“ฉันชื่อเจ้านางนะคะ ส่วนลูกของฉันชื่อเท็กซัสค่ะ^_^”เธอเอ่ยบอกผมในขณะที่ผมวางร่างของลูกชายตัวน้อยของเธอลงนอนบนที่นอนในห้องนั่งเล่น เด็กน้อยหลับตาพริ้มอย่างคนอ่อนล้า เขาคงจะตกใจจากเหตุการณ์ร้ายๆเมื่อกี้นี้“ส่วนพ่อของลูกฉันชื่อ.....”เธอเงียบไปและค่อยๆเดินตรงเข้ามาหาอย่างช้าๆตึกตักๆๆผมกระพริบตาถี่รัวใจของผมก็เต้นแรงโครมครามพรึบ“ชื่อ ชื่อ”เธอเอื้อมมือมาคล้องคอผมและยื่นหน้าขึ้นมาที่ข้างหูผมและเอ่ยชึ้นด้วยนำ้เสียงกระเส่า ทำเอาผมขนลุกซู่เลย“ชื่อ ไททันคะ”เธอกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูผมพร้อมกับกดปลายจมูกโด่งของเธอลงมาที่ซอกคอขาวๆของผม แต่เดี๋ยวนะ พ่อของลูกเธอชื่อไททันอย่างงั้นเหรอ? ผมมองหน้าด้วยแววตาเบิกโตขึ้นด้วยความตกใจ“ฟอดดดด ฟอดดด”“คะคุณ”ผมเอ่ยเรียกเธอด้วยนำ้เสียงสั่นเครือและยื่นมือมาจับแก้มตัวเองที่โดนเธอหอมไปด้วยความเขินอาย“ก่อนที่คุณจะประสบอุบัติเหตุเราเคยคบและรักกันมาก่อนค่ะและเด็กคนนั้นก็คือลูกของคุณค่ะ”ประเทศเกาหลีบ้านพักของเจ้านางเจ้านาง พรรณนิชา....ต่อ.........“ผมกับคุณ?”เฮียไททันเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเขาชี้มาที่ฉันและชี้ไปที่ตัวเขาเอง “ค่ะ ถ้าคุณไม่เชื่อจะพาเท็กซัสไปตร
Terakhir Diperbarui : 2026-07-22
