแล้วก็พากันไปเล่นสวนสนุกซึ่งไม่เข้ากับฝรั่งหนุ่มร่างใหญ่ทั้งสามคนและหนึ่งหนุ่มไทยหนึ่งเด็กน้อยลูกครึ่งเป็นที่สนใจของผู้พบเจอแล้วต้องอมยิ้มเมื่อเด็กเลือกหมวกสีหวานแหววให้ทุกคนที่ทำหน้าผะอึดผะอมแต่จำใจต้องใส่เพราะเสียงออดอ้อนของจัสมิน“ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆๆ” สี่หนุ่มใส่หมวกแล้วหัวเราะขำกันเองเสียงดังลั่นส่วนต้นเรื่องก็เอียงหน้ามองแล้วก็หัวเราะชอบใจ“น่ารักจังเลยค่ะ คิกคิกๆๆ” จัสมินยกมือขึ้นปิดปากเล็กแล้วหัวเราะคิกคักอย่างน่ารักแล้วก็พากันไปเล่นสวนสนุกที่มีทุกอย่างให้เด็กได้เลือกเล่นตามใจชอบแต่ต้องมีผู้ปกครองคอยดูแลอย่างใกล้ชิดทุกคนสนุกกันมา

“ผู้หญิงคนหนึ่งเธอเป็นแฟนฉัน ไม่ใช่สิ เป็นเมียฉันเราเจอกันที่ฝรั่งเศสเธอเป็นเด็กกำพร้าได้ทุนไปเรียนต่อที่นั่นฉันไปเจอเธอที่ร้านกาแฟแล้วเราก็คบหากันแต่ฉันต้องกลับไปทำงานที่สเปนก่อนจึงทำให้เราห่างกันแต่ฉันไม่ได้ทิ้งเธอหลังจากฉันกลับสเปนก็กลับไปหาเธอที่ฝรั่งเศสตลอดแม้ไม่บ่อยเพราะต้องรอให้เธอเรียนจบก่อนเพราะฉันชวนเธอมาเรียนต่อที่สเปนแต่เธอก็ขอเรียนที่ฝรั่งเศสให้จบก่อนฉันเลยยอมแล้วฉันก็เกิดอุบัติเหตุอย่างที่พวกนายรู้นั้นแหละ” อดัมเล่าให้ทุกคนฟัง“เราลองติดต่อที่ฝรั่งเศสก่อนดีมั้ย เธออาจจะอยู่ที่นั่นก็ได้” เบนจามินพูดขึ้นหลังจากรู้เรื่องของญาติหนุ่ม“ฉันให้คนที่ฝรั่งเศสไปดูให้แล้วเธอออกจากงานไปช่วงที่ฉันเกิดอุบัติเหตุพอดีและที่พักเก่าของเธอก็บอกแต่ว่ากลับเมืองไทยกันหมดแล้ว ฉันจึงอยากให้พวกนายช่วยน่ะ” เมื่อคืนเขาฝันเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างชัดเจนทุกเรื่องที่มันขาดหายไปช่วงเวลาที่เขามีความสุขมากที่สุดที่ได้อยู่กับคนรักและวางแผนถึงอนาคตกับธมนอีก เขาจะต้องตามหาเธอให้เจอถึงแม้ว่าธมนจะมีครอบครัวไปแล้วก็ตามขอให้เขาได้บอกเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาของเขาให้เธอฟังเพื่อจะไม่ได้ติดค้างกันอีกแต่ถ้าเธอยังไม่มีใค

“ยังไม่รู้เลยเบน ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออก” อดัมยกมือขึ้นกุมขมับ“เฮ้ อดัมปวดหัวเหรอ”“เปล่าๆ ฉัน.....” อดัมพูดไม่ออกเขามึนงงไปหมดวันนี้หลายเรื่องประดังประเดเข้ามาหาเขาจนตั้งรับไม่ทันแต่ไม่มีอาการปวดหัวเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาเวลาเขาคิดมาก“ใจเย็นๆอดัมนายค่อยๆคิดเดี๋ยวจะปวดหัวอีก”“ฉันควรจะทำยังไงเบน ลูกฉันน่ารักมาก” อดัมพูดจบก็เช็ดน้ำตาตอนนี้เขาขอพักใจทำใจที่สูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันกลับโดยที่เขายังไม่ทันได้ขอโทษเธอเลย“ฉันว่านายพักก่อนดีกว่าพรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกัน” เบนจามินรู้ว่าญาติหนุ่มเสียใจและมีท่าทางอ่อนล้าจึงบอกให้อดัมพักผ่อนก่อน“อืม ขอบใจมากนะเบนที่นายไม่ปิดบังเรื่องลูกสาวของฉัน” อดัมขอบใจญาติหนุ่มที่ไม่ปิดบังเขาแต่ว่าเขาได้ฟังทั้งข่าวร้ายและข่าวดีพร้อมกันจึงตั้งรับไม่ทันว่าจะทำยังไงดี“ที่บ้านของลีก้าก็ไม่คิดจะปิดนายหรอกอดัม พวกเขารักและผูกพันกับยัยหนูจัสมินมาตั้งแต่เด็กจึงยากที่จะทำใจทุกคนก็เปิดใจให้นายได้ใกล้ชิดลูกนะ” เขามองญาติหนุ่มด้วยความสงสารแต่เบนจามินเชื่อว่าวันหนึ่งอดัมจะทำใจกับความสูญเสียของเขาอาจจะใช้เวลาสักหน่อย“ฉันเข้าใจเบน ขอเวลาฉันหน่อยนะ”“งั้นฉันไปก่อนนะ” เบ