All Chapters of ยั่วรักม่ายสาวสายแซ่บ: Chapter 81 - Chapter 90

“แด๊ดดี้ขา ม่ามี้ขากลับบ้านกันค่า จัสมินหิ้วหิวค่า” เด็กน้อยออดอ้อนอย่างน่ารักซึ่งผู้ปกครองคนอื่นที่เห็นก็มองเด็กน้อยลูกครึ่งน่ารักออดอ้อนม่ามี้แล้วอมยิ้มไปตามๆกัน“ได้เลยครับลูก เพราะวันนี้ลุงอดัมจะเลี้ยงอาหารเย็นพวกเราทุกคนครับ” เบนจามินบอกลูกสาวเขาอยากให้อดัมมีส่วนร่วมทุกเรื่องของจัสมินตามที่เหมาะสมไม่มากไม่น้อยจนเกินไปแต่สายสัมพันธ์พ่อลูกกลับทำให้จัสมินไว้ใจอดัมและรักเขาได้เหมือนกับลุงดลเลย“เย้ๆ ลุงอดัมใจดีที่สุดในโลกค่า” เด็กน้อยชมพ่อแท้ๆของเธอทำให้อดัมยิ้มกว้างอย่างดีใจที่ลูกสาวชมเขาอย่างน้อยจัสมินก็กล้าเข้าหาเขา“เราไปกันเถอะค่ะ” มัลลิกาบอกสองฝรั่งหนุ่มรูปหล่อที่ผู้ปกครองของเด็กๆมองตามอย่างชื่นชมจนเธออดขำไม่ได้แล้วทั้งหมดก็พากันขึ้นรถกลับโรงแรมโดยมีมัลลิกาคุยกับลูกสาวตัวน้อยของเธอเบนจามินนั่งคู่กับอดัมอยู่ฝั่งตรงข้ามสองแม่ลูกที่นั่งกอดกันอยู่อย่างรักใคร่“ยัยหนูจ๋า ลุงอดัมบอกว่าอยากเป็นคุณพ่อของหนูอีกคนได้มั้ยคะ” ม่ามี้คนสวยถามลูกสาวที่ชอบใจมีคนมารับเยอะนั่งยิ้มแก้มแตกอย่างมีความสุขที่จะได้อวดเพื่อนๆด้วย“ลุงอดัมไม่มีลูกเหรอคะ แต่จัสมินมีแด๊ดดี้แล้วค่ะ ม่ามี้ขาจัสมินมีคุณพ่ออีก

“ใช่ยัยสรท้องไม่มีพ่อ เวรกรรมคงตามทันแล้วล่ะฉันจึงขอร้องเธอช่วยบอกทางคู่หมั้นของเธอไม่ให้เอาเรื่องยัยสรเพราะต่อไปฉันจะไม่ให้มาก่อความเดือดร้อนให้เธออีก” คุณรินระดีก้มหน้าลงอย่างอดสูใจที่ครั้งหนึ่งท่านได้ว่าให้ลูกสะใภ้และหลานสาวแต่ตอนนี้เวรกรรมตามทันแล้วมนิสรทำตัวเหลวไหลยามลับตาท่านมาตลอดจนเกิดเรื่องงามหน้าขึ้นจนได้“ดิฉันไม่รับรองว่าจะสำเร็จนะคะ แต่จะลองพูดให้ไม่รู้ว่าคุณอัครเขาจะยอมหรือเปล่าค่ะ” จากคนที่ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นหลานมานานเกือบยี่สิบปีเชิดหน้าใส่เธอมาตลอดแต่ตอนนี้กลับมาขอร้องเธอให้ช่วยอีก เมื่อเห็นท่าทางของย่าก็ทำให้มัลลิกาอดสงสารท่านไม่ได้จึงรับปากว่าจะช่วยเหลือแต่ไม่รับรองผลแค่นั้นเอง“ขอบใจมากมัลลิกา ขอบใจจริงๆที่เธอยอมคุยกับฉันและไม่ไล่กลับไปก่อน” คุณรินระดีบอกหลานสาวนอกคอกที่ท่านไม่ยอมรับมานานจนไม่สามารถกลับคำพูดได้“ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน หากช่วยได้ดิฉันก็จะช่วยถ้าคนนั้นสำนึกผิดจริงๆแต่ถ้ายังทำแบบเดิมดิฉันก็จะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้นค่ะ” มัลลิกาพูดตบท้ายให้ย่าของเธอเข้าใจ คนติดตามยื่นกล่องสี่เหลี่ยมกล่องใหญ่ให้วางบนโต้ะตรงหน้ามัลลิกา“นี่ของเธอ ฉันเก็

“หมายความว่ายังไงคะแม่”“เครื่องเพชรทุกชิ้นได้มีการแบ่งให้ลูกชายทั้งสองคนตอนที่แต่งงานจ้ะ ตอนเราออกมาจากบ้านหลังนั้นท่านขอคืนหมดและแม่ก็คืนให้ย่าของหนูไม่ได้เอาติดตัวมาสักชิ้นนอกจากแหวนที่คุณพ่อให้แม่ตอนขอเป็นแฟนวงนี้เท่านั้นจ้ะ” คุณมายาวีบอกลูกสาวด้วยน้ำตาคลอเมื่อคิดถึงสามีที่จากไปโดยไม่ทันได้ล่ำลากันด้วยซ้ำ“เราเอาไปคืนเขาดีมั้ยคะแม่ ลิกาไม่อยากได้ของเขาค่ะ”“เก็บไว้เถอะลูกท่านเอามาให้เพราะท่านยังคิดว่าเราเป็นคนในตระกูลของท่านอยู่ ตอนแรกแม่คิดว่าท่านเอาไปให้ลูกสะใภ้คนโตหมดแล้วซะอีกไม่คิดว่ามันจะกลับมาอยู่กับแม่อีก แม่อโหสิกรรมทุกอย่างให้คุณรินระดีหมดทุกอย่างแล้วลูก” คุณมายาวีพอจะเข้าใจแม่สามีอย่างน้อยท่านก็ยังนึกถึงหลานสาวอีกคนจึงอโหสิกรรมให้ท่านทุกอย่างไม่อยากติดค้างกันอีก“ลิกาก็ขออโหสิกรรมให้ทุกคนในตระกูลนั้นค่ะจะได้ไม่มีเวรมีกรรมต่อกันอีกในชาตินี้และชาติหน้าค่ะ” มัลลิกาก็คิดเหมือนแม่เพราะวันนี้เห็นย่าแล้วเธอก็อดสงสารไม่ได้“หนูเก็บไว้นะลูก” ท่านบอกลูกสาวที่ทำหน้าปั้นยากเพราะไม่อยากได้“แม่เก็บไว้ให้ยัยหนูเถอะค่ะ ลิกาไม่กล้าใส่จริงๆค่ะแม่” ลูกสาวคนสวยบอกแม่ของเธอตรงๆยังนึกถึงตอนท

"พวกนายไม่ว่าใช่ไหมหากฉันจะพาลีก้ากับลูกไปลองรถสักแป๊บน่ะ” เบนจามินถามเพื่อนรักและทุกคนก็ส่ายหน้า“เชิญตามสบายเลยเพื่อนเดี๋ยวพวกฉันไปกินข้าวรอละกัน” ธนดลบอกว่าที่น้องเขยเจ้าบุญทุ่มที่ทุ่มทุนสั่งทำรถคันพิเศษนี้ให้น้องสาว“เดี๋ยวมานะเพื่อน ไปครับลีก้า” เบนจามินบอกเพื่อนแล้วเดินไปเปิดประตูรถให้เจ้าของรถขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับแล้วเดินกลับมาเปิดประตูรถส่งตัวลูกสาวเข้าไปนั่งเบาะพิเศษที่อยู่ด้านหลังพับเบาะแล้วขึ้นไปนั่งคู่กับคนขับอาจจะลำบากหน่อยเพราะคันนี้สร้างมาสำหรับผู้หญิงแต่ผู้ชายก็ขับได้บังเอิญเขาเป็นลูกครึ่งตัวใหญ่กว่าหนุ่มเอเชียจึงอึดอัดเล็กน้อย ส่วนจัสมินชอบใจมากเธอโบบกมือให้แม่ๆน้าๆลุงๆที่ยืนโบกมือตอบเธอเมื่อสามคนพ่อแม่ลูกขับรถออกไปแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปธนดลเห็นนักข่าวคนหนึ่งยืนถ่ายรูปอยู่แต่เขาไม่ห้ามมันไม่ได้มีอะไรเสียหายเพราะเบนจามินให้สัมภาษณ์ว่าหมั้นมัลลิกาไปแล้ว“จะมีใครใจดีซื้อให้เป็นขอขวัญนัตตี้บ้างคะ” นัตตี้พูดขึ้นมาเล่นๆกับทุกคนที่เดินตามกันมาเป็นกลุ่มใหญ่“ถ้าแกไม่เอาไปเลี้ยงหนุ่มป่านนี้แกซื้อได้หลายคันแล้วยัยนัตตี้” ว่าที่เจ้าสาวแซวเพื่อนรักที่ส่งค้อนให้แล้วหันไปหากชกรที่เ

“โอ้..หื้มม รักเมียขามากที่สุด อ่าส์..” เมื่อเธอนั่งทับเขาลงไปมันลึกจนปลายยอดหัวหยักกระทุ้งลึกชนผนังมดลูกครางออกมาอย่างทรมาน“ผัวขา อ้ะ อ้า มะ มันแน่น อ้า ซี้ดด ลิกาขยับ มะ ไม่ได้ อ่าา ซี้ดดส์..” เข่าสองข้างจมไปกับที่นอนนุ่มจนเธอหน้าบิดเบี้ยวทั้งทรมานทั้งเสียวทั้งจุกจนขยับไม่ได้ครวญครางอย่างหนักวางมือบนอกแกร่งยกสะโพกขึ้นอย่างลำบากแต่มือหนาก็ช่วยจับเอวบางยกขึ้นรั้งตัวเธอทาบทับเขาทั้งตัวลูบแผ่นหลังเบาๆ“หื้มม แล้วดีมั้ยครับ อู้ววว์..”“อื้อ อือ” เธอครางรับว่าชอบท่อนเอ็นของเขากระทุ้งร่องกลีบสาวเธอลึกๆเหมือนกันแต่เธอขยับไม่ได้ เขาจึงเปลี่ยนท่าพลิกตัวเธอนอนตะแคงซ้ายขณะกลางร่างที่ยังแนบสนิทกันอยู่ยกขาขวาวางบนเอวสอบอีกข้างสอดสานตรงกลางระหว่างขาของเขากอดเธอไว้ขยับเอวสอบช้าๆ“ชอบท่านี้มั้ยครับเมียขา หื้มม์” ปากหยักกดจูบหน้าผากเนียนขณะที่ขยับสะโพกเข้าออกได้ลึกขึ้นเร็วขึ้นบอกถึงอารมณ์ที่ร้อนแรงของเขาที่มันลุกโชนอย่างรวดเร็วขนาดเพิ่งจบยกแรกไปยังไม่หายเหนื่อยเลยท่อนเอ็นลำใหญ่ถูกดูดรัดมันก็ยิ่งชอบกินยังไงก็ไม่อิ่ม“ชอบค่ะผัวขา อ้า อ้ะ อ้าา” เธอตอบไปตามความปรารถนาร้อนแรงที่ครอบงำสติของเธอจนหมดสิ้นใน