All Chapters of Nakulong sa Isang Gabing Pag-iibigan kasama ang Isang Dating: Chapter 1 - Chapter 10

Ang matapang na amoy ng alak ay humalo sa matinding pabango ng lalaki, na pumuno sa hangin ng kuwarto 404. Pasuray-suray na naglakad si Morgan, habang ang kanyang kamay ay humahaplos sa malamig na dingding upang mapanatili ang balanse. Kumikirot nang masakit ang kanyang ulo, na lumilikha ng mga malalabong anino sa likod ng kanyang mabibigat na talukap ng mata. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng mga ilaw sa kalye na lumulusot sa kurtina, naaninag niya ang bulto ng isang babaeng nakahiga sa malaking kama."Dumating ka rin... sa wakas," bulong ni Morgan sa paos na boses.Sa kanyang isip na pinalabo ng alak, ang mga katangian ng babaeng ito ay unti-unting nagbago at naging mukha ng kanyang unang pag-ibig—ang babaeng hindi niya kailanman naging katapusan ng pagsisisi. Umakyat siya sa kama, at lumubog ang kutson sa bigat ng kanyang katawan.Sa kabilang banda, pakiramdam ni Camelia ay nasusunog ang buo niyang katawan. Ang epekto ng pampasigla (stimulant) na hindi niya sinasadyang nainom sa

“Sabihin mo kung sino ang nag-utos sa iyo, Devia!”Mababang ungol ang lumabas sa bibig ni Camelia. Dahil sa sobrang higpit ng pagkakahawak niya sa kuwelyo ni Devia, namuti ang mga buko ng kanyang mga daliri, at ang kanyang mainit na paghinga ay tumama sa pisngi nito.Ngunit sa halip na matakot, bahagyang ngumisi si Devia.Bahagya niyang pinikit ang kanyang mga mata habang minamaliit si Camelia. Ang ekspresyon niya ay tila nagsasabing walang halaga ang sampal na tinanggap niya kanina.“Pagbalik mo mula sa ibang bansa, parang naging berdugo ka na.”Mapanuyang ngumiti si Devia. Matamis at malinaw ang kanyang tinig, ngunit bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay puno ng lason.Kahit mahigpit siyang hawak ni Camelia, wala man lang siyang balak lumaban.“Hindi nakapagtataka kung bakit kinamumuhian ka ng sarili mong ama, Camelia. Wala kang kahit katiting na lambing o pagiging babae.”Parang nagbuhos iyon ng langis sa naglalagablab na apoy.Matalim na kumislap ang mga mata ni Camelia.Pu

Itinuon ni Camelia ang kanyang mga mata kay Bagaskara, buong tapang na hinahamon ang awtoridad ng lalaking nag-aangking siya ang kanyang ama. Isang mapanuyang ngiti, kasintalim ng lason, ang sumilay sa kanyang mga labi.“Gusto ninyo akong ipakasal kay Morgan? Sige. Pero sa isang kondisyon... ibalik ninyo sa akin ang bawat sentimo ng mga ari-arian at kumpanya ng aking ina.”Nanahimik si Bagaskara.Lalong tumigas ang kanyang panga hanggang sa umumbok ang mga kalamnan sa kanyang pisngi, habang namumula ang kanyang mukha sa matinding galit. Tila tinamaan siya sa pinakamaselang bahagi ng kanyang kahinaan.Nang mapagtanto ni Camelia na wala siyang makukuhang sagot mula rito, elegante siyang tumalikod. Ang maindayog na tunog ng kanyang mataas na takong ay umalingawngaw sa marmol na sahig habang nilalakad niya ang daan palabas ng sala.Pagkasara ng pinto sa kanyang likuran, agad na yumakap si Vivian kay Bagaskara.Mahigpit niyang niyakap ang ama habang nagkunwari ng inosente, ngunit ang kanya

Mas lalo pang hinigpitan ni Morgan ang pagkakahawak sa pulso ni Camelia at marahas siyang hinila palayo.Sinipa niya ang salaming pintuan na patungo sa balkonahe sa itaas ng gusali at dinala si Camelia sa labas, kung saan humahampas ang malakas na hangin sa kalagitnaan ng araw.Sa sumunod na sandali, buong lakas niyang itinulak si Camelia.Malakas na tumama ang likod ni Camelia sa bakal na rehas.“Niloko mo ako, Camelia!”Ang galit na sigaw ni Morgan ay umalingawngaw, hindi natabunan ng ingay ng malakas na hangin.Hinawakan niya ang magkabilang gilid ng rehas sa tabi ni Camelia, ikinulong siya sa isang mapanganib na kalapit na distansya na wala siyang matakasan.“Ngayong umaga, sinabi mong hindi mo kailanman sasabihin kay Vivian ang tungkol sa nangyari kagabi! Pero sa huli, kasinungalingan lang pala iyon! Sinadya mong sirain ang relasyon natin!”Nawalan ng balanse si Camelia at agad na hinawakan ang kwelyo ng kanyang kamiseta.Humihingal, tinitigan niya ang mukha ni Morgan na puno ng

“Camellia, sinuri ko na ang lahat ng panloob na dokumentong nakuha natin mula sa ating impormante.”Ang boses ni Noah ay nagmula sa speaker ng telepono. Ramdam sa kanyang tono ang matinding pagmamadali.“Ang dahilan kung bakit ibinalik ka ni Bagaskara sa bansang ito at sinubukan kang ipakasal kay Morgan ay dahil gusto niyang makuha ang buong mana ng iyong ina na kasalukuyang nakapangalan pa rin sa iyo at nakabinbin.”“Plano niyang gamitin ang galit ni Morgan sa iyo. Naniniwala siya na pahihirapan ka ni Morgan bilang paghihiganti sa pagkamatay ng kanyang ama.”Tumigil sandali si Noah bago nagpatuloy sa mabigat na boses.“Hindi nais ni Bagaskara na siya mismo ang kumilos. Kaya ginamit niya ang galit ni Morgan bilang sandata. Sa ganitong paraan, mapapawi ka niya habang nananatiling malinis ang kanyang mga kamay.”Si Camellia, na maputlang-maputla ang mukha, ay mahina at halos hindi marinig na natawa.“Kaya pala ganito...”Bulalas niya sa malamig na tinig.“Lahat pala ay matagal nang pina