ANMELDENเพราะไอ้คำว่า 'พี่น้อง' ทำให้ฉัน 'เจ้านาง' ต้องกล้ำกลืนอยู่กับความเจ็บปวดในหัวใจ กับการที่ตัวเอง แอบเผลอใจ หลงรัก 'พี่ชาย' พ่อเดียวกันของตัวเอง ฉันพยายามตัดใจแล้ว แต่ก้นบึ้งหัวใจฉัน มันสั่งให้ฉัน หยุดรักเขา ไม่ได้สักวัน
Mehr anzeigenแนะนำตัวละคร
พระเอด ชื่อเล่น ไททัน นาย ธนาวุฒิ กิจโภชัย อายุ23ปี นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ปีสาม มหาลัยDL เจ้าของกิจการไนท์คลับและสนามแข่งTT ชื่นชอบการแข่งรถและเเต่งรถเป็นชีวิตจิตใจ รูปหล่อ น่ารักแต่เจ้าชู้ สถานะ:ไม่มีแฟนแต่มีคู่หมั้น “พี่น้องกันเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอกนะเจ้านาง!” นางเอก ชื่อเล่น เจ้านาง นางสาว พรรณนิชา ราชนาโยวงศ์ติชัย อายุ20ปี นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปีสอง มหาลัยDL ลูกสาวคนเดียวของคุณแม่เจ้าหญิงกับคุณพ่อแทนคุณ เธอชื่นชอบการแข่งรถและชอบความเร็วเป็นชีวิตจิตใจ นิสัยแรงๆเป็นคนตรงๆชอบก็คือชอบ เกลียดก็คือเกลียด นิสัยต่างจากแม่โดยสิ้นเชิง สถานะ:อยู่ในโหมดแอบรักพี่ชายตัวเองแต่มีคู่หมั้นแล้วเหมือนกัน “ทำได้ดิถ้าเฮียทั่นสมยอม^_^” ร่วมด้วย ชื่อเล่นซันเดย์ นาย อาทิตย์ ศาลพงษ์ อายุ20ปี มหาลัย DL คณะวิศวกรรมศาสตร์ปี2 เดือนคณะวิศวะ หนุ่มหล่อเจ้าชู้แต่อยู่ในโหมดแอบรักเพื่อน “เรารักเธอนะ ที่จริงเราจะทำให้เธอเป็นของเราก็ได้แต่เราอยากให้เธอสมยอมเองมากกว่า” เรื่องราวการแอบรักของพี่น้องคู่นี้จะเป็นยังไงนั้นต้องติดตามชมกันนะคะ อีกคนก็แรง อีกคนก็เฟี้ยว เอาไงดีล่ะทีนี้ คุณพ่อคุณแม่ต้องปวดหัวมากแน่ๆค่ะ รักสี่เศร้าเราสี่คน คู่ไหนจะลงเอยกันอะไรยังไงต้องติดตามนะคะ บทนำ คฤหาสน์กิจโภชัย “ไททันต้องรักเจ้านางให้มากๆนะครับ”เสียงของผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกเด็กชายวัยห้าขวบเศษที่เขากำลังยืนมองเด็กทารกแรกเกิดที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนที่นอนสีชมพูหวานแหวว เด็กชายยื่นมือไปลูบแก้มเล็กสีอมชมพูของน้องสาวพลางหันไปมองผู้เป็นพ่อของตน “ครับ ทั่นจะรักและดูแลเจ้านางให้มากๆครับคุณพ่อ^_^”เด็กน้อยยิ้มร่า พลางก้มหน้าลงไปหอมแก้มนุ่มนิ่มของทารกตัวน้อยด้วยความรัก “อู๊”ทารกน้อยลืมตามองไปที่เด็กชายตาแป๋ว ทั้งคู่ผสานสายตากันและกัน เด็กชายยิ้มให้ทารกน้อยพร้อมกับยื่นมือไปจับมือเล็กๆของทารก “น้องน่ารักมากเลยครับคุณพ่อ^_^”เด็กชายเอ่ยขึ้นบอกผู้เป็นพ่อพลางจ้องมองทารกน้อยอย่างเอ็นดู 10ปีต่อมา “เฮียทั่น!!”เสียงหวานของเด็กผู้หญิงวัยสิบขวบเศษกำลังเอ่ยเรียกชื่อพี่ชายของเธอที่กำลังเดินตามหลังผู้เป็นพ่อเพื่อจะไปยังเครื่องบินที่จอดรอเขาอยู่ตรงลานกว้างของบ้าน กิจโภชัย “เจ้านาง^\^”เด็กหนุ่มวัยรุ่นอายุ14ปีหันกลับไปมองน้องสาวจอมขี้เซาของเขาอย่างดีใจ “เฮียทั่น^_^”เจ้านางเอ่ยเรียกพี่ชายของเธอด้วยความดีใจ และทั้งสองก็พากันวิ่งเข้ามาหากันอย่างไว พรึบ ร่างเล็กของพี่น้องต่างสายเลือดวิ่งเข้ากอดกันด้วยความรักใคร่ โดยมีคุณพ่อและคุณแม่ของเด็กทั้งสองยืนมออยู่ด้วยความเอ็นดูและความรักที่ล้นหัวใจเช่นกัน “นึกว่าจะไม่มาส่งเฮียซะแล้ว^_^”เด็กชายผละร่างออกจากน้องสาวของเขาพลางเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงน้อยใจ เด็กสาวย่นจมูกใส่พี่ชายเธออย่างน่ารัก “ต้องมาสิคะ เฮียทั่นจะทิ้งเจ้านางไปตั้งหลายปี”เด็กสาวเอ่ยชึ้นอย่างน้อยใจพี่ชาย “ไม่หลายปีหรอกน่า เฮียไปเรียนเดี๋ยวเฮียจะกลับมาหาเจ้านางทุกๆซัมเมอร์เลย” “สัญญานะ?”เด็กสาวยื่นนิ้วก้อยเล็กไปตรงหน้าพี่ชายของเธอ พี่ชายก็ยิ้มและยื่นนิ้วก้อยของเขามาเกี่ยวก้อยสัญญากับน้องสาวของเขา “อืม เฮียสัญญา^_^” “รักเฮียทั่นนะ” “ครับ เฮียก็รักเจ้านางนะ^_^” “พอแล้วลูกเดี๋ยวสายนะครับ”เสียงของผู้เป็นพ่อเอ่ยเร่งลูกชายที่ต้องเตรียมตัวไปเรียนไฮสคูลที่ต่างประเทศตามลำพัง “ครับคุณพ่อ”ลูกชายคนโตหันไปบอกพ่อของตัวเองและหันกลับมาจับมือทั้งสองข้างของน้องสาวเขาพร้อมกับยิ้มที่อบอุ่นและใจดีให้น้องสาวเขา น้องสาวเขาก็ยิ้มให้พี่ชายของเธอแต่นำ้ตาของเธอกลับไหลรินทั้งๆที่เธอกำลังยิ้มอยู่ “ไม่เอานะครับ ไม่ร้องไห้เฮียไปเรียนเดี๋ยวเฮียจะรีบเรียนให้จบและกลับมาหาเจ้านางนะ” “อืม เฮียทั่นอย่าโกหกเจ้านางนะ” “ก็เราสัญญากันแล้วไง” “นั่นสิเนอะ^_^”เด็กสาวเอ่ยขึ้นอย่างเก้อๆกังๆ “เฮียคงต้องไปแล้ว”เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางหันหลังกลับไปมองผู้เป็นพ่อกับผู้เป็นแม่ของเขาด้วยท่าทางกดดัน “อืม เฮียทั่นดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าลืมคิดถึงเจ้านางละ” “ครับ เฮียจะคิดถึงเจ้านางทุกๆเวลาเลย^_^” “บ๊ายบายครับ^_^” “บ๊ายบายค่ะ^_^”และเด็กทั้งสองก็โบกมือลากัน โดยที่เด็กชายวิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็นพ่อกับผู้เป็นแม่ของตนและยกมือไหว้ด้วยความเคารพ “เฮียไปก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วยยยย”เด็กหนุ่มตะโกนลงมาก่อนที่เขาจะเดินเข้าประตูเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวไป “ค่ะ เฮียก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะ^_^”เด็กสาวเอามือป้องปากและตะโกนให้สุดเสียงเพื่อบอกพี่ชายของเธอ “ครับ^_^”เด็กหนุ่มทำท่าตะเป๊ะและเดินเข้าประตูเฮลิคอปเตอร์ไป นี่เป็นการห่างกันครั้งแรกของพี่น้องคู่นี้ ที่พ่อและแม่ของเขาต้องการให้เขาได้ไปศึกษาที่ต่างประเทศเพื่อเขาจะได้เก่งและมาดูแลกิจการของครอบครัวได้ โดยที่เด็กหนุ่มต้องไปใช้ชีวิตตัวคนเดียวที่บ้านของคุณพ่อคุณแม่เขาที่ต่างประเทศ “อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะคะ เฮียทั่น^_^”“เห้ย!นี่เธอทำเกียร์หายเหรอเนี่ย?!”ไอ้ซันปล่อยมือจากเอวฉันและหันมาว๊ากใส่ฉัน ที่มันไม่สังเกตเพราะฉันไม่ค่อยได้ใส่นะ แต่มีวันนั้นไอ้ซันมันขอร้องให้ฉันใส่เพราะเราไปกินเลี้ยงกับเพื่อนๆและรุ่นพี่ในคณะและเป็นครั้งแรกที่ฉันใส่และมันก็หายไปเลย ฉันหันไปยิ้มแหยๆให้มันและยื่นนิ้วชี้ไปจิ้มๆที่หน้าอกของไอ้ซัน ปกติมันไม่เคยโกรธฉันนะแต่คราวนี้สงสัยจะโกรธจริงๆแต่เลย เพราะมันรักเกียร์ของมันมาก รุ่นพี่ที่คณะต่างบอกเล่าต่อกันมาว่า เกียร์เปรียบเสมือนใจของเด็กๆวิศวะเพราะกว่าเราจะผ่านการรับน้องและรับเกียร์มามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ บางคนบาดเจ็บทั้งกายและใจในขณะรับน้องเพราะคณะเรารับน้องหนักมากและโหดมากเช่นกัน แต่โชคดีที่ฉันมีพี่รหัสใจดี นั้นก็คือเฮียเอ็กซ์เพื่อนๆในแก๊งของเฮียทั่นนี้แหละ“งื้อ อย่าโมโหนะซัน เจ้าขอโทษ”ฉันทำตาปริบๆมือก็จิ้มๆที่หน้าอกของไอ้ซันไปอย่างอ้อนๆ“เธอไม่เห็นค่าของมัน!”ซันโวยใหญ่ทำหน้าจริงจังแววตาดุดัน ฉันไม่เคยเห็นมันบทนี้เลยนะเนี่ย น่ากลัวฝุดๆๆ“เธอก็รู้ว่าใจของฉันมันอยู่ที่เกียร์”ซันเบานำ้เสียงลงเมื่อมันเห็นว่าฉันตกใจและรู้สึกผิด และฉันจะบอกมันไม่ได้ว่าฉันทำมันหายไปตั้งแต่สองเดือนก่อนแล
“อยากนอนกับเฮีย”เธอเดินเข้ามาเอามือลูบไล้โครงหน้าหล่อๆของผมเลื่อนลงมาเรื่อยๆจนมาถึงหน้าอกแกร่งของผม ผมยิ้มมุมปากและยื่นมือไปคว้าเอวบางของเธอเข้ามาหาร่างกายของผมอย่างไวพรึบ“รุนแรงจังเลยนะคะ”เธอยื่นหน้าขึ้นมากระซิบบอกผมที่ข้างหูพร้อมกับกดปลายจมูกโด่งของเธอลงมาบนแก้มของผม“รีบไปเถอะครับ ก่อนที่เฮียจะอดไม่ไหวกินหนูตรงนี้เลย”ผมบอกเธอและโอบเอวเธอเดินออกมาจากผับของไอ้โน้ตอย่างไว ด้วยความอยากลองว่าใจของผมจะเต้นแรงไหมที่มีผู้หญิงน่ารักๆแบบนี้มาดิ้นและร้องครวญครางอยู่ใต้ร่างของผมหึ^_^คอนโด ไททัน.... เจ้านาง พรรณนิชา....“แปปหนึ่งฉันหาของแปป!”ฉันกึ่งจูงกึ่งลากไอ้ซันให้เดินตามฉันมา ตอนนี้ฉันกับไอ้ซันอยู่ที่คอนโดของเฮียทั่นเพราะเมื่อสองเดือนก่อนฉันแวะมาที่นี้และทำของสำคัญหายไป ฉันเพิ่งมารู้ตัวว่าของหายก็เมื่อตอนหัวค่ำนี้เอง“ของอะไรเนี่ย ฉันง่วงนอนแล้วนะ!”ไอ้ซันก็ทำน้ำเสียงงี่เง่าเพราะมันคงจะง่วงนอนจริงๆนั้นแหละ เพราะฉันเป็นคนปลุกมันขึ้นมาเองและลากมันมาที่นี้ ที่จริงคอนโดของเฮียทั่นก็อยู่คอนโดเดียวกันกับไอ้ซันนี้แหละ แถมห้องยังติดกันด้วยนะ ไม่รู้มันจะบ่นอะไรหนักหนา“อย่าบ่นได้ป่ะซันเดี๋ยวพรุ่ง
“น้อยไปป่ะสองพัน?”“อ่ะงั้นห้าพัน”“โอเคน้องจะปิดปากเงียบไม่พูดไม่ฟ้องเป็นเด็กดี^_^”“เหอะ!พี่น้องคู่นี้แม่ง!”เสียงของไอ้แมนเอ่ยขึ้นอย่างขำขัน แล้วพวกมันก็พากันชะเง้อชะแง้คอมองหาอะไรสักอย่าง คู่พี่น้องคู่อื่นก็คงจะเป็นแบบนี้สินะ แต่ทำไมไม่เหมือนกับคู่พี่น้องของผมเลยล่ะ“หาอะไร?”ผมถามพวกมันด้วยความรำคาญเพราะพวกมันมองข้ามตัวผมไปมาผลัดกันจนน่างหงุดหงิด“ทำไมวันนี้น้องเจ้านางคนสวยไม่มาว่ะ?”ไอ้ต่อเป็นฝ่ายถามผมด้วยท่าทางสงสัย ที่พวกมันชะเง้อคอมองหาอยู่เมื่อกี้คงจะหาเจ้านางสินะ“เจ้านางไม่สบายนอนอยู่โรงพยาบาล”ผมตอบมันไปอย่างไม่ใส่ใจและยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกต่อ“น้องเจ้านางเป็นอะไรอ่ะ กูไม่เห็นรู้เรื่องเลย”“ใช่กูก็ว่าแปลกๆเพราะปกติเวลามึงมาแดกเหล้าที่ผับกูน้องเจ้านางจะมานั่งเฝ้ามึงเป็นประจำ”“ไม่สิจะว่าแค่ที่นี้ก็ไม่ใช่เพราะน้องเจ้านางตามไอ้ทั่นทุกที่ที่มันไปว่ะฮ่าๆๆ”“กูอยากมีน้องสาวน่ารักๆแบบเจ้านางบ้าง น่ารักดี”พวกเพื่อนๆผมพากันพูดถึงเจ้านางกันอย่างสนุกปาก เจ้านางนะรู้จักกับเพื่อนๆในกลุ่มของผมดีและค่อนข้างที่จะสนิทสนมกับเพื่อนๆของผมดีเลยละ“ว่าแต่น้องเจ้านางเป็นอะไร?”ไอ้แมนเอ่ยถามผม ผมก็หัน
“ความสัมพันธ์บ้าๆ?” “ครับ เราไม่ควรจะทำอะไรแบบที่คู่พี่น้องคู่อื่นไม่ทำกัน ที่เราแอบทำอยู่ทุกวันนี้มันไม่ดีและมันไม่ใช่”“เราอย่าทำเกินหน้าที่ของเราทั้งคู่เลยครับ”“เรามีคุณพ่อที่ชื่อแทนคุณเหมือนกัน”เฮียทั่นพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และในจังหวะนั้นเองเป็นจังหวะที่เขาดึงมือออกไปจากมือของฉันได้สำเร็จ“เจ้านางรักเฮียทั่นนะคะ รักมาตลอด”ฉันบอกรักเฮียทั่นเสียงดังเขาที่หันหลังเพื่อจะเดินออกไปจากห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาลในเครือของคุณพ่อต้องหันกลับมามองหน้าฉัน“เฮียก็รักเจ้านาง รักมาตลอดเหมือนกัน^_^”เฮียทั่นยิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มกว้างให้เขาอย่างดีใจเช่นกัน เฮียทั่นรักฉัน รักฉันมาตลอด ใจของฉันเต้นรัวแรงใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น“แต่รักในฐานะน้องสาวครับ”คำพูดของเฮียทั่นทำให้ฉันค่อยๆหุบยิ้มลงอย่างคนตกใจและใจของฉันที่หมดแรงที่จะเต้นต่อ“เฮียกำลังจะมีแฟนแล้วนะ และก็ต้องขอบคุณเจ้านางนะที่ทำให้เฮียสลัดคู่หมั้นของเฮียหลุดได้^_^”“หมายความว่ายังไงคะ?”ฉันเอ่ยถามเฮียทั่นไปด้วยความตกใจ เฮียทั่นมีแฟนหมายความว่ายังไง? ใครเป็นแฟนของเฮียทั่น!!ทำไมฉันไม่รู้!!!“ก็หมายความว่า เฮียมีคนที่เฮียชอบแล้วและ





