Nakulong sa Isang Gabing Pag-iibigan kasama ang Isang Dating

Ang matapang na amoy ng alak ay humalo sa matinding pabango ng lalaki, na pumuno sa hangin ng kuwarto 404. Pasuray-suray na naglakad si Morgan, habang ang kanyang kamay ay humahaplos sa malamig na dingding upang mapanatili ang balanse. Kumikirot nang masakit ang kanyang ulo, na lumilikha ng mga malalabong anino sa likod ng kanyang mabibigat na talukap ng mata. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng mga ilaw sa kalye na lumulusot sa kurtina, naaninag niya ang bulto ng isang babaeng nakahiga sa malaking kama.

"Dumating ka rin... sa wakas," bulong ni Morgan sa paos na boses.

Sa kanyang isip na pinalabo ng alak, ang mga katangian ng babaeng ito ay unti-unting nagbago at naging mukha ng kanyang unang pag-ibig—ang babaeng hindi niya kailanman naging katapusan ng pagsisisi. Umakyat siya sa kama, at lumubog ang kutson sa bigat ng kanyang katawan.

Sa kabilang banda, pakiramdam ni Camelia ay nasusunog ang buo niyang katawan. Ang epekto ng pampasigla (stimulant) na hindi niya sinasadyang nainom sa handaan kagabi ay sumapit na sa rurok nito, na nagparalisa sa kanyang katuwiran pati na rin sa kanyang lakas. Mabilis at hindi pantay ang kanyang paghinga habang desperado niyang hinahanap ang lamig ng aircon, na tila hindi kayang pawiin ang init na lumulukob sa kanyang katawan. Nang isang mainit na katawan ang dumikit sa kanya, wala na siyang lakas para lumaban. Ang bawat sentimo ng pagdampi ay gumigising sa mga sensasyon na hindi niya na kayang kontrolin.

Sa kadiliman ng silid, ang hangganan sa pagitan ng panaginip at realidad ay tila naglalaho. Nagtagpo ang kanilang mga labi sa isang mapusok na halik, habang ang bawat isa ay walang alam sa totoong pagkakakilanlan ng isa't isa. Hinayaan ni Morgan na gabayan siya ng kanyang instinto, na nag-iiwan ng mga halik sa leeg at mga balikat nito, habang si Camelia, na nanginginig, ay nanatiling walang kakayahang gumawa ng aksyon. Noong gabing iyon, sa katahimikan ng silid, ang kanila lamang mabilis na paghinga ang bumasag sa kapayapaan, na nagtatak ng isang tadhana na walang sinuman sa kanila ang nagplano.

Ang maningning na sinag ng umaga ay lumusot sa malalaking bintana at nagbigay-liwanag sa nagulong kama. Nagpakawala ng mahinang daing si Camelia nang maramdaman ang matinding sakit ng ulo na pumupukpok sa kanyang mga sentido. Nang subukan niyang ikilos ang kanyang sumasakit na katawan, naramdaman niya ang isang malakas na braso na mahigpit na nakapulupot sa kanyang baywang.

Napabalikwas siya.

Nanlaki ang kanyang mga mata nang matuklasan ang hubad na dibdib ng isang lalaki sa mismong harap niya. Sa mabilis na pagkilos, hinablot niya ang kumot para itago ang kanyang katawan, saka marahas na itinulak ang estranghero.

"Hoy! Sino ka?! Bakit mo ako hinahawakan?!" sigaw niya, ang kanyang boses ay pumunit sa katahimikan ng umaga.

Umangil si Morgan, naiinis dahil naantala ang tulog. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata, habang pinapikit-pikit ang mga talukap sa ilalim ng liwanag. Sa kanyang pag-upo, nahulog ang kumot mula sa kanyang mga balikat, na naglantad ng ilang mapulang marka sa kanyang dibdib.

Inangat niya ang kanyang ulo at tumitig sa batang babae na nakabaluktot sa dulo ng kama, na ang mukha ay maputlang-maputla. Unti-unti, nagbalik ang kanyang alaala.

"Kaya naman pala... ikaw ba 'yan, Camelia? Ikaw ba ang babaeng nakasama ko kagabi?" tanong niya sa boses na mabigat pa rin sa antok.

Nanlaki ang mga mata ni Camelia nang sa wakas ay makilala ang mukha nito.

"Morgan?! Bwisit! Paano ka nakapasok sa kuwarto ko?!"

Sa tindi ng galit, hinablot niya ang pinakamalapit na unan at ibinato ito sa kanya.

Madali itong nasalo ni Morgan gamit ang isang kamay. Isang mapanuyang ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang magkakrus ang kanyang mga braso.

"Camelia... Mula pa noong high school, may gusto ka na sa akin, 'di ba?" sabi niya habang lumalapit sa kanya. "Malinaw na ang lahat ngayon. Ikaw ang gumapang sa kama ko para makuha ang gusto mo."

Namula ang mukha ni Camelia, hindi sa hiya, kundi sa galit.

"Ang taas naman ng tingin mo sa sarili mo, Gg. Morgan!" ganti niya habang itinuturo ang kanyang daliri rito. "Hindi ko kailanman ginusto, at hinding-hindi ko gugustuhing makipagtalik sa isang lalaking kasing-yabang mo!"

"Huwag kang magsinungaling."

Hinawakan ni Morgan ang kanyang pulso at pinilit siyang salubungin ang kanyang malamig na titig.

"Kilala ko ang mga babaeng katulad mo. Ginawa mo ang lahat ng ito dahil gusto mong maging asawa ko, 'di ba? Ginamit mo ang katawan mo para makapasok sa pamilya ko?"

"Bitawan mo ako!"

Marahas na binawi ni Camelia ang kanyang braso. Nagbabadya ang mga luha ng pagkabigo sa kanyang mga mata, ngunit tumanggi siyang umiyak sa harap nito.

"Sira-ulo ka na talaga! Hindi ko kailanman hinangad ang ganyang posisyon!"

Nagpakawala si Morgan ng isang mahina at mapanghamak na tawa. Nang walang karagdagang salita, umalis siya sa kama at naglakad patungo sa tokador kung saan nakalagay ang kanyang amerikana at pitaka. Binuksan niya ito, naglabas ng isang makapal na bungkos ng pera, saka bumalik sa kama.

Inihagis niya ito sa harap ni Camelia.

Kumalat ang mga perang papel sa ibabaw ng nagulong puting kumot.

"Kunin mo 'yan," sabi niya sa malamig na tono. "Bilhin mo ang lahat ng gusto mo gamit ang perang iyan at isipin mong hindi kailanman nangyari ang gabing ito. Kunin mo ang pera, umalis ka rito, at huwag mo nang subukang guluhin pa ako sa mga kuwento ng kasal o kung ano pa man."

Tinitigan ni Camelia ang bungkos ng pera, saka tumingin sa palalong mukha ni Morgan. Ang kanyang mga kamao ay nakakuyom nang napakahigpit na naging maputi na ang kanyang mga kasukasuan.

"Hindi ako puta! Tinatanggihan ko ang pera mo!"