บททั้งหมดของ Midnight Relation สัมพันธ์ลับวิศวะร้าย: บทที่ 41 - บทที่ 50

“เป็นไง ชอบไหม”พสินเอ่ยถามลูกชายทันทีที่กลับถึงบ้าน ภราดรอมยิ้มร้าย ดวงตาวาววับเปล่งประกาย“ชอบครับ สวยมาก”“งั้นก็จีบ เดี๋ยวทางคุณมณีกับคุณมงคลพ่อจัดการให้ ไม่ยากหรอก อยากได้แกเป็นลูกเขยจนตัวสั่น อีกอย่างเราก็เป็นผู้ถือหุ้นรายใหม่ของบริษัทคุณมณี ถ้าลูกได้แต่งงานกันเงินมันจะหายไปไหน ยังไงบริษัทนี้พวกแกก็ต้องดูแลกันต่อไปอยู่แล้ว”“แต่คุณน้ามีลูกชายนี่ครับ”“เหอะ จะได้เรื่องหรือเปล่าก็ไม่รู้ ไม่ยอมเรียนบริหาร เรียนวิศวะ เห็นว่าเมื่อวานเพิ่งสร้างเรื่องประกาศหมั้นกับผู้หญิงที่แม่ไม่ชอบต่อหน้านักข่าว หักหน้าครอบครัวผู้หญิงที่แม่จัดงานหมั้นให้ แกคิดว่าคนไม่ได้เรื่องแบบนั้นมันจะน่าไว้ใจฝากบริษัทไว้ได้เท่าแกเหรอ”แม้เมื่อวานสองพ่อลูกที่ได้รับเชิญจะไม่สามารถไปร่วมงานวันเกิดมณีได้เพราะยังไม่กลับจากการเดินทางไปทำธุระที่ต่างจังหวัด แต่ก็ได้ยินข่าวมาบ้างเรื่องนี้ทำสองพ่อลูกกระตุกยิ้มมุมปาก ลำพังแค่เงินทองพวกเขาไม่ได้อยากได้ขนาดนั้น เพราะร่ำรวยมาตั้งแต่ต้นตระกูล แต่การที่จะดองกับทายาทเศรษฐีด้วยกัน เงินต่อเงินย่อมดีกว่าและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เงินต่อเงินกับดาราสาวสวยอย่างมุกไหม“เรื่องนั้นค่อยว่ากัน

“คุณจะไปไหน คุณมงคล”มงคลลุกหนีทันทีที่ภรรยาวางสายจากการโทรบีบบังคับลูกสาว แม้ว่าเขาจะเห็นด้วยกับการดองกันของครอบครัวที่ร่ำรวย แต่เพราะมุกไหมเป็นลูกรัก มงคลจึงไม่อยากให้บีบบังคับเหมือนที่มณีเคยทำกับไม้หมอน“ไม่ต้องถามหรอก คุณก็รู้อยู่แล้ว”บ้านเมียน้อยสักคนคือที่หมาย มณีเดือดจนเต้น กระโจนเข้าทุบตีคู่ชีวิต“เมื่อไหร่คุณจะเลิกกับอีพวกนั้นสักที คุณไม่เคยแคร์ฉันเลย”“แก่ ๆ กันแล้วนะคุณมณี ในเมื่อคุณให้ในสิ่งที่ผมต้องการไม่ได้ ก็ให้คนอื่นทำหน้าที่แทนสิ ตอนแต่งงานกันใหม่ ๆ ไม่เห็นคุณจะแคร์ผมสักนิด”“แต่คุณเลี้ยงดูพวกมัน”“ก็ไม่มีใครมายุ่งวุ่นวายกับคุณนะ ต่างคนต่างอยู่ ผมก็ไม่ได้ออกจากบ้านทุกคืนสักหน่อย เรื่องแค่นี้เอง อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ได้ไหม”พูดจบก็เดินออกจากบ้านอย่างหัวเสีย มณีแผดเสียงดังลั่น หงุดหงิดกว่าทุกทีเพราะไม่มีใครได้ดั่งใจเธอเลยสักคน ทั้งลูกชาย ลูกสาว หรือแม้แต่สามี“ไม่ได้ดั่งใจเลยสักคน ฉันจะบ้าตาย”แม้จะรู้ฤทธิ์จากการแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก แต่เธอกลับดันทุรังอยากจับลูกสาวแต่งงานแบบคลุมถุงชนเพราะความเอาแต่ใจและเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองคิดเท่านั้นทั้งที่รู้อยู่ว่าการสร้างค

ทันทีที่มุกไหมเปิดประตูขึ้นมานั่งในรถยนต์คันหรูที่ติดเครื่องรอ คนตัวโตก็คว้าร่างบางมากอดก่อนจะถอดหมวกและหน้ากากอนามัยของเธอออกแล้วโผเข้าจูบด้วยความคิดถึงดาราสาวบดจูบแลกลิ้นกับชายหนุ่มในความลับด้วยความคิดถึงเช่นกัน เนิ่นนานหลายนาทีก่อนที่ทั้งคู่จะละริมฝีปากออกห่าง“คิดถึงจัง”เสียงทุ้มเอ่ยออดอ้อน มือใหญ่ยกขึ้นลูบแก้มใส กวาดมองหน้าเธอด้วยแววตาที่แสดงออกตามคำพูดนั้น“จะพาพี่ไปไหน คืนนี้พี่ต้องนอนที่บ้านนะ”“เรื่องนั้นค่อยว่ากันได้ไหม ผมอยากพาพี่ไปเจอคนสำคัญของผมก่อน”หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำ ลุ้นว่าคนสำคัญของเขาเป็นใครไม่นานเกินรอ รถยนต์คันหรูก็เลี้ยวเข้าไปในรั้วของคฤหาสน์หลังใหญ่ที่มีพื้นที่หลายไร่สมเป็นบ้านเศรษฐีหมื่นล้านเมื่อรถจอดลง ชายหญิงวัยกลางคนที่เธอเคยเจอหน้าตอนติดตามแม่ไปออกงานสังคมก็เดินตรงดิ่งมารอรับมุกไหมพนมมือไหว้พ่อแม่ของทิศเหนืออย่างนอบน้อม คนางค์รับไหว้แล้วก็ดึงคนตัวบางมากอดต้อนรับอย่างอบอุ่น“สวัสดีลูก เคยเจอกันในงานสังคมนานมากแล้ว ตอนนี้สวยกว่าเดิมอีกนะเนี่ย”แม่ของเขายิ้มแย้มอย่างคนใจดี ไม่ต่างจากพ่อของเขาที่ดูใจดีมากเช่นกัน“ขอบคุณมากค่ะ”“เข้าบ้านกันก่อนเถอะ พ่อใ

“เหนือ...ไหมกำลังกลับคอนโดนะคะ”ทิศเหนือเด้งตัวลุกจากโซฟาในคอนมิเนียมของตัวเอง เขาเองก็เพิ่งมาถึงเช่นกัน“ดีใจจัง ขับรถดี ๆ นะครับ เดี๋ยวผมไปรอไหมที่ห้อง”“ค่ะ เจอกันนะคะ”น้ำเสียงที่ดูไร้พลังของเธอทำเขาแปลกใจ ก่อนจะคิดว่าเธออาจจะทำงานเหนื่อย จึงรีบกลับไปที่ห้องของเธอแล้วสั่งขนมหวานมาเอาใจไม่ถึงครึ่งชั่วโมง มุกไหมก็มาถึงห้อง เธอสาวเท้าตรงดิ่งไปสวมกอดคนตัวโตที่กำลังเดินมาต้อนรับเธอในห้องรับแขกทันทีแขนเรียวกอดรัดเขาแน่นราวกับกลัวว่าถ้าคลายอ้อมแขนออกแล้วเขาจะสลายหายไปกับอากาศ ทิศเหนือโอบกอดเธอตอบ รู้สึกว่าวันนี้เธอแปลกไป“ไหม เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”จับไหล่บอบบางออกห่าง สบตาเธอนิ่ง ๆ ในแววตาคู่นั้นมีอะไรซุกซ่อนอยู่ แต่เธอกลับส่ายหน้าปฏิเสธ“เปล่าค่ะ ไหมไม่เป็นอะไร”“ไหมเป็น อย่ามาปิดบังผมเลย บอกมาเถอะครับว่าไหมเป็นอะไร ผมช่วยไหมได้นะครับ” ลูบศีรษะทุยอย่างต้องการให้กำลังใจ แต่เธอกลับส่ายหน้าอีกครั้ง“ไหมไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ แค่เหนื่อย”เธอเสียใจแต่ไม่กล้าบอก เพราะกลัวว่าเรื่องราวจะไปกันใหญ่ ถ้าแม่รู้ว่าเธอคบกับเขาคงไม่มีทางยอม แม้ว่าเขาเองก็ร่ำรวยมหาศาล แต่ตอนนี้เขายังเรียนไม่จบด้วยซ

“ทำอะไรคะเหนือ”มุกไหมที่เพิ่งทาครีมบำรุงผิวเสร็จก็เดินตามคนรักออกมายังห้องนั่งเล่น เห็นเขากำลังทำอะไรอยู่ในครัวก็ร้องถาม“เอาผลไม้ใส่จานให้ไหมครับ เราดูหนังกันสักเรื่องดีไหม”มุกไหมอมยิ้ม เดินไปมองชายหนุ่มที่กำลังเทผลไม้ที่หั่นไว้อย่างสวยงามจากกล่องใส่จานด้วยท่าทีเก้กังก็อดเอ็นดูไม่ได้ จึงเขย่งเท้าขึ้นจูบแก้มเขาเป็นรางวัล“มานี่ค่ะ เดี๋ยวไหมทำเอง” แย่งกล่องผลไม้มา แต่เขากลับแย่งคืน“ไหมไปนั่งรอที่โซฟาเถอะครับ เลือกหนังที่ไหมอยากดูได้เลย เดี๋ยวผมเทผลไม้กับอุ่นป๊อปคอร์นเสร็จแล้วจะตามไป”มุกไหมหันมองโต๊ะกระจกหน้าโซฟาเห็นแก้วน้ำอัดลมแบบไม่มีน้ำตาลที่เขาเตรียมไว้ให้แล้วก็ยิ้มกว้าง จูบแก้มเขาอีกครั้งแล้วยอมเดินไปนั่งเลือกหนังรอแต่โดยดีไม่นานทิศเหนือก็นำจานผลไม้และชามป๊อปคอร์นมาวางบนโต๊ะ หันมองร่างบอบบางในชุดนอนเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวแบบที่เขาชอบแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอ เพราะท่วงท่าแสนสบายนั้นทำชายกระโปรงเลิกจนเห็นต้นขาขาวเนียนไปถึงไหน“ผมชอบให้ไหมใส่ชุดแบบนี้จัง”พูดจบก็ทิ้งตัวนั่งเคียงข้าง ดึงเธอเข้ามากอดพร้อมซุกไซ้ซอกคอเธอเบา ๆ อย่างหลงใหลมุกไหมเบี่ยงหน้าเอนตัวหนี ยิ่งทำให้กระโปรงสั้นเลิกขึ